3605 resultaten.
De dodenvelden van de Rode Khmer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
719 Zij aan zij liggen de herinneringen
Waar lege oogkassen hulpeloos
Vol afschuw
Op de ondergaande zon gericht
Verbrijzelde kaken
Schreeuwen in stilte
Opnieuw kleuren zij
Allen rood…
Hannibal
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.675 Daar op de ruwe kant der Alpen, als een slang
in pijnlijk zwoegen opwaarts kronklend, wild omstoven
door sneeuwjacht, klimt langs steile rotsen, diepe kloven
het heir* van Hannibal reeds uren, uren lang.
En ijslijk wordt de kamp en eindloos schijnt het sloven
en wroeten. Wanhoop grijpt hen aan. Wijl rang aan rang
bezwijken, huilt de wind de…
putten oktober 1944
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
882 holle voetstappen dreunende laarzen
klinken door de stille dorpsstraat
straks zullen dronken brallers
vernielend zuipend en brandstichtend
de hemel verduisteren
zullen vrouwen en kinderen
in doodsnood vluchten
voor het kwaad waarvan
ze het bestaan niet wilden weten
en dat hun leven voor altijd
zal verwoesten
als ze maanden later zullen…
De week voordat
gedicht
3.7 met 62 stemmen
20.584 vroeg ze mij
ik liet de plaat spelen
mijn zoontje begon te schommelen
zie je wel
zei mijn moeder
hij is muzikaal
na de oorlog zal ik hem muziekles geven
en week later was ze opgesloten in
het huis van bewaring en bij haar
vervoer naar westerbork stuurde ze een
kladje met het gaat mij goed
toen we een jaar later
haar bezittingen kregen…
De Grote Parade
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
956 recht vooruit
geheven je pet je neus
je meet je pas af
aan die
van je kameraad
bij de generale staf
het hoofd van staat
sta je stok stijf stil
je draait je hele lijf
in enen een kwart slag
je trilt
de staf kijkt of je broek
glad zit je pik gesteven
binnen vlak houdt
de president van zambia
glimlacht
strijk zet
je draait terug…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.108 hortende tonnen grijs,
slenterend op trompetgeschal
slepen hun aangeslagen tanden
naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;…
De onzin van de waan
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
649 vogel zoekt het in de wolken
waar kastelen ontploffen
De tijd blaft in de razende
ruimte als een dolle hond
de muizen knagen de poten
onder mijn stoel vandaan
Ik probeer me te herinneren
wat jij bent vergeten
we drinken glazen vol heimwee
en worden sentimenteel
God, u heeft mensen geschapen
die nog erger zijn dan apen
ze voeren oorlog…
Mijn vijand
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
425 Het eerste schot was mis:
ruim ernaast, links.
Rustig ademhalen nu -
Het tweede is raak,
veel te raak, vreselijk raak.
Verslagen kijk ik neer
op mijn handen,
mijn geweer.…
DAN LIGT ER ABSOLUUT MEER VREDE VOOR DE HAND!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
13 Ik ben niet van het hebben
Ik heb genoeg
Ik ben wel van het houden
Nooit genoeg van
Ik heb best veel spullen
Ik heb meer dan genoeg
Ik heb gelukkig meer om van te houden
Maar ook om van te huilen, te jammeren
Ik zie de wereld als een vreselijk ongeluk
Ik zou vooral de aarde meer geluk willen wensen
Ik lijd onder de pijn van oorlogen
Vooral…
Ogenblik
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
85 Ik neem het de regen daarbuiten niet kwalijk
dat ik binnen naar close-ups van het verleden kijk
Niemand rekent mij de herinneringen aan
dat oorlogen jaar in jaar uit bestaan.
Ik begrijp dat witgekalkte muren de gestolde pijn
die uit de potten en scherven sijpelt niet
bedaren kunnen.…
Kerkhof van de kleine vlaggen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
38 Daar stond ik, voor de poort.
De aarde omgewoeld,
doorweekt door zout en regen.
Rijen vers gedolven graven,
Verdwijnen in de verte,
wachtend op hen die nog moeten komen.
Moeders met trillende handen.
Vaders met kapotte eeltige palmen—
een leven vol liefde
begraven onder het zand.
