Alle inzendingen over uitgesponnen grijs

1824 resultaten.

Sorteren op:

Kralen

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.527
Waardoor 'k besef dat ik me neer moet leggen bij het voorbije van voorbije dagen, bij 't vaststaand feit van het bestaan van grijs. (gezongen versie te beluisteren op mijn weblog)…

Stavast

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.553
gestaag ontvallen ons de zekerheden wat eeuwenlang is opgebouwd verdwijnt het land is oud de haren grijs wat zich spaarde kwijnt in bankmineur toch dimt het dreinende gezeur dat gonsde in de sterke jaren er is iets aan de hand kan het zijn dat juist de lege beursen gesteunde ruggen rechten in dit verwende jutterland voelt de dikke…
Ludy Bührs28 oktober 2008Lees meer >

Je liet de herfst komen

hartenkreet
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.171
De dagen werden grijs en grauw. Het was nu echt met de zomer gebeurd. Na een lange zomer vol mooie herinneringen had jij besloten de herfst te laten komen. En tijdens alle seizoensveranderingen vervlogen onze liefde, onze passie en onze dromen.…

Mauthausen!

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 643
Gruwelijk grijs beton, net als toen. In stilte daalden we de berg af met opstand in ons hart.…
Cor van Vliet18 november 2008Lees meer >

reistijd

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 693
maar ik liep door op zoek naar antwoorden alles kwam van voor langs paden te raden wat was er gebeurd waneer ben je klaar met het leven met haar dan vind je weer iets nieuw zo blijf ik eeuwig een debiel en zot verslaafd aan het leven genot zo lopen we maar te zoeken te roepen op zoek naar het bewijs tussen het blauw het zwart het grijs…

Houten huis

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 654
IJsbloemen smelten op kwetsbare ruiten tussen muren van het wankele houten huis bij het moeras, is het vochtig winter wonen de kinderen prikken met stokken in het ijs maar het eeuwige dooien is begonnen de wind brengt al lente rond het houten huis komen er weer konijnen tevoorschijn als uit een toverhoed, met allerlei kleuren wild, grijs…
mobar17 februari 2009Lees meer >

Kuift wit op vale zeeën

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
stippen op een kale vlakte de verte mist in wervelend zand wind kuift wit op vale zeeën jaagt hen op met straffe hand de hoofden zijn gebogen uit eerbied voor natuurgeweld of ter bescherming van de ogen de storm heeft het niet verteld hij duwt het grijs in groene golven giert uithalend spetterend nat ziet een wandelaar zeer verbolgen…
wil melker29 september 2009Lees meer >

De ongenaakbaarheid van het leven

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 727
ik zit daar zie de kleuren veranderen achter het raam dan eens nieuwe dan eens volle maan ik stook de kachel op de mensen verdwijnen van de straat misschien omdat de kou niks heel laat van ijzig grijs wordt het zilverwit en dan begint de schone lei steeds harder beginnen vogels te fluiten alle kou uit hun lijven groen is er nu overal toch…
Aline25 december 2009Lees meer >

als een ijsbloem op het raam

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 785
nog een handvol kruiend ijs op het wad waar men de schreeuw niet kan verstaan, het water koud zilt en grijs de schreeuw om steeds weer het leven te ontdekken diept zich tot de bodem tussen al het levende dood - de dood zonder stem en het leven in de ban van angst termijnen geselen het besef dat de tijd onze verleden doet vergeten…
elze19 februari 2010Lees meer >

Het ondeelbare

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 531
Uiteindelijk raak ik verzeild in afgesloten kamers, door zinnen, stuwing van het bloed door aderen waarin het hart te groot de geest te nauw, ritme van zin en woord verstijfd in mijn roman, de plaats verkrampt in grijs en groen, in tijd niets meer vernomen, het laten een constante druk van wurging als ik binnen kom, tussen aarden…
pama27 mei 2010Lees meer >

