256 resultaten.
Onverstoorbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
584 Leven
waaraan ik zag
geen lange tijd beschoren
het daagt uit
plotseling ter-
neergeslagen
belicht de dan nog een'ge straal
klein sarcofaag
De dood
Ingetreden
van lieverlee verloren
nietszeggend
beslist zij o-
ver handeling
aangaande de knop die beslist
zo ook vandaag
Ineens
vliegt dan de tijd
en lijken wij verloren
tegendeel…
Aan de rand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het spel van zon en schaduw
belicht telkens weer opnieuw
haarden van herinneringen.
De stad ontplooit zich.
De torens blijven wenken.
Als vingers tikken ze mij.
Engagement en eigendom
weerhouden mij verder.
Getikt door de spanning
tussen tastbare biotoop buiten
en verruimende mogelijkheden
van de virtuele stedelijke kosmos.…
de nevelbrug
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
760 een prille lentezon laaghangend,
belicht een brug, in neveldraad gesponnen.
het klare water zo zacht kabbelend,
zocht kronkelend zijn weg naar zee.
zelfs mijn schaduw onderwater nam gedwee,
de vele hindernissen, moeiteloos en zonder struikelen.…
Open dicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 Een dichter opent de deur
naar inzichten in taal
en geeft in grafemen kleur
aan gevoelige contacten
die hij verbaal belicht
hij sluit contracten
in fonetische beelden
vol wijs weids inzicht
en welluidende weelde
af
de dichter verwoordt
verleden en heden
in klinkende klanken
van Sanskriet tot straattaal
sluit hij begripvol en…
Ave Viator!
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
238 Wij laten haar nog even persisteren
in dubio van wankel evenwicht
positioneel is zij nu uit het zicht
verdwenen, doch de limes zal ons leren
of en zo ja wanneer de kansen keren
dat zij meer ziet op gele kleitabletten
dan weer zo'n roomse keizer in portretten
en dit weer transformeren tot gedicht
waar humus, door de oude Rijn belicht
fungeert…
DIGGELS
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.472 raggend flitst de herinnering
door de volgepakte magazijnen
van het geheugen belicht even
een briefje wil jij met mij ver..…
Vertel het mij
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.333 Vertel het mij
Jij bont gekleurd tweetertje
Fluister het eens wat jij zoal hoort
Zal het onrecht ooit eens stoppen
Of dendert het in eeuwigheid voort
Vertel het mij
Sopraantje gehuld in vederdracht
Blijft het ongeremd en altijd nacht
Blijft de mensheid grof betichten
Zal de zon eens het onrecht belichten
Vertel het mij
Mijn zingende nachtegaal…
Groei-enzymen
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
658 het grauw dat in gemeenplaatsen vlucht
voelt zich bedreigd en verzucht
dat ’t water aan de lippen staat
dan verheft zich snel de gajesmaat
die zonder enig tegenwicht
zaken volstrekt vijandig belicht
het haagse vingertje draait en zwicht
beteugelt met verzachte riemen
beducht als het is voor de volkse straat
strooit het met de ziektekiemen…
in Valkenburg aan de zwier
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
778 na Aisne Ourthe Amblève Néblon
Remouchamps Comblain au Pont
komen de grotten
met eeuwige tranen
gebroken knotten
gemergeld aan plafonds
stille kraam van vledermuizen
hang in spleten voor huizen
rechte muren soms bekrast
vroeg heilig betekend
vochtig bij de tast
wit schaars belicht
boven koelt het bier
zitje bij La Bonbonnière
met een…
Ik ken U
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.379 als ik ben, gelijk
de doorsnee mens
en dat ben ik
wijk ik niet af
van uw goed en kwaad
of lief en leed
in luiheid en verboden daad
als ik mens ben
gelijk allen
ken ik u
en speel ook toneel
met geopend doek
kijk dan de zaal in
gevuld met uw zielen
maar door de belichting
blijkt dat een schimmige look
oh zeker, ook ik…
De moed der wijsheid
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.814 Daar komt al een beeld en het beeld zegt
dat ik je belichten moet,
al spring ik daarbij in zoiets algemeens
als water misschien wel op een rots,
geen ironie, rechtdoorzee, niet dat dociele,
en geen zwembandjes, we willen: echte golven!…
Veldboeket
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 Nu overheerst fluitekruid,
hoe ze fluit langs de sloten en bermen,
hoe ze fel wit belicht met haar schermen!
