2023 resultaten.
Artistieke deeltjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Ik verbaas me,
over de veelheid van de dingen.
Ik verwonder me,
over de onafhoorbare verhalen,
die we elkaar vertellen,
en dezelfde liedjes die we zingen.
Ik vraag me af,
waar die triljarden foto's blijven,
die we onophoudelijk fotograferen.
Waarom we van orde rommel maken.
Hoe herinneringen verdampen,
tijdens onze korte levenstijd.…
Schrille crescendo'S
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 In slinkend duister
aan drempels van licht,
de rossige gloed van Aurora
In een roerloze
spiegel van water
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
wijken ragfijne
nevelkristallen
over verblekende ganzen
Het dons van de mist
houdt hen eendrachtig gevangen
instinct is wat hen samenbindt:
hun nog te voltooien gezangen
Gesmoord…
ARS MORIENDI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
2.161 Van de vrienden die ik heb begraven
wier geluk weigerde af te glijden,
verbaas ik, gezeten bij hun graven,
mij over hun aller angst te sterven
-een troost voor mij voor ik bezwijk;
dat doodgaan voorspoed kan bederven
geeft van mijn conclusie blijk:
waar je ook om liep te dolen
of wie je waar ook om beminde,
de kunst die sterven heet ligt…
voelde hoe de tijd ontbond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
998 ik groef in zand
vond schelpen en wat
waardeloze frutsels
tot ik dieper stak en stootte
op een eeuwenoud geknutsel
ik schoonde laag na laag
ontdekte kunst in het
schrapen van de jaren
jouw vormen kwamen bloot
de zee kleurde je haren
ik voelde hoe de
tijd ontbond en las
hoe jij me wilde sparen
kuste zacht je zilte mond
geen emotie…
De Kalverstraat (Bloem-rijk)
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.498 Natuur, daar zit ik écht niet om verlegen,
En ook de Dapperstraat boeit mij geen zier;
Cultuur en kunst en hergebruikt papier,
Daar heb ik van nature iets op tegen.
Geef mij maar Monopoly met strategen:
Langs Af naar Station West voor je plezier
Gevangenis bezoeken als vertier,
Of anders naar A. Kerkhof je bewegen.…
appels in het licht, zo zonnelief
netgedicht
3.8 met 59 stemmen
10.221 ‘vingers ontkiemen jouw kunst
zoals schrijfrozen uit een hand’
- vicky hazen -
en plots begon het te waaien
heftig
alsof aarde en hemel
antwoord gaven terwijl
ik slechts
de stilte kon herhalen;
gedachteflitsen, te ver van lippen
om te baren, ontelbaar
hoog, de appelbloesems…
De Kroon CS A'pen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 in het station, voorbij
het perron, in de zaal
waar soms een vreemde wacht
onverwachts naar je lacht
kan je even zitten kijken
naar hoe de tijd wordt gedood
daar zie je al dan niet gewild
vreemde kunst op het plafond
waar enkel de bloemen rond zijn
en de swastika's zich verschuilen
in een labyrint van rechte kronkels
de artiest heeft…
de afgelegde weg
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
719 om heel even te ervaren
hoe leven zou zijn, zonder
ze namen mij
het struikelen af, met
vallen en opstaan
om het onvermogen
zelf te beleven, zonder
ik zag lager
hoe eng de wereld
ruimtes bouwt, hoe hoger
het doel leek, alsof tranen
en een lach zwaarder waren
van gewicht, zonder
gaven ze mij
een gelijkenis en leerden
de kunst…
Hoe druk ik me
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
690 mijn pen drupt inkt
laat zinnebeelden
vloeien op papier
soms ontaardt een vlek
in een sierlijke illustratie
