1749 resultaten.
Herfst
poëzie
2.5 met 11 stemmen
5.010 Dat het zonlicht zo voorzichtig
Door de ijlheid straalt van 't lof,
En het groene blad doorzichtig
En veel eed'ler maakt van stof,
Dat het windje in de twijgen
Zo behoedzaam gaat te werk
En alleen wat blaadjes zijgen
Doet op 't pad en 't bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans…
sint-oedenrode
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.379 slenterend langs de korenvelden
ruik ik de zwoele zomerlucht
gedragen door het Brabants land,
over zandpaden, tot stof geworden
en wilde bloemen aan elke kant
waar het kruid van sint jan
nog steeds ongewild getuigt
van een natuurlijke orde
ik ontwaar in de nabije verte
stram en fier de toren met de knop
al eeuwen wakend over Roois…
Genadetijd
gedicht
2.2 met 14 stemmen
12.044 Het licht wordt dof, ons oor doof, schroot wordt ons goud,
Stof ons oog, leeg ons hoofd en ons kind stokoud.
Wat een volta! Alles kwijt, voer voor de maden.
Vuur, rook, as. Wat wordt nu niet niets? Het is de tijd.
----------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
En overal ontstaat deze verschrikking
poëzie
4.1 met 9 stemmen
4.014 O verdoemde macht van de dode stof.
O donkre vloek, o gedrochtelijk zwarte
Macht. O Nacht. Waarin zelfs de geestesbliksems
Geen licht haast brengen. Waarin zelfs de schoonheid
Kleuren nauw geeft. O donkerzwart Kapitaal.
Gij zijt de Natuur, gij hebt de Natuur
Opgeslikt, zij is U, U, U, geworden. –…
Land zo ver je kijken kunt
gedicht
3.3 met 17 stemmen
6.701 Al die achterdocht om niets, gekneed uit
het soort stof waar, in een uiterst verleden, dromen werden gemaakt.
-------------------------------------------
uit: 'Geen hand voor ogen', 2004.…
Vraag aan God
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.275 Waarom zijn er de geweren
die zich richten op de stoof
van twee onverteerde buren
die hun kogels blijven vuren
tijdens nachtelijke uren
uit de naam van het geloof ?
Waarom zijn er de misdeelden
die verlamd en overstuur
zich aan levensvragen wagen
die geen antwoord meer verdragen
en dus wachten alle dagen
tot het allerlaatste uur ?…
mij ontbreekt niets
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
662 leven tot jouw gedachte te kuisen
en mijn gevoel buiten de wereld te stallen
je hoort mij niet klagen, immers het is
niet anders dan voorheen
ik verlaat me op een verworven gelatenheid
of tòch op de wezenlijke kracht in mijzelf
waar rijkdom de bloem draagt van mijn bestaan
altijd tot hoop en bloeien bereid
en pas op een einde tot dode stof…
De laatste strijd van een protagonist
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
796 schreeuwend in de jubelende menigte
gaan klank en stem ongehoord verloren
de parels van angst blijven onzichtbaar
het publiek buiten de ring geplaatst
met de ogen gericht op het middelpunt
blind voor het gevecht van de toreador
vastgepind op kennis en wetensschap
verwacht men beide partijen te overleven
klinken oe’s en aa’s bij opwaaien van stof…
graancirkel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
740 boer zijn wenkbrauwen op
om wat ogen niet geloven
lussen, cirkels, lijnen
verweven tot een groot klaverblad
iets woelde door de halmen
dwong de aren naar de aarde
al snel strijkt een zwerm neer
perslui klappen hun laptop open
fotografen klikken de breedhoeklens vast
dorpelingen drommen samen
de wieken van de geruchtenmolen
doen stof…
de bronsttijd is aan de vrouwtjes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.225 ziet de mens
kort van stof
met weinig aan
verhit gelijk de bonomo
juli is zijn paarmaand
ziet de fuut merel meerkoet
door hitte bevangen
paren een tweede keer
de hormonen werken weer
ze hadden het al gehad
bij vogels en burgers
kiezen de vrouwtjes
baltsen kaakslagen
man tegen man
het helpt geen zier
mannetjes zat
in groten getale…
Doodsbrief
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
2.019 Zou over honderd jaar
dezelfde boodschap
erin verinkt staan
of zou het door tijd
en nostalgie
tot stof vergaan?
