Alle inzendingen over oorlog

3605 resultaten.

Sorteren op:

De dodenvelden van de Rode Khmer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 719
Zij aan zij liggen de herinneringen Waar lege oogkassen hulpeloos Vol afschuw Op de ondergaande zon gericht Verbrijzelde kaken Schreeuwen in stilte Opnieuw kleuren zij Allen rood…

Hannibal

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.675
Daar op de ruwe kant der Alpen, als een slang in pijnlijk zwoegen opwaarts kronklend, wild omstoven door sneeuwjacht, klimt langs steile rotsen, diepe kloven het heir* van Hannibal reeds uren, uren lang. En ijslijk wordt de kamp en eindloos schijnt het sloven en wroeten. Wanhoop grijpt hen aan. Wijl rang aan rang bezwijken, huilt de wind de…

putten oktober 1944

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 882
holle voetstappen dreunende laarzen klinken door de stille dorpsstraat straks zullen dronken brallers vernielend zuipend en brandstichtend de hemel verduisteren zullen vrouwen en kinderen in doodsnood vluchten voor het kwaad waarvan ze het bestaan niet wilden weten en dat hun leven voor altijd zal verwoesten als ze maanden later zullen…

De week voordat

gedicht
3.7 met 62 stemmen aantal keer bekeken 20.584
vroeg ze mij ik liet de plaat spelen mijn zoontje begon te schommelen zie je wel zei mijn moeder hij is muzikaal na de oorlog zal ik hem muziekles geven en week later was ze opgesloten in het huis van bewaring en bij haar vervoer naar westerbork stuurde ze een kladje met het gaat mij goed toen we een jaar later haar bezittingen kregen…

De Grote Parade

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 956
recht vooruit geheven je pet je neus je meet je pas af aan die van je kameraad bij de generale staf het hoofd van staat sta je stok stijf stil je draait je hele lijf in enen een kwart slag je trilt de staf kijkt of je broek glad zit je pik gesteven binnen vlak houdt de president van zambia glimlacht strijk zet je draait terug…

hoogmoed voor de val

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.108
hortende tonnen grijs, slenterend op trompetgeschal slepen hun aangeslagen tanden naar een nakend einde toe de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen – en bergen hun stijgende lijnen in dalen, weidse valleien; hopen op het ijs en steen een bevroren vloed van weggeëbde dieptes blauw als de blakende einder het gekrompen harnas kraakwit;…
kuirinck6 oktober 2005Lees meer >

De onzin van de waan

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 649
vogel zoekt het in de wolken waar kastelen ontploffen De tijd blaft in de razende ruimte als een dolle hond de muizen knagen de poten onder mijn stoel vandaan Ik probeer me te herinneren wat jij bent vergeten we drinken glazen vol heimwee en worden sentimenteel God, u heeft mensen geschapen die nog erger zijn dan apen ze voeren oorlog…
Joep12 oktober 2026Lees meer >

Mijn vijand

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 425
Het eerste schot was mis: ruim ernaast, links. Rustig ademhalen nu - Het tweede is raak, veel te raak, vreselijk raak. Verslagen kijk ik neer op mijn handen, mijn geweer.…

DAN LIGT ER ABSOLUUT MEER VREDE VOOR DE HAND!

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 13
Ik ben niet van het hebben Ik heb genoeg Ik ben wel van het houden Nooit genoeg van Ik heb best veel spullen Ik heb meer dan genoeg Ik heb gelukkig meer om van te houden Maar ook om van te huilen, te jammeren Ik zie de wereld als een vreselijk ongeluk Ik zou vooral de aarde meer geluk willen wensen Ik lijd onder de pijn van oorlogen Vooral…

Ogenblik

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 85
Ik neem het de regen daarbuiten niet kwalijk dat ik binnen naar close-ups van het verleden kijk Niemand rekent mij de herinneringen aan dat oorlogen jaar in jaar uit bestaan. Ik begrijp dat witgekalkte muren de gestolde pijn die uit de potten en scherven sijpelt niet bedaren kunnen.…
J.Bakx12 november 2026Lees meer >

