Alle inzendingen over gevangen...

2258 resultaten.

Sorteren op:

Dromen

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 442
Dromen komen uit zodra je een landschap in je hart voelt groeien waarin bloemen groen licht geven voor waar je hart op doelt Dromen komen uit zodra vlinders je buik laten spreken in woorden die de boventoon in stilte doorbreken Dromen komen uit zodra die blik je beantwoordend gevangen zet in een ruimte gevuld met een lucht vol passioneel…
Namasté17 februari 2008Lees meer >

Weg

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.607
Gevangen in een wereld Van drukte en haast Dit bedrukkende gevoel Van vrij zijn met beperkingen Ik krijg het niet weg Waarom leven in een land Waar het gevoel heerst Dat je bekeken wordt door iedereen Dat je jezelf niet kunt zijn Alleen maar omdat er altijd iemand Over je schouder meekijkt Ik zou zo graag eens willen voelen Hoe het…
Britt9 december 2006Lees meer >

De rol, de persoon, de waarheid..

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 911
In niets beduidende gesprekjes gevangen Van je; hij zei en zij zei Rollen gespeeld naar eigen onverlangen De wijze, de luisteraar en de lakei Deels alle rollen huizen diep in de ziel Vragen uiten zich naar boven Wie wil ik zijn, wie wil ik zijn Er huist zich steeds meer onvermogen Onvermogen om mij zelf te zijn Maar wie ben ik?…
Jouke22 december 2007Lees meer >

De Steen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 904
Bevrucht door aarde, gedijende bij tijd, wordt hij geboren door druk, ondanks dat wrijving hem slijt Hij is hard als hij valt, aangetrokken door zwaartekracht Hard wanneer gegooid of gevangen, wees op hem bedacht zijn leven is lang, en staat schijnbaar stil Kritiek doet hem niets, hoewel geen ijzeren wil Laag bij de gronds, zijn omtrek…

Loslaten

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.879
Laat me los Ik voel me gevangen In fantasie en verlangen In mijn gedachten en gevoel Laat me alleen Mijn eigen weg gaan Vallen en weer op staan Is wat ik bedoel Laat me ontdekken Wie ik ben en waar ik ga Wat ik zoek en waar ik sta Laat me dansen, laat me leven Laat mij zoeken Naar wie ik wil zijn En ookal doet het pijn…

Koorts

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Hij waarschuwt voor een ijl spook Dat mij gebruikt en ruikt Hoe ik verstar, stik, kook Hij geniet van mijn stille stuip Kil knijpt hij de strot dicht Knaagt aan de spieren Klauwt naar het gezicht Hij raast De nacht rekt zich loom uit De slaap weigert het woelend vlees Hij nipt gulzig van de slagader Vampier zonder tanden Een gevangen…
Wimper13 juli 2004Lees meer >

mijn kettingen in paren

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.909
blonken fel mijn kettingen in paren een nieuwe wereld maken het vermijden van de pijn om anderen te raken schakelde voorzichtig zijn in woord en beeld ontsnapten zo de dagen liefde werd in kus gemaild wachten was niet te verdragen we droomden kleur schermden warmte af en met het sluiten van die deur groeven we ons eigen graf gevangen…
wil melker5 januari 2004Lees meer >

Vrouwen, de gevulde van veertig

gedicht
3.0 met 101 stemmen aantal keer bekeken 27.437
Gevangen in hun nest, genesteld in hun vlees - mijden ze de lucht, missen ze alles maar komen ze niets te kort. ------------------------------------------------------------- Uit: 'De luwte van het late middaguur' (2002).…

Stamtafel

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.611
Stamtafel (postuum eerbetoon aan de Groningse dichter Jaap Pijper) Steeds nog aan dezelfde tafel bijeen, een ieder in zijn eigen ritueel gevangen, maar stilzwijgend vertelt hier elk een dat jouw gezelschap niet is te vervangen. Om deze vertrouwde ronde tafel heen zitten mensen die nog steeds om je geven.…

