210 resultaten.
speel mee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
762 vrienden noch maten
alles om ons heen zal vroeg of laat sluiten
vertel mij nog eens dat verhaal van haat
waarin alles verdwijnt in de dood
leeg plein leeg bord lege straat
de zon wordt warmer en warmer rood
het orgel klinkt als die van Manzarek
Jim was de kikker die koning werd
krankzinnig ligt dichtbij gek
zijn
de tuin ligt vol met kathedralen…
Nodigende hagioscoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
756 overstijgend
zweven tinten rust
boven getroost turkoois,
fluisterzacht omarmend
wie in donker zijn gehuld
delend, helend,
zuiver samenspelend
beweegt zich
Geestdoorbrekend violet
tot een Licht gevend
Hemelsilhouet
Een hagioscoop of laag venster is een opening die lager is geplaatst dan de overige vensters in een kerk of kathedraal…
Met een PowerShot A720
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
630 dwaal je langs de opgetogen ribben
van de kathedraal in Salisbury.
Geprevelde gebeden uit eeuwen
kluisteren je oor in stille nissen.
Een schone orgelklank bevangt je
als je net een sluitsteen hebt geschoten.
Het mysterie der opklinkende preken
heeft het pleister rijk beloond!…
TWEEE HUIZEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
428 De grote kathedraal vol beeldhouwwerk
spreekt met gestalten en kunstzinnig zwijgen
hoe eeuwenlang zwoegen bij zwaar hijgen
weergaloos aanzien gaven aan deze kerk.
Orgelklanken en koorzang tonen zich sterk,
geven luid de lof, die God mag krijgen
voor Diens stem tussen ruisende twijgen,
binnen alle adem uit het wijde zwerk.…
Er is immers altijd 't verleden naast toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Spreken we te weinig of op een ongewone manier
over alle soorten bomen in het regenwoud of alhier,
zeg gerust over alle bossen als een soort kathedraal
unieke groene huizen toegankelijk voor ons allemaal.
Hoe gedragen we ons tussen de bomen en banken
hebben we allemaal dat ene gevoel van thuiskomen.…
mijn goddelijke vrouwe
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
788 ik zie je als
mijn goddelijke vrouwe
je trotse blik laat alles
achter je, de hoeven
spatten vonken, ik brand me
want je ogen spugen vuur
je rijdt de eeuwen langs
van keizers en wat pauzen
je lapt ze aan je laars
een luchtig tussendoor met
witte wijn want macht wordt
geserveerd met vele sauzen
je blik is weids, maar
alle kathedralen…
BELGISCHE AARD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
243 verheugen zich op
de vertrouwde vaart
langs nabije kusten
dan wel over rivieren
boten voor tochten
in en nabij de haven
zijn blij dat ze spoedig
hun schroef en roerwerk
weer mogen gebruiken
al wat hier ligt aangemeerd
voelt zich eensgezind
onder de wakende blik
van Kasteel Het Steen
het verre milde oog
van de geliefde Kathedraal…
Mijn eigen religie
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.011 moe gestreden door eigen religie
scheidt de ziel zich van mijn wezen
construeer ik zo een soort antipathie
wat menig mens zal doen vrezen
blik ik in mijn eigen kathedraal
zie het zwarte aan de macht
beeld dan een vertekend verhaal
zo draai ik mijn rondje in de nacht
kom vanuit de afgrond opgestegen
en dans over grijs gedraaide platen…
Veluwe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
941 Oud zijn er de golvende heidevelden
gekaderd in ontembaar kreupelhout
geen ridders meer, geen schurken, geen helden
boerenvolk en werklui, nog degelijk getrouwd
waar de dennen en sparren zich mengen in het loof
geen kathedralen maar kerken met simpel geloof
De wegen waggelen de dorpspleinen over
en een melkbus markeert de rand van het pad…
De bomen werden sinds eeuwen terneergedrukt
gedicht
2.7 met 24 stemmen
11.056 Het enige dier is de mens, in zijn teken -
Een breekbare regenboog - bedrijft hij vogelvlug liefde
En huist in zichzelf verdeeld in vliesdun geworden kathedralen en schelpen.
