1972 resultaten.
Vloeiende vervulling
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.123 is het zicht wat vaag en dubieus
zet dan een brilletje op je neus
zodat je mijn aanbod prima ziet
Laat je stembanden stevig rollen
en klaterende klanken klinken
je tong mijn tere waarheid proeven
slik mij, al dan niet naar behoeven
of laat me diep in je verzinken
Ik zal je bloed sneller doen stromen
me hechten in je gedachtegang
verlichting…
Vier dagen zonder jou..
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
845 Het zou mijn zwaarmoedige gevoelens zo hebben verlicht.
Maar het bleef stil, naar de reden kan ik alleen maar gissen.
Maar ik ga je daardoor steeds meer missen.
De pijn wordt nu echt veel en veel teveel,
ik word zo vreselijk emotioneel.
Ik zie vreselijk op tegen de komende dagen,
ik voel me nu al zo vreselijk teneergeslagen...…
DE GEHANGENEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.691 Waar laatst die steen in het water viel
Daar is de bodem nu donkerzwart
Terwijl er eerst nog iets was te zien
Een kil gevoel trekt door m’n ruggengraat
Een donkere hand omklemt mijn ziel
Het beklemmende gevoel alsof ik dit verdien
De wereld lijkt inktzwart te worden
Verlicht door slechts een enkele kaars
Terwijl een harde wind aan het vlammetje…
Zonder jou
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
955 De wind waait gaten in mijn hart
De nacht verft dagen helder zwart
De kou snijdt ijzig als een dolk
De zon ligt slapend op een wolk
In ieders ogen zie ik jouw gezicht
Maar in het duister is er niets verlicht
De vorst eist koude overal
De mist zorgt onverbiddelijk voor mijn val
Wanneer de regen eindelijk staakt
En de zon voorzichtig ontwaakt…
Het duister
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.009 Een vogel die fluit
Doet mijn hartje springen
Ik kijk nog eens rond
Maar mijn vreugde verdwijnt
Het geluid is weg
Mijn zicht is zwart
En ik kan nergens heen
Ik kan wel gaan lopen
Maar ik zie niet waar ik ga
Ik kan wel blijven
Maar ik zie niet waar ik sta
Al was er maar een kaarsje
Een klein stipje licht
Dat zou mijn hart verlichten…
Kerst!
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
3.573 zet mijzelf opzij
leg de ballen op een rij
Blij kijk jij mij aan
de kerstboom voor het raam
Even denken wij in licht
het allermooiste kerstgezicht
Ik denk aan haar en aan de pijn
zij vond de kerst zo fijn
Ik doe dit voor haar kroost
het is een beetje troost
Je loopt naar Kerst en boom
voor jou een fijne droom
De engel op de kast
verlicht…
momenten van even
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.000 ik zoek nog steeds
de diepte van binnen
tijden lang verlangen
de weg te gaan
naar verlichte gezangen
op de ontgonnen heide
waar een zachte mist
de velden bekleedt
schampt de wazige zon
de wedergeboren aarde
zij allen hebben weet
van mijn innerlijke waarde
ik zoek nog steeds
de eeuwige verbinding
naar herstellende heelheid
verloren…
Nachtgeluiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Stiller is nú de nacht
het feestgedruis is verdwenen
opgelost
in het donker
verlicht…
nieuwe energie
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.642 zitten
het geheim schuilt in deze twee
suikerklontjes, die rectaal
en oraal ingebracht
op zoek gaan naar elkaar
daarbij een beetje pijn
dat zich beperkt tot uw haar
wanneer deze twee botsen
ontstaat er zogenaamde
zoete kracht vergelijkbaar
met de energie die vrijkomt
bij het splitsen van atomen
de flits die tussen uw oren schiet
verlicht…
Vrede...nog zo ver weg...