Kerkhof van de kleine vlaggen

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 38
Daar stond ik, voor de poort. De aarde omgewoeld, doorweekt door zout en regen. Rijen vers gedolven graven, Verdwijnen in de verte, wachtend op hen die nog moeten komen. Moeders met trillende handen. Vaders met kapotte eeltige palmen— een leven vol liefde begraven onder het zand. Hoe vreemd is de menselijke aard: we koesteren het leven…

Een streep licht

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 72
Als je niet eet komen de paarden je halen de paarden van de dood In een onrustige warreling zweven de schimmen van de onbegravenen Boven de hoofden wappert de onzichtbare vlag van vrees zo hoog kan lijden klimmen Een sigaret bungelt tussen smalle lippen Charons kolos van onverschilligheid In motregen en mist halen twee paarden…
J.Bakx16 november 2026Lees meer >

wuiven het niet weten

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 771
een zee van handen deint geluid golft aan in vlagen vingers reiken ogen vragen armen zijn tekort wuiven het niet weten wat er schort de blikken zijn nog open er staat geen leider op die aan de mensen zegt hoe alles zal gaan lopen woede uit zich in geweld de eerste mannen zijn geveld brandhaarden gaan open ze willen bloed en het…

Vrede

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.178
Vrede spreid gij uw zachte vleugels Over de donkere aarde heen - Over de moede en de gewonden, Over de duizenden, die verzwonden, Over al de snikkende monden, Die verbleekt zijn van geween! Vrede daal gij uit de lichte sferen, Waarheen gij vluchtet voor deze wereldsmart, Daal over hen, die u hebben verraden, En over de dwazen, die op u smaadden…

Yperiet

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.725
Mosterdgas. Het klinkt naar nog. Naar hompen Passendalekaas. Naar preskop met bruin brood. Het was de geur van stikkend vuur. Blaartrekkend gif: een trage, gele adder die onder je oksel kroop. Longen liepen vol als loopgraven. Maag en darmen trokken samen tot je lippen bloed afvuurden. Mosterdgas. Het klinkt nog naar. Naar hompen Passendalekaas…

De generaal

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Zijn blik kaarsrecht, het zwaard geheven, met onder de arm, het wetboek van het land. Zo gleed de generaal, in brons gegoten, ter ere van een groots verleden, de jaren door. Maar het zoet van de victorie verwaterde, verkeerde na een zeker tijdsbestek in bitter vocht. Een groeiend schuldbesef omtrent zijn daden dat steeds dieper werd. Het…

vergeet ons niet

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 869
haat wordt weggevoerd trein na trein er is zoveel stilte te verdragen zoveel geschreeuw en voeten die over hen heenlopen het aanzwellend geluid houdt niet op vrouwen die de dood proberen te ontwijken stikken in het gebed kinderen verliezen hun taal als uitgehongerd ongedierte enkel de lage, stenen muur blijft staan 'nie zapomnij…

Het zwart-witte micro-epos (snelschaak)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 675
De winnaar wordt benijd In een zeer rechthoekig kader En de mens is daarbij dader Van de zwart-witte strijd Tijd om ons te bezinnen Zodat ieder van ons gaat winnen…

Anne

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.210
Niemand wou het weten welke kant het op zou gaan in al die bange dagen dat jij stil daar hebt gezeten Ze gingen langs de straten met hun zwarte hemden aan en schopten tegen deuren met een goddeloos geweten Ach - kon je nog een keertje maar een zomer openslaan en hinken op die stoep waar jij je schoenen hebt versleten Je keek nog naar…
jan haak4 oktober 2008Lees meer >

Een volk dat voor tirannen zwicht

gedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 34.556
Allen, die hier tesamen zijn, de levenden, de doden, de handbreed, die ons scheidt, is klein, wij zijn tesamen ontboden voor het gericht ... Gedenk de liefste, die hier ligt, de broeder, vrind of vader, maar gun Uw ogen wijder zicht, aanzie het land en alle mens tegader, hoor dit bericht: Wij staan tesaam voor het gericht voor…