De stilte hangt ademloos in ontbinding.
De aarde klinkt steeds verder in.
-----------------------------------
uit: 'Eerste gedichten', 1986.…
Weekje september
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 in schemerpracht
Zon van de schepping, bron van inspiratie
Jachtgodin Artemis pracht der seizoenen
Bloem op de hoed van Bessel van der Kolk
Een wilg in ouderdom wedergeboorte
Door tekenbeten rent Sundance kid weg
Ziet ze in 't ochtendlicht joden vermoorden
In Lissabons kerk, katholiek pracht en praal
Maar in Syracuse, bij de kathedraal…
Stukjes mystiek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 stukjes mystiek
blijken het
wisselgeld uit
de hemel te zijn
iets dat wij
achteloos hebben
weggedaan blijkt
niet horend
bij het leven
van vandaag
blijkt een
ongekend hoge
waarde te hebben
in de opbouw van
de schepping
onbetaalbaar
is de rust van oude
kathedralen voor
overbelaste geesten
heilzaam de introverte sfeer
de verbondenheid…
Boom voor mijn raam
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
999 De vorm van de boom
met de grillige schoonheid
van een kathedraal van zand
of van een
geniaal schelpensculptuur
uit een kinderbrein gevloeid
en met de vormen van een wolk
die misschien enige verkoeling biedt.
De kracht van de boom
in een gierende storm.…
NON
poëzie
3.2 met 10 stemmen
4.691 Toledo 1934
Tussen de kloosterzaal en de kathedraal
was een dubbel getralied hek
en achter dat hek zat die non.
zij had haast geen tand meer in haar mond,
haar huid was geel, haar blik ongezond,
zij was niet wijs en niet gek.…
De geest die in zichzelf duikt
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
805 Ik glij in de krater van 'n halfdroom
in de kathedraal onder m'n schedeldak
waarin miljarden cellen fonkelen
magistraal orkest die mijn ikheid vormt
en de stemming van het moment
Door denken lichten cellen op
lichtshow gedirigeerd door 't verstand
onbewuste schimmenrijk schemert
Verwonderd zie ik in 't functioneren
wat de mens is en glimlach…
Het meisje met de zwavelstokjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 Op de trappen van de kathedraal
zit ze met geloken ogen nagenoeg sacraal
slechts steels verwijzend naar de beker
aan haar voeten waarin welhaast zeker
enkele centen nauwelijks de bodem bedekken
en blijft zij onbewogen met vermoeide trekken
haar koopwaar schroomvallig tonen aan
wandelaars die niet begrijpend verder gaan
zich afvragend waarom…
Jacob Ruijsdael, Gezicht op Haarlem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 Daar ligt de stad, de kathedraal verheft
zich hoog zodat de kleine mens beseft
zijn ware taak, het werken, zwoegen. Mannenhand
bemest en egt en wiedt de arme grond.…
Nulgevoel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
585 In mijn bittere eenzaamheid en woestijngedraal
rollen de nullen als cobra's op mij af en lig
ik naakt van kou te sterven in een kathedraal,
die wordt gesloopt door psychiater Ernst Big.…
Gelijkenis?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
471 De stoutste dromen die ik droomde
bleken contouren van een oud verhaal
beleving opgeklopt tot Kathedraal, die
oprijst uit de schimmen van vergetelheid en
van de tijd, die onverzadigbare gastronoom,
in zijn meedogenloze paukenslagen van
herinneringen aan chocolademelk, wat langzaam
uitdooft in het verre licht van mijn
jeugd, daarachter…
Kerkenkerkhof
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 Ooit knielden we in misten wierook ter bezinnen
Goten marmeren helden in kathedralen
Kochten angst in gebed, deelden avondmalen
Reikte glorie hoger dan ons hemels tinne
Devote stilte bij hostiewaarts geschuifel
Bewaakt door martelaren onder aanbeden aureool
