43196 resultaten.
Ontkooid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
747 Maar de vogel kwijnde weg
zong alleen nog in mineur
ging tenslotte stil zitten
in een hoekje van de kooi
Ach toe, zing toch vrolijk
ik geef je eten
zorg voor drinken
luister altijd naar je
meer kun je toch niet willen
nou vooruit dan maar
ik haal je er wel even uit
Hard pikte de vogel
in allebei haar ogen
fladderde jubelend
zijn vrijheid…
Spagaat van de tijd
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
613 Overstijgt het angstgevoel,
jezelf te moeten zijn, wat
tevens doel moet zijn, vreemd en
verwant als je de vrijheid claimt,
klonk het moment van overgang, zoals
we onszelf kenden, de klokken te verleiden,
de wijzers van het uurwerk te stoppen,
de pijn te vermijden, en de tijd te
schenden, van onszelf te scheiden,
zonder de natuurwetten te…
Zwart licht
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
676 Licht stormt binnen van de schelle t.l.:
de cipier opent de deur van mijn cel,
zijn silhouet ontneemt mij mijn verhaal,
zwart mijn blik in het verblindend portaal.
Hoe komt die cipier aan zijn lamplichtmacht?
Heeft hij mijn detentie dan reeds verwacht
toen ik niet over mijn ik-hemel zweeg,
dacht dat mijn ballon de wereld ontsteeg,
daarmee…
Spinnenrag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
585 Spinnenrag vangt beelden
uit de verste hoeken,
opgerakeld door mijn adem,
hoewel ik al vertrokken ben,
van dat luxe matras, die dag
hoef je mij niet meer te zoeken.
Op de beslagen ramen verschijnt
nog eenmaal de wasem van mijn stem,
één voorjaarbeurt en de kamer
maakt zich vrij van stof of spoor
in waar mijn schaduw snel verscheen,
in…
Een lichte nevel
netgedicht
4.2 met 40 stemmen
1.175 klanken fris, vrouwen tezamen
onderweg een meidoorn, opdoemende aarde
vroeg tjirpende vogels
een kind dat al huppelend
hun werkzaam leven verlicht
de manden helpt dragen,
hun handen koesteren hoop
omvatten de schatten
in passende toonaarden.…
Ademruimte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
634 Een uitlaatklep,als een wervelwind
van vage ideeen uit het schemergebied,
aan de andere kant van mijn natuur;
deel uitmakend van het stromende
water in het hart van het bestaan.…
EEN MIJMERING
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
735 Ze zei:
'het is een goed ding
nu pas voel ik me vrij'
En aan haar voeten
stroomde het water
Stroomde de rivier
stroomde de Maas
Nam haar gedachten mee
naar zee,naar zee,zee
Ik...zocht me houvast
aan de reling.…
Zij wil los
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.266 Zij sluit de deur achter zich
sluipt de trap af naar beneden
waar de buitendeur wacht
wil op het nachtslot gezet
De sleutel in de brievenbus
tinkelt een afscheidslied
in haar klinkt een lentegedicht
Het is mooi geweest, het is mooi geweest
maar nu trekt het groen haar weer aan
zij moet ver van hem vandaan
Het was niet goed, het was niet slecht…
Innerlijke kleuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
711 Het zal je maar gebeuren
de rode zon des avonds
geeft jouw innerlijk weer kleuren
het gele licht der dageraad
opent vele dichte deuren
dus waarom zou je treuren
de nacht is pimpelpaars
bij licht van zwarte kaars,
op bed is deken donkergroen
dus wat kan je beter doen…
Oranjebitter
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.765 iemand in de waanzin
zo die ware zin vergat
die ooit een Vijftiger - zo schoon
in dichtersinkt had neergestreken
maar nu weerloos was gebleken
ín de waarde die het had
evenals die ene lach
die er in bitter was bezweken
evenals die ene dag
die alles meenam in het zwart
De bloedoranje zon viel neer
voor hen die waren uitgeweken
voor de vrijheid…
Stervenszee
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.054 Het witte licht dat hij niet gunde
in de ogen van de ander
was het licht dat hem verblindde
er te zien wat werkelijk was
en viel gelijk zijn zere benen
zwartgekoust - toen zij verdwenen
in zijn stervenszee van woorden
waar hij vrijheid anders las
om er als opmaat slechts te dienen
voor zijn zwarte ganzenpas
Maar nee - de drommel was niet…
waar de zon aan overuren doet
gedicht
2.0 met 169 stemmen
29.427 Hier wordt de vreugde bevestigd: weiden
stappen in een cavalerie van drogend hooi
en juichend zet ik mijn kinderen als jonge
ruiters in het zadel van mijn hals.
