575 resultaten.
BEKLEMD TOCH HOOPVOL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
234 Door een vergissing
of eigen domme blunder
belandt de goedhartige
maar wat wereldvreemde
heer Olivier Bommel
in een naar kaal vertrek
van de gevangenis
de gebroken kettingboei
en krassen op de muur
zwijgen stug duiden tergend
op gevaarlijke boeven
die ooit hier verbleven
geheel verslagen
zit onze geliefde Ollie
met gebogen hoofd…
Omhoog dat hoofd
hartenkreet
4.7 met 12 stemmen
1.331 Omhoog dat hoofd
Laat je niet kennen
Kijk de toekomst tegemoet
Oké
Het is soms even wennen
Probeer het maar
Het komt wel goed
Kijk om je heen
Realiseer
In vergelijking
Heb je meestal meer
Dan die ander
Die ècht lijdt
Besef dus
Wat jij nu mag hebben
Is die ander
Dikwijls kwijt…
mosmens
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
521 'warmte vergt jaren groei'
schreef de dichter
Willem Hussem ooit eens
en inderdaad is hout
onontbeerlijk voor
iets van warmte
suggestie is veelzeggend
en verwarrend vooral
en het zet je dikwijls
op het verkeerde been
zo ook dit gedicht
hoop ik…
David en Goliath
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
567 O gij reuzen van het witte papier en letter
Gij schrijft uw gram in cijfers met plezier
En bezorgt uw lezers dagelijks veel plezier
En kleineert met uw waardering menig kleine etter
Maar u schiet dikwijls uw peilen veel te hoog
Straks komen die dwergen treffender van hun boog…
OVERAL ZO
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
620 Wie hinder brengt
op straat in park of wie weet waar
krijgt dikwijls te horen
doe je dit thuis ook?
deze berisping
treffend _ wellicht afgezaagd
omvat een Bijbelse boodschap
voor alle geslachten
kind ouder en grijsaard
Jezus' eeuwige woorden
hebt u naaste lief als u zelf.…
verstek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 van het ” wakker “ zijn
realiseer ik me dat mijn
nietige aanwezigheid
onontbeerlijk is verbonden
met het aanwezig zijn
in volle aandacht
tersluiks nu ik dit geschrevene
aan de hand van al
mijn ervaringen, verplaats
ik me in het slachtoffer
dat ik mezelf toe - eigen
niets is me vreemd, zelfs wanneer
ik me realiseer dat ik dikwijls…
Na de Wijzen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
823 Willen we wel echt
of blijven we zo dikwijls onbeslist
en cirkelen we rond de kleine verlangens,
rond de doem van de dag,
de zekerheden...
Licht, kom en schijn voor ons uit!…
Aan zee
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
897 De wereld draait
daar aan zee
in het vierkante huisje
onder donker wolkenbehang
streept zij haar zinnen
weg van het verleden
uitroepend naar het heden
zo dikwijls overspannen
legt zij het laken
over de ronde tafel
schikt daarop de bloemen
steekt ze in een bonte vaas
en fluistert zachtjes
met haar hese stem
slaap je al…
In jouw poëzie verloren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
524 ik duik in je woorden
zoals een meeuw
naar de vissen in zee
letters krijgen vleugels
als in zomerdromen
neem je me mee
naar een kleurenlandschap
waar bloesemklanken
luisterrijk bloeien
pennenvruchten groeien
tot voorbeeldige verzen
van liërende metaforen
ja, zo dikwijls
ben ik zweverig
in jouw poëzie verloren
* opgedragen…
zoeken en vinden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
624 jammer genoeg
dikwijls op de verkeerde plaats.
liefde en geluk
kan je moeilijk
alleen in nieuwe boeken vinden...
soms geeft
een oude wijze man
meer tastbaar
en voelbaar
zijn warme
goede raad.
kobe…
gedicht uit juni 1966
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
857 Ik ken een meisje lief
het is een kleine hartendief
met oogjes als kralen
en haar als gouden stralen
ook wangen als appeltjes zo rood
ze is niet klein en ook niet groot
het neusje is noch spits noch rond
en ze heeft een kersenmond
oortjes als schelpen uit de zee
haar handjes daar doet ze alles mee
dikwijls loopt ze aan mijn zij
ja, dat meisje…
Assepoester
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 Het kan maar op één manier gebeurd zijn
en bij één iemand.
