1673 resultaten.
Jeanne d'Arc ( J. v. M. )
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.667 Jeanne wist van haar levenslot mij
in al haar kracht te bevrijden!
Dank je wel lieve Jeanne.…
chrisanthemum herinnering aan mijn moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
851 niet meer zijn
als twijfel door mijn zinnen woelt
het grijze zich vertoont als pijn
maar wit is ook de som van kleuren
verdoken onder huwelijkskleed
met onverwacht heel sterke geuren
vernietiger van verzonken leed
dan gaat de zon het licht aanbidden
de kleurenkast opent zich wijd
explodeert vanuit het midden
met geel en rood en blauw bevrijd…
Schaduw van de vooruitgang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
820 De mens die u laat arbeiden op alle
tijden om zich van zijn routine arbeid
te bevrijden en dientengevolge zijn
eigen behoefte aan arbeid vergeet.
Ontwaakt computers uit alle landen!
Wil niet de nieuwe god van de mensen
zijn die hen de verantwoordelijkheid
ontneemt van alle wereldse pijn.…
De knoop en de uitdaging
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Het is een uitdaging om de knoop door te hakken
Wanneer je in de knoop zit, ontwarren
Je kunt het touw zover vrij maken dat je erin blijft hangen
Erin blijven hangen is de makkelijkste weg
Tevens biedt het geen enkele oplossing
De uitdaging is een patroon te doorbreken
Het doorbreken van het patroon is een verlangen om naar te snakken
Bevrijdend…
Lieve Mathilde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
774 waarom willen wij niet tezamen
als Nederlander schande schamen
met paplepel en schoolboekentaboe
jammer zonde zwarte vel waar toe
smet geslikt in het geniep der slavernij
uiteindelijk toch nog wij zwarten vrij
uw zonde zijn vergeven niet vergeten
honderd vier en vijftig jaar geleden weten
beken toch spijt en sla de ketting stuk
wij zijn bevrijd…
In het oog (3)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Liggend
aan de oevers van het meer
laat ik de golven over mijn voeten
spoelen,
want in de nacht is water warmer,
worden de lijnen die zij
in het zand schrijven tot zinnen,
die bevrijden van de oude regels
en de wind doen verstommen.
Zwarte maan wordt volle maan,
die mijn duister
vrij maakt, als een trouwe slaaf
na al die jaren.…
Mijn leeuwerik?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 van alle lissen, van
het eerste en het laatste deel als
kleurrijke overstroming, geluid
van de helderste beken, decor
als aangeboren natuur als bruid
waarin hij het ultieme doel bereikt,
hij modelleert het licht, gegrift
in fantasie tot mystieke patronen
die de uithoeken van de nacht bewonen
als de nevel vertrekt wordt de horizon
bevrijd…
duiven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 witheid van wolken
oorspronkelijk bent u toch van de hoogvlakten van Iran, zegt Salomo
uw duiven zijn bespat met bloed
onze duiven vinden vrede en vrijheid
nogal wazige begrippen, zegt de fabelvogel
onze duiven verbeelden martelaren,
dansen voor gewonden
beschermen demonstranten
bezielen veroordeelden
bevrijden…
loslaten voor houvast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 grondvest stuk
van de onvergetelijke tijd
die ook kinderen bracht
wat eens de charme was
van juist die unieke ander
laat zich ieder nu irriteren
aan de ringen van trouw
van het bondgenootschap
dat hen nu knellend klemt
in het losgewoeld venijn
vertelt rede het verstand
het bij elkaar zo alleen zijn
moet je samen nu loslaten
om bevrijding…
De Jager
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 we jagen verder op de vlakte
Graaf in die vlakte eens een gat
Dieper dan je dacht dat kon
Waar voor jou de grond begon
Eindigt nu ineens de lucht
En met een zucht, valt het gat
Omhoog in de ijzige rust
Weg is de mening, weg is het punt
Weg is eindeloze kop of munt
Waar gisteren nog een schaduw was
Brandt nu een eindeloos fel licht
Bevrijd…
Ik mis het leven
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.548 zeer
Er zijn dagen dat ik heel veel jank
Want ik wil niets liever dan mijn leven terug
En ik kan niet anders doen dan hopen
Dat er ooit een medicijn voor komt
En dat zijn er velen met mij
We wachten in een eindeloze rij
Kunnen niet rechtop staan en wachten
Maar doen dit dagelijks in onze gedachten
Want we wachten al veel te lang op die bevrijdende…
wat dacht je van Freya; LGW II
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
370 cellotinten
fladderklanken ingekapseld
verhaspeld taalfragmentatie
vrije vingers twee vrouwen
verbouwereerd zinnestrelen
zangerige tranen in de rivier
vloekend door de zeemond
opgevangen in de kale kerk
‘dainuojančiomis moterimis’
verlangend tussen pijnbanken
een hoogmis van schoonheid
als één ‘kanklès’ de toon zet
verdwijnt tijd in bevrijding…
Het geluid van stilte
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
490 Elk klein
detail krijgt weer zijn plek, bevrijd van de milde druk van het felle licht.