Een blije nederzetting is dit huis
en waar de zon aan overuren doet,
heeft men zich dagen verslapen.
Ik leer er begrijpen hoe verdraagzaam
het schaap met zijn zomerlip blaat.
De…
Mijn hemel
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
981 soms zou ik naïef
uit dit keurslijf willen treden
even weg van dit heden
waarin geen vreugde leeft
ver van de beslommeringen
het voortdurend dringen
opgaan in een lichter bestaan
voorzien van heuse keuzes
geen dwaze eisen voor een baan
en druk om te presteren
geen gevechten voor erkenning
een volwaardig mens te zijn
begiftigd weten…
Woorden
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.127 Woorden vloeien
op papier
zinnen groeien
gedachten die open bloeien
deel nemen
opnieuw jezelf kunnen zijn
jouw leven
weer zin geven
toekomst, dromen
verleden loslaten
leven, laten stromen
jouw lach is weer gekomen…
Holocaust
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.810 Ze hoorden dat het onzin was
een fabeltje van dwazen
en de kinderen van morgen
leerden braaf het uit hun hoofd
want wat gedrukt stond - dat was waar
met ogen die het zelf lazen
ook al was de leugen plat
die zondermeer maar werd geloofd
zo plat als middeleeuwse aarde
waar Verlichting werd gedoofd
En we draaiden
en we draaiden
om onszelf…
Waterland
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
528 als buitenkind genoot
ik van de bloemen in de weiden
de kikkers in de sloot
het uitzicht ver naar alle zijden
liep daar blij op blote voeten
door het enkelhoge gras
bewonderde de koeten
en wou dat ik een reiger was
vol spanning aan de waterkant
wachtend op een prooi
toen was het vlakke waterland
mijn natuur en o zo mooi…
Lentewortels
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
638 Flirten,
we zijn er te oud voor
te lang droog gestaan
maar,
de aarde is nog vers
dus kom bij me
mijn wortels zijn krachtig
hou me vast
laat me niet meer gaan
we zullen samen reizen
we verplaatsen de zon.…
Ontsnapt
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
611 Om je heen
veelkleurig groen
aan alle kanten
alleen maar stilte
met de wind
als achtergrond
nu en dan
slechts onderbroken
door een meerstemmig
vogelkoor
sluit je ogen
stel je voor
de echte wereld
als illusie
al is het maar
voor even…
Voor het moment
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
837 Niet weg mogen gaan want
willen dat alles hetzelfde blijft
zoals vandaag op ons moment
in de morgen en de dagen erna
Liever nog met een leugen leven
dan het niet meer kunnen schelen
waar de een en de ander gebleven
dat jij eens echt dood zal zijn
Elke dag steeds aan je denken
een betonnen engel geschilderd
in de kleuren waar jij van houdt…
Ontsnapt uit stenen klauwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
511 ze staan in groepen bij elkaar
hun kleuren steen te bloeien
vlakte geeft mijn vrijheid aan
hemel is de ruimte om te groeien
ik dwaal soms naar de rand
de ruines van mijn muren
mijn leven is daar vaak gestrand
in pijn van waardeloze uren
ik bouwde met teleurstelling
bescherming tegen leven
ik dacht me veilig als ik aan
een mens niets meer…
Ruimteveer
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
655 Zo bouwt ieder zich
een huis van taal
waarin men schuilen kan
tegen een boze wolf
een slachtbiggetje vervuld
van heerlijkheid
met romig schuim van vet
een appeltje in de bek geknepen
Het is de kracht van taal
die ruimte schept en gelijkertijd
twee mensen nader brengt
tussen wie afstand piepend ontsnapt
een eigen energie van warmte opbouwt…
Tegen afgoderij
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
528 Tegen afgoderij;
"Nee!", ik ben geen hoeder
maatschappijvoeder, "Nee!", ik
heb er nooit geen doekjes
om gewonden,
met mijn menselijke pijn
ben ik daarvoor te klein;
Open handen naar de hemel
zo dans ik de wereld rond;
"wil je volgen?"
