4186 resultaten.
Ontluiken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
555 ruik de stilte
in de morgen
kleur de bomen
Lente groen
laat lammeren
geboren worden
want er is zoveel
te doen
zie krokussen
gestaag ontluiken
veranderd veld
in bloemenzee
kus de sterren
van de hemel
ochtendgloren
neem me mee…
Verstilde schoonheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 de bloemen
raken maar niet uitgebloeid
worden door de kou
geboeid tot overleven
kleine vruchten die
niet in warmte rijpen
verdrogen later zonder
nageslacht om mee te prijken
verstilde schoonheid
met een triest verhaal
de kille lente vertraagt
het leven van ons allemaal…
Herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 Ritme in het bestaan van de natuur
is van alle tijden
uitgedrukt in jaargetijden
Als de zomer is voltooid
daalt haar leven af
is de natuur ter afscheid
in herfstkleuren getooid
Laat vallen wat haar lief is
maar zal in de lente
weer tot leven komen!…
Voor haar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.436 En hoe ik zei:
Ik ben hier
(en dacht: en ook de lente, met alles
erop en eraan)
maar dat ze dat niet wist.
Alleen maar dat licht
over haar haar, over haar gezicht.
En hoe mijn woorden
als scherven in de stilte sneden.
En dat ze dat niet eens hoorde.…
over hier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
734 bracht dit schouwspel
uiteindelijk
een concert
een boek
een reis
wat verwacht je eigenlijk
van het morgenrood
een regenbui
het wordt vanzelf
lente
soms is gelukkig zijn
gewoon
fijn
m'n reputatie
de maan
altijd weer
het is heerlijk
over hier…
Fleur Op (Als de lente komt...)
snelsonnet
4.6 met 8 stemmen
1.139 Nee, lente kan je dit seizoen niet noemen;
Geen tulpen nog, alleen maar Dijsselbloemen.…
t Winterkoninkje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
618 in de vroege ochtend
kwam hij mij vertellen
dat de zon was opgekomen
of ik nu eindelijk
mijn gordijnen ging openen
en wilde ontwaken uit mijn dromen
zodra het voorjaar daar was
zou hij 't mij laten weten
(middels 't hoogste lied)
hoe de lente is gekomen…
Het nachtelijk feest
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
463 je lach
straalt warme
mensenliefde
ogen vangen ons
met vlammende
kleurrijke energie
jouw zachte raken
tintelt en laat lente
weer ontwaken
jij bent de zon
op het nachtelijk feest
jouw licht is niet uit geweest…
Het zachte rood
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
491 het is jouw lach
die lente maakt en
alles doet ontwaken
stralend in
een blij gezicht
met ogen die je raken
het ondeugend
puntje van je tong vraagt
een subtiel ontmoeten
om het zachte rood
van zomers zoet
langdurig te gaan proeven…
De eerste viool
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
500 het is niet
de eerste viool
die sterren aan
de hemel doet dansen
winter in
lente verandert
door de warmte
van haar toon
jij bestrijkt
vergeten snaren
tot melodieën
uit ongekend talent
met een liefde
die ieder mens
vanaf zijn geboorte
al heeft gewenst…
Twijfel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
554 Zijn gedachten dwalen
dit keer niet falen
niet betalen
afscheid heeft geen prijskaartje
hangt niet bij de uitverkoop
altijd een strop om de nek
nu floreert hij als een narcis in de lente
de bloemen geuren zoet
vrijheid maar nog niet klaar voor zomer
gebonden verbonden
zijn gedachten dwalen.…
uitzicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
609 mijn uitzicht
hunkert,
opent ramen
en deuren
voor een nieuw
begin
mijn hartje zingt
van verlangen,
wil liefde laten
bloeien
een zalig moment
koestert dit gevoel,
laat liefde
maar binnenkomen,
zoals lente
de zon
verwacht!…
Deze dagen 7
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
440 Met de lente
wil je liefhebben,
warmte voelen op je lijf
en je ziel,
alles zo graag weer opnieuw
de geuren
hemelse kleuren
intensiveren
jezelf uiten
tegen iemand iets zeggen
of praten
En toch....
toch kun je 't
ook laten
En gewoon stilletjes
gelukkig zijn
in jezelf…
Voorjaarsroep
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
541 Vroeger rook ik 't voorjaar
in mijn straat
door honinggeuren aangewaaid
uit het gindse bos vandaan
vandaag hoor ik 't voorjaar:
de lente komt eraan!
