26274 resultaten.
HET WIL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Het keert de woorden, egt het veld,
en zeist de metaforen van het land:
in het strelen zal haar omvang stralen.
Het weigert u haar verder te beschrijven.
Van witte stilte is haar echt gelaat,
gouden luister is haar uitgesproken staat.
Het wil haar met geen woorden nog bevuilen.…
Mijn metafoor
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
440 Elke traan is een woord dat nooit werd gezegd,
elk gebaar een verhaal dat zijn einde niet weerlegt.
Mijn huid is een blad, vol scheuren en vlekken,
elk woord dat ik schrijf brandt langzaam weg.
Ik bijt op de stilte, ik kots op het licht,
en toch blijf ik zoeken naar jouw gezicht.…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 In mijn manier
om stilte te bewaren
woon jij nog steeds
In de plooien van je sjaal
schuilt de geur van thee en ochtendmist,
de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet
wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.…
zwart
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
872 Langzaam sloop je hierbinnen
Kleurde vrolijk geel over het koude zwart
Maar dit gevecht kan ik niet winnen
Aan een ander is je hart
Dat zeg je me toch bij iedere stilte
Verder dan je lach geraak ik niet
Maar in je woorden voel ik de kilte
Ondanks jullie warmte ken je ook verdriet
Maar hoop mogen je tranen me niet geven
want ze worden gedroogd…
Sumidero
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.513 dwaalt nog steeds de helse pijn
want waar een volk werd vermoord
om land en lust, het nieuwe woord
het eeuwig jachtveld werd verstoord
daar zal het weerwoord stilte zijn…
Santiago de Compostela
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.633 Het pad waar je niet vanaf kan raken
Omdat je kleuren volgt op de bomen
Alleen in stilte met mijn dromen
Slechts bezig met mijn eigen zaken
De stappen van de duizendtallen
Die hier liepen in ver verleden tijd
Zorgen en angsten raak ik kwijt
Woorden die de stilte hard ontvallen
Waar de scherven van mijn leven achterblijven
Alleen, met…
Kinderstemmen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.100 deze woorden doen zo'n pijn.
En al wat ik dan sturen wou
is over de leegte, de stilte nou.
Deze stilte vliegt mij aan..
kinderstemmen, deinend over die autobaan..
zolang, zover bij mij vandaan..
ik wil zo graag naar jullie toe gaan.
Maar..ik moet sterk zijn..
voor die kinderstemmen, nog zo klein..…
Een Gesprek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 Nadat ik wel degelijk brood
had genoemd en eieren en Sinterklazen,
noemde ik een woord, dat hij niet zag,
zodat het in een stilte lag.
Kleine vis, dacht ik, hij ziet je niet,
wees blij, dat ik je vallen liet.
Kleine vogel, dacht ik, zing een lied.…
zomaar een gebed
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
818 Verchroomde woorden gaf ik
gespoten over een laag roest.
God.....
ik ben zo bang dat er mensen zijn
die door mij
innerlijk van kou zijn gestorven.
Ik ben zo bang
dat een hulpeloze mij heeft vervloekt.
Nog zie ik ogen, mensenogen
die het schijnen te weten, in stilte,
graven waren het
van stilte.…
Waardeloos wicht
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
602 In de leegte
Daar is de stilte
Het lijkt mij aan:
Wat een gezicht
Waardeloos wicht!
Wat denk jij wel niet?
Met je domme woorden
En miezerig verstand!
Als een mes door het hart
Ingesloten door pijn
Kijkt het mij aan:
Waardeloos wicht!
Stel je niet aan!…
als woorden niet langer meer woorden zijn
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
739 als woorden niet langer
meer woorden zijn
maar enkel nog schaduw
van wat ooit is geweest,
als de pit is verdwenen
enkel de lege schaal nog rest
schort er dan niets aan de geest?
als een ja
verwatert
tot een ja-maar,
of nog erger
tot een ik weet het nog niet
of laat maar
voor mij is dat al heel lang voorbij!…
Verlaten landschap.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
485 Even later meert hij af, de hond blaft
luidkeels en het in stilte gehulde
mistroostige landschap wordt oorverdovend
verstoord.
Daarna is er weer de serene stilte, de boer
en zijn hond verdwijnen uit het zicht.
En er is niets dat nog wordt gezien
noch gehoord.…
Oorverdovend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
441 Omdat stilte van nature oorverdovend is,
kun je hier geluiden voelen.
Kleuren kun je zuiver horen.
Gedachten kun je in het water,
rimpelloos gespiegeld zien.
Hier, aan het rimpelende water,
besef ik hoe ik vrijer leven kan.
Zoals een speelse kat die jaagt.
Of het spinnen van een oude kater.…
De Troon van Stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 De bril is koud, gelukkig zo,
een warmte zou mij niet bekoor.
Het is mijn troon, mijn stille plek,
waar ik even rust mag zoeken.
Hier hoor ik niets, behalve mij,
geen stemmen, geen geluid, geen krijs.
Alleen het water dat zachtjes stroomt,
en mijn gedachten die vrij rondzoemen.
