1730 resultaten.
De goede afloop
gedicht
3.7 met 9 stemmen
7.979 Wat doen we hier eigenlijk, vragen we
ons niet af zolang het huppelen van wijsjes
uit de luidsprekerboxen voortgaat, in de bomen
hangen ze onzichtbaar, en wij maar denken
dat het vogels zijn die kwinkeleren –
wat doen we hier?…
Haven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
848 De schepen van geluk
Zinken tot de bodem van de hel
De eeuwig durende droom is stuk
En vormt zonder partner een eenzaam stel
Het heilige vuur laait weer op
Maar laat zich door de tranen doven
De liefde was een strop
Om zo je hart te kunnen roven
De duivels nemen de overhand
En verslaan de goden van het plezier
Ze vormen een onzichtbare…
verlichte duisternis
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
1.583 dat het waard is
ervoor te leven
ik ben van jou en andersom
jij bent jij voor mij volmaakt
en als je bij me komt
vergeet ik zo gauw jouw huid
de mijne raakt
zacht zo met oneindig veel geduld
zoek je met je vingers
mijn figuur
en ietwat ruw heb je me lief
maar het is gemeend en vol vuur
ik neem alles wat je me geeft ongevraagd
onzichtbaar…
Lang rolt, een bol van klank, de knal van 't schot
poëzie
4.3 met 20 stemmen
2.308 Lang rolt, een bol van klank, de knal van 't schot,
Bonzend van wand tot wand, 't gebergte rond:
Het dier, door 't vals onzichtbare gewond,
Kruipt, om de rand, in scheef verlichte grot;
En pijnlijk trekt hij met verbrijzeld bot,
Hinkend, een smal rood streepje over de grond;
Diep, ver van 't bos, waar hij zijn voedsel vond,
Daar gaat hij…
Beweeglijk bloemperk op stil blauw kanaal (1919)
poëzie
3.4 met 14 stemmen
1.522 Beweeglijk bloemperk op stil blauw kanaal,
Flikkeren, fel, hupp'lende zonnestippen,
Soms plotselinge lisch met gouden slippen,
Soms gouden pijlkruid, plots'ling vertikaal:
Magisch onzichtbaar zijn ze, als ze overwippen
Van top naar rimpeltop; een enk'le maal
Zie je, als een slangetje, een rankende straal,
Glinst'rend en glad, tussen twee…
Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen
poëzie
3.1 met 17 stemmen
2.385 Soms denk ik dat, wat in mij verzen maakt,
Een klein en machtloos ding is, zoek geraakt
In puin van eerst hoog drijvende gedachten:
Onzichtbaar centrum, rijst het en doorlicht
'T hoogwelvend Godsbesef. Wolkenloos ligt
'T nu vredig leven. Roze toppen wachten.…
Snuff'lend over blauwzwart bevroren vliet
poëzie
2.8 met 13 stemmen
1.798 Snuff'lend over blauwzwart bevroren vliet,
Zocht de oostenwind, of hij iets levends vond;
In 't zonlicht dubbel spokig, siste in 't rond
'T schuifelen, scherp en ijl, van 't dode riet;
Zwervend geroep van vluchtende karkiet
Klonk wonderlijk-onzichtbaar.…
Tegendeel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
968 het heeft geen zin, en ook geen enkel zinvol doel
om deze woorden op te schrijven, dit sonnet
mist vast en zeker ook zijn trotse feestbanket
en duidt ten hoogste op een donker voorgevoel
het diepste te verwoorden in een kort gedicht
met beelden uit een nog onzichtbaar koninkrijk
het blijft toch een uit de lucht gegrepen praktijk
waardoor het…
Blues met bekentenis
gedicht
3.5 met 97 stemmen
18.642 Eens beroept de geliefde zich
op een ommekeer van gevoelens,
loopt ze op een onzichtbare morgen
voorgoed zonder koffers zijn idioom uit.