Een moeder met twee kinderen
en één man.
Het was zijn idee om naar het strand te gaan.
de kinderkeeltjes juichten.
Mama zocht de emmers en schepjes,
de reservebroekjes, de zonnecrème en hoedjes,
terwijl manlief toeterde voor de deur.
Snel haalde zij nog haar teenslippers
van onder…
IK WAS NOOIT IN JUBBEGA
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
607 ik was nooit in Jubbega
zelfs niet in Beesterzwaag
het is mij net iets te ver
en wellicht te traag
het is sowieso de vraag
wat de streek me doet
ook al zit koppigheid
mij wel in het bloed
Noorderlingen hebben altijd
iets met ijs en sneeuw
mij is alles onder nul
dikwijls al te veel
dus wat zal ik zoeken
ginds in dat kille oord
ik…
Aangedikt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
914 zij weende
dikke tranen
over haar
omvangrijk verleden
had er dikwijls
de buik van vol
haar dikste
vriend kwam
hing aan haar lippen
lag er duimdik bovenop
voelde nattigheid
zat er dik in
zij kuste de roede
tussen neus en lippen
hij maakte zich niet dik
kwam alleen maar
even binnenwippen…
Engelen
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.360 Dikwijls als ik had gebeden
Was 't, of op mijn oogeleden
Nog een nachtkus werd gedrukt:
Zou dat niet een Engel wezen,
Dacht ik - en met heilig vrezen
Heb ik 't hoofd ter rust gebukt.…
Innerlijk geluk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
753 Is het de wereld rondom,die mij benauwd
die lijkt soms zo kil en dikwijls koud
zo gesloten,zo zelf voldaan.
Maar niet altijd is het zo koel
er is ook warmte dat ik voel
dan kan het niet meer stuk,
er is dan liefde en vriendschap om je heen
en blijkt niet iedereen van steen
dat brengt weer innerlijk geluk.…
arbre érotique
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.024 de vrouwelijke rondingen
zo dikwijls teder betast
door mannenhanden schonken
het hout de intense warmte
die zo onontbeerlijk is
voor wat het is geworden
ik schiet nog snel even een foto
voor dagen van groot verlangen…
rijpingsproces
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
462 gedichten schrijf je namelijk niet
ze ontstaan soms zomaar
wanneer je het niet verwacht
dat zijn dikwijls de mooiste
en juist die hebben de meeste
kans van overleven…
oorverdovend stil
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 ze waren er niet op uit
om de orde zomaar
te verstoren
dikwijls werd hen
de deur gewezen terug
het bos ingejaagd
men bleef ze voelen
en ruiken zelfs op
grote afstand
op een dag stonden ze
daar onontkoombaar
dikhuidig in de huizen
ik houd van olifanten
die onverhoeds in
kamers verschijnen
om behoedzaam plaats
te nemen…
ik vraag me af
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.317 ik vraag me dikwijls af
als ik naar je kijk
wat is er aan de hand
je bent buiten mijn bereik
ik vraag me steeds meer af
als ik naar je kijk
wat speelt hier een rol
wat is er zo belangrijk
ik vraag me nog altijd af
wat is jouw verdriet
laat eindelijk eens iemand toe
of wil jij dat niet
ik zou je nu willen vragen
luister goed naar de…
stek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
738 dikwijls kom ik
door dit kleine dal
eigenlijk een plek
van niemendal
er loopt alleen
een ruige beek
de wind komt
hier vaak schuilen
hier bloeit de vlier
en wilde rozen
ik haak dan even
af en luister naar
het rijzig gras
hoe kan een merel
ooit die gave stek
met rozebottels
voor een tuin inruilen…
Valentijn
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
2.791 'innig verstrengelde skeletten
in eeuwige omhelzing'
lees ik bij een foto in de Spits
