Alle inzendingen over uitgesponnen grijs

1824 resultaten.

Sorteren op:

In de stralend gouden avondgloed

gedicht
2.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.039
slechts in tere deining van blauw en grijs en roze, verzoent Piet Mondriaan de geest met de natuur. -------------------------- uit: 'Parmentier', 2003.…
Pieter Boskma8 september 2021Lees meer >

Zijsprong

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 500
Er hing een donkere hemel boven water, als forellen keken ze omhoog, gespiegeld zagen ze zich zwemmen in de diepte van een meer, de school bewoog als trage wolken naar het ginder van oud zeer, de lucht was grijs, passies glansen op de vinnen, als de zon verscheen, te zweven langs het lelieblad, waaronder een aantal onzichtbaar…
pama25 juni 2009Lees meer >

LERING VAN EEUWIGE WIJSHEID

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 671
mens gevormd door zeven stralen Door in het stoffelijke af te dalen Worden plus en min goeden en kwaden Wij zijn de vruchten van kosmische zaden Meetbaar op louter dichterlijke schalen Langs de lat gelegd door het vertalen Van een begrip als helen en als schaden Het midden houdend tussen droom en daad Aarzelend tussen wit en zwart en grijs…

Stilleven

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 901
zijn borst deels ontbloot opdat ik zijn hart maar zie door een schaduwrijk getint spectrum heelal wordt getoond door kwetsbare schoonheid te verbeelden in denkbare ledematen en een oppermachtige overgave rode kunstrozen sieren de aanblik en vervolmaken de schepping zo ik die zie door blinde ogen de sneeuw is wit mijn lucht grijs…

gedicht met een knipoog

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
uit losse hoeken en een zak vol stof deuren zwijgen tot stilte leeft een snelle blik vergeeft en mijn voorzichtig vragen laat wat ogen bloeien tot een lach het mag totdat de deur weer sluit nog wel wat warmte weten want voor mijn pas is uitgemeten zwijgt er weer die dode blik het trappenhuis verguist de zon tot het bedenkelijke grijs…
switi lobi13 september 2010Lees meer >

even

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 875
toen ik voelde dat mijn leven niet meer stroomde stilstond als een waterplas was er geen acceptatie 's ochtends wakker vroeg kijkend naar de zon liefde delen met ons mensen dat zijn zo wat van mijn wensen ik, als iemand van zeventig maar ben pas op de helft mijn haren al reeds grijs is dit de prijs die ik betaalde toen ik schoksgewijs…
Sil Darius31 januari 2011Lees meer >

Herfst en dan...

hartenkreet
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Bomen kalen Wolken jagen late zonnestralen De hemel kleedt zich nu in grijs dan in grauw Een noord wind werpt zich tegen muur en dak rukt verstoord aan ieder blad en tak haast zich voort, vergaart de afgestorven blaren krijst, wervelt, blaast zijn kille adem door alle holten, kieren, gaten heen, een kou die aan mijn botten knaagt.…

Wanneer je oud bent *

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.031
Wanneer je oud en grijs en slaperig bent En knikkebolt bij ’t vuur, pak dit gedicht, En lees het langzaam, droom van ‘t zachte licht De schaduw in je ogen ooit gekend; Hoevelen waren op je zwier gesteld, Beminden je oprecht of maar alsof Slechts één maakte je pelgrimsziel het hof En hield van je mimiek door zorg gekweld.…

Inzicht

gedicht
2.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.902
En ergens, tussen al dat grauwe grijs zagen we een kleine ronde buis flonkeren die op ons netvlies bleef branden en niet verdween.…

Najaar.

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.219
Er liggen lange strepen in de lucht Van donker-grijs, de zon verbergt haar schijn; De heuveltop, gehuld in ’t mistgordijn Staat als een reuzenschim, ver weggevlucht. De wind kreunt met een lang-gerekte zucht, Als deed het machtige ademen hem pijn, Gedoken zit het stomme vogelijn, En ’t laatste broze bloempje trilt geducht.…
Edward Koster25 september 2012Lees meer >

De Zaligen

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.109
De regen een grijs kraalgordijn, een poos Zacht tikkelend, laat door zijn lauwe kieren Hun ’t paradijs nog zien met zijn revieren, Achter de vlammen van de gele roos.…

DICHTER OP TERRA

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
Elk in hun eigen capsule Verwijderen de poëten zich Van hun planeten van ijs, hitte, Grijs, roze soms Eenmaal aangemeerd bij Hun eenpersoons ruimtestation Tanken ze gewichtloos bij, maar Blijven mens Spieren verslappen, botten ontkalken Eelt op voeten en zielen verdwijnt Terugkeer wacht Eenmaal geland trainen ze, sterken Aan en…

Sshhh

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 666
Wolken, grijs en onstuimig, trokken boven door in de grauwe hemel. Er stond daar, tussen heel dat tumult, regen en wind, krachten en machten... een vrouw te dansen, in héél haar vrijheid: zij heet "Sshhh"... Zij draaide, met armen wijduitgespreid, gelijk een Engel... om haar as en telkens weer om, zonder naam.…