Uitzien naar een horizon

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 771
ik blaas grijs voor me uit en schep een vaag bestaan als door een beslagen ruit zie ik enkel mist en voel vandaag niets ik lijk niet opgestaan het is een pas op de plaats op een stoel kan zelfs onder een deken of pratend met loze woorden die daardoor toch veel zeggen ofschoon ik zelf niet weet wat ik bedoel het is tasten in de vergankelijkheid…

Stadsgezicht

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.375
Zacht in het vochte regenvlies vervloeid, Staan plans van natte kleur, met kalme, pure Contouren: donker-fonklend, ookre muren, En daakjes van karmijnrood, dat stil gloeit Bij 't fijne grijs der lucht, die klammig broeit.…
Jan Veth14 augustus 2010Lees meer >

Hebban olla vogala

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
ben gehoorzaam, zielig arm en karig kuis maar kijk als ’t even kan naar een Mariaposter waarop de Maagd mij als een ziekentrooster aanblikt, schenkend volle kracht naar kruis en rondom klinkt ’t treurig monnikengedruis op vaste tijden volgens ’t opgehangen rooster Het Engels eten is voornamelijk een mooie geste van goede wil: de broodpap grijs…
Aar Noordam6 september 2010Lees meer >

Traan op het medaillon

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.571
Vanuit een diep dal staar ik omhoog naar alle grauwe wolken voor de zon Een traan ontsnapt dan aan mijn oog bij ‘t openen van je kleine medaillon Tussen ‘t grijs glijdt een zonnestraal net of ze ontsnapt is aan ’t grote licht Het straaltje licht lijkt schier illegaal en is waarachtig exact op mij gericht Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon…
Ton Rijkers28 september 2010Lees meer >

VERLATEN HERENWONING

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 599
Het deftige huis naast het wijde moeras kent allang geen bewoner meer heeft één scheve wandkast van molm ribbelig hout vol grijs pluizig stof gemoedelijk nodend tot behaag'lijk luieren de ingezakte trappen en vloeren met gaten bergen lome mistroostigheid 's avonds kringelt kille poeldamp door kapotte ramen binnen voert heerschappij over…
Han Messie21 januari 2011Lees meer >

Huid

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 917
Grauw, grijs, met gaten gevuld, al die jaren voor niets over kleur geluld. Het sterft af, groeit ook weer aan. Pas na de dood zal het echt vergaan In feite niet meer dan een strak omhulsel voor bot, orgaan en ander vulsel. Van wezenlijk belang voor de tere binnenkant zoals op een wiel de buitenband aangepast aan het terrein.…
Menno28 februari 2011Lees meer >

Kleindochter

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 732
Meisje klein, als jij straks groot zal zijn en ik al grijs en oud, lees dan dit gedichtje en weet dat Oma heel veel van je houd. Uit de bundel “Wat ik zie en voel” ISBN 978-90-484-1397-3 Paula Hagenaars.…

MIST

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.411
Zie nu 't vorm-slorpend grijs fantoom van mist Zich vlijend om 't gebied van stad en land; De lichten schijnen met een matte brand, Gehuld in damp'ge waâ van amethyst. 't Lijkt àl verwazigd wat ik helder wist Gezien door dof-beslagen, glazen wand, Waarboven zich de grauwe hemel spant, In nevelzee, half zichtbaar, half gegist.…

Mijn ondeelbare deel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Uiteindelijk raak ik verzeild in afgesloten kamers en door zinnen, stuwing van het bloed door aderen waarin het hart te groot de geest te nauw, ritmisch in taal en woord verstijfd in een roman, de plaats verkrampt in grijs en groen, in tijd niets meer vernomen, het doen laten een constante druk van wurging als ik binnen kom.…
Pama17 februari 2014Lees meer >

Waar de horizon op rust...

