6020 resultaten.
Een slachtoffer van taalmin
poëzie
4.0 met 1 stemmen
715 Een 'hoofd der school' stortte in het water
En wilde een noodkreet slaken ook,
Maar was in twijfel wàt te roepen,
Terwijl hij al meer onderdook.
Zou ’t 'Help!' zijn? Of, was ’t meer taalkundig,
Te roepen 'Hulp!? – Een moeilijk iets.…
Voorbij de kim
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
8 Hij wilde ook graag zien wat
Voorbij de kim,
Aan ’t oog onttrokken bleef.
Hoe snel hij zich ook haastte,
Noch Oost, West, Zuid of Noord,
Hij kreeg hij wou niet te zien.…
Zij was een puzzel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 Zij wilde voor hem graag een puzzel zijn.
Hij hield wel van een beetje puzzelen op zijn knieën, maar niet altoos.
Wonderschone gelegde puzzels was zij vaak voor hem.
Een elf met roze vleugeltjes of een boerinnetje die een koe molk.
Nu dacht hij haar zo te krijgen.…
Tot de bodem
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
602 Je had voor drugs en alcohol gekozen
om jezelf zolang mogelijk te verdoven,
je stem had succes, je lichaam takelde
alsmaar verder af, totdat je ook je
stem verloor en dronken op een podium
verscheen, terwijl je lief naar de
menigte glimlachte, maar die wilden je
stem horen en daarmee uit hun dak gaan.…
't Lied dat ik nooit zingen wilde
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
10.539 Hier zit ik dan
herschrijf 't lied
van verdriet dat ik
nooit zingen wilde
M'n emoties draaien
rondes door m'n hoofd
nimmer geloofd dat
zingen m'n gedachten stilde
Ik volg de noten
schrijf mijn woorden
op akkoorden waarvan
ik nooit dacht ze te spelen
Maar toch doe ik 't
ik zing en schrijf
blijf dolen op nieuw gevoel
dat ik…
Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren,
verlangend naar het einde van hun vlucht.
Hun V trekt fier door frisse najaarslucht,
het zachte avondrood op witte veren.
De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.…
Buiten Wester (Aangeschoten Wild(ers))
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
743 Hij stond daar buiten, leunend op de reling,
En wat Frits zei was moeilijk te verstaan:
“Niet sekur, niet plecies, Oe zawl ‘t gaan?”
Een wat onduidelijke mededeling.
Hij was ‘heel moe’, maar verder pico bello,
Na veertien Rum, Tequila, Limoncello.…
De postcodeloterij maakt dromen waar
hartenkreet
2.5 met 23 stemmen
2.095 Ze wilde d'r dromen
graag uit laten komen
en kocht daarom postcodeloten.
Een stralende dag was begonnen.
D'r droom werd bewaarheid. Yvonne
had dit al verwacht,
aangezien ze die nacht
had gedroomd, dat ze niets had gewonnen.…
meerkoet zijn gebied
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
786 zij heeft eieren gelegd
hij de grenzen verlegd
meerkoet zijn gebied in de
vijver met vaderlijke ijver
een stille zwaan die
in onzichtbaar wit
zijn gangen wilde gaan
wordt stevig opgeschrikt
hij kwam te dicht bij
werelds nieuwste wonder
acht eieren in takjes verpakt
op een drijvende vlonder…
Anti-Alphen
gedicht
2.9 met 28 stemmen
17.417 Ik heb seeds medelijden
met wollen speelgoedbeesten,
zij kijken uit hun ogen
alsof ze wilden leven.
Ze zijn bijzonder kwetsbaar,
hun wonden helen nooit,
ze zijn nooit werk'lijk dood
en worden toch gegeven
mee aan de vuilnisman.…
De zonnebrilvrouw
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.663 Ze wilde de zon recht
in de ogen zien.
Kijken was een poging
om te constateren dat.
Bij bewolkte dagen
vroeg ze zich af waarom
ze zo deed. De hemel
gaf geen antwoord,
sloot het wolkendek
tot de zon weer ging schijnen.…
Een dakloos bestaan
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.219 Wilde dit steeds proberen
Zonder crimineel verraad
Uiteindelijk toch gelukt
Zijn idealen nagestreefd
Vruchten ervan geplukt
Vrijheid intens beleefd…
verstoppertje
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.123 we spelen nog verstoppertje
maar niet meer op het plein
en de meeste zijn geworden
wat ze toen niet wilden zijn
wij zijn allemaal volwassen
wie net weg is is gezien
en ik zou die hele chaos
nu toch helder moeten zien
maar ik zie geen hand voor ogen
en het donker maakt mij bang
mama, mama mag het licht aan op de gang?…
Poëzie met muziek
netgedicht
3.3 met 31 stemmen
2.119 Ik zit voor mijn computer
vergezeld van Afro muziek
mijn lichaam deint mee
in cadans met haar ritmiek
Eigenlijk wil ik dichten
maar mijn hoofd is een vacuüm
ik beweeg mijn handen
mijn vingers slaan ’n drum
Gek van wilde ritmes
dol op poëzie
dus waar ik nu mee bezig ben
is een compromis…
Voorbijgang
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.732 Ik wilde slechts ontsnappen
maar wist niet waar ik moest
beginnen. Geluiden van klinkers
vulden deze lege morgen waarin ik
niets dan blauw zag. Een droom die
geen droom was, onzichtbare vlekken
die een onuitwisbare indruk achterlieten.
