58139 resultaten.
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.5 met 59 stemmen
1.246 Golvende haren
verlies mezelf in je ogen
stilte kust mijn ziel
Rechtop en vrijstaand
op een open schelp, richt ze haar
betoverende blik op mij; een koele zeewind luwt
door haar haren en laat mijn hart slaan als zon na een storm.
Haar lippen stralen een
stil geheim, haar lichaam verleidelijk,
een vorm van licht.…
de VU podium Poëzieprijs
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
737 om het zekere voor het onzekere te nemen
elke schijn van mogelijk beter weten
in luim en schuim gemeden
de winnares was genesteld
patiënt in de tunnel
waar MRI wordt gescand
tweede werden zes Tedere Blasfemieën
het holle heelal kreeg daar klank
van aanwezigheid aan gene zijde
hierna kwam Verwachting
na meting van ruis in ’t hart
volgden…
Ik moet je wat bekennen...
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.390 beven
Onze zielen zijn versmolten
En verbonden voor het leven
Ook al mag onze liefde er niet zijn
Mijn hart staat altijd voor je open
Dat jij nog iets voor mij voelt
Daar kan ik alleen nog maar op hopen
Ik houd van je.…
In beelden
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.537 Maar mocht zo nu en dan iets lichten
van wat je hart ten diepste voedt;
mocht Hij dan heel je wezen richten:
je lichaam, geest, ziel en gemoed.
Uit: Herworteld leven, p.7…
Vermoord
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.734 Als een dief in de onschuldige nacht
ben je toen geruisloos binnen geslopen
eigenlijk heel lief en totaal onverwacht
zette jij mijn liefdespoort wijd open
Vertrouwen was gelijk aan ademhalen
iedere dag leefden wij in elkaar
jij liet mijn verstikte ziel weer stralen
mijn hart leek allesbehalve een leugenaar
Terwijl mijn liefde in weelde baadde…
Zielsverwant
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
835 ik dat je zult inzien en begrijpen
en het vertrouwen in je zal rijpen
dat wij één zijn van ziel
Man van mijn hart
ik hoor bij jou en jij bij mij
we zijn niet slechts een simpel wij.…
De nacht, het duistere hart.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
457 Voor allen die leven en sterven in de
schemertijd, en verbeelding hebben tot
dat de ochtend het duistere hart open
splijt.…
knipoog naar boven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 ben jij ins ons hart en weten
toch zijn het de herinneringen
aan de gelukkige tijd van samenzijn
die ons een glimlach doen knipogen
naar jouw stad achter de wolken…
danny
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
538 in gouden zonneschijn
straalt het blauw
het hemelse blauw
waarin jij thuis bent
al voel ik telkens weer
het gemis ook hier
omdat wij van je houden
meer dan een droom
ben jij ons altijd gebleven
omdat in onze harten
de liefde voortduren blijft
tot tijd ons herenigen zal
in stralend hemelsblauw
vol gouden zonneschijn…
Op jacht
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
1.490 Mannen zijn altijd jagers geweest
zo heb ik mij ook ooit laten vangen
daarna verbaasde ik mij nog het meest
hoe ik aan hem kon blijven hangen
De mooiste praatjes en dito ogen
verleidden mij tot ongelooflijke dingen
mijn hele ziel werd meegezogen
hij kwam zelfs met de ringen
Mijn hart in allerlei bochten
hij had mij volledig in zijn macht…
Jouw aansteker .....
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.563 Jouw aansteker
in mijn tas
herinnert aan
hoe 't was
Jouw nummer
in mijn mobiel
opgeslagen
toen ik voor je viel
Nu geblokkeerd
en gewist
terwijl ik weet
dat je mij mist
Geestelijk sterk
'n verleden
lichamelijk zwak
contact vermeden
Eeuwig verloren
onbereikbaar
voor jou
ongenaakbaar
Opgeslagen
in hart en ziel
vanaf de…
Pantser
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.203 Geboren in een groot gezin
Met als hoofdzaak overleven
Waar gevoel niet aan de orde was
Heeft hij zich met een pantser omgeven
Emoties die schuil gaan
Onder het eelt op zijn ziel
Uit hij vaak op botte wijze
En dat werd zijn vaste stiel
Toch zit er achter dat boze masker
Een warm en gevoelig hart
Waar je pas achter zult komen
Als je in…
Valentijntje
netgedicht
3.6 met 862 stemmen
71.540 mijn ziel zo boeit.…
ongekende diepte
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.816 Zelfs nu je weg bent ben je bij mij
overdag en 's nachts in mijn dromen
Verlangens met ongekende diepte…
Die mijn hart en ziel bewonen……
Het regent tranen
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.610 Het regent dikke tranen
één grote mistige waas
mijn lach is verdwenen
verdriet is echt de baas
Scherpe en gemene scherven
pijnigen mijn gebroken hart
mijn hoofd is helemaal leeg
mijn gevoelens zijn verward
Je hebt me vreselijk gekwetst
tot in het diepste van mijn ziel
het door jouw getoonde karakter
was niet waar ik ooit voor viel…
winterprins
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.032 het beetje ziel dat ik was,
aanslag, dauw in een drinkglas -…
Palet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
793 ik probeer
de beelden in mijn hoofd
met woorden slechts
te schetsen
dikke diepe strepen
dagen van de nacht
mijn hart is donker
de wereld zwart
lichte smalle lijnen
springen uit mijn ziel
ze kronkelen en draaien
door zomerlicht versierd
dan zijn de zwart-wit tekeningen
de dagen door de week
uitgevlakte grijze meren
eenvoudig uitgebeeld…
Woede!