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
ik dichtte een wereld om je heen je kwam liefde te kort, een woord waarom gelachen wordt, het blauw werd grijs, daarna grauw niet in staat innerlijk te bloeien, in de winterkou wordt alles ontkend.…
Pama9 maart 2014Lees meer >

December

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
December stapt weer in het jaar De beuken kaal, het eikenhakhout bronst iets groen De vlinderstruik moet het met dorre aren doen De perken kleurloos want de herfst is er mee klaar December stapt wat vreugdeloos in ’t jaar December glijdt weer in het jaar De ochtendvorst, het struikgewas rouwt grijs berijpt De hongerige kraai die naar een vetbol…

ter plekke

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 495
het sobert in grijs deez morgen zowel het zwerk als geest deels door de aanslag op de ruit voorts het tij waarin gij dit leest, het denken is traag mijn vooruitzichten bewegen zich nog achteruit kortom de sfeer is in ruste en tamelijk vaag ook voel ik me ietwat belegen in brokkel of gatenkaas om en om en in laag voor laag ben gestrand…

De gele wolken werden langzaam rood...

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.049
- Eens voelde hij bij zijn wang 'T laag rits'len van een vleermuis, en werd bang, Toen hij 'm van dichtbij zag, grijs, plots'ling-groot.…

Op de oceaan.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.080
De zee jacht òp een heir van vlugge kuiven, Waar zilte zoomen van smaragd in schijnen; Zij rimplen, rijzen, wentlen en verdwijnen, In wisslend spel van schittren en verstuiven - En in de branding van dat stage schuiven, Laat golf na golf haar donkre diepte deinen, - Tot indigo en brons in grijs verdwijnen, Om zilvren kuiven weer omhoog…
Jan Veth27 januari 2016Lees meer >

Ode aan de zon

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 832
De lucht is grijs en dreigend, de storm heeft nu vrij spel. Ik schuil en denk stilzwijgend, brand dan maar in de hel!…

landschap

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 741
landschap het constant golvend blauw en grijs belijnd door steeds weer wuivend groen ruw onderbroken door puntig witte vlekken tikkende touwtjes tegen een verticaal het altijd stromend water naar het laagste punt strak overtrokken door een gebogen horizontaal stevig ondersteund door sterk betonnen palen schitterend belicht door…

In lijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
als je toch een richting op moet, blijf dan evenwijdig aan mij op armlengte afstand of een iets te dichtbij ik zal wel lineair voortgaan onafgebroken regelmatig dagen vullen met bestaan binnen de lijnen kleuren grijs of zilver, zilvergrijs standaard HB zal voor kleurpotlood doorgaan het krast en vlekt morst koffie en tranen als de houten…
Sbrina4 februari 2018Lees meer >

De laatste dag van 2018

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 889
Namiddag, laatste dag van het jaar, de lucht grijs, zacht weer. Al van 5 uur in de weer: zoon naar station gevoerd, twee uitvaarten bijgewoond, volle kerk, mooie koorzang, tevreden huiswaarts gekeerd. Nu dus op wandel met mijn vrouw op een smal paadje langs de Grote Gracht.…

Alles stroomt,

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
blijft achter, ingebed in veren van de overwinteraars, waarvan al velen zijn vertrokken, wat achterbleef is een getekend gelaat, geeft de verbrokkelde dag een vertekend gezicht, alles stroomt wat eerder werd gezaaid en wordt opnieuw geboren als de mens zijn tanden in de aarde heeft gezet in een kort gedicht wat ergens tussen grijs…
Pama11 november 2019Lees meer >

De toekomst is nu

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Maar ook kwamen dagen van somberheid was het weer te grijs en de wind te vol vlijt. Was er veel wat leefde zonder geluid dat sprak alsof ik de zee betrad zonder zeewaardig fregat. Ja zelfs gedachten die mij niet toebehoren vloeien vaker dan eens, al wens ik echt niets te horen, vaker dan eens zacht in ook mijn oren.…