De drie vluchtelingen

poëzie
3.2 met 50 stemmen aantal keer bekeken 9.381
Het eerst zag ik de vrouw, dat ligt nu eenmaal in mijn aard. Hoe gerimpeld was haar gezicht (een berglandschap in kaart). Door welk hels en aards gericht werd haar geen leed bespaard? Onder de doek rond het gelaat sliertten wat haren grauw; zij stond daar als ene die staat -een doodvermoeide vrouw – op de hoek van een voorstadsstraat in…

Vogelnijd

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.122
In hoge vierkante eenmanstenten van bamboe en kunstdoek oefenen steltlopers camouflage, verzinnen schoudertentriemen, bereiden schermutselingen, begeven zich in het gebied van de grote waadvogels Na drie dagen en nachten kleppend beraad op het strand getergd door zwevende garnalen en zachtjes scharende krabben, roeien de snavels…

Taliban

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.349
hou het been stijf in deze barre killing fields duizend mijl liepen we voor dit schouwspel smeulende lijkgeur een laars waaruit een brandende scheen commentator murmelt iets over mensenrechten en met de voeten treden kaki krijgers als laveloze rechters van de wereld barbaren doden in brand steken kraaiend dansen…

Rome na de Galliërs

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 897
Na de morgen hangt grauwe ochtendnevel verwelkt in de lucht Met tegenzin bespringt een oprecht hemels verdriet het landgoed van een onterecht onteerde dictator Met 'n woeste verblinding voert de smeulende winterzon vervallen Gallisch geweld het podium af Atonale senaat smeekt uitgezwermde parasieten om hun afgeleefde pels weer te…

Gulden Sporen Negentienhonderd Zestien

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.517
In dertienhonderd en twee beken naar de stroom, stromen naar de zee, zó de verdedigers van het vlaamse-gemeente-sisteem, sterk in de strijd, wal, tegen de aanval van de franse leenroerigheid; zee-wal, pal, als de Rode Zee ten tijde van de Eksode was, tocht van godsvolk naar Kanaäan, tocht der Joden. Maar negentienhonderd zestien zal, zij aan…

achtergebleven

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.477
door de donkere steeg met grauw gruis ga ik omhuld door een nevel van herinneringen aan mijn vroeger thuis als vanzelf vind ik de weg naar la Place de Liberté toen liep ik hier ook gedwongen mee unter befehlen berooid met z'n twee met nog meer, velen, wij, schaduwen van schrik als opgejaagd onteerd vee ik nader de hel…

Blauwe doek

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Jij die niemand onrecht deed En in schreeuwen uitbarstte Met een troep wanhopigen om je heen Ter vermenging van woede en verdriet Zelfs al zou iedereen voor je huilen Je jammerend hun mededogen betuigen Het onrecht voor de camera slepen Het kind gewikkeld in een blauwe doek Je gedode kind dat niemand onrecht deed Blootgesteld aan geweld…

IJlbode

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.715
De postduif trok gelaten veren achter zijn zwoegend vlerken aan op naar thermiek om kort te gaan sneed hij zich lelijk bij het scheren Hij schampte langs een wendend haan die zich geen blikken scheen te deren aan ons koerier die val en keren alleen nog kerfstok uit kon slaan. Een tollend vloot bleef manoeuvreren zwenkte schier roerloos…
WOLF23 januari 2006Lees meer >

Het Kerelskind*

poëzie
3.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.310
- Van waar koms du* getreden Zo laat door rein* en wind, Van waar komst du getreden, Alleen, du blonde kind? - Du smidje van de woude, Ik kome van het veld Waar vader heeft gestreden, Waar vader ligt geveld. - Lo*! viel hij, ’t was met ere*, Dijn* vader welbemind. Wat bergt dijn blauwe schabbe*, Du arrem heldenkind? - Du smidje, ’t…

Napoleon

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.122
hij vraagt niet langer wordt hij gehoord dan niet geeft hij er niet meer om zijn tijd is voorbij gegaan in de eenzaamheid van de ban beschouwt hij nog eenmaal al zijn roemruchte daden voor altijd te worden erkend hij bereidt zich voor in stilte, zonder koor van jaknikkers, belagers van zijn onbeschermde eer niet langer te heersen…