Alle inzendingen over storm

2556 resultaten.

Sorteren op:

kracht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 599
hier besta ik alleen tussen verre groene einders geplant in felpaarse golven van de geurige heidevlakte niets dan zoemende bijen roepen van hoge leeuweriken fluisteren van de wind in dorre ritselende struiken onder mijn wijde hemel duizend eeuwen geleden speelden stormen en zand een spel met de vormen van dit weidse landschap in de…

Een huwelijk

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.319
Zoals storm in stilte altijd verloren gaat. Een rug die buigt wel als de last eraf glijdt. Er was alleen maar wild met deuren slaan - kijk eens wat een woede en gebroken glas! - geen weggaan. Nacht. Een hand dwaalt naar haar dijen. Slaapt ze niet? Wil ze vrijen? Morgen aan het huis gaan werken.…

Jouw hand in de mijne

hartenkreet
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.076
naar het strand richting de zon die op ons gezicht brandt Je zet de radio harder de wind speelt met je haar gooit alles door elkaar het kettinkje om je nek de kraag van je hemd alles waait van z'n plek Maar dán je lach je blik opzij je blauwe ogen kijkend in die van mij terwijl je jouw hand in de mijne legt dat is liefde elke storm…

Glazen vogels

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 786
stilte legt gezwegen woorden lijdzaam op jouw lippen neer die bitter druipen in de diepe lijnen ik vraag me af of daardoor al mijn vlinders stierven in een hoge vlucht gekust nog door de storm die wreed hun vleugels scheurde laat maar liefste laat me maar ik wentel in mijn eigen pijn en kan nu niet de jouwe dragen ik weet het glazen…
sacrajewa17 december 2007Lees meer >

Buigen of breken

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 776
Zou het zijn dat het ons leert, als een storm gaat door ons leven, te buigen, het niet op te geven en door te gaan zodra hij keert?…
Aad12 maart 2008Lees meer >

Vaardigheid

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 601
Lijden ze geen schipbreuk tegen de scherpe kantjes van het blad of vallen in ongenade door stormen van onberekenbaar cliché? Verdronken letters vinden geen rust op de bodem van de prullenbak of in het verstrooide hoofd van de schrijver.…

De dichter zet de wereld.....

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
De dichter (vrouw of man dat is maar om het even) zet de wereld naar haar hand, gaat uit van dit gegeven om de lezers te betoveren dicht zij een schilderij waarmee zij hen wil boeien, meevoeren aan haar zij tot in haar eigen wereld die zoveel kleuren heeft ontroerend, maar ook heftig is en waar ze liefde leeft het dreigen van een storm…

Vloeibaar goud

netgedicht
3.7 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.280
Tussenwegen een onmogelijk streven Storm in een glas verwaterd ongeluk Eerste provocerend brandend tweede nonchalant ontvankelijk Tijd voor een automatische piloot probleemknoppen uitgeschakeld En zie ik vlieg en stijg tot eenzame hoogten Ik dans ik zing ik huppel ik spring speel luchtgitaar of Sax Ademnood draait zwarte vlekken…

Schimmige liefde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 405
Ik dacht dat ik viel voor een schim - ze liep rond met ogen die naar mij toe gesloten waren, maar na een seizoen vol stormen en zwarte wolken die keer op keer hard hun hart uit huilden, wist ik mijn ogen uit gewassen in diepe vennen vol van liefde voor mij.…

Belaagd door de wind

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 552
zoek de eigen weg zei ik nog tegen jou of mijzelf (het is toch om het even over wie het gaat) straten lopen allen uiteen het plein in het kielzog der zelfgenoegzaamheid achterlatend totdat de storm verdwaasd wijst in verdwaalde richtingen oost wordt noord zuid is om de hoek ik denk niet dat de verte mij kent laat staan dat…

Hun houten ogen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
naar me kijken ik hun houten ogen niet meer kan ontwijken word ik panisch bang voel de takken komen die eerst nog naar me reiken maar me later onverbiddelijk grijpen in het raken van de bast hoor ik het kraken van hun knoesterige lach waarin de sappen stromen las de oudste jaarringen in het diepgewortelde bestaan door bliksem storm…

Mijn speels talent

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
grote woorden hebben me pijn gedaan bevroren knoppen die nog open moesten gaan joegen stormen door het groenend blad kaalden de takken die ik al ontwikkeld had met scheefgroei vocht ik voor balans in afzijdig blijven vond ik zo mijn kans leerde in pareren mezelf te verweren liet kansloos verschijnen mijn toekomst niet ondermijnen…

Wie is er in mijn huis geweest?

poëzie
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.172
Ik voelde niets dan bitter leed; Ik hoorde slechts gestamp van stormen, En ‘k zag alleen gewroet van wormen.…

Reciteren

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.313
Des dichters hartstocht, stijge als opgezette baren, Hij zij een storm, een stroom, die alles met zich voert: Gij, blijf uw kalmte, uw kracht, uw meesterschap bewaren, En daar ge een ander schokt, schijn zelf niet eens ontroerd.…

Spiegelbeeld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
Perron, overspannen als Marsman, ingeteerd als Slauerhoff en uitgeteld als Rimbaud, wijs als Van Eeden, dom als weet ik veel, teveel om op te noemen, getergd als Strindberg, droevig als Woolf, Plath en ga zo maar door, eenzaam als Rilke, vol wanhoop als Ter Braak, diepzinnig als Hesse, verga ik in mijn dagen als een schip in nood, de storm…