De elementen

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 920
grijze, kale lucht Die altijd Nederlands deed Is nu een vreemde vrucht Als een ander verkleed Ook de straten, de stenen Fluisteren langs mij heen Zij vervloeken wat ik meen En zwemmen in mijn wenen De bomen, zo hier en daar Voelen zich hoger, voldaan Hun takken dienen als schaar Knippen mij uit het bestaan Het water voelt zich gevangen…

zij komt niet dichterbij

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 703
haar lippen te zeggen ik, ja ik, ben met jou verguld hoezeer ik ook mijn passen wil versnellen en mijn armen nog verder doe strekken zij komt niet dichterbij ik schijn aan de grond genageld alsof het ongekende mij wil kwellen een teloorgang van zwijgend verlangen een mens, dus ook mij niet vreemd houdt de ziel in mijn lijf gevangen…

Lust

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.885
ik houd het niet meer uit een lichaam vol verlangen in zijn ogen lees ik lust raak door zijn blik gevangen als hij me innig kust hij wil dat anderen kijken naar hoe hij mij verleidt in de hoop dat ik zal bezwijken voor zijn seksualiteit hij streelt me langdurig hijgt zachtjes in mijn nek zijn kussen meer dan vurig aan passie geen gebrek…
Marianne27 september 2006Lees meer >

Dubbel-mono, levenslang

hartenkreet
0.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Eindelijk zag je wie ik was, Niet wat je wilde zien Gevangen in gemeenschap en jezelf Geen acceptatie, alleen onvervuld verlangen Een niet uit te houden eenzaamheid. En wat er nu nog overblijft is dat beter? Kou En mijn levenslang niet meer gehoorde: “ik hou van jou”.…
Loulou17 november 2008Lees meer >

sterren

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.482
De steen is gelegd Het water volgt een ander spoor Ik hunker naar je liefde Maar weet het is voorbij Wennen zal het nimmer Het missen van je geur Je hoofd op mijn schouder Gevangen in jouw blik Voort schrijdt de tijd Nietsontziend en monotoon Bladerend door mijn gedachten De liefde langs mijn geestesoog In mijn hart zit je Dwaal je…
Ridder Rob30 januari 2009Lees meer >

het slagveld

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 800
Als in een cyclus, gevangen in een repetitie. Dodelijk, zonder pardon. Als knop gebroken, onvolkomen, bediendes van een hoger doel. Modder, afgehakte stompjes, het veld ademt vergank'lijkheid. De echo galmt in stilte, dreunend, de aarde antwoordt, rustig kreunend. Slagveld verlaten, stille trom, getuige van de eindigheid.…

Buig jouw zilveren lepel

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
Hoe dikwijls dans jij rond de kwetsbare schoonheid van een innemende natuur en weef jij woorden naar het woord van toen met groene ogen en een fruitijsje voel ik jouw huid een tijd verspilt met zwijgen in mijn gretig hart heerst een duisterstorm heb ik je eindelijk gevangen in de droomstreek van verlangen voel ik jouw tong zal…
mobar21 juli 2009Lees meer >

Fossil Rose

netgedicht
2.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.247
Monddood voorbij Versteende tranen Op wangen Gebeeldhouwd Gevangen Fossiele roos. Te be- en in te ademen Ten diepste Tot zij zich Openbaart* Roos op termijn. Tenslotte Gruistranen. Wind. Weg Tranen. Nat Herboren Heerlijk bad Napijn.…

Zo vrij als een vogel

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 831
Ik bereid me steeds voor op vluchten en tuchten geen vis meer te vangen zo voel ik me gevangen en ben vogelvrij.…
Anne Marie16 november 2009Lees meer >

VALLEN

hartenkreet
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 915
de woorden zijn zacht komen geruisloos binnen en vormen, onhoorbaar de zinnen van een verhaal dat zo opnieuw kan beginnen zo dicht voel ik het om mij heen maar het is niet meer dan een mantel van liefde waaronder alles verdween gevangen in mijn dromen ben ik op nieuw alleen en woorden vallen buiten zinnen in duizend letters UIT-EEN…

De Tatoeage

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.078
passie het kon niet meer stuk Totdat zij het realistische wilde en ging ervaren En hij naar het plafond lag te staren De jaloezie niet langer in de hand Deed hem het alom afgekeurde besluiten En keilde hij zijn liefde met vriendin in een verdwaasd moment door de ruiten Veroordeeld tot levenslang werd hij met gejuich ontvangen in het gevang…