in het gekwetter en getetter
onder zovele vleugels
uit zovele snaveltjes vandaan…
Kleine Klokjes
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
552 Ik scharrelde met mijn handen
wat dorre herfstblaren weg in de tuin
toen ik sneeuwklokjes hoorde
kleppen aan mijn hart
hun blanke schoonheid
ontsprongen uit donkere winteraarde
jubelend klonken ze over de beginnende lente
en de eerste zonnestralen gingen
lichten door mijn ziel…
Lustig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.055 LUSTIG
Met alle zekerheid
als uitgesproken narcist
van onbekommerd
lustig enthousiasme
lokt mij krokussend de lente
doch is het mij onbekend
uit wat voor knop ik ben ontsproten
dag en nacht eisen mijn lichaam op
vlindert mij hoog boven genot
naar een moment suprême.…
Seizoenen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
721 Elkaar beminde
Die avond in de winter
Jij verleidde mij
De herfst wandeling
Een november traditie
Je eerste bericht
Die zomeravond
Een drink voor je verjaardag
Ondeugende blik
Voor het eerst je naam
De lente is in mijn hart
Zei mijn beste vriend…
Tijd van leven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
200 In de herfst van het leven,
Lijkt het leven trager dan voorheen,
Wijl in de lente van het leven,
Het vliegensvlug verwijderde van ’t begin!
Alleen in de zomer was er evenwicht
Van tijdsbesef en tijdsgewricht,
Doch in de winter van dit leven blijkt
Dat de tijd tot stilstand komt.…
Voor altijd jouw vriend
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
2.772 In de herfst, de winter, de lente en zomer...
ik zal altijd naar je toekomen,
ik ben voor altijd jouw vriend.…
Vadertje tijd.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
645 Maar voor je
het beseft
is ook de
lente
en die
mooie zomer
weer voorbij en is de cirkel
der seizoenen
rond.
In spin
de lente in
uit spuit
een
seizoen
weer uit.
Het ritme
der
seizoenen,
steeds sneller
als de jaren
gaan
tellen.…
Onderweg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
596 niet dat ik haar zoek
of juist wel
het zal de lente zijn
die mij beroert
of verlang ik naar mijn huis
waar de duif koert
ik zie hem vaak in de ochtend
op het hekje
waar nu, zo neem ik waar,
iets gevlekt
in een prille struik loert
verlang ik naar jou
of juist niet
verzamel ik enkel stenen
om te stapelen
en sta ik op mijn…
De seizoenen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
853 winterslaap heet
De dagen verkorten, het licht bergt zijn stralen
De sterren gaan slapen, het land rekt zich uit
De vogels verstommen tot het ochtendgloren
Wanneer zij ons wekken met zang en met fluit
De regen en kou winnen langzaam terrein
Waarna het weer winter - en lente - zal zijn…
Plein '40 - '45
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
527 in het zwartboek van het bijtend woord
zie ik de sterren weder hemelen
in twee minuten onbewogen stilte
hangt er een glazen brug in 't slotakkoord
rivieren hebben ook geen goesting meer
want zij citeert niet in haar laatste snik
al kwam voor overlevenden
op tijd
een nieuwe lente vol hypocrisie
zwart zelf is nooit genoeg, ook niet…
vlinder 2
netgedicht
4.0 met 137 stemmen
34.038 De vlinder is weg
Ze stierf te vroeg
In de lente
Een leven voor de boeg
De dagen zijn lang
De nachten zijn zwoel
Ik dool er in rond
Met een leeg gevoel
De vlinder is weg
Zo lang gewacht
Ik hou me niet groot
Ik huil zacht
De vlinder is dood…
lentebloem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
739 alleen achter een bureau
het scherm is de enige kleur
in deze grijsheid
van regen en vitrage
thee geurt en verwarmt
maar niet als jij
straks ga ik door
de kleurloosheid
naar jou toe
wacht je op
als was je in
het wit gekleed
vaste vreugde
in een weifelende lente…
Cyclus
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
668 Overwinteren,
Lente zomert, koestert herfst,
Zal nooit over gaan.
Eisprong, houden van
Chemische reactie, kind
Eeuwig, vrouw en man.
(Vrouw door man bemind)…
Corona
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
609 Tussen mij en de lente staat een raam
Tussen mij en de wereld het recht van bestaan
Tussen mij en gisteren staat vandaag
Tussen vandaag en morgen een angstige vraag
Tussen mij en de vrede staat de taal
Tussen mij en de waarheid mijn eigen verhaal…
Gronden
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.315 Ik zweefmolen mij
op een vreugdebries, schuil
tussen de vleugels van mijn lente
en schudt de lakens
in mijn paradijs.…
Een beetje zon al...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.028 Een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
ongewild
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
736 niet alles
kan gedragen worden
door woorden
daglicht bijvoorbeeld
of het ontkomen aan de nacht
sterren traag als liefde
binnensmonds
die ene lente
al te vaak herdacht
van jou, van mij
een andere wereld
niets toont aan dat ik besta
als woord of zin, in
bloed verdund
waarom sterf ik dan
ongewild…