Alle inzendingen over vrijheid van denken. vrijheid van doen. vrijheid delen

43196 resultaten.

Sorteren op:

Ontkooid

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 747
Maar de vogel kwijnde weg zong alleen nog in mineur ging tenslotte stil zitten in een hoekje van de kooi Ach toe, zing toch vrolijk ik geef je eten zorg voor drinken luister altijd naar je meer kun je toch niet willen nou vooruit dan maar ik haal je er wel even uit Hard pikte de vogel in allebei haar ogen fladderde jubelend zijn vrijheid…
Gerardo24 november 2008Lees meer >

Spagaat van de tijd

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 613
Overstijgt het angstgevoel, jezelf te moeten zijn, wat tevens doel moet zijn, vreemd en verwant als je de vrijheid claimt, klonk het moment van overgang, zoals we onszelf kenden, de klokken te verleiden, de wijzers van het uurwerk te stoppen, de pijn te vermijden, en de tijd te schenden, van onszelf te scheiden, zonder de natuurwetten te…
pama23 december 2008Lees meer >

Zwart licht

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 676
Licht stormt binnen van de schelle t.l.: de cipier opent de deur van mijn cel, zijn silhouet ontneemt mij mijn verhaal, zwart mijn blik in het verblindend portaal. Hoe komt die cipier aan zijn lamplichtmacht? Heeft hij mijn detentie dan reeds verwacht toen ik niet over mijn ik-hemel zweeg, dacht dat mijn ballon de wereld ontsteeg, daarmee…

Spinnenrag

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Spinnenrag vangt beelden uit de verste hoeken, opgerakeld door mijn adem, hoewel ik al vertrokken ben, van dat luxe matras, die dag hoef je mij niet meer te zoeken. Op de beslagen ramen verschijnt nog eenmaal de wasem van mijn stem, één voorjaarbeurt en de kamer maakt zich vrij van stof of spoor in waar mijn schaduw snel verscheen, in…
pama21 januari 2009Lees meer >

Een lichte nevel

netgedicht
4.2 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.175
klanken fris, vrouwen tezamen onderweg een meidoorn, opdoemende aarde vroeg tjirpende vogels een kind dat al huppelend hun werkzaam leven verlicht de manden helpt dragen, hun handen koesteren hoop omvatten de schatten in passende toonaarden.…
Rob van Tol25 februari 2009Lees meer >

Ademruimte

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 634
Een uitlaatklep,als een wervelwind van vage ideeen uit het schemergebied, aan de andere kant van mijn natuur; deel uitmakend van het stromende water in het hart van het bestaan.…
Benjamin16 maart 2009Lees meer >

EEN MIJMERING

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 735
Ze zei: 'het is een goed ding nu pas voel ik me vrij' En aan haar voeten stroomde het water Stroomde de rivier stroomde de Maas Nam haar gedachten mee naar zee,naar zee,zee Ik...zocht me houvast aan de reling.…

Zij wil los

netgedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.266
Zij sluit de deur achter zich sluipt de trap af naar beneden waar de buitendeur wacht wil op het nachtslot gezet De sleutel in de brievenbus tinkelt een afscheidslied in haar klinkt een lentegedicht Het is mooi geweest, het is mooi geweest maar nu trekt het groen haar weer aan zij moet ver van hem vandaan Het was niet goed, het was niet slecht…

Innerlijke kleuren

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 711
Het zal je maar gebeuren de rode zon des avonds geeft jouw innerlijk weer kleuren het gele licht der dageraad opent vele dichte deuren dus waarom zou je treuren de nacht is pimpelpaars bij licht van zwarte kaars, op bed is deken donkergroen dus wat kan je beter doen…
mobar19 april 2009Lees meer >