een prettig perspectief
met een voelbaar reliëf
soms is de inspiratie
net abstracte kunst
blijft de vlek te vaag
hangen in mijn hoofd
geef ik slechts een vlaag
van wat ik werkelijk zie
ze zeggen wel eens
je bent zo goed
als…
Spiegeldiep
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
600 druppelgewijs herken ik mij
op ziel en zin
bij alles wat jij zegt/schrijft
denkt en doet
meer dan jij denkt
ik bijt het houtgravure
uit jouw woorden
als gravity parels
op mijn huid
niemand die het merkt
maar spiegeldiep wordt
mijn twijfelkruid weggenomen
kalm en rustig
jouw kunst ontvouwt
mijn weten
ik beweeg me, leef me voort…
Feeëriek aangelicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.376 atelier
feeëriek aangelicht
bieden mijn schilderijen
hun kleurig aangezicht
damast op de tafels
in riet gesorteerd heb ik
mijn leven aan u geoffreerd
mandjes met zorgen over
dit jaar in biezen geluk en
ontspanning vlak naast elkaar
in wit pitriet mijn
artistieke prestaties
gebundeld de felicitaties
met linten de dialogen
over kunst…
Op eigen kracht
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.440 Waarom probeer je niet iets anders
Als dat je beter maakt
Gewoon een wisseling van spijs
Als dat je beter smaakt
Jezelf kunnen ontplooien
Ontdekken wat je kan
Je leven niet vergooien
In de schaduw van een man
Probeer eens te ontdekken
Wat jou echt bezig houdt
Energie op kunnen wekken
Kunst maken van hout
Jezelf te portretteren
Verdiepen…
"Een schilder"
gedicht
3.3 met 16 stemmen
8.144 Op dijkjes langs de balkengaten
stonden wij stil in de kou,
en dan maar over kunst en toekomst praten
als jij in elk geval een schilder wezen zou.
Ik wist nou nooit eens wat ik worden wou
en kon mezelf soms om die vaagheid haten.…
- Het leven door het oog van een lens -
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
617 haar contrasten vervat
zintuiglijke poëzie van een stroming
losse gedachten.. sentimenteel bekeken
een beschrijvende kunst,
van uitvergrote romantiek...…
Xestobium Rufovillosum
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
589 het moge u nu al duidelijk zijn
dat het gaat over een ongrijpbaar fenomeen
haast met een psychologische diepte
een wezen wroetend door zijn wereld
dát heeft hij met ons bestaan nagenoeg gemeen
buiten schot baant hij zijn weg
doch kan veel stof doen opwaaien
knaagt blindelings vaak aan edele kunst
weet zichzelf in de leegte om te draaien
voor…
beiaard
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
587 De beiaardier kent de kunst,
om de zuiverheid te aanhoren
en alle oneffenheden in
de kiem te smoren.
Hij speelt de noten zonder na te denken,
of aandacht aan de omgeving te schenken.…
dat moet toch wel, denk ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
897 een goede vriend verstaat, zo denk ik vaak
de kunst van leven niet
ik weet het bijna zeker
want op zijn zoete zomerdagen
wanneer de bloemen en het gras
om vlinders vragen, dan
ja dan ruikt hij de geuren niet
hij zegt het niet, maar 't is
niet moeilijk te bedenken
terwijl hij zo verkikkerd is
op lekker kokkerellen
ach, en een vrouw niet…
Solipsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Leven, ofwel de kunst van het scherp zien
bij tanend licht van een wankele schemer,
wachtend op een verruimde blik misschien.
Wanneer ben ik tot acceptatie bereid?
Als ik hoor, voel, proef, ruik of zie?
Of is er nog een verborgen waarheid,
als echo van een onbekende dimensie?…
Kindermin.
