2449 resultaten.
Boom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 ontdoen van die veel
te zware mantel, aangeschaft omdat
koude leek
Verkoop hem, zet hem in de etalage,
te kijk voor de lichten van aard
Zij zullen vinden wellicht een sprank
mededogen, welk ze ontberen
Een teveel aan last kan mij doen vellen
Berk met witte stam
Ontworteld door zware buien van
melancholie en lied
Uitgezaaid in tuinen…
eigen dressuur
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
566 wandelen en zwerven
in bossen en parken
gewoontes gaan sterven
gezond voor dit varken
mijn zinnen verzetten
in de pure natuur
jij zult niet beletten
mijn eigen dressuur
het gif moet verdwijnen
uit botten en vlees
de zon moet weer schijnen
voor Jan Zonder Vrees
ik zoek bloemen en kruiden
vermengd met wat water
het goud van deze tuinen…
koolmees vetpot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 wit de wereld toverend
valt sneeuw gestaag
over tuin en terras
een dekbed vormend
voor het raam achter glas
de koude neerslag schuilend
kijkt groen en geel gejast
als bedelt hij de koolmees
staand zijn kopje scheef
kralen mij vragende oogjes
waar toch is die vetpot
die gisteren nog hier stond
als later weer verdreven
koning winter…
de deur (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 spreken
je met slechts dunne
potloodlijnen schetst
wat doet het woord
onder een vernislaag
de worsteling met
het verzwegene
brandt het verleden
onder de glanzende schijn
wil het zich uit je borst
scheuren om zich te
bevrijden van die
blinde kwelling
en jij tovert leven in
in woorden van papier
hoor ze ritselend ruisen
in de tuin…
Figuranten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Gravend voor een nieuwe boom
vind ik botten in mijn tuin
die geleefd hebben
waar ik nu woon
in een huis als het mijne
misschien wel hetzelfde
aangekleed met vlees
twee ogen en een mond
een onbekende zoals de buurman
met zijn wilde haren in badjas
voor het raam
zoals zoveel mensen
personeel en passanten
mensen die het druk hebben…
Te gast in de Vierdaagsestad...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
392 Al sedert twee millennia
ligt aan de oever van de Waal
een glooiende idylle
heuvelrijk rond Heyendaal
de benedenstad een baaierd
waar de massa's binnenstromen
grote golven van Sint Anna
tot de kadeboulevard
maar er heerst nu weinig gêne
wild doen lijkt meer in de mode
'wandelaars' doen hun naam eer aan,
laten het in tuinen lopen…
Afwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Je kunt mensen al vrij snel om de tuin leiden,
door je gedachten hun eigen gang te laten gaan,
om zo zinloos geouwehoer te vermijden,
en ze jou toch als wijsgerig denker zien staan.
Niet aanbevolen: het hardop lezen van dit gedicht,
ook in mijn eigen kringen valt dit slecht wellicht.…
onomkeerbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 ik ren over de melkweg
verzamel zakken met sterren
draag toverballen in mijn haar
ik loop met lampionnen in de nacht
vind een verwilderde tuin
een oude boom
waar de wind in rust
een cherub aan de oostkant
houdt de wacht
ik zoek een meisje
wil roepen maar
ze heeft geen naam
ik keer de spiegel
ze hangt aan mij
groene ogen smalle lippen…
Elkaar zoeken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Hier staat hij in zijn middelpunt,
temidden van zijn eigen tuin.
Straks drijft hij in zijn oceaan,
die zijn eigenste badkuip is.
Daarna rust hij uit in bed.
In het centrum van de wereld.
Waar zijn hemel op aarde is,
naast zijn zelfgemaakte hel.
Wat zoeken mensen elders?
Wat willen mensen vinden?
