Alle inzendingen over woorden, stilte

26274 resultaten.

Sorteren op:

HET WIL

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Het keert de woorden, egt het veld, en zeist de metaforen van het land: in het strelen zal haar omvang stralen. Het weigert u haar verder te beschrijven. Van witte stilte is haar echt gelaat, gouden luister is haar uitgesproken staat. Het wil haar met geen woorden nog bevuilen.…
Dirk Vekemans11 september 2023Lees meer >

Mijn metafoor

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 440
Elke traan is een woord dat nooit werd gezegd, elk gebaar een verhaal dat zijn einde niet weerlegt. Mijn huid is een blad, vol scheuren en vlekken, elk woord dat ik schrijf brandt langzaam weg. Ik bijt op de stilte, ik kots op het licht, en toch blijf ik zoeken naar jouw gezicht.…
Nathan20 december 2025Lees meer >

Wat je mij meegaf

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 401
In mijn manier om stilte te bewaren woon jij nog steeds In de plooien van je sjaal schuilt de geur van thee en ochtendmist, de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.…
CB10 mei 2026Lees meer >

zwart

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 872
Langzaam sloop je hierbinnen Kleurde vrolijk geel over het koude zwart Maar dit gevecht kan ik niet winnen Aan een ander is je hart Dat zeg je me toch bij iedere stilte Verder dan je lach geraak ik niet Maar in je woorden voel ik de kilte Ondanks jullie warmte ken je ook verdriet Maar hoop mogen je tranen me niet geven want ze worden gedroogd…
vanja25 oktober 2003Lees meer >

Sumidero

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.513
dwaalt nog steeds de helse pijn want waar een volk werd vermoord om land en lust, het nieuwe woord het eeuwig jachtveld werd verstoord daar zal het weerwoord stilte zijn…

Santiago de Compostela

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.633
Het pad waar je niet vanaf kan raken Omdat je kleuren volgt op de bomen Alleen in stilte met mijn dromen Slechts bezig met mijn eigen zaken De stappen van de duizendtallen Die hier liepen in ver verleden tijd Zorgen en angsten raak ik kwijt Woorden die de stilte hard ontvallen Waar de scherven van mijn leven achterblijven Alleen, met…

Kinderstemmen

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.100
deze woorden doen zo'n pijn. En al wat ik dan sturen wou is over de leegte, de stilte nou. Deze stilte vliegt mij aan.. kinderstemmen, deinend over die autobaan.. zolang, zover bij mij vandaan.. ik wil zo graag naar jullie toe gaan. Maar..ik moet sterk zijn.. voor die kinderstemmen, nog zo klein..…

Een Gesprek

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Nadat ik wel degelijk brood had genoemd en eieren en Sinterklazen, noemde ik een woord, dat hij niet zag, zodat het in een stilte lag. Kleine vis, dacht ik, hij ziet je niet, wees blij, dat ik je vallen liet. Kleine vogel, dacht ik, zing een lied.…
H. Arkstede9 september 2011Lees meer >

zomaar een gebed

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
Verchroomde woorden gaf ik gespoten over een laag roest. God..... ik ben zo bang dat er mensen zijn die door mij innerlijk van kou zijn gestorven. Ik ben zo bang dat een hulpeloze mij heeft vervloekt. Nog zie ik ogen, mensenogen die het schijnen te weten, in stilte, graven waren het van stilte.…

Waardeloos wicht

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 602
In de leegte Daar is de stilte Het lijkt mij aan: Wat een gezicht Waardeloos wicht! Wat denk jij wel niet? Met je domme woorden En miezerig verstand! Als een mes door het hart Ingesloten door pijn Kijkt het mij aan: Waardeloos wicht! Stel je niet aan!…
Jara Bow29 september 2023Lees meer >

als woorden niet langer meer woorden zijn

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
als woorden niet langer meer woorden zijn maar enkel nog schaduw van wat ooit is geweest, als de pit is verdwenen enkel de lege schaal nog rest schort er dan niets aan de geest? als een ja verwatert tot een ja-maar, of nog erger tot een ik weet het nog niet of laat maar voor mij is dat al heel lang voorbij!…

Verlaten landschap.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
Even later meert hij af, de hond blaft luidkeels en het in stilte gehulde mistroostige landschap wordt oorverdovend verstoord. Daarna is er weer de serene stilte, de boer en zijn hond verdwijnen uit het zicht. En er is niets dat nog wordt gezien noch gehoord.…

Oorverdovend

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
Omdat stilte van nature oorverdovend is, kun je hier geluiden voelen. Kleuren kun je zuiver horen. Gedachten kun je in het water, rimpelloos gespiegeld zien. Hier, aan het rimpelende water, besef ik hoe ik vrijer leven kan. Zoals een speelse kat die jaagt. Of het spinnen van een oude kater.…

De Troon van Stilte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
De bril is koud, gelukkig zo, een warmte zou mij niet bekoor. Het is mijn troon, mijn stille plek, waar ik even rust mag zoeken. Hier hoor ik niets, behalve mij, geen stemmen, geen geluid, geen krijs. Alleen het water dat zachtjes stroomt, en mijn gedachten die vrij rondzoemen. De tegels koud, de deur op slot, hier ben ik even wie ik ben…