Mijn vriend wijst op twee koolwitjes,
die vliegend paren, een derde fladdert erbij
de eerste vlindert nu met hem mee
zo vluchtig, luchtig.
Wij dromen, staren...…
Duizend en één waxinelichtjes...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
631 Licht voor lichten, om te belichten,
wat beter kon.
Eén zon, één straal, één verlichting
opdat vele lichten opgelicht zullen worden en zijn.
Eén licht tussen vele, vele verlichte lichten!
Zó licht als ik weer licht ga zien.…
stad van de lichtjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
702 Al die lampjes die de stad belichten.
Parijs laat je bedichten.…
Als liefde het heelal zou heten
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
808 Als liefde het heelal zou heten
dan was jij onbetwist de zon
en was ik één van de planeten
die om jou heen draaien kon
naast mij nog een stuk of zeven
die om jou heen blijven dwalen
ze hopen allen dat hun leven
belicht wordt door jouw stralen
groot en stralend maar alleen
het stralend middelpunt ben jij
wij draaien allen om jou heen…
O dat weer toch
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
442 de wachtrij staan
heel voorzichtig
zie ik toch iets gloren
wolkenvliezen breken
het eerste teken
dat er weer mooi weer
wordt geboren
met dit vooruitzicht
heb ik het spel eens goed bekeken
waaruit mij is gebleken
dat die bomen die zwiepen
achteraf het mooie weer terug riepen
zo bekeken wordt dat wat triest
lijkt opeens heel anders belicht…
knusjes keuvelen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
495 knusjes keuvelen aan een houten tafel
over je passages op een ordinaire dag
je woorden vlot en met een glimlach
een sterke koffie met een warme wafel
spiegels reflecteren in de zon
je zonnebril met lichtbruin vensterglas
belichten fel mijn verbaasde grimas
op een terrasje waar het ooit allemaal begon
ik zag je mond zo elegant bewegen
je…
Barokke stijl
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
458 ik zag
pigmenten
uitbundig kleuren
weelderig in bijna
barokke stijl
rook de
scherpte van
aparte geuren in
hun bijdrage aan
melange diversiteit
in dwarrelende
door zon belichte
stralen werkt
vakmanschap zich
tijdloos tot meester op
waar de voorraad
zich nog vele malen
zal herhalen in een
opslag van de mix
uit de beste laatste…
Spiegel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.674 ijzig glas vlak
van belichte momenten
groteske manipulator
van spiegelende illusie
mijn ego ontbeert u
om mooier te worden
mijn tanden staan in rij
om glanzend te worden
tandpasta resten verstoppen zich
mijn haar vraagt om scheiding
mijn gelaat lacht naar u
om mooier te lijken
mijn denken loopt u voorbij
maar de weerspiegeling lokt…
je schaduw speelt de hoofdrol
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.555 je verschuilt je als het giet
droomt zon in het verschiet
je schaduw speelt de hoofdrol
ook al wil je dat vaak niet
jouw gevoelens zijn decor
ze kleuren met verschijnen
in belichting zullen ze verdwijnen
dan gaat haar stem weer voor
ze spreekt van echt
terwijl jouw emoties figureren
de sterkste zal triomferen
ze weet van goed of slecht…
herinnering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
895 waar de zon nooit onder leek te gaan
het glooiend land te sluimeren lag in
eeuwig zingend lover, bracht het pad
ons naar een stille schaduwrijke oase
waar oeroude eiken onze verbazing
schetsten alsof hun takken de hemel
omarmden en wij ons warempel