Wie ze denken dat ze zijn?…
Moederhart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 de geur van mirre
stijgt op uit de veilige tuinen
in het licht bij het vallende donker
geen kreet
van een meeuw boven
een demonische zee dringt hier door
mijn raam staat open
en ik laat als iemand die daar ginds de
brand bespeurde
mijn venster hier wijd openstaan
met het
brandmerk
van een vervolgde in de rug
met het keer…
Nu. Hier. Vandaag.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 In tuinen van Eden ontspan ik.
Zie ik gedachten verdampen.
Wanneer?
Nu. Hier. Vandaag.…
Viola tricolor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Regendagen vermodderen
mijn tuin, de goudwortel rot
mijn wensput loopt over
ik kan niet meer
naar de stad, slappe wegen
dat schiet niet op, niemand wil
daarvoor betalen, de wereld staat stil
mijn zoontje slaapwandelt op de tast
om mij heen, koe en kalf kijken
mij fronsend aan, zuchten
dampen gedempt door de fijne druppels
regentranen…
ze staat daar voor straf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 blikken verf
staat een aardenkruik
het goedkoopste exemplaar
een urn op de plank
het lijk in de kast
het verzwegen verleden
een lijk in de vaas
inktzwarte uren
waarin het kind besmeurd werd
in gestolen tijd
waarom staat ze daar
naast de onkruidverdelger
wie wil het weten
waarom staat ze daar
in deze lelijke vaas
achter in de tuin…
De nachten.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
538 Ik omarm de sombere bomen
in je droeve tuinen.
Kus me nu, er zijn vuren aangelegd,
de nachten zullen vredig zijn.…
Mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
624 kan lopen
En toen je kwam mistte het
We zagen de bruggen bijna pas
als we eronder
We liepen langs zendmasten
Langs bomen
Langs plastic zakken voor vissers afval
Soms wisten we niet waar we liepen
Maar er waren snelwegen waarlangs, kanalen
Niets was duidelijk
Maar 't gaf niet,
we liepen en praatten over namen,
de kerst
Over keien en tuinen…
Megaliet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
423 In Dwingelo's hemelrijk
Wijds firmament
Zijn hoogveen en heide
Al heel vroeg getemd
De bedden der Huynen
Van reuzen uit Juinen
Door Wodan en Donar
Verdreven uit 't hof
Van de eeuwige tuinen
En staat daar Procrustes niet
Menhir van steen
Eén brok megaliet
Tussen Havelte Borger
En Exloërveen?…
Wintervirus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 Tijd kan versnellen, stilstaan, kruipen
Dat merkt zij goed in januari
Haar lijf lijkt wel een Kalahari
Zweet blijft uit klier en porie druipen
Ook haar kon het te pakken krijgen
Het zonlicht wordt niet toegelaten
De regen teistert tuin en straten
Zij ligt te kreunen, kuchen,, hijgen
Het nieuwe jaar is slecht begonnen
Zo nat en koud…
Ochtend in maart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Vanuit de keuken kijk ik uit op de tuin
waar vogels zoeken naar zaad en pieren
de esdoorn heeft nog een kale kruin
blauwe druifjes rinkelen met hun belletjes
de eerste lentejurkjes geven mij zwier
geen idee wat de nieuwste mode wordt
de krant verkreukel ik tot oud papier
gastvrijheid pruttelt in de koffiepot
de buurvrouw zet haar raam al…
Essentie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 We zaten in troostende stilte bij elkaar,
dronken en zwegen, met elkaar vertrouwd,
de tuin werd langzaam leeg en donker,
tot de nacht zich over ons had ontvouwd.