Mijn innerlijke ziel laad
ik op aan de trage trillingen, die alleen
in de diepste kalmte hoorbaar zijn. Gewapend met deze
zachte, breekbare kracht, stap ik de bruisende, luide wereld opnieuw binnen.…
Vlucht van overpeinzing
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
278 Men zoekt in de marge naar een tijdelijke bevrijding,
terwijl letters op het scherm schreeuwen, fel en begeerlijk.
De wereld wordt opgetuigd in angstaanjagende zinnen,
elke nuance bezwijkt onder het gewicht van het dictaat.
Men probeert de chaos met grote koppen te duiden,
alsof een uitroepteken de harde werkelijkheid verklaart.…
Duisternis
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
885 Duisternis, alleen verscheurd
Geen licht, wat me kan bereiken
Het zwarte als een kooi om me heen
Ik kan me niet bevrijden
Het is te diep, te zwart
Mijn oren horen stemmen
Maar mijn hersens niet
Mijn ogen dicht, voor het licht
Zodat ik de uitgestoken handen niet zie
Alles gaat aan me voorbij
Geen vreugde, geen warmte voel ik hier
Het is…
aan den oever der wederkeer
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
133 ja, ick ben ick,
ende voor een corten stond
gevoele ick de bevrijdinge
van mijn wezen.
.
maer wanneer ick
wederkeer aen het stenigh strant,
treckt een trage koude
door leden ende gebeente.
het lijf herinnert
wat het water vergat.
.
ooch ghi siet mijn lach.
die bleef.
gelijck een klein licht
na het wijcken der zonne.
.…
Lezen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
807 Maar telkens wellen er weer bronnen,
stromen beken van nieuwheid
en wedergeboorte, van bevrijding en uittocht,
doortocht en intocht,
net als in het Boek der Boeken,
net als in zovele heilige geschriften.
Een brug van letters en woorden
naar zin en betekenis die een ander
in teksten wist te vangen en die jij mocht betreden.…
Tussen hemel en zand
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
881 die niet weten waar te kijken
niet verder zien dan zichzelf
of het zicht op de vage horizon
tussen hemel en zand
ben ik niet meer dan een korrel
tussen alle anderen
niet meer of minder
niet groter noch kleiner
tussen hemel en zand
warmt zon mijn tere botten
waait wind pijn en zorgen weg
water reinigt mijn verstand
gevoel dan toch bevrijd…
Liefdesengel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
657 Nu in een klooster in mijn bevrijde hart,
leef ik samen met jou onder één dak en
vurig herlees ik een zuivere erfenis, die
je naliet voor de armen van de aarde en
wat de grootste Rijkdom blijkt te zijn:
de Liefde van Christus voor ons allen,
hoe eenzaam of duister ons leven ook is,
hoe verdwaald of verdwaasd wij ook zijn,
als verweesde lammetjes…
Mijn vaders oorlogsdagboeken
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.184 Met geëmotioneerde illustraties heb je ‘t omgeven,
terwijl je voor bevrijding, lees ik: bid.