volg mijn meester en mijn
Koning, en zijn hemelspoor!"…
- Momentopname -
netgedicht
4.2 met 54 stemmen
764 Dat je vrijheid in je voelde woelen.
Een leven verdwenen in momenten,
die je alleen wilde zijn en nodig had.
Ik de vrije tijd verdring, die anderen
eigenlijk de hele dag opnemen
in mijn plaats dan en veranderen.
Kleine momentopnamen omzomen,
wilde onscherpe foto's voorkomen.
Ga je kostbare tijd niet meer claimen.…
Zestig
gedicht
2.9 met 16 stemmen
10.730 Ik ben dat mijn vrijheid
Verschuldigd, mijn gouden erfdeel met stomheid geslagen.
Geen afkomst is gekist. Mijn naam ligt in de bloemen
Te verwelken op hun steen en hij verzwijgt mijn naam.
Dagelijks dertig jaar heb ik de plek niet meer bezocht
Waar ik ben blijven staan.…
Levensruimte
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
739 Tranen treurden gisteren vaarwel
schiepen langzaam ruimte
weer te leven in het heden
zonder angst voor wat nog komt
het voorspel is begonnen
laat het leven maar komen
voorbij is niet omkeerbaar
morgen is weer maakbaar
het gaat nu om het nu…
Aeolica *)
gedicht
1.9 met 439 stemmen
41.470 hij doet echt zijn best voor haar.
zij houdt ook heel erg veel van
hem. hij weet zelf ook dat hij
niet meer maar kan doen wat hij
maar wil. zij trekt het zich soms
heel erg aan. hij is soms bang.
zij kijkt wel eens sport met hem
op de bank. hij kijkt nu ook
wel eens geen sport. zij lacht om
wat hij soms zegt. hij is lief
zij kookt vaak goed…
vleugels
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
614 Hoe het is
een vel papier
te zijn
je zuigt er
het harde bruin uit
zucht jezelf
een azuren hemel
beslaat de gewelven
met ranke houten planken
en speelt er koning
over een zelfverzonnen rijk
en als je een dagje
ouder wordt
veeg je alles weer uit
zoals de krop in je keel…
Op mijn brommer
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.117 Scheuren door polders en over boerenwegen
van dorpen naar steden dan steeds heen en weer
of de zon nu scheen, of in zware slagregen
dat kon me niet schelen, ik zat toch in het leer
steeds sneller en sneller schoot ik alles voorbij
elk maximum overschreed zo die brommer
met de wind om je kop voel je, je pas echt vrij
niet verstandig, maar niet…
verwaaien
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
636 ik waai
pik je op
en waaien samen
bruin op stranden
waaien bergen
passen dalen
waaien over landen
met elkaar
stevig in handen
over alle talen
zonder oude schepen
die verbranden
waaien we vrij
vol liefde
en door niets
en niemand
te achterhalen…
Wilde paarden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.102 weet nog van de echo
in jouw diepe blauw verlangen
de regen in het winterkoude bushokje
eerste zoen op jouw maagdelijke wangen
en misschien heb je meer hulp nodig dan ik
of minder medelijden dan een vreemde
misschien ben je de kerstman
en ik een verlaten ontheemde
en zie ik jouw ranke schaduw
in de glinstering van een kerstbal
maar denk…