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
4.536 groene bossen
Niemand weet hoe lang deze strijd nog zal duren
Intussen wordt de vrede opgejaagd en verdreven
Overal zullen de wapens twee dagen zwijgen
dan zal er aan alle zwaarden weer bloed kleven
De kerstdagen zijn in aantocht
In een schamele stal bloeit het licht
Toch zal menig mens zich gaan afvragen
of de vrede het hart nog steeds verlicht…
Jouw magische bron
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
454 perspectief
met het licht van
een stralende zon
toch laat ook jij
hoofd en schouders
weleens even hangen
klem gezet en gevangen
in een schijnbaar
onoplosbaar probleem
nooit hebben woede
en kwaadheid de
overhand wel spreken
oneerlijkheid en niet
rechtvaardig hun tonen
maar in een hernemen
van energie uit jouw
magische bron verlicht…
Berkenbosje
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.977 Ik liep door het helder verlichte bos,
De berkenblaadjes hingen los
Naar beneden aan slingrende takjes,
De beukjes staken hun takken rechtuit,
En over het hoge varenkruid
Viel zonlicht in helgele vlakjes.…
het zoete van Orpheus' macht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
610 wel te ruste
de dag is volbracht
geef me over aan het onbewuste
of het zoete van Orpheus' macht
wat was het vandaag weer denken
denken en denken
aan alles en iedereen aandacht schenken
die men zo zeer verwacht
of liep ik mezelf achterna
wilde zovelen verlichten
verenigen wat onhaalbaar is
aan hen die turen achter de begonia's
bevrijdende…
De dichters
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.145 Woordkunstenaars verdichten hun zieleleven
Over pijn van het zijn, liefde en schoonheid
Om zo een uiting van verwondering te geven
Nu op papier toevertrouwd zijn ze ‘t even kwijt
In zo weinig bewoordingen
Raken ze de kern even aan
De lezer voelt zich even begrepen
Voelt verlichting van ‘t bestaan
Die bekoorlijke en gewrochte gedachten…
Warme Sneeuw
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
2.815 Dorpsweg langs bevroren kanaal
Kale eiken wit gemutst met glas bepegeld
Ik voel me warm, dikke jas en sjaal
Maar meer nog is het de wollige kilte
Die mijn gemoed zacht onderdompelt
In kerstsfeer beleven van verlichte avondstilte
Geknoerp van mijn schoenen die…
Onvast over een onzichtbaar voetpad lopen
Met moeite en onevenwichtig sturen
Ontwijken…
DECEMBERTAAL
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.662 lopen massa's mensen door de straten
Gehuld in jassen, handschoenen en sjaals
Ze spreken allen een soort koeterwaals
En houden alle lichtjes in de gaten
Ze drinken glühwein, raken uitgelaten
Het licht verbroedert zelfs het Vlaams en Waals
Het stedelijks en het provinciaals
Het roept een kerstbestand uit voor soldaten
De bomen zijn verlicht…
later is nu
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.070 als ik weer de jongen in jou zie
met ogen die guitig lachen
dan gaat mijn hartslag in galop
en jaren vallen uit als grijze haren
weer twintig en er is geen leed
de dagen lachen de jaren uit
later is een laan met duizend bomen
leven met jou is alle dagen feest
elke dag verpakt in blauwe strikken
en je lach bleef altijd schijnen
verlichtte…
Zoals het lijden niet is
gedicht
3.4 met 14 stemmen
9.490 Als ik trappenhuizen van flatgebouwen
Zag, die als verlichte ritsen in een
Onzichtbare jas gestoken stonden
In de nacht, dan waren het ritsen die
Ik opentrok. Ik was op weg, blind als een
Zenuw die onder een ooglid klopt, doel-
Treffend als een pees die is gespannen op.…
Avond
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
916 het tedere indigo van het zwerk
Het grauwe lover van de abelen ruist zoet
fluistert een verhaal gedragen
op de ijle vleugelen
van de koele westenwind,
een betoverend, mystiek lied
van vreemde eilandtuinen
verloren paradijzen
gebed in het broze blauw
van lege oceanen
Sterren ontwaken,
Sirius en Aldeberan,
en hun naamloze zusters
verlichten…
Het ijspaleis
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
405 Van daar schijnt pril het morgenlicht
zou dan de prins toch komen
die koude van zijn kou verlicht
en dromen uit doet komen?