De tegels koud, de deur op slot,
hier ben ik even wie ik ben…
[ Is er nog wel plaats ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 Is er nog wel plaats
voor wat weer te voorschijn komt --
nadat het kwijt was?…
[ Sporen en sokken ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
327 Sporen en sokken,
de schat ergens in het veld:
stilaan verdwenen.…
Glaskamer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
344 Ik zocht naar een woord.
Iets kleins
om over de rand te duwen.
Er valt iets uit mijn mond.
Het lijkt niet op wat ik dacht.
De lucht in mijn borst
bleef stil.
Geen brug.
Alleen adem
die niets meer droeg
Dus draaide ik me om.
De deur weer open.
De gang.
De straat.
De zon—
die wist het nu ook.…
Waar sterren dromen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
322 Omarm de stille, zachte uren.
Waarbij dromen je kunnen sturen.
Naar een hemel waarin sterren stralen,
En jouw gedachten zacht verdwalen.…
Neologistica
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
899 Dat taal vernieuwt was altijd al een dingetje
Een nieuwe kreet wordt ergens gelanceerd
En als hij links en rechts wordt gewaardeerd
Wordt hij ineens een lievelingetje
Toch zal ‘verdwijnwoord’ vaak de toekomst blijken
Van termen die nu fris en fruitig lijken…
't Einde .....
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
927 gevangen verlangen
Woorden overbodig
blikken intens
gevoelens ...
zinnen verzinnen
Geluid gehoord
klanken zoet
muziek ...
vertonen tonen
Geslaakte kreten
stilte verstomd
't einde ...
zuchtend verzuchten…
Ochtendklaarte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.005 Door het open venster
zingt helder licht
met vol enthousiasme,
doorbreekt de stilte
met woorden van tijd
om de zomer in te luiden
Een droom is geboren
en zwemt uit de leegte
van de nacht
in open armen
die de ochtend begroeten
Het geluk smelt
in de klanken
der vogelslied
dat uit de schaduw
opnieuw van de zon geniet…
Stilte-offer
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
965 Onderga dit heksenuur:
overtreed jezelf,
speel met vuur
dat lichter maakt en duister;
duik onder en daal af,
betreed de cirkel
van innerlijk gefluister;
gebruik je adem,
ontstijg dit aards bestaan en
verken je diepste oorden,
ontsteek een kaars en
breng een stilte-offer
aan mijn woorden.…
Ongesproken
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.505 Ik lees weken voorbij
de langzame dagen
die het leven vertragen
om de stilte in mij
nog meer te behagen.
In wonderen verborgen
woorden van sprekend vermogen
laten de wereld meer ogen
naar een nieuwe morgen
tot emotie bewogen.
Wanneer lippen ongesproken
zo geluidloos blijven spoken
me hier binnen telkens raakt.…
Wat overblijft in woorden
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.520 Je geeft me een gedicht
en schenkt me de stilte
langs ogen, stil bewaard
De weemoed van een droom,
veilig opgeborgen, in het
herkennen van jouw verhaal
Samen kwetsbaar, zo verloren
als woorden worden stilgelegd
in tranen zonder samenspraak
Je geeft me een herinnering
en schenkt me lege handen,
een omhelzing, stil aangeraakt…
Een enkele traan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.279 Met schoenen vol lood
zitten we nog even bij elkaar
hier loopt ons spoor dood
ja, het einde is daar
De toekomstvlam gedoofd
maar geen verwijten meer
alle woorden zijn geroofd
zelfs stilte doet zeer
Ik kijk je nog even aan
je draait je hoofd opzij
ik zie een enkele traan
huil je die voor mij?…
en onze liefde dan
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
722 niets lijkt nog op stilte
slechts het sterven lokt me aan
voor ik alle woorden
in jouw schrijven
binnenga.…
Elisabeth
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
813 mijn grootmoeder kon regen dragen
en waarschijnlijk heb ik dat
van haar geërfd
ze kon in haar lichaam kruipen
en in de urne van dagenlange stilte
wanneer waarheid een leugen werd
ik vroeg me dan af
hoe ze in de ogen van duisternis
woorden kon loslaten
die, merkwaardig genoeg,
onder zolen kraakten, al was de winter
nog net niet…
De kleuren van de regenboog
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
973 De vrede en de rust
die nergens zijn te vinden,
maar die we scheppend toch vermoeden
in kleur en beeld en woord,
in tederheid van mededogen.
Bij een kunstwerk in glas van Annemiek Punt.…
Afscheid
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
999 Een diep verlangen naar het eindige
kruipt traag en wenend
in dikke strepen
naar de stilte van het oneindige
In het vragen naar vergetelheid
kan de nacht mij vinden,
een vuistgroot op mijn kussen,
er ontbreekt enkel nog een afscheid
Sterfelijk vergruist de rand
van de dag nu voorgoed,
geluisterd en diep gedacht schrijf
ik de woorden…
Vraag me niet...
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.441 Vraag me niet waarom
in deze stilte vind ook
ik geen woorden meer
ze zijn verslagen
door de leegte van
het bodemloos
verdriet
vraag me niet waarom
in deze kilte voel ook
ik geen warmte meer
ze werd gedoofd
op het moment dat
het zonlicht ons
verliet
vraag me niet waarom
ik kan je echt geen
antwoord geven
het blijft ’t mysterie…