Hoe vreemd is de menselijke aard:
we koesteren het leven…
Een streep licht
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
72 Als je niet eet
komen de paarden je halen
de paarden van de dood
In een onrustige warreling
zweven de schimmen
van de onbegravenen
Boven de hoofden wappert
de onzichtbare vlag van vrees
zo hoog kan lijden klimmen
Een sigaret bungelt tussen
smalle lippen
Charons kolos van onverschilligheid
In motregen en mist halen twee
paarden…
wuiven het niet weten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
771 een zee van handen deint
geluid golft aan in vlagen
vingers reiken ogen vragen
armen zijn tekort wuiven
het niet weten wat er schort
de blikken zijn nog open
er staat geen leider op
die aan de mensen zegt
hoe alles zal gaan lopen
woede uit zich in geweld
de eerste mannen zijn geveld
brandhaarden gaan open
ze willen bloed en het…
Vrede
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.178 Vrede spreid gij uw zachte vleugels
Over de donkere aarde heen -
Over de moede en de gewonden,
Over de duizenden, die verzwonden,
Over al de snikkende monden,
Die verbleekt zijn van geween!
Vrede daal gij uit de lichte sferen,
Waarheen gij vluchtet voor deze wereldsmart,
Daal over hen, die u hebben verraden,
En over de dwazen, die op u smaadden…
Yperiet
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.725 Mosterdgas. Het klinkt naar nog.
Naar hompen Passendalekaas.
Naar preskop met bruin brood.
Het was de geur van stikkend vuur.
Blaartrekkend gif: een trage, gele
adder die onder je oksel kroop.
Longen liepen vol als loopgraven.
Maag en darmen trokken samen
tot je lippen bloed afvuurden.
Mosterdgas. Het klinkt nog naar.
Naar hompen Passendalekaas…
De generaal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
646 Zijn blik kaarsrecht, het zwaard geheven,
met onder de arm, het wetboek van het land.
Zo gleed de generaal, in brons gegoten,
ter ere van een groots verleden, de jaren door.
Maar het zoet van de victorie verwaterde,
verkeerde na een zeker tijdsbestek in bitter
vocht. Een groeiend schuldbesef omtrent
zijn daden dat steeds dieper werd.
Het…
vergeet ons niet
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
869 haat wordt weggevoerd
trein na trein
er is zoveel stilte
te verdragen
zoveel geschreeuw
en voeten die over hen
heenlopen
het aanzwellend geluid houdt niet op
vrouwen die de dood proberen te ontwijken
stikken in het gebed
kinderen verliezen hun taal
als uitgehongerd ongedierte
enkel de lage, stenen muur blijft staan
'nie zapomnij…
Het zwart-witte micro-epos (snelschaak)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
675 De winnaar wordt benijd
In een zeer rechthoekig kader
En de mens is daarbij dader
Van de zwart-witte strijd
Tijd om ons te bezinnen
Zodat ieder van ons gaat winnen…
Anne
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.210 Niemand wou het weten
welke kant het op zou gaan
in al die bange dagen
dat jij stil daar hebt gezeten
Ze gingen langs de straten
met hun zwarte hemden aan
en schopten tegen deuren
met een goddeloos geweten
Ach - kon je nog een keertje maar
een zomer openslaan
en hinken op die stoep
waar jij je schoenen hebt versleten
Je keek nog naar…
Een volk dat voor tirannen zwicht
gedicht
4.6 met 18 stemmen
34.556 Allen, die hier tesamen zijn,
de levenden, de doden,
de handbreed, die ons scheidt, is klein,
wij zijn tesamen ontboden voor het gericht ...
Gedenk de liefste, die hier ligt,
de broeder, vrind of vader,
maar gun Uw ogen wijder zicht,
aanzie het land en alle mens tegader,
hoor dit bericht:
Wij staan tesaam voor het gericht
voor…
De drie vluchtelingen
poëzie
3.2 met 50 stemmen
9.381 Het eerst zag ik de vrouw, dat ligt
nu eenmaal in mijn aard.
Hoe gerimpeld was haar gezicht
(een berglandschap in kaart).
Door welk hels en aards gericht
werd haar geen leed bespaard?
