290 resultaten.
Terug naar de oerknal.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 Zeeën, oceanen droog door land omrand
in ledigheid.
Vele wegen bewandeld, naar eer en geweten
gehandeld.
Als mens eindig en hiermee voortdurend in
strijd met verdraagzaamheid en ook leed,
zag men kleuren in een zeepbel en onderwijl
vluchtte men ontheemd zoekend naar rust,
het paradijs.…
Utrecht zien, dan sterven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Tijdloos zoenen in Groenestraat,
voelen op kerkhof van Nicolaas,
doorzakken op Ledig Erf,
blijf ik nog net de dood zijn baas.
Christus, wat hou ik van Manenburg,
sta verliefd op Tolsteegbrug,
doorstekend naar Luie Eind,
snel begraven, nooit meer terug.…
Rode streep
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
411 Als variatie op een gortdroog thema
het weer, dat immer onveranderlijk
ons uitgekauwd in holle ogen staart
het hooi en gras dat steeds meer zorgen baart
de geelzucht die al schrijnend schroeit sinds maart
zet ik hier variërend maar een trema
en trek van de weeromstuit in het zand
van 't eertijds woest en ledig heilig land
een rode streep…
Eeuwige winters met gevroren vleugels
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
654 Verloren gezichten
waarvan de uitdrukking is
als uit steen gehouwen
als de beeltenissen die
het leven al voorbij zijn
en nimmer terugkeren
Zo koud steekt het woord op
ontsproten aan eeuwige winters
met gevroren vleugels
Ontleend aan ledig begrip
en verstoten emoties
die meer doen vermoeden
dan jij me zeggen wil
De pijn zit wortelend…
Lege dozen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
601 Stille Zuidzee
geloofd, met haar de liefdesdaad verricht
Het was niet de bedoeling dat jij met
de tienduizenden zou verdwijnen
even luchtigjes als de containers
de radeloze schepen overvallen zonder vracht
met grof en meedogenloos geweld meegenomen
Zinloos als de wezenloze zwerver
met lege plastic zak, raakt men gehecht
aan ledigheid…
Inpandig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 (‘naar het zich laat aanzien’)
vraag niet hoe wij binnenkwamen
ergens tussen lengte en ledig
enkelen doch minder dan samen
onder voorbehoud, nergens daglicht
de kamer is met ruimte gevuld
omringd door afstand, inwendig
tot muren, verder dan afgelegen
binnen lijnen, hoeken; bestendig
overal ontbreekt ons praten
dringt luisteren…
vrouwe Wad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.026 als mijn spreken me vertaalde
met de boeg als scheepsgerei
dat aangemeerd aan de stroom des levens
me vertolkte daar mijn stem
is weggehoond door tij en onraad
verliet ik de zee der woeste golven
en herbracht ik de zomer heel gedwee
naar het water binnendijks, doch
zal ik mij dan verdrieten
daar de woeste ledigheid zal ontbreken
langs…
'Rap'alje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 __________________________________
EVEN GEEN 'RAP'ALJE
Als in september straks de
grote mep,
Het leeuwendeel der grootvakantievierders,
Als ledigheid verdrijvende versierders
Zich weer in het gareel begeeft
met rap
Van influencers tussen beide polen
Weet ik dat ze begonnen zijn:
de scholen…
Zomer aan de vaart.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
629 Nu de wind is gaan liggen
en de stad weer ruikt naar oude giraffes
trekken we ons terug in ledigheid
en koesteren de zomertijd.
Geef ons een hangmat en een wahwah gitaar,
sierlijke meisjes met lang krullend haar,
geef ons een plekje aan de mythische vaart,
we hebben zo lang voor mooie dagen gespaard.…
Naar buiten
poëzie
3.6 met 11 stemmen
2.387 Maar toch - of 't ook gebeurde,
Mij wenkt de zonneschijn;
'k Ga waar de vog'len fluiten
En lui en ledig zijn.…
Achter je ...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.129 Ik draai mij om
en zie je staan
overdonderd
laat ik mijn
liefdevolle blik
rusten in jouw
intens blauwe ogen
gedachten vliegen
woorden voorbij
handen willen vatten,
grijpen in het ledige
duister, waar zinnen
ooit neergelegd om
glimlachend te bezinnen
verweven worden tot een
laatste gebod, helaas
nooit door God geschreven
schreeuw…
Werkschoenen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
830 van de schoen en zie de verslindende duisternis
van het versleten binnenste: de zwoegende gang
de samengebalde vastberadenheid, de trage tred
over de rechte voren van het veld in schrale wind
In en op het leer liggen de vochtigheid en de rijkdom
van de bodem, onder de zool verglijdt de eenzaamheid
met stappen in het gaan van doen naar ledigheid…
Donna Quichot…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
106 Reuzen versperden haar pad
en zij vroeg zich af
wat ze daar deden
in de dichte mist
hun armen graaiden
in de ledige lucht
een dreiging waarvan
ze niets zeker wist.