Oranjebitter

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.765
iemand in de waanzin zo die ware zin vergat die ooit een Vijftiger - zo schoon in dichtersinkt had neergestreken maar nu weerloos was gebleken ín de waarde die het had evenals die ene lach die er in bitter was bezweken evenals die ene dag die alles meenam in het zwart De bloedoranje zon viel neer voor hen die waren uitgeweken voor de vrijheid…
jan haak30 april 2009Lees meer >

Stervenszee

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Het witte licht dat hij niet gunde in de ogen van de ander was het licht dat hem verblindde er te zien wat werkelijk was en viel gelijk zijn zere benen zwartgekoust - toen zij verdwenen in zijn stervenszee van woorden waar hij vrijheid anders las om er als opmaat slechts te dienen voor zijn zwarte ganzenpas Maar nee - de drommel was niet…

waar de zon aan overuren doet

gedicht
2.0 met 169 stemmen aantal keer bekeken 29.427
Hier wordt de vreugde bevestigd: weiden stappen in een cavalerie van drogend hooi en juichend zet ik mijn kinderen als jonge ruiters in het zadel van mijn hals. Een blije nederzetting is dit huis en waar de zon aan overuren doet, heeft men zich dagen verslapen. Ik leer er begrijpen hoe verdraagzaam het schaap met zijn zomerlip blaat. De…

Mijn hemel

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 981
soms zou ik naïef uit dit keurslijf willen treden even weg van dit heden waarin geen vreugde leeft ver van de beslommeringen het voortdurend dringen opgaan in een lichter bestaan voorzien van heuse keuzes geen dwaze eisen voor een baan en druk om te presteren geen gevechten voor erkenning een volwaardig mens te zijn begiftigd weten…

Woorden

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Woorden vloeien op papier zinnen groeien gedachten die open bloeien deel nemen opnieuw jezelf kunnen zijn jouw leven weer zin geven toekomst, dromen verleden loslaten leven, laten stromen jouw lach is weer gekomen…

Holocaust

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.810
Ze hoorden dat het onzin was een fabeltje van dwazen en de kinderen van morgen leerden braaf het uit hun hoofd want wat gedrukt stond - dat was waar met ogen die het zelf lazen ook al was de leugen plat die zondermeer maar werd geloofd zo plat als middeleeuwse aarde waar Verlichting werd gedoofd En we draaiden en we draaiden om onszelf…

Waterland

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 528
als buitenkind genoot ik van de bloemen in de weiden de kikkers in de sloot het uitzicht ver naar alle zijden liep daar blij op blote voeten door het enkelhoge gras bewonderde de koeten en wou dat ik een reiger was vol spanning aan de waterkant wachtend op een prooi toen was het vlakke waterland mijn natuur en o zo mooi…

Lentewortels

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 638
Flirten, we zijn er te oud voor te lang droog gestaan maar, de aarde is nog vers dus kom bij me mijn wortels zijn krachtig hou me vast laat me niet meer gaan we zullen samen reizen we verplaatsen de zon.…
mobar2 juni 2009Lees meer >

Ontsnapt

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 611
Om je heen veelkleurig groen aan alle kanten alleen maar stilte met de wind als achtergrond nu en dan slechts onderbroken door een meerstemmig vogelkoor sluit je ogen stel je voor de echte wereld als illusie al is het maar voor even…

Voor het moment

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 837
Niet weg mogen gaan want willen dat alles hetzelfde blijft zoals vandaag op ons moment in de morgen en de dagen erna Liever nog met een leugen leven dan het niet meer kunnen schelen waar de een en de ander gebleven dat jij eens echt dood zal zijn Elke dag steeds aan je denken een betonnen engel geschilderd in de kleuren waar jij van houdt…

Ontsnapt uit stenen klauwen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
ze staan in groepen bij elkaar hun kleuren steen te bloeien vlakte geeft mijn vrijheid aan hemel is de ruimte om te groeien ik dwaal soms naar de rand de ruines van mijn muren mijn leven is daar vaak gestrand in pijn van waardeloze uren ik bouwde met teleurstelling bescherming tegen leven ik dacht me veilig als ik aan een mens niets meer…