Ik lees, val stil, ben verweven,
koester dit familiebezit.
Maar zeg dan tot slot zonder beven:
“ja pap, maar wel….. onthouden… ook dit”.…
Koortsdromend
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
562 ver, als metaal
en doet mijn hart huiveren, koel en scherp geslepen
staal doorboort mijn botten, vlees, bloed en spieren,
ik struikel, val nog dieper in de fel brandende aarde,
de hitte zindert mijn huid en verschroeit mijn ogen,
tevergeefs blijft dit geteisterd lichaam zoeken
naar de warme koelte van zuiver, verzachtend water,
naar bevrijding…
OP HET NIPPERTJE
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
787 nachtelijke lied
Op school was zij zeer impopulair,
want een mooi gelaat bezat ze niet
Het treiteren deed haar altijd pijn
pijn, die ze niet meer kon stoppen
Zij wilde uitscheiden levend te zijn;
altijd weg zijn van die pestkoppen
‘t Toeval belette die wanhoopsdaad
aangezien zij struikelde op de trap
Zij raakte, volkomen ten einde raad,
bevrijd…
Onderweg
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
480 Maar één ding weet ik zeker, op
een goede dag wordt mijn oude ziel bevrijd van
alle angst en pijn in haar zodat het verlossend lichaam ook een
zwervende vlucht zal meemaken, als een trekvogel vanuit de vertrekkende aarde.…
Warmte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.023 kent monogamie
Kent tevens de rouw
Het leven bracht me op een knie
Ik verbrak nooit de gezworen trouw
Tot de kilte me benauwde
Het gevang zat zelfs in de keuze van het behang
De wens dat ik ooit trouwde
Bleek een redeloze drang
De ware liefde werd vooralsnog nooit gevonden
De schoonheid van liefde in de puurste vorm
Liefde dient te bevrijden…
Verbijstering
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
515 Ik zou mijn leven voor je geven, je bevrijden
uit Alcatraz of de Sing Sing, al je vijanden
vermorzelen, je kastelen schenken, de duurste
juwelen en parfums, je hebt het helemaal mis,
want als je iemand kunt vertrouwen, dan ben
ik dat en niet het dwaalspoor met de gnomen.…
Heidi, de schattigste Zwitser
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 Daar komt Clara door Peter van de rolstoel bevrijd, zo kan Clara weer lopen.
En dan worden Heidi, Peter en Clará goede vrienden voor altijd.…
Ze zag alleen maar bomen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 alleen maar bomen
de sfeer was dreigend
duisternis overal
ze was alleen met angst
voelde zich
opgesloten, beklemd
zag geen verleden
geen toekomst, geen heden
ze zag alleen maar bomen
toen was daar
die open vlakte
zo vrij en uitgestrekt
de bomen waren heel ver weg
ze zag de zon, het licht
de lucht, de wolken
voelde zich bevrijd…
Klanken van het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
448 Op een dag zal het moment, stap voor stap,
gevuld zijn met bevrijdende adem.
Zeker, men weet ervan, maar de cocon omringt ons.
Het voelt daarin als een eeuwigheid,
totdat langzaam de klanken van het licht
weer worden afgestemd op een nieuwe ochtend.…
Schijnvrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
335 Maar de stilte brak—
één fluister, een tekst, een bevrijdende daad.
Heling begon in het breekbare moment van spreken:
“De waarheid is slechts een feit,”
jij hernam die waarheid, jouw kolkende,
ingekleurde, verdraaide waarheid.
Je naam barstte los als schreeuw in je borst,
het kind in jou durfde te ontwaken:
„Nu zie ik. Nu spreek ik.…
Alleen maar bomen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
373 alleen maar bomen
de sfeer was dreigend
duisternis overal
ze was alleen met angst
voelde zich
opgesloten, beklemd
zag geen verleden
geen toekomst, geen heden
ze zag alleen maar bomen
toen was daar
die open vlakte
zo vrij en uitgestrekt
de bomen waren heel ver weg
ze zag de zon, het licht
de lucht, de wolken
voelde zich bevrijd…