Ik wilde dat het papier
genadeloos in mijn hand
sneed, zodat elke herinnering
minder pijn deed.
Maar, nu, hier
staar ik naar het
papier, te fel
wit, als de wereld
toen jij mij
je doodsbericht gaf.…
Als de Godin mij verleidt
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.044 omringt mij met zwoele gebaren
opdat ik nog enkel drijf op zaad
dat geen geboorte ooit zal verklaren
ten einde ruk ik met alle macht
verroeste hekken open
spijlen met ingebouwde
gestorven rozetten
die weer uitweg bieden uit
de zalige hel
en verdoemenis
*
ik voel weer grond
waarop mijn ziel
koning is van de geest
en mijn lijf,
in stof…
Ik proef de aarde
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
692 Na de warme stoffige dagen
valt regen in het polderland
regenruis weert de geluiden
wordt zelf ‘t geluid der stilte
Ik luister aan de waterkant
Regen slaat stof uit de lucht
het land lest gulzig z’n dorst
wast het groen, koelt m’n lijf
spoelt het rag uit mijn brein
rimpelt ‘t water, wiegt ‘t riet
De hengel is slechts rekwisiet…
De tuin der zintuigen
gedicht
3.8 met 12 stemmen
10.584 ruik je de geur van natte hagen in de doolhof
de geur van neergeregend stof
het kruidige basilicum, de selderij
het luie parfum van lavendel?
voel je de champagneblaadjes van de rozen
de stekels in je vingers, de druppels over je rug
voel je de beweging in de lucht
het ruwe hout van de hekken?…
La morte-saison 3 In het vondelpark
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
808 het regent in het Vondelpark
letters vallen met bakken uit de hemel
zou hij, de dode dichter
alsnog zijn oude schrift
over mij uitstrooien
en strofen weer doen zijn
als de aarde is
stof en nu even verwaterd
plassen vangen
zwaardere woorden op
het helpt zijn taal te verdunnen
naar hedendaagse herkenning
vlak, dun, licht of schreeuwerig…
Vreemd
poëzie
2.6 met 16 stemmen
3.228 Dat het zonlicht zo voorzichtig
Door de ijlheid straalt van 't lof,
En het groene blad doorzichtig
En veel edeler maakt van stof,
Dat het windje in de twijgen
Zo behoedzaam gaat te werk
En aleen wat blaadjes zijgen
Doet op 't pad en 't bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans schuw…
Een adem, een hartslag,
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
564 Gedacht, verbeeld en
zo helder raakt de nacht
ons waar wij liggen, tussen
grote Beer en Stier en alle
sterren in het hemelse gewelf,
belichaming van verbeelding,
wat we in elkaar en de aarde
zien, verlichte huid en ziel
uit het stof van alledag, niet
door de tijd te zijn versleten.…
Waslijn ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
539 Tegen het licht van ontelbare zielen
die de fluwelen kosmos tot een vrij
gebied hebben verklaard, draaien
landen om hun eigen as om een
nieuwe taal te kiezen die ik hun ogen
las om zo de geschiedenis te herschrijven ,
ofschoon die al begonnen was, om
alle stof van verwachtingen te malen,
tot vruchtbare inkt, die zal drogen aan
de waslijnen…
Monogram
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
703 Seizoenen razen in jaren als stof door het universum heen
Dat is ook mijn tempel waar het vandaag de dag stormt
Elke andere ziel een nieuwe zonsopgang alleen
langzaam waar een laatste ondergang zich vormt
Explosies erupties geboren in oorden woorden vol vuur
Nooit te laat te vroeg tevergeefs
Vreemde geuren zoet komen tevoorschijn vanachter…
MENS GEEFT AAN PLANT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.289 Na 't aardse bestaan ontmoet ik haar ooit;
op deze plaats gaan stof van verijlde jeugd