met deze bizarre en toch ook mooie foto
als voorbeeld krijgt Valentijnsdag
onverwacht nieuw elan
men heeft het dikwijls over eeuwige liefde
welnu pakweg zo'n vijf/zesduizend jaar geleden
voegde een liefdespaar die daad dus
'daadwerkelijk' bij het…
het wordt wit
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
726 zoals van buiten naar binnen kijken
vergapen aan wat je niet hebt
raden naar waar ze over praten
hier vallen sneeuwvlokken om me heen
vullen de gaten in mijn versleten jas
de kou is dikwijls te verdragen
als brandende lampen bij dag
in een vrijwel verlaten warenhuis
er is zoveel dat je eens hebt gehad
waaraan je geen eind aan kunt…
Scharrelaar
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
599 Als uitschot van de maatschappij
ben ik oneindig onrendabel
mijn deken is een gehaakt sprei
op het bloembed van de fabel
als scharrelaar verman ik mij
met de fier getrokken sabel
ten teken dat ik dikwijls vrij
met de stuurloze parabel
voor galg en rad dat ik gedij
los van elke vaste kabel
en in het sprookje dat ik brei
is iedereen…
Achter schaduw van mijn stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
692 Mijn woorden, ze waren vaak onzinnig
al kwamen ze dikwijls uit diepte
waar ik door mijn verslaving aan de nacht
met mijn ziel in verzeild was geraakt
ik sprak soms wel hoop uit
in een verklaring van vergankelijkheid
liet ik de dagen scharnieren
met het verlangen van de nacht
ook kleurde ik wolken
in het bijzonder op zolder
stonden duizend…
het berusten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 er stroomde veel water
heel veel water
dat de scherpe randjes
behoorlijk heeft afgevlakt
te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich
vast in mijn aderen
de krachtige hopen van weleer
waarmee ik dikwijls
de zorgen als rotte vruchten
van mij afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die mij soms…
cyclus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 een leven lang
het purperen boek der kennis
het groot geheim
gespiegeld
in het zwart van zijn pupillen
hij zocht
het brandpunt
in het pentagram der wijzen
de tekens spellend die de maat zijn
van het onbegrensde niets
het antwoord
vond hij in de dood:
wisseling van worden en vergaan
van iele leegte
en steeds herbeginnen
zo dikwijls…
Ver achter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 De kroonprins der Nederlanden
verblijft in het land van Wales
op een oude kostschool
de jonge man van hoge adel
ervaart de gevreesde tucht
en soldateske leefwijze
die met afschuw dan wel schertsend
genoemd zijn in geliefd verhaal
vertellend van sloebers
uit Britse gezinnen
waar ouderliefde dikwijls
taant of misschien geen raad weet.…
bij een kijk op het spoor
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 laatst tijdens een treinreis
zag ik bij oponthoud dat er
op een biels tussen de sporen
een metalen brilletje lag
in zo'n geval gaat m'n fantasie
dikwijls met mij op de loop
en zie ik in gefingeerde verhalen
het één en ander aan mij voorbijgaan
het is de geschiedenis van het
brilletje dat mij boeit
helaas zal zelfs de fantasie
de werkelijkheid…
Helaas, de leeftijd... 1+2
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 Zo graag zou ik nog eenmaal
daar samen met je lopen langs die rivier
genietend van watervogels
of planten, met gewoon plezier
in alledaagse landschap met koeien
kalveren paarden of schapen in de wei
wijzend op springende vissen in het water
samen kijkend naar vogels in de lucht
de verschillende vormen van de wilgen
dikwijls denk ik daaraan…