226 resultaten.
Geest van God
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
832 mijn twee oren
gelijk vleugels van een duif
ontmoet ik je op de weg
waar waarheid en leven bomen zijn
vereer ik je met de mirre van mijn diepste binnenkant
-nog luiert het licht op struikenbladeren
terwijl het beeld van de avondlucht
bibberend blijft hangen-
vereer ik je met de hitte van mijn zwijgen
gevat in gebaren van aanbiddende…
psalm 151 vers 1
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.469 O, hoogste macht,
geef u dierbaren de kracht,
die zij nodig hebben
bij nacht en ontij
uw schoonheid aanbidden wij,
zalf uw gedienden,
ook als zij het niet verdienden,
laat uw goedheid spreken,
aan de onnozele leken,
leidt ons verder,
wees onze gids en herder,
verdelg het kwade,
geen woorden maar daden,
wij spelen…
Tempelkinderen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 in het stokoude tempelbos wonen vreemde wezens
ze dragen baarden van een meter en hun haren los
slofjes van kringloopbladeren en aan een biezen band
slingert het hardstenen amulet van de albatros
de vrouwen zijn er rondborstig en aanbidden aqua
hun watergodin die opstijgt uit een mosgroene wolk
boven het borrelend zwavelmeer tussen de rotsen…
Bij 'Vrouw met kraai' van Pablo Picasso
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.094 De handen in aanbidding rond de vleugels, rond
de borst van de zwarte vogel, die zich verlegen
afwendt. De vrouw met de lange, slanke vingers
droomt weg in haar lijkwitte gezicht. De kraai
als symbool van dood en onderbewustzijn is hier
beschermengel in vermomming, kenner van de onbewuste
driften en een visionair medium.…
Deze oudheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 Er is geen houvast meer,
wij zijn de weerspiegeling van de toekomst;
ruïnes zie ik, omgeven door sceletten
en ruimtewezens in aanbidding voor Gaia
op zoek naar souvenirs.…
Oergrond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 Ik zag je daar staan en was het vergeten
aan de rand van de oergrond
de ijstijd bracht heuvels van hei
daar in het oergeweld geboren
vluchtte de horizon in haar schoot
de schotsen drongen diep het land binnen
sloegen voorgoed een eiland van stilte
ver van de bossen waar het verdwaalde
een stad zonder geboortegrond
lokte de stille aanbidding…
Bijna kerstmis 2015
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 Laat ons maar knielen en aanbidden zonder schroom.
Laat het maar kerstmis zijn, met zelfs een beetje vrede.…
Held
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 Maar wie zijn toch die kleine lieden
die dagelijks in hun vakgebieden
zonder zeuren zware, saaie taken
uitvoeren zonder dat er sprake
is van aanbidding, lof en eer,
en dat dan alle dagen weer?
Wie uiteindelijk schraagt dat schild?…
onzichtbare wonden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 wonden, ontoegankelijk voor
het hedendaagse oog, stigma’s
uit een era dewelke die
louter het verleden de
herinnering schaalt van
één tot de griffioen die
zich in het heden manifesteert
de tijd heeft geheeld, de tijd
heeft genomen en gegeven,
doch tijd is een schermutseling
van kommer en kwel - doch
let wel - laten we de euforie
aanbidden…
Een ode aan de Nederlandse Tulp
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
607 In een tuin vol met bloemen,
Een orgie van leven;
Eis jij alle aandacht op:
"Kijk naar me,
bewonder me,
aanbid me!"
Dwing je met jouw
kleuren en geuren af.
Jij belichaamt alles
wat een mens zijn
verstand doet verliezen,
en tot waanzin drijft.…
Deinè Theos* (sonnet CVI)
poëzie
2.7 met 29 stemmen
3.455 Een geur van zomer-bloesems begeleidt
De zang der zonnen - duiven - die heur trans
Doorglóren in eerbied'ge rondedans
Om Haar, wier glimlach sferen groept en scheidt;
'Schoonheid, o, Gij, Wier naam geheiligd zij,
Uw wil geschiede; kóme Uw heerschappij;
Naast U aanbidde de aard' geen andre god !…
Masker af
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.255 Klappende handen
Staande smoking en open doek
In de realiteit weer verzanden
Naar aanbidding niet op zoek
Blik van zaal naar bruine planken
Bordeaux velours daalt
Gestorven muziekklanken
Wat zich in mijn hoofd herhaalt
Het licht is gedoofd
Voor jou een lege zaal
Pruik van ’t hoofd
Weglopen van ‘t vertelde verhaal
Duizenden letters…
Compassie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.284 Ik laat haar dus volkomen vrij,
kan ook niet anders, ben haar mindere,
aanbid de wegen die zij moedig inslaat.
Nu zwijgt zij. Nu zwijg ik in verdriet.
Alleen God ziet werkelijk mijn eenzaamheid.
Ziet werkelijk hoeveel ik van haar houd!
Niet op aarde dus. Misschien dan in de hemel.
