3975 resultaten.
Vondst van ons
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
480 Herkennen van de nieuwe haartjes
in je huid, verlangend naar het licht
Het straalt uit jou en is altijd
onderweg om weer thuis te komen
Als woorden tranen zijn of regen
je veegt hen uit je ogen om droog
scherper verder te kunnen kijken
gelijkertijd jezelf te blijven
Dan alleen op dat moment ben jij
me liever dan al die anderen
op zoek…
Helderheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 buiten donker, frisse winterkou
in deze nacht zo helder
dat 'k me op de juiste
huid gevlijd,
mijn adem in die van jou verglijdt
alleen jouw stem nog geldt,
en dan het dromen,
wegzinken in het onbegrensde veld.…
Vandaag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
583 herdenken wij
hoe mensen werden
ontmenselijkt
toen
van huid en haard
verdreven
toen
in kampen
opgesloten
toen
de wereld met
lede ogen toekeek
toen
nu worden mensen
nog altijd ontmenselijkt
vandaag
zijn miljoenen mensen
ontheemd
vandaag
worden ze opgevangen
in vluchtelingenkampen
vandaag
spelen zij die heersen
monopoly met…
Authentiek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
571 haar huid was
tanig zongebrand
de vingers lang
pezig gespannen
aan haar hand
zij lachte een
paar tanden bloot
kakelde wat woorden
leefde op in aandacht
waarvan zij genoot
toch werkte ze
onverstoorbaar door
met noten en olijven
vroeg ons nog te blijven
voor een volgend glas
zij was authentiek
paste precies in het
grieks orakelplaatje…
Soul Food
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
593 liefste, mijn maag hunkert
naar dagelijks brood
naar jus, als vloeibare
warmte, ooit neigend
naar zachte stolling
in sneeuwzame zon
'hoe groter de tieten
hoe liever de vrouw'
sowieso 'n statement
maar wellicht troostrijk
iemand schilt een appel
voedt een kind
het lichaam, de droom
van honing op de huid
bloedmelk, eindelijk…
de geur van schemering
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
802 ineengedoken
en weer maakt zij zich gereed
om als herinnering
te leven
ontvormd door
het onzichtbare van
het hart
en een schrijnende leegte
gebruikt als gemis
van ontklede ogen en
sidderkrijt over
klare huid
ze weet, haar
geur is vreemd
en haar lijf
slechts
bruikbaar
in donkere oksels
en als voedsel
voor
de nacht
enkel…
ordinarium
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 zodra luchten klaren, wolken
in ruimte tuimelen
wij over eilanden dwalen
liefste, bewaak mijn dijken
onze bladstille getijden; in
leidzaam wederhoor, zo sereen
weidse wijdte; streel het
ogenblik, de stilstand van tijd
het strijken over huidse haren
schenk ons genade
tem de eindeloze zuchtrivier
dona nobis pacem…
september
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
530 druppel voor druppel
verjaart regen in de oceaan
atomen van haperend vlees
verwarren zon met maan
o, hemel nergens zichtbaar
in wolkenloos rookgordijn
onbeschreven blad, leeg
door verregaande letterpijn
kantlijn klinkt als evenaar
lachen als een hard gelag
alle huid, mergel, aarde
sterft op deze laatste dag…
Vol nieuwsgierigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 het is niet
een paard dat
hij zo bewondert
zij is zijn vriendin
met een warme huid
ogen die hem altijd
volgen in een hoofd
vol nieuwsgierigheid
die ieder keer weer
tegensputtert bij
het sturen waardoor
bochten langer duren
zijn kameraad
die rotsvast naast hem
staat in hem gelooft
ondanks zijn stoere taal
natuurlijk verstaan…
Fijn ongemakkelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 In bed is het fijn
ongemakkelijk liggen
aan alle kanten mezelf
voelend, ruim anderhalve
vierkante meter huid