Onder de doek rond het gelaat
sliertten wat haren grauw;
zij stond daar als ene die staat
-een doodvermoeide vrouw –
op de hoek van een voorstadsstraat
in…
Vogelnijd
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.122 In hoge vierkante eenmanstenten
van bamboe en kunstdoek
oefenen steltlopers camouflage,
verzinnen schoudertentriemen,
bereiden schermutselingen,
begeven zich in het gebied
van de grote waadvogels
Na drie dagen en nachten
kleppend beraad op het strand
getergd door zwevende garnalen
en zachtjes scharende krabben,
roeien de snavels…
Taliban
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.349 hou het been stijf
in deze barre killing fields
duizend mijl liepen we
voor dit schouwspel
smeulende lijkgeur
een laars waaruit
een brandende scheen
commentator murmelt
iets over mensenrechten
en met de voeten treden
kaki krijgers
als laveloze rechters
van de wereld
barbaren doden
in brand steken kraaiend
dansen…
Rome na de Galliërs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
897 Na de morgen hangt
grauwe ochtendnevel
verwelkt in de lucht
Met tegenzin bespringt een oprecht
hemels verdriet het landgoed van een
onterecht onteerde dictator
Met 'n woeste verblinding
voert de smeulende winterzon
vervallen Gallisch geweld
het podium af
Atonale senaat smeekt
uitgezwermde parasieten om
hun afgeleefde pels weer
te…
Gulden Sporen Negentienhonderd Zestien
poëzie
4.0 met 9 stemmen
4.517 In dertienhonderd en twee
beken naar de stroom, stromen naar de zee,
zó de verdedigers van het vlaamse-gemeente-sisteem, sterk in de strijd,
wal, tegen de aanval van de franse leenroerigheid;
zee-wal, pal, als de Rode Zee ten tijde van de Eksode
was, tocht van godsvolk naar Kanaäan, tocht der Joden.
Maar negentienhonderd zestien
zal, zij aan…
achtergebleven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.477 door de donkere steeg
met grauw gruis
ga ik
omhuld door een nevel
van herinneringen
aan mijn vroeger thuis
als vanzelf vind ik
de weg naar
la Place de Liberté
toen liep ik hier ook
gedwongen mee
unter befehlen
berooid met z'n twee
met nog meer, velen,
wij, schaduwen van schrik
als opgejaagd onteerd vee
ik nader de hel…
Blauwe doek
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
559 Jij die niemand onrecht deed
En in schreeuwen uitbarstte
Met een troep wanhopigen om je heen
Ter vermenging van woede en verdriet
Zelfs al zou iedereen voor je huilen
Je jammerend hun mededogen betuigen
Het onrecht voor de camera slepen
Het kind gewikkeld in een blauwe doek
Je gedode kind dat niemand onrecht deed
Blootgesteld aan geweld…
IJlbode
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.715 De postduif trok gelaten veren
achter zijn zwoegend vlerken aan
op naar thermiek om kort te gaan
sneed hij zich lelijk bij het scheren
Hij schampte langs een wendend haan
die zich geen blikken scheen te deren
aan ons koerier die val en keren
alleen nog kerfstok uit kon slaan.
Een tollend vloot bleef manoeuvreren
zwenkte schier roerloos…
Het Kerelskind*
poëzie
3.2 met 25 stemmen
5.310 - Van waar koms du* getreden
Zo laat door rein* en wind,
Van waar komst du getreden,
Alleen, du blonde kind?
- Du smidje van de woude,
Ik kome van het veld
Waar vader heeft gestreden,
Waar vader ligt geveld.
- Lo*! viel hij, ’t was met ere*,
Dijn* vader welbemind.
Wat bergt dijn blauwe schabbe*,
Du arrem heldenkind?
- Du smidje, ’t…
Napoleon
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.122 hij vraagt niet langer
wordt hij gehoord dan niet
geeft hij er niet meer om
zijn tijd is voorbij gegaan
in de eenzaamheid van de ban
beschouwt hij nog eenmaal
al zijn roemruchte daden
voor altijd te worden erkend
hij bereidt zich voor
in stilte, zonder koor
van jaknikkers, belagers
van zijn onbeschermde eer
niet langer te heersen…