Die ridder nadert het kasteel
waar hij de sneeuw zal smelten
zijn warme gloed verandert veel
want komt er vuur in het paleis
begint er wat te koken
en slaan de vlammen in het ijs
dan is dat snel gebroken.…
Zonnebloempjes Rénaissance
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Ze geniet van de stralende zon in haar hart;
pittig vruchtdragende kern van haar wezen;
de goudgele glans reflecteert in haar blaadren,
ze voelt weer het kloppende bloed in haar aadren;
haar kopje rechtop, door de liefde genezen,
verkwikkend, verlicht... het noodlot getart.
Rena…
Dertigers club
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
870 Marisol aantrekkelijke dertiger zakt
geregeld door de nacht; schenkt soms haar
gunst, na bevrediging afstandelijk koel
zadelt ze minnaars op met schuldgevoel
De zon verlicht de gracht als ze
huiswaarts keert na ‘n lange nacht; na
een week duikt ze weer even onstuimig op
in cafés op de Prinsengracht
De nieuwe nacht wist oud zeer en…
Donderdag
gedicht
2.3 met 30 stemmen
10.127 Ik stak de sleutel in het slot en wrikte
de deuren schuurden langs de drempel
de kamer was verlicht, het bed verspreid
op tafel stond een pot met soep
de haverkoeken lagen op een bord
en vet, geeloranje kaas en uien en augurken
ik kon lopen door de kamer met een mond vol Schotse zalm
aan tafel zitten bij de warmte van een vuur
bekers vol…
Een goed glas wijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.087 Vandaag las ik het bericht,
dat witte wijn ook het hart verlicht,
met twee glazen per dag,
raakt het niet zo snel van slag.
Dus neem ik nu voor mijn gezondheid,
ook een glaasje wit van tijd tot tijd,
van rode wist ik het al,
daarvan nam ik er al een aantal.…
Reinigend
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
502 "Oh, volmaakte slaap
aan liefde gebonden,
beschonken rust,weerspiegelt
in tweespalt van gedachten,
beklonken sprong in beider
ongewisse golfstroom,
blijft ongeschonden, berust
in een omvattende droom,
waar lust een kunst is
van totale overgave, streeft
naar gelukzaligheid,
vernieuw en overleefd,
zich verlicht in zwakheid.…
Verlossen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
521 knopen meer
een touw werd gestrikt en strak getrokken,
ruimte was er in overvloed, daar wel
oude aardappels, vervoerd op gammel ijzer
gaven doffe hongerogen weer heel even
een zachte glans van gevuld zijn
ik wist zoveel meer
maar gaf de zware sleutel
voor die ene deur waar achter
op een smerig kussen haar schoonheid
zelfs de nacht verlichtte…
Herboren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
674 in de hel
het water stroomt
te snel
snelweg
wielen rijden
de kar
voortgetrokken door 6 zwarte paarden
en die witte
slaaf van dit bestaan
ier hugenoot of een schipbreukeling
bataviaan uit uit het oude Java
door de ring van vuur gegaan
de kapotte klok
het avontuur
water aarde vuur
lucht
en dit hart van hout
is eindelijk opgelucht
verlicht…
als hij kon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 vlam
de eeuwige vlam
zo rood en heet
een rozen doorn die prikt
in vuur en vlam
zo heet
maar in het midden
en begin
is ie blauw
koel en vind
geheimen verborgen
in `n eiken kist
wij zijn geboren
of hebt gij u vergist
na sissen in verborgen symboliek
u prins zegt allen u dit
wij zijn broeders en zusters
waar het licht ons allen verlicht…
Nog even
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
482 Waar blijft de zon die kan verlichten
wat donker is in ons gemoed en ons weer
blij kan maken. Toch lokt van verre al
de lente die geen mens kan tegenhouden.
Soms kan een beetje dankbaarheid ons
hart doen leven en ons troost ook geven.…
- Door duistere dalen -
netgedicht
4.3 met 46 stemmen
634 het evenwicht, rivaliteit,
helpt hoge toppen vertrouwd groen te kleuren,
de harten met kleine eikenlooftakjes op te fleuren,
op grasheuvels van humor, liefde te hervinden
twijfels moet ik verslaan,
wortelend in een duistere, geheimzinnige wereld
de draak van de leeuw scheiden,
krachtig verholen als je levenspad,
duistere dalen te verlichten…