precies passend
gevuld met warme gevoelens
dat ben ik, in levende lijve
Het rekken en strekken
van mijn rug en ledematen
mag wel wat kosten
aan geschreeuw om aandacht
voordat ze slap mogen gaan
slapen na de ontlading…
Haar naturel
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
475 ik zag
de polsslag
van het leven
in je lach
het sierlijk
speels bewegen
liep daarmee
gracieus in de pas
waar zon het
haar blondeert
streept wind de
donkere kleuren
op een huid
die in haar
naturel het
mooiste bruint
geen lijnen
die wijzen naar
verborgen plekjes
waar schaduw woont
hooguit wat
hints naar vage
dromen die…
LAIS CCXVII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 Maar ’t vraagt nu het echte, de naakte huid,
en ’t levend woord wordt vel en trom. Welaan:
het maakt van haar in god en mens geluid.…
Hellevuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
534 confronterend
waait kou
langs huid
verwarmde cellen
in het eerste
zonnebad dit jaar is
het oppassen voor
roodverbrande vellen
daar waar vitamine
d zijn charisma ziet
ontstaan pikt meteen
duivels hellevuur aan
voorzichtigheid
is geraden in het
vergeten van de tijd
ben je zo gebraden
mijn wekker was
al afgegaan voordat
er ijsbloemen…
Je straalde
netgedicht
5.0 met 85 stemmen
408 je straalde
verdichtte
de lucht met
een intense zucht
uit het diepste
binnen waar
energie met
warmte en
emotie geladen
langs onze
huid streek die de
ervaring koesterde
het is geen
buitenkant waar
mensen elkaar
raken zij zijn bezig
aan een nieuw
spanningsveld
waar energieën
in wisselstromen
dromen kortsluiten
uit de goddelijke…
Herkenbaarheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
443 je bloosde
lachte licht
verholen alsof
het vuur van
binnen brandde
heel voorzichtig
uitsloeg zonder
rookontwikkeling
ik kende
de kleur van
het lichte bloed
dat net je hart
in circulatie
had ontmoet en
met een extra slag
hitte genereerde
in een snelle
bloedbaan op
de huid gezeten
door intieme
manuele variatie
en herkenbaarheid…
Lief lijfhuis [3]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 De lange weg terug
naar oude drempelwaarden
van mijn huid, het alarm
vervangen door een melding
zonder crisisoverleg
en meer
dan de sensatie
van geuren en smaken
en meer
dan de voldoening
van kracht en moeheid
en meer
dan lachspieren om te voelen
dat ik contact heb
tussen het denken door
Veel op afstand plaatsen
om dichtbij ruimte…
In memoriam matris (11)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
522 De streling van haar hand
is van mijn huid verdwenen.
De gang naar ‘t kerkhof
wordt steeds moeilijker.
Maar ik weet
dat ik blijven komen zal.
En telkens zal ‘t verdriet
dieper in me boren,
en de vragen en de twijfel,
en de bitterheid
om ‘t eigen lot.…
Het pril begin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 vingers leven
te voelen van
het visuele
het plaatje
herinnering
in de teruggang
naar het pril
begin van de
eerste keer
later dan
ooit de
transitie
van voelen
en herinnering
naar woorden
die in taal
met elkaar
communiceerden
om alle emoties
te synchroniseren
naar een gezamenlijk
ervaren tot verstaan
en weten van mijn
huid…
Lijfelijkheid
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
516 De inkt vloeit
en schrijft zachtjes
wat bloeit
als poëtisch aaien
van jouw huid.
Elk gedicht
mijn bruid.
Kus ik zacht.
De bruidsnacht!
In haar op te wellen
voel ik knoppen zwellen.
Met elk gedicht
breng ik die nacht door.…
Kusjes
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
467 Kusjes glippen van je lippen,
zacht, als licht dat valt op water,
rollen, hollen,
vallen op mijn huid,
zonder maat, zonder einde,
alles is verlangen.