Hij neemt voor kort de kleur aan
van een overgewaaid bevattelijk lied,
zeult het knaagdier als in de voering
van winterjassen mee in bluesmuziek.…
SCHOOLmoment, vijftiger jaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
4.360 Met neergeslagen ogen vind ik mijn bank,
onzichtbaar voor de onbegrepen wereld.…
we groeien weer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.415 overal is braak
van landschap boerderij
natuur pleinen geschiedenis
vaak nog in wording
nauwelijks nog kristal
geen vorm in herinnering
men ziet 's anderen daags
aanleg van
grote leegten
voor de toekomst
grote kantoren
glas grote planten
men wurmt zich door
storm en wervelwind
glazen draaigevallen
die mensen vangen
onzichtbaar daar…
Dichters mollen trollen treurig
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
681 trollen trappen treurig traag tegen
zorgend zachte zoete zuigende zinnen
klassiek koel kijken kan kollen krachtig killen
maar moedige mensen maken meesterlijk
miezerige molletrollen met moeite mak
trieste trotse trollen treuren traag troetelig treuzelend
de drang der duistere doodslag deed de demonische das
om onzichtbare overgevoelige onmin…
Mind over matter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 (Louvre)
Hier:
zo’n veertig
liter water, ‘n flinke
kwak vet, paar pijpen
kalk, onduidelijk vezels,
eiwitten, nergens wit
nergens ei, verspreid in
slordige bundels,
onzichtbaar een paar
galvanische stroompjes
erdoorheen,-oja zo’n 6
gram goud in mijn
vullingen, schat ik.…
Oud Antiek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 het breken van oude grenzen
Ze stijgt omhoog, klapt schokkend tegen ‘t ronde hemelruim
Tuurt omlaag, valt in een diepe zee, angstig, grijs en grauw
Zijwaarts tuurt grijnzend een blik in cynische toverspiegels
Vanaf de overkant, puur en lonkend, oog in oog met jou
Het zit daar maar, is zichzelf teveel en voelt geen grond
Zelfs oplossen in onzichtbare…
stuurloos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.075 Ik verdwijn aan de kim
in de golven van mijn jeugd
stuurloos ben ik
geworden
onzichtbaar gemaakt maar
ik ben niet weg,
alleen ziet men mij niet meer
aan de horizon .
En ik blijf verder zwalpen.
Stuurloos in de golven van
schaamte en ongevoelde pijn.…
Schelpen zoeken.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.128 Schelpen zoekend vind ik jouw hand
silhouetten van schepen met lichtjes,
als kerstbomen in een mysterieuze verte,
vloeien in elkaar over om vervolgens te verdwijnen,
te vervagen in een onzichtbaar niets
ons achterlatend op een nachtelijk strand.…
Zeester
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 (voor Bob van Tiel)
Blind en te broos zijn wij voor
de ware vruchten van de geest,
nieuwe heelallen doemen op in jouw
onbevangen oogbollen van profetessen
uit een ver, onzichtbaar gebied, blind
ben ik, om te zien waar jij uit voortkomt,
grens ik wellicht, maar kan niet spiegelen
wat op zich te breekbaar is, te zacht, of
het kan in stilte…
HOUVAST
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
720 schuim spoelt tussen de blokken
baart behouden rust - lijdzaam afwachten
maar
boze rollers duwen je hardvochtig
tegen de onwrikbare stenen
kneuzen ribben of maken wonden
liever over de hoge golven
voortgaan met een dansgrage boei
onder een bespatte kleppervlag
die onzeker orkaan wil tarten
geloof en overgave bevestigt
aan Hetgeen onzichtbaar…
Gewichtloos ?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
613 Herfstbladeren zo bros, er
waren tranen opgedroogd,
strijden stralen in zeeën licht,
gericht op komend seizoen,
de boezem van ander zicht,
gaat het gerucht dat de zomer
daar sterven wil, kiemt zaad
onzichtbaar uit de prille vrucht,
onomkoombaar voor elke vloek
of zucht in een bekend bestaan,
veegt de laatste zon de sproeten
van mijn…
Prinsjesdag 2010
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
496 Leden van de Staten-Generaal, IK ben zo moede
De Gouden Koets hangt MIJ minuten uit de keel
waarin ook brokken wonen die voor ’t merendeel
MIJN Koninklijke hart meedogenloos doen bloeden
U aanziend, constateren WIJ weer vreemde hoeden
nette pakken, heden zit u hier nog individueel
De rest van het seizoen bent u waarschijnlijk heel
onzichtbaar…
Adri Frigge : schilder / etser
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
668 Door het oog van een palet
hij componeert
zijn eigen ideale schoonheid
in kunstlijnen op het doek
denkt zich door het leven heen
om eenvoud te ontdekken
in materie
en spirituele aspecten
door
gevoel
in denken
doen
en laten
is hij
naar het
voor ons
onzichtbare
op zoek
luistert vaak naar geluid van snaren
als hij in…
Alles is nieuw
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.927 moest ernaar kijken en zeggen: wat is het
dit is het, en daar was het, een huis met een haard-
plaats, mensen die daar zoals altijd en altijd
voor het eerst in het nu zichzelf zijn en zitten
met warme handen die een beker vasthouden
bij het vuur en ze praten en de tiktak van regen
is een cirkel geluid en het deert niet, de nacht
de onzichtbare…
Oude visser
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.249 D' oneindigheid van lucht en water leeft
In zijn hemel-blauwe en vochtige ogen,
Aandachtig naar onzichtbaar doel gericht.