Het leven werd klein en zonder ruis,
sluimerende struiken hielden warmte gevangen,
maanlicht ontstak lichtvonken in het gras
en in mij groeide langzaam een groot verlangen.…
scheppersverdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
555 scheppersverdriet
stem nee
tegen SGP
uitsluitend mannetjes
allemaal op
een rij
houden de
bijbel enorm
ouderwets maakt
niemand blij
voorts een
tegenpool aangaande
onze geliefde
dierenpartij
wil de
bloemen in
zijn tuin
een beter
leven geven
snertoplossing daar
gaan toch
velen van
beven
stoer overkomen
lukt hem
totaal…
Het verborgen paadje
netgedicht
5.0 met 21 stemmen
484 verborgen
paadje in naar
onze geheime
bloemenplek
waar alles
altijd bloeit
ook nu
een half
zonnetje
en samen
even vrij los
van de wereld
in samenspraak
alles begroeten
de stand van
zaken opmaken
wat zijn schoonheid
heeft gegeven
wacht nu overleven
alles heeft vrucht
gegeven voor weer
een nieuw leven
wij blijven de
tuin…
WAT IS GEBLEVEN VAN DE ROOS?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 de uitgedroogde kelk
ik weet nog hoe het hart erin
eens sprankelde en in zich borg
de warme adem van het leven
dat tijd doodstil boetseren kan
met ruwe handen weet te kneden
wat toen nog was in het verleden
onaangetast een maagdelijke lente
kan ooit een tuin nog bloeien
die door de herfst genadeloos
gelouterd is en o hoe broos
nog worstelt…
Wonen aan erven, straten en kades
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 Retro is modern
auto's worden geweerd
toeristen consumeren
de oude stad
Het grote geld rolt
buiten het centrum
Binnen de grachtengordel
romen vergunningen het af
De bewoners verlaten
de harde wereld
van steen, glas en beton
ze wijken uit
naar grachten met eilanden
van groen, naar boten en huizen
met stokrozen aan de gevels
en tuinen…
Cumulonimbus
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
3.701 onder ons verandert in een moeras
Ik laat me voorzichtig in haar zinken
Mijn hart klopt als een op hol geslagen kerkklok…
De tuin verandert in een modderige draaikolk
Ze verstijft op het hoogtepunt en
kreunt “oh, ja… verras me”
En dan, als een kortsluitende onweerswolk
ontlaadt zich haar orgasme…
De ontevreden roos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Waarom, zo sprak ze tot de vlinder,
sta ik hier gans alleen
en staan mijn zusjes in de tuin
gezellig in de zon bijeen?
Hier is het donker,
haast geen licht,
hier komen ook geen mensen
die bewonderend blijven staan
en mij wel zouden wensen!…
Tuinfantasie - 14e tafereel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
640 Mijn tuin? Ach zo reusachtig is hij niet.
p.s.…
Hortus Botanicus te Utrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Oude of nieuwe botanische tuinen. Te Utrecht
kan van de kruiden, alpiene of exotische tuinen
niet worden gezegd, dat een student of natuur-
liefhebber niet van zijn natuurlijke omgeving
kan leren; aan de Nieuwegracht of in de Uithof is het
de natuur, die alles zelf zonder woorden uitlegt.…
tuinlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
213 Dit is geen tuin, dit is een lied,
waarin elk plantje zijn stem verheft en biedt,
aan de tuinier die hier scheppen mag,
een paradijs dat groeit met elke dag.…
Hondenageltjes
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
355 de hond graaft
een diepe kuil in de tuin
met beide voorpoten werkt ze
nagels tikken tegen stenen
aarde spat achter haar vandaan
alsof de grond iets vertelt
wat zij niet kan verstaan
steeds dieper volgt
haar gevoel naar beneden
haar neus vlak boven de aarde
haar staart beweegt mee
de grond wordt koeler
het licht valt minder ver
het…
Alles blijft
gedicht
3.5 met 72 stemmen
30.770 Ik plantte een fruitboom in mijn oude tuin.
Die werd geasfalteerd. Vijf meter diep
Houdt zich een wortelstronk nog grommend koest.
Vijf eeuwen lang desnoods. De Spaanse griep
Landt ooit op Mars omdat ik heb gehoest.
Er was een vriend aan wie ik heb geschreven,
Een rots waar ik mijn naam in heb gekerfd.…