Jouw mond —
ik zoek hem in de stilte,
kusjes als dauw op de ochtend,
als regen in het gras,
ik voel ze, ik weet ze,
ik ben vol van hun licht.…
Die ogenclaim
netgedicht
4.8 met 35 stemmen
346 je keek
mij aan ik
stond perplex
je ogen braken
mij niet maar
slaan mij diep
onderzoekend gade
ik hoorde het zacht
fysiek geluid van
vele stemmen
ver onder de huid
die wachtend bij
corona horen met
hoge koorts
jij hebt mij nooit meer
losgelaten altijd was
er die ogenclaim
als lief behoed-
en zorgzaam tegen
alle gevaar want…
Tot in de eeuwigheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
170 Zijn vingers dwalen over haar huid,
Zonder dat 'n woord wordt geuit.
De lichtheid van het bestaan,
Komt eens een einde aan.
Stilte die om hen is neergedaald,
Is oorverdovend,
Wordt door het einde ingehaald,
Zonder toekomst belovend.…
Het Duivelskind (Einde van de zomer)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
187 Ik ben ingewijd, in klaslokalen
in werkplaatsen en thuis
in bed, wist ik het zeker, ook ik
ben een duivelskind
zo iemand die in vlees en bloed
kan leven van genot
die zeep over zijn huid smeert
wierook tussen zijn kleren legt
een schort aantrekt en eten kookt
Elke hap, elke kus
is een ja van mijn zintuigen
en aardser kan ik niet zijn…
Antwoord van duizendvoudige pijnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.093 Looi me de huid met je granieten nagels.
Breek mijn skelet uit de hengels,
als in een eeuwig blijspel van waanzin.
Of geef me het genadeschot
en vul mijn omhullende buidel
met alle lavastenen
uit de vuurberg van oneindige bezwaarlijkheden.…
Vreemd
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.504 "
Je houdt niet meer van mij
Je bent niet meer bij mij
Al slaap je naast mij
Met één hand zacht op mijn zij
Je vingers strelen toch een andere huid?
Ooit had ik beloofd je nooit meer te verlaten
Het echoot in mijn hoofd
Maar ik krijg het in de gaten
Sinds wanneer streel jij een andere huid?
Zo lang al is het uit…
Dat ene kopje koffie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 een warme zondagmorgen, die vijfde juli
draaitollen in bed, kussen opschudden, oprollen
van de ene zij op de andere
zweetdruppels op huid en in haren
half acht, het alarm van de kat, Pino
gaat luid miauwend af
in de voorkamer
aleer het gekrats aan de deur gaat beginnen
spring ik mijn bed uit , richting keuken
eten voor die harige schobbejak…
Dat ene kopje koffie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
568 een warme zondagmorgen, die vijfde juli
draaitollen in bed, kussen opschudden, oprollen
van de ene zij op de andere
zweetdruppels op huid en in haren
half acht, het alarm van de kat, Pino
gaat luid miauwend af
in de voorkamer
aleer het gekrats aan de deur gaat beginnen
spring ik mijn bed uit , richting keuken
eten voor die harige schobbejak…
Koortsdromend
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
562 in mijn eigen angsten staren, duikelen, vallen,
en onbekend, ongekend verdwijnen in bodemloze aarde
je heldere ogen zijn verworden tot gevoelloze kooltjes,
en je zachte vlees is verrimpeld tot stug, gebarsten eelt,
je tedere handen zijn veranderd in vliezige vleermuisvleugels,
en je scherp gepunte, zilveren nagels
bekrassen mijn zachte huid…
Een dag die groter is dan ik
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
398 Het bruin blauwtje rust
op zacht geel boerenwormkruid
licht danst op mijn huid
Soms is het genoeg om
de zon op mijn huid te voelen dringen,
het licht door bladeren te zien spelen, het zachte zoemen
te horen van een bij die even bij me blijft alsof ik deel ben van dit ritme.…
nacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.035 ik heb je lief
in mijn armen
mag je draaien
mijn lichaam volgt
je en ik voeg me
naar je lijf
ik hou je vast
omdat ik weet
dat je weer gaan zult
wanneer de vogels
fluiten om een
uur of vijf
mijn voeten tasten
langs je tenen
en je kuiten
mijn vingers strelen
al de zachtheid
van je huid
ik voel het ruw
en onaangeraakte…