2249 resultaten.
een van hen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.144 ik loop hier telkens tegenaan
en wens mijn zusters naar de maan
na zoveel keer haar kop gestoten
en verkrampte kippenpoten
begint ze zich iets af te vragen
waarna het traag begint te dagen
ik heb een kop en ik heb veren
misschien moet ik wel concluderen
dat ik niet veel anders ben
uiteindelijk ben ik een van hen…
gewone jongen
gedicht
3.9 met 45 stemmen
13.562 de dichter droomt van oeverloze stromen
die traag door een oneindig laagland gaan
hij peinst over de zin van het bestaan
en wat er na de dood zo-al zal komen
hij is een god in ’t diepst van zijn gedachten
z’n ganzenveer bedwingt het perkament
beschrijft de wolkenvelden die frequent
extase of een zwaar gemijmer brachten
hij weent om bloemen…
botsen op het slagveld van galop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
720 de vijand komen
ze botsen op het slagveld
van galop en draaien steigerend
een ronde maar de tijd is al gestopt
er vallen geen gewonden
het vuur brandt Waterloo
in een wirwar van geluiden
de rode rotten rukken op
blauw verliest het zuiden
ik doe mijn ogen langzaam open
de haard is uit en in de verte
hoor ik hoe hun nederlaag
heel traag…
TERUG
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.760 Hij stond te treuzlen in de schaûw der linden
En zag zijn ouders door de kier der blinden:
Vader, de pet op 't hoofd, las traag de krant,
En moeder morrelde in het koffiekooltje,
En naaide aan broertjes blauwe kamizooltje,
En keek, scherp luistrend, even naar zijn kant.…
geitenpad
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
752 Vuurbloemvlinders spelen traag met vaag danslicht.
Het ochtendorkest strijkt de stokken voor de ogen.
De blauwe zondag wijst opnieuw het lange geitenpad.…
een zachte landing
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.593 ik ga voorwaarts, de linker voet eerst
kan ook de rechter zijn, 't is om het even
een schrede die men voorziet en beheerst
en traag een afdruk in het steengruis ververst
zoals de dode even de adem mocht beleven
het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken
in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien
zij kennen de mimiek van een…
Schottegat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
687 aan de kade buigen ijdele kranen
hun verveloze rimpelspiegel
over het donkere ijzerwater
gelost van afgedankte vrachten
slingeren hun haken traag
het gewicht van de tijd
over resten averij
in de haven lagen nog,
ontmanteld,
naakte schepen hoog op hun roest
wiegend op duwgolven
droomden ze schaamteloos
van een make over
in het dok…
Pur et simple
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
617 Te zwemmen in azuur
à l'après-midi, puur
voor het genoegen en
warm welkom 'Loste Nord'
een jonge ree graast bij
het bosje naast de notenboom
dan spitsen zich de oren
ons gepraat verstoort haar rust
een grote vogel zweeft
met trage cirkels door het blauw
boven dit groene dal, met
lila bergen voor de horizon
en verre purp'ren Pyreneeën…
Achter de dijk
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
856 De Witte Wieven van de Uiterwaarden
zweven omlaag
als wolkensluiers langs de grond
Alsof de koeien los zijn van de aarde
waden ze traag
gehuld in nevel, rond.…
Over oude mensen en de zee
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
698 Als avondrood
magenta
zich vermengt met wind
en zee
en dromen
van gasten aan de boulevard
oude mensen
twee aan twee
traag hun late doel beleven
samen slenteren
uit de nu open deuren
van het grote huis
turend over water en
peinzend zoeken naar deining
hun adem
het schip zien dat
ver langs de horizon
zijn weg vindt
ze lachen…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee…
- o Pijn van hér-doorleefde pijnen…
Alleen voor óns is vrede niet,
O mijn vér kind, in ’t trage…
Coming out
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.692 de heftigheid van zoete dromen,
balt zich samen in het diepste van mijn schoot;
telkens opnieuw zie ik hoe het soepele zijden kleed
traag, bijna plagend, van je schouders glijdt.…
Na het vele lezen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Net nu, wanneer de werkelijkheid
zich leek te ontbinden,
als een traag dovende gloeilamp
en ik het zoete duister zou omwinden,
alle levensechte kleuren
in het filmrolletje gevangen zetten,
kwam daar het land van ooit terug.…
anoniem
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
2.014 winter sluimert over de wereld
traag klinkt de winterhoorn
mystiek in eindeloze nevel
bomen zwarte silhouetten
zweven boven dit witte niets
tegen de vervagende bossen
oergeluid in een lege wereld
weemoedige bezinning
op deze verre stille heide
straks komt het licht
in de diepste winterdag
schreien in een verre stal
zingen d’engelen…
Vredesduif
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.384 De weg is traag, schier oneindig onbestemd
gebroken zijn hart, gescheurd zijn schamel hemd.
Waartoe, waarom ? Hij slaat geen acht op
het doorgeroeste ossenpaar dat de voren
door het korenland al niet meer trekt. Moren
en Arabieren zetten hun gezangen stop.
Ontkooit de vleugels, draagt de duiven
opwaarts naar het hof.…
Vandaag
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.174 Maar aan het einde
van het muurtje wordt
alles weer grijs op zwart,
mijn handen gaan weer
wennen aan de stilte
van een koude nacht…
traag wervelen mijn tranen
langs oude rimpels
op het eenzame
en verlaten pad.…
Tijdloos
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.192 Ik moet voorlopig tijdloos door het leven
en mis de trage wijzers met de zweep
in orde en in regelmaat bedreven.