Ruimteveer

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 655
Zo bouwt ieder zich een huis van taal waarin men schuilen kan tegen een boze wolf een slachtbiggetje vervuld van heerlijkheid met romig schuim van vet een appeltje in de bek geknepen Het is de kracht van taal die ruimte schept en gelijkertijd twee mensen nader brengt tussen wie afstand piepend ontsnapt een eigen energie van warmte opbouwt…

Tegen afgoderij

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 528
Tegen afgoderij; "Nee!", ik ben geen hoeder maatschappijvoeder, "Nee!", ik heb er nooit geen doekjes om gewonden, met mijn menselijke pijn ben ik daarvoor te klein; Open handen naar de hemel zo dans ik de wereld rond; "wil je volgen?" volg mijn meester en mijn Koning, en zijn hemelspoor!"…

- Momentopname -

netgedicht
4.2 met 54 stemmen aantal keer bekeken 764
Dat je vrijheid in je voelde woelen. Een leven verdwenen in momenten, die je alleen wilde zijn en nodig had. Ik de vrije tijd verdring, die anderen eigenlijk de hele dag opnemen in mijn plaats dan en veranderen. Kleine momentopnamen omzomen, wilde onscherpe foto's voorkomen. Ga je kostbare tijd niet meer claimen.…

Zestig

gedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.730
Ik ben dat mijn vrijheid Verschuldigd, mijn gouden erfdeel met stomheid geslagen. Geen afkomst is gekist. Mijn naam ligt in de bloemen Te verwelken op hun steen en hij verzwijgt mijn naam. Dagelijks dertig jaar heb ik de plek niet meer bezocht Waar ik ben blijven staan.…

Levensruimte

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
Tranen treurden gisteren vaarwel schiepen langzaam ruimte weer te leven in het heden zonder angst voor wat nog komt het voorspel is begonnen laat het leven maar komen voorbij is niet omkeerbaar morgen is weer maakbaar het gaat nu om het nu…
Gerardo15 oktober 2009Lees meer >

Aeolica *)

gedicht
1.9 met 439 stemmen aantal keer bekeken 41.470
hij doet echt zijn best voor haar. zij houdt ook heel erg veel van hem. hij weet zelf ook dat hij niet meer maar kan doen wat hij maar wil. zij trekt het zich soms heel erg aan. hij is soms bang. zij kijkt wel eens sport met hem op de bank. hij kijkt nu ook wel eens geen sport. zij lacht om wat hij soms zegt. hij is lief zij kookt vaak goed…

vleugels

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 614
Hoe het is een vel papier te zijn je zuigt er het harde bruin uit zucht jezelf een azuren hemel beslaat de gewelven met ranke houten planken en speelt er koning over een zelfverzonnen rijk en als je een dagje ouder wordt veeg je alles weer uit zoals de krop in je keel…

Op mijn brommer

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Scheuren door polders en over boerenwegen van dorpen naar steden dan steeds heen en weer of de zon nu scheen, of in zware slagregen dat kon me niet schelen, ik zat toch in het leer steeds sneller en sneller schoot ik alles voorbij elk maximum overschreed zo die brommer met de wind om je kop voel je, je pas echt vrij niet verstandig, maar niet…

verwaaien

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 636
ik waai pik je op en waaien samen bruin op stranden waaien bergen passen dalen waaien over landen met elkaar stevig in handen over alle talen zonder oude schepen die verbranden waaien we vrij vol liefde en door niets en niemand te achterhalen…

Wilde paarden

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.102
weet nog van de echo in jouw diepe blauw verlangen de regen in het winterkoude bushokje eerste zoen op jouw maagdelijke wangen en misschien heb je meer hulp nodig dan ik of minder medelijden dan een vreemde misschien ben je de kerstman en ik een verlaten ontheemde en zie ik jouw ranke schaduw in de glinstering van een kerstbal maar denk…
mobar31 december 2009Lees meer >