Ik wil zo graag met haar versmelten.…
Aan hen die ik liefheb
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
545 God aanbidden: zie hem in je eigen
hart en wederhelft, jouw kinderen
nazaten die omhelzen en kussen
bewonderen om de warmte van jouw ogen
creatieve uitstraling, opnieuw ontdekken
wie jij in werkelijkheid bent!
sla het gordijn weg voor eigen ogen
vecht voor hen die jij lief hebt
die zij liefhebben en sla een brug
met hart en ziel!…
Masker af
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 Klappende handen
Staande smoking en open doek
In de realiteit weer verzanden
Naar aanbidding niet op zoek
Blik van zaal naar bruine planken
Bordeaux velours daalt
Gestorven muziekklanken
Wat zich in mijn hoofd herhaalt
Het licht is gedoofd
Voor jou een lege zaal
Pruik van ’t hoofd
Weg van ‘t vertelde verhaal
Duizenden letters gezegd…
Grauwe zee
poëzie
3.5 met 2 stemmen
916 O zee, gij ziet ons arme mensen aan
met de gerustheid van wie zielloos leven,
blijf steeds de sterke, voelend d' eigen kracht,
omdat gij weet uw niet te breken macht,
omdat gij weet, dat w' alles u vergeven,
als wij aanbiddend voor uw schoonheid staan.…
mijn kleur bekennen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
663 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
de zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon zingt geel, ik hou van jou
het gras dat kleur ik in 't fel groen…
Wereldkampioen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
630 Na de gewonnen race ligt ze soepel uit te hijgen,
een aureool rondom haar beeldschone gelaat,
bij zo'n fantastische overwinning past zwijgen,
aanbidden en knielen als een terechte liefdesdaad.…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel…
Vrijlating
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
338 Jouw handen genezen niets
wat zichzelf heeft leren aanbidden,
een pijn die gelooft
dat ze dieper wordt door betekenis.
Ik hou woorden vast
tot mijn hart terugdeinst,
alsof stilte een arts is
die weigert te komen.
Ik wil je vereren
vlak vóór de hoop verdampt—
een kleine ironie:
Ik kniel voor wat mij niet redt.…
Gunst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
244 Niet het applaus
van mensen
die morgen iemand anders aanbidden.
Alleen,
dat jij mij aankijkt
en ik zo niet hoef te winnen
om te mogen bestaan.
Misschien is liefde daarom
de enige plaats
waar verdwijnen
even wordt uitgesteld.…
Dat is dus ijdelheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
281 Ik wil veel volgers hebben
en dat mensen mij dan aanbidden,
tot er niets meer over is,
En mij dan zien.
Ik wil meer,
Meer macht,
meer geld en meer mensen
bedriegen tot in de dood.
Want ik wil meer.
Ze moeten blaffen als onderdanige
honden die kwispelen
en mij verdedigen als het tij keert.…
De last van verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.161 naar de chromatiek van wensen
bij de einder als begeerte je voeten verlamt, en er helle halo’s
blaken aan je dromen als ragfijne zonnestralen gezwind
je wangen warmen, ze zo blinken van lichtweer, twinkelend
de vallende sterren aan je voeten, in hun nabijheid ver,
zinken ze, zoals ze in je slaap woekerden, bedreven, geladen
toonloos en aanbiddelijk…
sirene
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.216 Lukt het je echt, aanbiddelijke fee,
me binnen je betovering te binden?
Ik denk het niet, ik vaar met alle winden
om elke rotspunt waar jij zit te zingen
heen en geef je desgewenst gewoon een 2.…
Kapel in hout
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
758 hun stille dood
de ziel van verre
jaagt mij hijgend op
terwijl een resterend geraamte
de voeten kleurt met
striemende schrammen
de ouderdom geraakt
haast uit het menselijk lood
op weg naar de plek
van onze lieve zoete
ik waan mij nu
in de eeuwigheid van vrede
waar mijn hart
een overvloed verwacht
van zuchtende ruis
in aanbiddende…
onze liefde voor de nacht
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
482 onder een sterrenhemel waarin God zo dichtbij lijkt
die zelfde sterren omringen ons als engelen
we lossen pratend de wereldproblemen op
in die paar nachten
waarin we niet vrijen tot aan de dageraad
naarmate we de jaren optellen
zullen ook wij er uiteindelijk ‘bij’ gaan horen,
zullen we ons gedragen, net als de anderen
maar tot dan aanbidden…
Rokken los.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
575 Passievol genieten en het geluk opslorpen als een spons - ik aanbid ook gesnuffel
Flaneren en jawel ieder krijgt een dikke zoen of knuffel.
Geven, ontvangen en delen
Kinderlijk spelen en kwelen.
Kommer en kwel erg ver weg want het is allemaal zo wondermooi
Genoeg getoefd in mijn enge zwarte zielige kooi.
De rokken vliegen los...…
De Tegenstander
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.089 Loon voor nastreven van eerloze roem
en vergankelijke aanbidding;
kortstondig genot in ruil
voor het eeuwig aanschouwen
van de Heerlijkheid.
Alleen in het Kruis
ligt de hoop op verlossing;
alleen door Zijn lijden
is er hoop op bevrijding
van de weerstrevingen
van de boze.…
Maannacht
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.893 Kon ik de nacht bedwelmen
met mijn honger,
oh, kon ik je lichaam, verterend wild,
in mijn armen nemen
en op het offerblok van dit bed
aanbidden...
loop door, loop door!
Loop tot het morgengrauw doorbreekt
en de gruwelen van de nacht
met lichte balsem bestrijkt.
Loop, ren,
verloren ziel
je liefste is ver, ver, ver......…
Ik zocht je
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
727 Ik zocht je in de vurige vlam van het westen
bij het zinken van de zon in haar nest
in het keuvelen en klinken van wat rest
van een bron waar herten hun dorst lesten
maar ik vond je achter mijn gesloten ogen
spartelend in de woorden van mijn mond
dartelend over de aanbiddende grond
van mijn jou-liefhebbend vermogen.…