en hemels licht in genezend gewas samen."…
Wereldvrede is.....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 heen
stemgedrag afgezworen
vruchten vallen af
gerijpt lang
volrijp en onvoldragen
woorden blijven hangen
stemmen horen niet meer
ze komen en gaan
vragen en plagen
we zien ze niet meer
wijngaarden bloeiend
rankend naar de hemel
aardse tekens
0p blote billen
puinsteen en akkers
er wordt geoogst ginds
aan de horizon
gloedwolken van stof…
Uit Brabant
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.230 Melancholiek is 't klinken van de bellen
Aan 't haam van 't paard, dat stapvoets sloft in 't zand,
Het opgeschoffeld stof zweeft naar de kant
En ganse zwermen vliegen vergezellen
Het beest, dat scheukt en kopschudt van hun kwellen.…
Gesponnen geluk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 Maar een goede beurt en
mijn ruimte maakt zich vrij
van stof en alle sporen waarin
de schaduwen verschenen.
De tocht door vale vensters
van de wereld, ging teloor in
een verloren nacht, waar ik aan
ontsnapte op mijn lemen voeten.…
Grillig?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
509 De grillige klimop beschreef
de loop van de paden in de morgenstond
de verlichte kantlijn was gebleven
het gras de rug recht in de grond
we gingen ervoor uit het stof verheven
met opgebloeide pen of uit bittere mond
het uur was tot bloei gekomen
de vergulde lijnen leken onvoltooid
leunend op z’n schaduw
bleek de blinde muur te dromen…
Vers voer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
486 Die jurk is tot stof vergaan,
de wagen op de schroot
en ook mijn vader is niet meer.
Ze zijn nu allen in dit vers gekomen.…
Arme Cecil
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
585 In Zimbabwe gaat geld blijkbaar voor leeuwemoed
en die Walter Palmer schijnt nu spijt te betuigen,
lekker laat, naar een goed doel met zijn poet
en de rest van zijn leven diep in het stof buigen.…
De Schotse Kilt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 De stof die de doedelzakspeler
Draagt, kenmerkt een culturele
Waarde die om bewondering vraagt.
De vraag of de Schot onder zijn
Kilt ondergoed draagt; lijkt
Misschien ongepast en wat minder
Geslaagd. het antwoord dient echter
Ontkennend te zijn; echter bij de
Highland Games zal ook dit in orde
Zijn.…
Wie legt de loper uit ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 weerspiegeld in de schaduw van de vragen een
woord in teksten waarvoor we tol betalen
in de bladzijden waarin de poëzie beschrijft
het ooit en ginder van de middenweg naar een
beter oord waar een gegeven woord drijft
daarin zijn we prooi en jager tegelijk
afgewogen in een optelsom, als
waarzegger in zijn onbevlekte habijt
in het stof…
ode aan den kuyt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
600 den kuyt - menselijk gesproken
het vlezig gespierde
tussen knie en enkel
doet harten overslaan
als hij - aalglad
gelijk vissen het nageslacht
in paringsdans verschietend
zijn team op sleeptouw neemt
den kuyt - voetballend gesproken
de authentieke leider
die het stof zuigt
dat anderen slingeren laten
die - zichzelf kastijdend
gelijk…
De rust in jezelf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 Stilte in huis
Straalt een eindeloze kalmte
De rust om te denken
Niks doen, tornado van gedachtes
Denken over verleden, heden en toekomst
Blaas ik het stof, van een vervlogen leven
Een reliek vol herinneringen
Geluk, liefde, pijn en verdriet
Gevangen door een nummer, word ik meegevoerd
Een reis door mijzelf, van buitenaf
Herleef…