Zo graag

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 701
Maar arm als ik zijn er zo velen, hun hart is niet bij machte om het woord te vinden dat oplicht als de dagen grijs en treurig zijn. Is dan de stilte meer gepast en enkel ’t luisteren naar wat onuitgesproken in de ruimte hangt? Ik kan het enkel hopen en verlangen.…
Adeleyd11 september 2013Lees meer >

Wie

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 13.422
Ach kom, jij bent niets dan twee ogen, die zien wat ze zien, jij bent niets dan het uitzicht: een zon schijnt, een appelboom bloeit, een stoel staat in het gras; vreugde, verdriet, weet jij veel, uitzicht. maar wie zal mijn liefste grijs en ziek laten worden, er voor zorgen dat de hond jankt, het kind huilt, en de dood komt?…

Verscholen in het feit

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
Bloemaert De zin van een leven mooi verscholen in het feit dat ademhaling per direct stopt als de deur naar de dood wijd-open staat De dood echter is grijs levenloos, gebrek aan kleur groei en bloei gestokt adem gepopt door verkregen rust opnieuw weer paraat Literair genre; de Oudheid met zich meezeulend herdersdichten van hoog…

Vuilstort

gedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.592
Dan gaat het snel: er drijft een dorpskerk door het water, wier en vis bevolkt de Dam, nat, grijs, week, dacht je randstad, zag je zee. Om wat ik van de tijd, van Holland weet schrijf ik voor wie dit onder water leest. ------------------------------------ uit: 'De wereld bij avond', 2006.…

DE ZALIGEN

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.321
De regen, een grijs kraalgordijn, een poos zacht tikkelend, laat door zijn lauwe kieren hen 't paradijs nog zien met zijn revieren, achter de vlammen van de gele roos.…

BOSANEMONEN

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
De treurwilg bij de rand van het eikenwoud heeft gekromde vingers, vol neerslachtig grijs. Door zijn reuzenhand ruist een trotse wijs, die op strijdbaar, toch vreedzaam voorjaar bouwt. Bladknoppen in het zwaar hangende hout zien neer op een klein bloemenparadijs, geboren uit modder, verdwenen ijs.…

DE ZALIGEN

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 936
De regen, een grijs kraalgordijn, een poos zacht tikkelend, laat door zijn lauwe kieren hen ‘t paradijs nog zien met zijn revieren, achter de vlammen van de gele roos.…

EEN REIS......

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Je wil op reis je hebt je koffers gepakt de kleur grijs is geen kleur Je trekt de deur achter je in het slot je wil immers ......op reis Je steekt je hand op begroet de buurman die je een goede reis wenst Je rijdt naar het station en wacht,wacht op de sneltrein je hebt immers:haast Je kijkt verbaasd naar het lege spoor…

Het blijft fraai.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
Dagen met dekens grijs geschilderd, het pallet met bakkebaarden in gebroken wit gestemd de zon hangtin de touwen van het balkon, te vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil verbonden raakt in de compleetheid van een kind wat oogcontact…
Pama2 februari 2016Lees meer >

Oude matroos

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.145
Grijs licht hing om de schepen en de kade. Hij sloeg de oude kerk verwonderd gade, en ging voor anker in een lage kroeg. Des middags zwierf hij eenzaam door de stegen kind'ren speelden met scheepjes in de goot en vrouwen zongen. 't Was alsof een groot, bevreemdend heimwee op zijn hart kwam wegen.…

In beweging

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 679
Als een wolf jankt de aarde zeeën vol met tranen dijken tonen geen weerstand tegen kolkende waterstromen er krioelt leven in de kern kokhalzend spuwt er angst als overbodig maagzuur Atlas kan de kracht niet aan legers dolen met de dood op zak en duiken onaantastbaar op het zicht oogt grijs en zwart alleen klinkt er nog zwak gekrijs…

Sombere maand

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Januari de somberste maand van het jaar als de wolken somber en grijs hangen geen tekens verschijnen van het voorjaar om naar een bloeiende lente te verlangen wij kunnen alleen binnenshuis genieten knusjes bij de haard, met een thee of wijn ons lekker in een goed boek verdiepen of met gans de familie gezellig samen zijn januari is nog…

Het vlas staat in de blom.

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.047
En voort, tot waar dat blauw En groen in 't koren, Vol lokkend grijs en grauw, Verloopt, verloren; Zo ver als om-en-dom Het oog kan dragen, Het vlas staat in de blom Te wiegewagen.…

Onbegrip

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Grijs gekleurd, ben ik, genuanceerd veroordelend. En jij begrijpt me niet. Het maakt ook niet uit. Naïef leef je aan één kant van het verhaal.…
A Vletter11 augustus 2017Lees meer >

Geblindeerd

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Dus vindt Zwarto het leven maar Grijs en blijft zij liever geblindeerd.…

de zwanen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
de zwanen de trieste zwanen vissen in rimpelingen van grijs water rank en licht buigen ze het verdriet de grote zijden vleugels ruisen als een weerslag van wat was voorgoed geborgen in het water evenwijdig de stille zwaarden onbeweegbaar zonder gewicht toch voornaam peilloos roerend en wiegen op de donkere spiegel zo…

Herfstoon.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 403
Dagen met dekens grijs geschilderd, het pallet met bakkebaarden in gebroken wit gestemd de zon hangt aan en in de touwen van het balkon te vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil verbonden raakt in de compleetheid van een kind wat…
Pama12 september 2019Lees meer >