in een groene tempel waanden
door een vergeelde foto ooit belicht
hoezeer we daar…
verstilde beelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
754 bestaan
en ook de mensen die hun dagen
hier sleten zijn reeds lang naar
het stof der aarde teruggekeerd
enkel ‘n verdwaalde passant die in
deze bouwval beschutting zoekt
beluistert nog een oud verhaal
dat zich zwijgzaam vertellen laat
van wat in verstilde beelden
bewogen bleef
ergens buiten de stad door de tijd
nog spaarzaam belicht…
In mijn Doka (variant op gedicht " De Duivel " )
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 in mijn donkere kamer
ontwikkelen zich bij tijd en wijle
beelden van onbekende aard
ook al lijkt de waarneming zuiver
en belicht onder de juiste hoek
soms groeit er ongewild
een boze duistere geest
waarvoor ik ernstig huiver
het kan zijn
dat kleuren zijn opgelost
in zwart-wit denken
omdat de werkelijkheid
zich aan dromen botst
of zich…
Oktobernacht, lang geleden...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Je zwak belicht gelaat zal mij nooit ontglippen.
Oktobernacht, nimmer vergeten,
verzacht vandaag nog mijn hart:
poort van een eeuwig Eden.
Herinneringen verjagen iedere smart,
Troostende wijn voor altijd, mijn woord gegeven.
Oktobernacht die nooit verhardt.…
Mijn Rotterdam
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
943 Ik zie trotse schippers
en hun historische boten
In de oude haven liggen,
masten vol scheepstouw
dragen een collectief lichtsnoer
doen het erfgoed belichten,
verenigd met Rotterdam..…
's nachts hoor ik soms jouw stem
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
872 Het lijkt nog maar zo kort geleden
Maar er is alweer een jaar voorbij gegleden
Een jaar van rouw en veel verdriet
Omdat jij het leven liet
Een lege stoel
Een lege plek in bed
Het blijft een leeg gevoel
's nachts hoor ik soms jouw stem
Zie ik even jouw gezicht
Prachtig door de zon belicht
Dan ontwaak ik met een glimlach
Omdat ik jou toch…
Mona Lisa
netgedicht
4.6 met 29 stemmen
473 vergane tijd
al kan ik wel een beetje licht op haar kwijt
voordat ik het landschap achter haar sluit
de wegen achter haar zijn me niet bekend
ik lees de vragen in haar beide handen
en de flauwe glimlach in haar gezicht
als schilder heeft ze mij nog niet erkend
de schets zorgt niet voor betere banden
tot nu toe is ze steeds van voren belicht…
Mooi Rotterdam
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
701 Ik zie trotse schippers
en hun historische boten
In de oude haven liggen,
masten vol scheepstouw
dragen een collectief lichtsnoer
doen het erfgoed belichten,
verenigd Rotterdam..…
De klank van holle frasen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
796 woorden met de klank van holle frasen
op originelen zitten we te azen
noodgedwongen verkopen we een nee
ik kies uit manden met de sterkste zinnen
die rijg ik tot een schitterend gedicht
de mooiste vorm om lezers mee te winnen
met beelden in een kleurrijk vergezicht
dat raakt aan wat men voelt van binnen
reik ik u strofen aan door zon belicht…
Overgang
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
3.037 Eindelijk in kern vervuld van
kracht, wat in zichzelf verging
in alles tot het volle leven gericht,
zonder smet, in ieders zicht, een
vlam maakt ontschaduwt licht,
vannacht is een vogel opgestaan,
ik wist dat het zo zou gaan, ik wist
niet dat daarna een muziek ontstond,
geblazen op zilveren fluiten in het
bos, belicht in volle maan, een lichte…