Vervallen tot scherven bestoft glas in lood idool
Of in vaal damast verveeld prevelend…
onlangs gehoord
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
2.558 het Badhuis ligt verlicht
onder de kathedralen schaduw
maakt de nacht zich op
voor mondiaal poëtisch protest
vertier ook en wat zelfspot
het publiek hangt ademloos
in haar gesponsord gestoelte
de dichters gade te slaan
de klingen van taal
worden luidkeels gewet
de toon gezet met hoon
en smaad aan afwezige leiders
het globalisme bestaat…
Liefde
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.546 zorgeloos gepraat ik weet het gaat niet goed
Of spreek niet van wat er niet meer kan zoals je zo vaak doet
Vandaag es zus morgen es zo en dat duurt al zoveel weken
Ik ben niet gek ik zie het wel hoe 't vel er gaat verbleken
Misschien dat dit een bidden is een héél diep ademhalen
Voor het laatste restje hoop er dolend gaat verdwalen
Een kathedraal…
Dagpauwoog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 Zie hoe ze stijgt naar hemelwaartse rangen
de dartel fladderende dagpauwoog
haar stippen vurig brandend van verlangen
met rode tinten in de hemelboog
om dan te dalen en zacht neer te strijken
op hoofd en huid van vreemde kostgangers
van onze lieve heer die pelgrimerend
de torens van de kathedraal beklimmen
waar ooit kapittels en kanunniken…
In het Oog van de Storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
369 In het oog van de storm
vind ik een tijdelijke rust,
een kathedraal van stilstand
waar ik even mag verblijven.
Hier vertrouw ik mijzelf toe
aan een innig moment,
sentimenteel, intiem,
volledig aanwezig.
De stilte is scherp, bijna tastbaar.
Ik laat mij dragen,
zoals water zich zonder verzet
naar de zee laat voeren.…
De gedragen stilte van de beuk
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
594 Onder de hoge kruin van
deze kathedraal voel ik hoe bescherming
een uitnodiging wordt: een uitgestrekte aanwezigheid
die me leert indrukken te dragen zonder ze mee te hoeven dragen.…
Lofzang
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
758 Nimmer heb ik tot Hem gezongen,
een lofzang in een kathedraal of kerk.
Nooit voelde ik me ertoe gedrongen,
niet bij het opstaan of na m'n werk.
Alsof Hij dan het lied beluistert
zoals een leraar die mij overhoort,
of 'k als mens wel ben gekluisterd
aan een God zoals dat hoort.…
Visser 50 v. Chr.
gedicht
2.0 met 119 stemmen
38.163 Ik geloofde nooit dat we ooit kathedralen en zo
zouden gaan bouwen.
Begrijpt u me rustig verkeerd.
In een bocht van de grote rivier
heb ik een zoon mogen maken
en hem in het dampende zonlicht der vroegte
mijn knopen geleerd.
-------------------------------------------
uit: 'Getierd hebbende doden', 2003.…
Zeven Werken
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.561 Ergens tussen Groote Markt en kathedraal
zat zij daar - winterbleek
op schoot van Brusselse straten
Gehavend - ontheemd
van de wereld vervreemd
tussen mensen die werkelijk
haar ledigheid niet zagen
Niet haar honger
dorst
haar schamel kleed
de wind die haar de das omdeed
het zieke kind dat aan haar borst
in tranen werd gedragen
Ze…
MIDDEL-EEUW
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.166 Op Mijner Wereld regel-rechte banen
Pronk-volkren trekken op ter Kathedrale
Kaproen, pij, toog; kazuifel, filigrane
Mijter; dorpers-rood, rood van kardinalen.…
LAS HUELGAS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.045 Aarzlend spreekt de mond der nonne
Van haar liefde voor een koorknaap,
Die het wierookvat eens zwaaide
In de kathedraal van Burgos.
Aan hem denk ik altijd, _ snikt zij, _
Aan zijn schittrend schone ogen.
Juan was zijn naam. Zijn vader
Was een arme schapenhoeder.…