Zoekt hij van ver blank-zeilig scheepje een licht.
Of denk hij door 't zacht golf-gedein bewogen
Aan doden, die de zee genomen heeft?…
Het is tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
687 Herinneringen zijn onzichtbaar geworden,
het verleden een onbekende in mijn zijn.
Slechts flarden van beelden schieten voorbij
niet te plaatsen, onherkenbaar voor mij.
Maar ergens, diep daar benee,
voel ik ze wroeten, klauwen, knagen.
Hoor ik ze roepen, schreeuwen, huilen,
“Luister toch naar mij” !.…
Visioen in blauwdruk
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
529 terwijl slechts een platenboek het meest
tastbare van buitenleven biedt
de blauwe schemer beschermt
een weggerolde parel tegen wroetende zwijnen
dweilt een duplicaat over het ven uit
om het visioen voor betreden te behoeden
rust en stilte in een onbreekbaar verbond
weren elke beweging
laten alleen ogen van dromers en denkers toe
een onzichtbare…
In the mood
gedicht
3.4 met 7 stemmen
6.993 Door een onzichtbare massa opgezweept,
cirkelzaagde ik mijn assistente rats
in twee, de wekker die ik stuksloeg
werd niet heel en de konijnen vluchtten
naar de concurrentie. Het werd ze allemaal
teveel.
'Kop op, ouwe jongen!' Mijn hoofd
schoot door het scherm. 'Zo zie je maar:
tien jaar geleden ging je ook al naar
de kloten.…
Man verliest van Vlieg
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
660 Hij heeft zich onzichtbaar verstopt.
Door het donker sluip ik naar bed.
Verslagen kruip ik onder de lakens.
Hij is mij gevolgd en daagt me uit.
Ik zwaai met mijn witte zakdoek.
Er zoemt nu een steekmug rond mijn hoofd.
Bloeddorstig is zij op zoek naar mensenhuid.
Mensen gaan ooit aan vlijt ten onder.
Insecten zeer zeker niet.…
eenzaam koud en kil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 ooit eerder in vroege tijd
lijders aan lepra pest en cholera
waar ooit vrienden speelden
zijn nu straten en pleinen leeg
kinderen moeten thuisblijven
maken scholen vol van leegte
werken kan of mag niet meer
als het niet thuis aan tafel kan
de familie vrienden en buren
zien elkaar alleen achter glas
om verspreiding te voorkomen
van het onzichtbare…
ONTWAKEN IN HET DONKER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 ook nu kan ik ‘t maar niet vergeten
Ze spraken van de opkomende zon
mijn blik zag enkel ’t donker zwart
Nergens een glimp van de lichtbron
nergens de blijk van een warm hart
In het zwarte scheen een karig licht
als een praktisch onzichtbaar baken
Teder glijdend gleed mijn deur dicht
het noodlot liet mij zacht ontwaken
In het holst van…
Getijdekracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 Dit hoofd ziet zelfs in het zonlicht
dat de nacht altijd wacht
op haar kans,
terwijl het hart altijd de onzichtbare maan
zoekt.
Getijdekracht, splijtend,
er heerst pijn achter het zwijgen
uit verdeeldheid.…