Ze hielden mij zo stevig in de greep,
dat in mijn ziel de sporen van hun kneep
als blauwe plekken zichtbaar zijn gebleven.…
De laatste dagen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.018 al van in mijn dromentijd
heb ik met mijn handen
mogen raken aan
jouw wonder tovertalen
en later als ik ouder werd
en zelf vertellen mocht
heb je ook de witte rijst
over mijn pad gestrooid
wat bitter klinkt en
breekt je zachte stem
een beetje meer per dag
want de laatste jaren
hebben je traag vermaakt
en het mooie klatergoud
werd…
Ik heb een held ontmoet
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.037 wolken, op God gevest
strekken naar de hemel
en weven een zachte sluier
rond het tere, grijze blad
dat door licht omringd
zich nog verdiept
in de wijsheid
van zijn aardse zijn
net zoals leven en dood
kruisen poorten
zijn trage wereld
waarin hij dromen bouwt
rond vermoeide schaduwen
van zijn jeugd
maar waarin hij ook
woorden…
Eindeloos
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.370 Het oude houten hekje kreunt
zijn matig onderhouden luid
als ik hem traag achter me sluit
toch lijkt het of de stilte leunt
tegen bejaard gebogen bomen
die knikkebollend tijd verdromen
ik zie de jaren vaag vergaan
uit vergeten grijs verleden
en in marmer vers gesneden
nadenkend blijf ik even staan
bij hetgeen jouw rustplaats is
maar…
het onderdekse broeit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 emoties trekken
spanning aan
het onderdekse broeit
een felle flits nog
traag de donderslag
bij heldere hemel
muiterij breekt los
matrozen pakken macht
gezag verdwijnt
met stuur en kapitein
de scheepsrol is nu omgekeerd
zeilen bollen vaart zet aan
de nieuwe richting
zal het scheepje
voor de wind doen gaan…
Aanleunwoninkjes
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
729 vervormt
de lijnen van hun lichaam
van strak en fier als kathedralen
tot knusse aanleunwoninkjes
't gevolg van gezegende arbeid
gedragen vruchten en tegenwind
De kleur van het leven is gebleven
ondanks de langstrekkende kelken
waaruit soms bitter, dan weer zoet
genipt of gulzig gedronken wordt
het paar, gespaard en gedragen
ziet in trage…
geen rozengeur
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
1.766 een dievennacht
met hier en daar een pilelamp
waarvan de batterij gans plat
wie weet hoeveel eeuwen al
hij strompelt, mompelt
'k ben strontzat
terwijl hij traag de sleutel past
zonder hulp van maneschijn
en mist en nog eens gist
waar toch dat gat
verdomme!…
anne frankschool
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
759 voor neel
zonlicht vloeit in amsterdam
over de rivierenbuurt
tussen uitgelaten kinderen
streelt de schoolmuur
de letters van haar dagboek
in kleuren van wolkenluchten
waar anne zo graag naar keek
trouwens ook niet anders kon
zij verdween voorgoed met de ziel
van merwedeplein en jekerstraat
een trage dodelijke stroom
op deze dinsdag…
in memoriam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.395 jij kruipt naar haar toe
jij schaart haar in jij weidt haar
af tot op het bot
heer en meester ben jij kreeft
van haar liefde echter niet
het laatste vertrek
een kist en wilde ganzen
uiterwaardenwaarts
hellouw door tot aan de waal
waar de veerman niet meer vaart
in de tocht een wak
en wakend tweetal zwanen
oogverblindend wit
met trage…
Desiderium
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
644 Wij leven ieder ons eenzaam leven, in gedachten samen maar toch steeds weer alleen
terwijl de dagen zich rijgen als trieste kralen aan een breekbaar koord
tikt de trage zandloper van de tijd: langzaam, stil en bijna sereen
als Eros vleugels ons steeds harder raken, wachten wij onverstoord
op de warme dagen van de zomer, de koude winter dreef…
De lage hoek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
536 te ontsnappen uit de zondag
die de hele winter duurde
Verlang naar ‘t ritme der dagen
wandel over het schelpenpad
langs de ringsloot van de polder
waai uit op het boogbruggetje
luister er naar de stilte
ruik er het drassige groen
Een eend die voor mij waggelt
houdt me met moeite op afstand
beetje dom als je kan vliegen
traag…
Ruiker van suiker
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
2.052 De dagen vallen over wilde lotussen,
de zon scheen wit, was gastvrij,
zoals jij, maar de muzen ontweken mij,
om in trage tred te naderenden met
de lange schaduw aan hun zij, met
boeketten van in sneeuw gedoopte
loten, viel als basterdsuiker uit heldere
sterren van je groene ogen, geplukte
ruikers uit je haar verstrooid, het kristallen…
herfst weer.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
574 god trekt mini druppels uit de
wolken, ik loop met paraplu
traag, moedeloos door de
binnenstad, verhoog m'n
kraag. Bbrr wind mist op
de ramen, chagrijnige vlug-
wandelende norse mensen,
geen 'hoi' of 'hoe gaat het',
ik loop ook met strakke kop
de supermarkt in en schud m'n
paraplu.…
Slakkengangetje
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.303 Ai, ai, ai wat ben ik traag,
lang niet zeker dat ik slaag.
Ik geraak haast niet vooruit
en toch zou ik zo zielsgraag
er nog aankomen vandaag.
't Is niet dat ik altijd klaag
maar daar bij de beukenhaag
is er een feestje bij de buren
en het is nog zeer de vraag
of 'k er geraken zal vandaag.…