Wijde mazen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 490
Iedere levende letter in vis vaak gevangen in vertroebeld water, het wijze net met wijde mazen was te groot, om daaruit een nieuw begin te blazen, ketter tot in de schoot, iedere gedachte teruggevallen als afgeschoten pijl bedoeld om terug te vallen op de aarde zwaar als lood om begrijpend naar luisteren zonder iets te doen als…
pama19 mei 2010Lees meer >

Vriendschap

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.869
Het is niet meer zoals het vroeger was: de woorden zijn gevangen in het denken, verschuilen zich als achter donker glas en weten niet hoe jij daar staat te wenken, te wachten op een teken van verstaan, van troost of tederheid, nabijheid, vrede, de vraag hoe ’t jou in ’t duister is vergaan of hoe je je in vreugde weer wil kleden.…
Adeleyd7 september 2010Lees meer >

Casablanca

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.545
Wijn en sigaren weinig neutraal en de heersers met het geld gevangen. Sist een engel vanaf een grote kathedraal: “Ik ben bang, lieveling. Bang dat ik ga vallen” En ik troost geen engelen, durf aan satan ook mijn handen niet te branden. We gaan zien hoe zij zal landen. De klanken uit Parijs vergeten en de wijn tot as en stof vergaan.…

Kompas

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
in ben de weg in mijn gevoel kwijt gevangen in een donker bos mijn verwarring laat je verdwijnen in de mist je moet me laten gaan, je laat mijn hand los onder de sterren lijkt de wereld immens groot en onzichtbaar, en ik levend en blind ik heb je nodig om het te ontdekken maar ik ben klein en nietig, en ik voel me een klein kind jij kunt…

Zonder tussenkomst,

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
Vleugels gevangen tijd herschrijven geschiedenis, op dichterspallet. Penselen met verf, erkenning van z’n streken laat de schilder koud. Gerijpte vruchten, strelen kindertongen op de elfenbank en druivenrank Rimpelende meren, spiegels van luchtkastelen, zonder bewoording.…
pama30 augustus 2011Lees meer >

Levensverdriet

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.121
Ook al strelen zij mij, geen zoen kan mij helpen, geen nog zo lieve glimlach, nee hoor, ik ben alleen, gevangen in mijn eigen ellende. De toekomst schijnt zo duister, zo onbereikbaar. Of ben soms ik het, die onbereikbaar is? Wat moet ik nog alles verzinnen, om mij zelfs te beminnen?…

Alcatraz

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.233
Gevangen in mijn eigen Alcatraz kijk ik naar het wegtikken van de tijd, zoveel jaren kwellende eenzaamheid en de hamvraag waar dat de zin van was. Kunstmatig traliewerk dat me kastijdt, geeft uitzicht, helder als doorzichtig glas, maar zie: vlak voor mij een zuigend moeras dat giftig dampt van de onverwerktheid.…

Art. 461 WvS

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
pluimen deinen op de maat wuiven zinloze gedachten voorbij een lepelaar die op stelten staat wakend in vlagen van dagdromerij hier eindigt het land, is wat ik je zeg nu kan niemand nog ergens heen zonder te berusten in een eindige weg balancerend op de rand, met één been onverbiddelijk is de wet, ondoordringbaar de geest ook al ben ik gevangen…
Iniduo3 maart 2013Lees meer >

Zwijgtaal

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
Het strand, de horizon bij nacht lonkte ons met het geluid van de branding we hadden wel vaker gevreeën op het zand maar nu was er voltooiing van de zwijgtaal geen brieven meer bij volle maan of liefdeswoorden dwaas door waan geen kusjes op blozende wangen melancholie hield ons verlangen gevangen een trui, die jij ooit droeg op…
mobar5 juni 2013Lees meer >

Met de Noorderzon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 707
door onbeschaamde tuinen, felverlichte etalages langs de stilte van het ommuurde bed op de fiets, voorbij het uitdijende heelal met de scheur door het servet dat geen laken kan zijn met het vliegend hert naar het land van de timmerman, bij wie thuis de kastjes scheef hangen van de onbekommerde, die de ogen sluit voor kwel met de vrije wil, gevangen…
Iniduo24 december 2013Lees meer >