Al gaandeweg dreef ik de stilte voor me uit
en daalde af in de lange nacht.…
Hoe machtig ben ik
netgedicht
1.9 met 25 stemmen
901 Ik las het levenswerk
van een dichter in een week
en gaf me over aan een vloed
van woorden, letters en een zee
vol hersenkronkels
- Hij bezweek voorgoed
die ook mij wilden verslinden
zoals een zeemonster doet
Langzaam trok het water
zich terug in het boek
Mijn geest vatte slaap
en stak de draak ermee…
Jouw ogen
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.101 Wat je wilde zeggen,
hoef je niet meer uit te leggen.
Je ogen hebben gesproken..…
Angst
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.552 Jouw lichaam
een zee
vol verrukking
soms rustig
vaak wild
en onstuimig
Onstuimigheid
van de jeugd
onverzadigbaar
eerlijk, oprecht
jouw liefde
voor mij
Onzekerheid
angst
verlies
ik
verdwaald
in jouw hart
Vragen
vertwijfeling
hoop
wanhoop
mijn liefde
voor jou...…
herinneringen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.586 ik zag je in het duister
daar waar niets te zien is
maar wel mijn fantasie
ik zag je daar
waar ik ophield
nog te denken
aan wat en wie
mijn dromen werden
wat ik wilde
in gedachten die verstilden
zonder woorden
maar met beelden
ik dacht aan toen
de vreugde die we deelden
maar op hield te bestaan
jij ging weg
ik moest je laten gaan…
ademen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.479 dronken van je geuren
lurk ik met mijn lippen
aan de zuurstof van je lijf
de vuurstof van je zenen
mijn longen zwemmen
in jouw heerlijke zee
de kieuwen die je buik
plooien naar mijn kust
samen brandende adem
verwoest al wat was
we plagen de golven
in wild deinende roes
tot puurstof ons zwelt…
hier en nu
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.773 Vergeet de regen
uit het verleden
bevrijd je uit
die knellende cocon
leef in het heden
en koester je in de
stralen van de zon
kies niet voor die
kabbelende stroom
maar ga voor
de wilde rivier
maak waar
die ene droom
doe het nu
doe het hier
beleef de "nu" grens
dan word je vanzelf
een mooier mens…
ELAND ?
snelsonnet
3.8 met 22 stemmen
2.812 Zo’n wilde… nee, ik zeg de naam verkeerd,
hoe heet-ie ook al weer, ‘t was iets met Geert……
Gewoon je geur
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
866 jij wilde nooit
een opa worden
ik ben nog niet maar
weet al wat ik missen zal
je knie
de zachte hand
van je als alles
drukker werd
gewoon je geur
de woorden die
je sprak in eigen
sprookjes die je gaf
de tussenons geheimen
als ik de grote mensen
niet begreep en er geen
aandacht voor me overbleef
ik ben nog niet
maar heb mijn…
Een vluchtige schaduw
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
671 mijn gedachten
weven zinnen
op papier
in een poging
vast te leggen
wat ontastbaar is
zoals suikerspinnen
smelten op mijn tong
vóór ik weet
hoe ze smaken
zoals de vogels in het wild
klapwiekend vluchten
wanneer ik ze
omzichtig benader
zo óók essentie
een vluchtige schaduw
in het labyrint
van mijn woorden…
De geur van de echo
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.571 de lippen
spannen zich
nog een keer samen
trachten achter
mijn gesloten deur
de aftocht te blazen
ik wilde nog
nog een laatste eer
beramen
maar de diepe klank,
tergend langzaam klimmend,
blijkt al zwart van kleur
in de verte hoor ik jou
op zijn echo azen
met amen in zijn geur…
Velden van geluk
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.328 Ze zocht zich een ongeluk
in het weidse veld
naar een klavertje vier
Zoveel mooie bloempjes d'r
wel niet stonden
trapte ze in extase,
als een wild dier
haar hart en handen
brandend trof ze
dra daar een schone roos
die haar van vreugde
zowaar innig wenen liet…
In ons hart
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.878 In een stralend Licht
Werd het Kind geboren
Vrede kreeg een gezicht
Daar wilde men bij horen
Het Kind bracht verlossing
In plaats van onzekerheid
Angst werd weggenomen
Er kwam saamhorigheid
Vandaag leeft het Kind
Nog steeds in ons hart
Het brengt steeds vrede
In tijden van grote smart…
Waar zijn nu mijn handen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
851 heb mijn handen
daar gelaten zwaaien
ging niet meer
met stugge kop
de hoek weer om en het
verkeer was luw dit keer
telde bomen
op de lange weg
wist wat er zou komen
nog even niet
want ik keek om
zag jouw verdriet
wilde keren in de
verte gloeide hoop
waar zijn nu mijn handen…
Onvoltooid hart
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.221 Ik heb stiekem om je gehuild
ook al wilde ik het niet.
Ik houd je woorden tegen,
en houd je bestaan verzwegen;
ze kunnen nooit worden herhaald,
nooit meer in dit leven.
Misschien dat ik het papier ooit,
wanneer ik mijn hart heb voltooid,
over jou zal vertellen, misschien
blijven mijn wangen dan droog.…
je veren geschikt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
778 ik zag je
in de lucht was je wit
je veren geschikt
als een vogel in vlucht
pennen op rij
een snavel erbij
om te happen en poten
om wormen te trappen
maar je dook
uit de zwerm
vloog ze voorbij
wilden niet keren
je voelde je vrij
om het blauw met jou
te verrijken voor niemand
je vleugels te strijken…