[ Is er nog wel plaats ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 317
Is er nog wel plaats voor wat weer te voorschijn komt -- nadat het kwijt was?…
Zywa21 mei 2025Lees meer >

[ Sporen en sokken ]

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 327
Sporen en sokken, de schat ergens in het veld: stilaan verdwenen.…
Zywa25 mei 2025Lees meer >

Glaskamer

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 344
Ik zocht naar een woord. Iets kleins om over de rand te duwen. Er valt iets uit mijn mond. Het lijkt niet op wat ik dacht. De lucht in mijn borst bleef stil. Geen brug. Alleen adem die niets meer droeg Dus draaide ik me om. De deur weer open. De gang. De straat. De zon— die wist het nu ook.…
Nathan27 maart 2026Lees meer >

Waar sterren dromen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 322
Omarm de stille, zachte uren. Waarbij dromen je kunnen sturen. Naar een hemel waarin sterren stralen, En jouw gedachten zacht verdwalen.…

Neologistica

snelsonnet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 899
Dat taal vernieuwt was altijd al een dingetje Een nieuwe kreet wordt ergens gelanceerd En als hij links en rechts wordt gewaardeerd Wordt hij ineens een lievelingetje Toch zal ‘verdwijnwoord’ vaak de toekomst blijken Van termen die nu fris en fruitig lijken…

't Einde .....

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 927
gevangen verlangen Woorden overbodig blikken intens gevoelens ... zinnen verzinnen Geluid gehoord klanken zoet muziek ... vertonen tonen Geslaakte kreten stilte verstomd 't einde ... zuchtend verzuchten…
metha6 augustus 2003Lees meer >

Ochtendklaarte

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Door het open venster zingt helder licht met vol enthousiasme, doorbreekt de stilte met woorden van tijd om de zomer in te luiden Een droom is geboren en zwemt uit de leegte van de nacht in open armen die de ochtend begroeten Het geluk smelt in de klanken der vogelslied dat uit de schaduw opnieuw van de zon geniet…

Stilte-offer

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 965
Onderga dit heksenuur: overtreed jezelf, speel met vuur dat lichter maakt en duister; duik onder en daal af, betreed de cirkel van innerlijk gefluister; gebruik je adem, ontstijg dit aards bestaan en verken je diepste oorden, ontsteek een kaars en breng een stilte-offer aan mijn woorden.…
Frank Oonk21 oktober 2003Lees meer >

Ongesproken

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.505
Ik lees weken voorbij de langzame dagen die het leven vertragen om de stilte in mij nog meer te behagen. In wonderen verborgen woorden van sprekend vermogen laten de wereld meer ogen naar een nieuwe morgen tot emotie bewogen. Wanneer lippen ongesproken zo geluidloos blijven spoken me hier binnen telkens raakt.…

Wat overblijft in woorden

hartenkreet
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.520
Je geeft me een gedicht en schenkt me de stilte langs ogen, stil bewaard De weemoed van een droom, veilig opgeborgen, in het herkennen van jouw verhaal Samen kwetsbaar, zo verloren als woorden worden stilgelegd in tranen zonder samenspraak Je geeft me een herinnering en schenkt me lege handen, een omhelzing, stil aangeraakt…

Een enkele traan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.279
Met schoenen vol lood zitten we nog even bij elkaar hier loopt ons spoor dood ja, het einde is daar De toekomstvlam gedoofd maar geen verwijten meer alle woorden zijn geroofd zelfs stilte doet zeer Ik kijk je nog even aan je draait je hoofd opzij ik zie een enkele traan huil je die voor mij?…

en onze liefde dan

netgedicht
4.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 722
niets lijkt nog op stilte slechts het sterven lokt me aan voor ik alle woorden in jouw schrijven binnenga.…

Elisabeth

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 813
mijn grootmoeder kon regen dragen en waarschijnlijk heb ik dat van haar geërfd ze kon in haar lichaam kruipen en in de urne van dagenlange stilte wanneer waarheid een leugen werd ik vroeg me dan af hoe ze in de ogen van duisternis woorden kon loslaten die, merkwaardig genoeg, onder zolen kraakten, al was de winter nog net niet…

De kleuren van de regenboog

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 973
De vrede en de rust die nergens zijn te vinden, maar die we scheppend toch vermoeden in kleur en beeld en woord, in tederheid van mededogen. Bij een kunstwerk in glas van Annemiek Punt.…
Adeleyd6 februari 2008Lees meer >

Afscheid

hartenkreet
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 999
Een diep verlangen naar het eindige kruipt traag en wenend in dikke strepen naar de stilte van het oneindige In het vragen naar vergetelheid kan de nacht mij vinden, een vuistgroot op mijn kussen, er ontbreekt enkel nog een afscheid Sterfelijk vergruist de rand van de dag nu voorgoed, geluisterd en diep gedacht schrijf ik de woorden…

Vraag me niet...

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.441
Vraag me niet waarom in deze stilte vind ook ik geen woorden meer ze zijn verslagen door de leegte van het bodemloos verdriet vraag me niet waarom in deze kilte voel ook ik geen warmte meer ze werd gedoofd op het moment dat het zonlicht ons verliet vraag me niet waarom ik kan je echt geen antwoord geven het blijft ’t mysterie…
sacrajewa19 september 2006Lees meer >