poëzie
3.4 met 13 stemmen
6.843 -
Minde ik jonge kindren;
Zieltjes zuiver van bedrog;
Oogjes, die niet jokken;
't Voorhoofdje onbetrokken;
't Hartje zonder arg of list,
Zonder zorg of vrezen;
't Lief en lachend wezen;
't Mondje, tot een kus gespitst,
Vriendlijk aangeboden;
En geen kunst van node.…
Gedicht-en-dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 in ruime zinnen, het publiek buigt
geërgerd en scharrelt door de zaal
op zoek naar begeerte bevolken ze de
flanken om schuchter de vlamboog
van de waarheid te ontduiken
gedegenheid is het antiek van zorg
en vertrouwen, nu stoffig en schraal
leest poëzie nog de tijd waar man en paard
gezadeld samen hun behoeftes deelden
ik ken geen kunst…
Terwijl de tijd verstrijkt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 Ze wil hier niet meer weg
niet terug naar het lege huis
waar alleen nog wat bloemen
langzaam staan te sterven
in een oude breekbare vaas
dus zit ze maar te wachten
terwijl de tijd verstrijkt
met gesloten ogen
verhult het donker
soms wat van de twijfel
de kunst van navigeren
in het wankele duister
is te varen op gevoel
tastend naar…
De heilige uit zijn nis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 getemd beest ,
de stilte was breekbaar op het moment
dat de heilige zijn woord verbrak en sprak
met de schittering in zijn ogen
zijn borstelige wenkbrauwen scheidde het brakke
water met de waarheid in zijn ziel, in zijn kielzog
liep de koestering naar hoop dat het leven
voor het gerecht nog vrucht mag dragen
het raamwerk van lint en kunst…
de rilling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
537 ervaar ik soms wat kilte
zoals een slang langs m 'n ruggengraat
in een korte koude voorbij schiet
de rilling doet me bewegen
onwillekeurige bewegingen
waarvan er geen een herkenbaar is
als zijnde een eigen gemotiveerde
wel doordachte daad
zie 't als een ongevraagde gunst
of een stille hint, zo af en toe
ergens is 't ook wel een kunst…
Sonnet Jezus als klankbord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 knieën en tranen zijn er niet voor niets
Jezus leeft in jouw twijfelachtig brein
geloof in hoop kan niemand beletten
abstract, als personificatie zijn
verbondenheid kan niemand ontzetten
wederzijds begrip nimmer een breuklijn
Jezus zijn kunst kan bergen verzetten…
Stem
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
567 Schrijvers schreven over liefdadigheid
en vorm en inhoud van de kunsten
maar niemand raapte jouw ziel
uit de goot, waar die zo lang
had gelegen.
En toch heb je altijd die stem gehoord
van de vergeten mensen
en verloren gegane idealen.…
Kunstliefde in mijn bad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Dames, kom mijn kunst eens zelf bekijken.
Het best kunt u genieten vanuit mijn bad.
Laat uw man maar thuis met zijn wel en wee.
Breng wel een fles en twee glaasjes mee.…
Mijn gevoelens in woorden gieten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
899 Dichten is een kunst
of mag ik zeggen meer een gunst.
Het is niet aan iedereen gegeven,
ik heb het vanbinnen, ik moet het beleven.
Ik heb één letter in de kiem gesmoord,
ik liet het een woord bewandelen
om er een zin van te maken
die mijn binnenste zou raken.
Een gedicht is mijn eigen ik,
mijn ziel ligt in dat gedicht.…
Midden in de nacht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
685 Midden in de nacht zat ik als een bezetene
te applaudisseren voor de Russische
schoonschaatster Evgenia Medvedeva
die werkelijk topprestaties leverde
die ons een blik in de hemel gunde
die mijn volle respect verdiende
zelden heb ik kunst zozeer gewaardeerd
terwijl ze nog zo jong is, kun je nagaan
de levensvreugde spatte van haar soepele
bewegingen…
Poli zie Demi à Vera
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
520 Het ziekenhuis
Weet inmiddels wie ik ben
Het ziekenhuis dat kent mij en ik
weet, ondanks mijn handicap
de artsen te vinden
Zij weet meer dan zij prijsgeeft
de poli zie Demi à Vera
Zij kennen gelaagdheid van bestaan
Zeker die van mij is voor hen
Zeer beslist zeker geen kunst
En zonder twijfel een raadsel evenmin
Ongebreideld een teveel aan bloed
echt…
Haar ware kracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 Nooit erdoor verslagen
Haar weg voortzettend
In haar toewijding genereus
Zij de zee
die kolkende emotie aanvoert
niet wegspoelt
Al is ze fysiek geraakt
in jou ontwaakt
ongebonden geestelijke rijkdom
een euforisch gevoel
Haar talent niet versluierd
Door schram, grimas of fysiek gebrek
In haar kwetsbaarheid
is ze net zoals in haar kunst…