netgedicht
3.2 met 36 stemmen
2.899 Zwart voor mijn ogen
Een kolkende brij in mijn maag
Adrenaline stijgt gestaag
Ik voel me bedrogen
Wie heeft het lef om
buiten mijn vertrouwen om
mijn ziel te verscheuren tot
op het bot?
Zonder schuldgevoel, zonder pijn
Probeer ik moedig te zijn, innerlijk zo klein
Want mijn hart is zwaargewond.…
wel haar glimlach
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
915 Bloemen plukt ze
Armen vol bloemen
Ze loopt blootsvoets
Door het gras
Haar tranen
Zijn als druppels dauw
Vallen op haar handen
Tranen uit haar ziel
Wie zou ze kunnen zeggen
Wat haart hart beroert
Ze gaf hem op
Om hem de ruimte te geven
De vrijheid
Die hij nodig heeft
Om verder te kunnen leven
Zelfs hij ….kent niet haar pijn…
bedrogen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.113 Pijn als een ijzige wind dringt zich binnen
in mijn ziel
die inkrimpt van deze kou,
en dan...de zon komt op en werpt zijn warme
stralen over mij heen
Maar het is al te laat, mijn hart is reeds bevroren.…
een echte cultuurstrijd
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
765 voor bestuurder Steve Stevaert
geen moeilijke vraag
het is een fabriek met een hart
een ziel én een maag…
Klein beetje kleur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
967 Dat kleine beetje kleur in mijn bestaan
zal ik koesteren in al haar schoonheid
zonder haar wil ik niet verder gaan
met haar raak ik mijn angsten kwijt
Als een regenboog in mijn geest
verrijkt het mijn hart en ziel
wat donker en zwak is geweest
is nu helder licht en stabiel
Ik vraag helemaal niet zo veel
er zijn weinig dingen waar ik om…
Het Gedicht der Liefde
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.385 Als onze handen teder strelen,
de gevormde lijnen van ons bestaan,
als onze lippen drinken, onverzadigbaar
van de bron van het wezenlijke zijn -
als onze woorden stilaan zwijgen
doch we spreken door het aanraken;
en twee harten zich begeven,
naar daar waar hun zielen leven.…
vandalen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.367 Vandalen hebben geen ziel of hart
want ze deden baldadigheden,
die elke verbeelding tart.
Ze rukten zerken uit de grond,
maakten putten, waar een kruisbeeld stond.
De graven werden beklad,
de bloemstukken gejat.…
"Voor Michel"
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
901 Ik voel je liefde
Smeulende woorden
brengen terug tot leven
een "stervend" hart..
Ik hoor je adem
Warme ogen
dwingen te zien
waar liefde ligt..
Ik zie je ziel
Vleiende handen
omvatten dankbaar
jouw gezicht..
Ik geef mezelf .…
Akoestiek
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
711 Nu dat jouw mond,
mijn innerlijke rust zoent
en gitaarmuziek
rond jouw boezem klinkt
speel ik stilte
aan oevers van jouw verleden
in de diepe kelders van jouw geweten
slenter ik door al lang vergeten steden
met een zwijgend hart onder mijn leden
nu dat jouw ziel,
mijn nachten waakzaam houdt
is de stilte heel verdraagzaam…
Nagelranden
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
815 Hang niet langer aan mijn lippen
lik liever mijn vergiftigd hart
even maar, een vleugje nippen
van mijn ondragelijke smart
kijk niet langer in mijn ogen
knijp je ziel uit in mijn handen
even maar, half krom gebogen,
diep onder zwarte nagelranden
rust niet langer in mijn armen
maar draag me naar de overkant
op een deken van erbarmen
over…
Toerist in je hart.
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
526 en ben ik ondertussen, voor mijn part
wel toerist, in je hart.…
het zout des aanschijns
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
679 nu er niets meer tussen ogen is
dan weten, dat jouw overgang aan zielen klopt
stopt krampachtig klampen
aan een leven dat niet langer wil
jouw dagen zijn compleet
jouw lichaam schept het einde
en mijn tranen dragen slechts mijn hart
ik zie en zwijg
want zeggen heeft geen kracht meer
enkel nog jouw mooie tijd verbeeldt
het troostwoord…
Zo ......
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
630 De woorden die ik wil spreken,
wel overdacht bewust gericht,
zullen harten noch zielen breken
maar voor u klinken als gedicht.…