Het cirkeldenken

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 801
wat rijmt stilte toch vaak op schaduw ook al hebben ze onze taal niet gemeen of storm die weet heeft van mijn luwte terwijl ik wolken beeldhouw uit steen zo adem ik grijs naar binnen ervaar de heerlijke smaak van genadeloos vergif ook al heb ik vaak verloren het kleurt toch de geur van overwinnen zo kan ik ook borsten…

Nu zal ik wel moeten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.011
Ik daal even af naar de prachtige jaren toen de zon nog over mij heen stroomde ik mijn gevoel op goed vertrouwen liet varen en ik nog liefdevol over ons droomde Die tijd van verlangen naar elkaar is in een storm van ontrouw vergaan vervolgens brak onze gevoelige snaar en heeft mijn tijd heel even stilgestaan Een warme periode is abrupt afgesloten…

Regen...

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.014
Het regent buiten 'n storm gaande in m'n hoofd Hoe kan ik dit uiten als ik het zelf niet geloof Denken met je hart maakt het leven pas verward Toch weet ik pas echt als jij er ook voor vecht 'Ons' was echt niet voor niets is waar ik nog steeds voor kies 'Wij' zo moet het zijn Ja dat is pas fijn De tijd zal het leren of het tij…

Iemand

hartenkreet
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.986
die naast je wil staan door stormen heen. Die iemand ben jij mijn lieve vriend door jou voel ik me zo rijk en nimmer meer alleen.…

Een ongeoefend refrein

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
er zal geen leegte blijven in de stilte zal er hoop te vinden zijn rond het aller-diepst verlangen zal misschien een twijfel hangen schaduwen zullen dansen met het overwonnen licht boomtakken zullen kraken toch, de rustende vogel zingt hij zal niet in verwarring raken maar kent de storm die zwicht voor de zon, die zonder schroom…

Charme en raffinement

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
waai mijn luchtkastelen weg ik wil niet meer met bloemen spelen de zon in regenbogen zien flirten met de lente gaat vervelen geef mij ijzer om met eigen hand te breken een storm met huizenhoge golven om mijn krachten mee te meten alles om het vrouwelijk geweld in liefde te weerstaan waar charme en raffinement de dijken zijn waartussen…

Pasen - De opstanding

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 682
Vetrouw op mij, en je zal de zwaarste storm zaldoorstaan. Ikzelf zal je over de golven heen dragen. Ik laat je niet los. Mijn geest is sterker dan de materie, Ik ben de dood voorbij…

Liefde

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 822
Levend water dat mij doet bruisen Teer en kwetsbaar maak je mij Geen storm die mij breekt. In jouw handen ben ik als was In jouw handen leg ik mijn hart…

Het zat ooit weer morgen worden.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
Van kilte, kou en zorgen, van regen en van storm. Het zal ooit weer morgen worden, ook na deze nacht. Van pijn, verdriet en eenzaamheid, van honger en van dorst. Het zal ooit weer morgen worden, ook na deze nacht. Van eenzaam en alleen zijn, van tranen en van woede. Het zal ooit weer morgen worden, ook na deze nacht.…

Gezocht

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
Plas zoekt sterk Willem zoekt Alexander Sotsji zoekt homo boer zoekt hoer storm zoekt luwte stilte zoekt rust Wilders zoekt vrijheid nuance partij moslim zoekt ma clitoris besnijdenis dader zoekt motief bermbom terrorist stok zoekt hond kat zoekt kwaad honger zoekt gevoel hoop zoekt leven…
oneliner11 februari 2014Lees meer >

Daar

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Het kan toch nog niet over zijn, zo abrupt en onverwachts Gestaag gaat de bus verder richting stad Maar ik ben nog daar, waar de regenboog het canyon raakt en 't pad die weidse lus haakt in het landschap Vlak, onder de gletsjer Wil geen pot met goud maar lopen nu de storm is uitgeraasd De knisperende zwarte lava als basterdsuiker…
Sanne5 september 2014Lees meer >

Besef

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 658
Wie kent niet dat storm opsteekt of stak soms niet eens zo'n sterke die glans en kracht als rietjes brak en het seizoen zo onverwacht al tot einde heeft doen komen.…
Evert de Boer20 september 2014Lees meer >

Dood is de ultieme schikking

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
ze barsten in mijn hoofd flitsen hun verschrikking martelen wat ik geloof dood is de ultieme schikking ik had het weggeduwd verborgen in herinnering wachtte tot de storm was geluwd hoopte dat het overging het is een rotte plek het voelt heel vies van binnen je handen hebben mij besmet mijn jeugd moest nog beginnen ze jagen door mijn…

Vorm als Matrix

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 651
Het universum is verzot op vorm omdat het zelf de chaos wil bestrijden door mensen uit de chaos te bevrijden de dragers van de inherente norm die eerst op Aarde dienen te bewijzen dat ze bestand zijn tegen elke storm die daar historisch woedt; da's een enorm weerbarstig feit om boven uit te rijzen als 't pocherig verhaal van de baron…

Elementa

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.765
Alleen de lokstem van het water zwatelt in strikt hedendaagse taal, geen touw aan vast te knopen; zeker niet op het razende tijdstip van je verschuimen in een onophoudelijk liggen gaande onophoudelijk weer opstekende storm. ------------------------------- uit: 'Het wederkerige', 2014. *) zwatelen: zinloos kletsen…