Was dit haar verbeelding
of waren ze echt
ze oogden als een leger
heel groot, sterk en fel
als krachtige macht
die eigenaar was
van alle ruimte
rondom het veld.…
Schaduwde tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
506 jij was weg
van de wind
schaduwde tijd in
het verkennen van licht
bang voor volume
in een commune
van lichtgewichten en
verdwaalde anorexia ’s
wist hun agenda’s
door het turen op uren
in ledigheid doorgebracht
met negatief passionele kracht
in dwangmatige
perspectieven doorstonden
zij therapieën gingen niet door
de knieën voor…
Leven, hou mij bezig!
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
985 Glas, portemonnee zijn nu ledig:
Leven, hou mij in godsnaam bezig!…
Wijze Domheid
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
896 te laten beulen
door wind en kou en regen, stil als steen
Je hoofd een koepel met twee hemisferen
de binnenwand van engelen bekleed
waar het gezang weergalmt, het exulteren
van heel de schepping die zich heilig weet
Zo dom: geen redenering, geen gedachten
zo zonder zelfbesef, zo transparant
geen oordeel; onbevangen af te wachten
een ledige…
Wit Licht.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 Beneden smachtend in grijze wolken onverbiddelijk
Nederige afwachtende houding uitnodigend tot misbruik
Kleverig angstzweet zout en verzuchtend
Bang maar ook schril gehuld in zwart, hard
Pijn verterend zoekend in labyrint
Taal niet begrepen, holle frasen net weer wel
Steeds verzonken in ledig - waarom -
Minnekozen onbestaande enge leegte
Gemis…
Toscane
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.133 verre nergens
Toscane
kan er mij in eeuwen wanen
in het spel van leven en de tijd
soms triest dan weer verblijd
gericht op God en eeuwigheid
Toscane
met zijn files op de autobanen
tussen droom en zakelijkheid
als ruwe steen achter een sierlijk masker
vooruitgang moet waar gaat dat heen
geen tijd Toscane
voor meer uitleg of voor ledigheid…
Kontakt 2
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
10.554 Pen en inkt beschrijven kras het linnen
van mijn ledig ledikant, ik prik je
dichte wolkenhemel open, wrik je
vrij, verlost uit diep verdoken zinnen,
grijp met graagte naar je wijs beminnen,
naar de liefde van een god : ik lik je
woorden uit de beker, drink je spreken.
Zal ik je koning noemen of mijn God ?…
Kontakt 3
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
11.130 Pen en inkt beschrijven kras het linnen
van mijn ledig ledikant, ik prik je
dichte wolkenhemel open, wrik je
vrij,verlost uit diep verdoken zinnen,
grijp met graagte naar je wijs beminnen,
naar de liefde in je hand : ik lik je
woorden uit de beker, drink je spreken.
Zal ik je koning noemen van mijn lot ?…
De zomer kan me gestolen worden I
gedicht
3.6 met 28 stemmen
17.772 De ledigheid van liggen in het gras,
De zonnebrand van Onans stuifmeel,
Verkleeft tot donorgift op het gewas.
Op blote voeten zijn de sintels scherp,
De boetedoening is geen vorm van straf
Een legpuzzel van woede stroomt de helling af.
-----------------------------
uit: 'Jaargetijden', 2000.…
Eb zonder vloed
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
2.850 Als een niet wil gaat zij weer kiezen
snel een ander op het oog
mocht zij onverwacht gaan kniezen
dan legt ledigheid haar landschap droog.
Als eb zonder vloed waar is de limiet
naar lucht happend en wachtend
met tedere liefde in het verschiet
afknappend of welwillend smachtend.…
Ik raak vervreemd van alles en van allen
poëzie
3.7 met 30 stemmen
8.023 Ik neem het boek, waarin ik zat te lezen,
maar weet de zin niet meer van wat ik las;
ik sluit mijn ogen om anders niet te wezen
als een vergeten woord, een ledig glas,
een ouder wordend man, die merkt nu pas
dat van eenzelvigheid hij niet is te genezen.…
Machtig alcohol
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
744 Met verdwaasde blik
doorlopen ogen
likt zijn vinger
die laatste aromadruppel
uit een ledig glas
als een verzopen vlinder
die zich vasthoudt
aan die ene druppel nectar.
Afstoten, aantrekken, afstoten, aantrekken -
holle woorden verwaaiend in 't egoland,
ogen als glazen monden
vertellen hun eigen verhaal.…
Wat onder is, komt boven
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
630 Iedere zucht
wordt breed uitgemeten
in een te nauwe context
Peinzend
schrijf ik “ zelfbezinning “
in ledige hoofden
Hun woorden schreeuwen
op de blinde muur
die zij steen voor steen bouwen,
liefdeloos
Zij donderen
als jaloezie hen messcherp souffleert
en zij zachtmoedigheid verwoesten
Als kleinzerige dwazen
verbranden zij…
Een Oostvaardersdood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 Over de zeebodem, ooit nijver drooggelegd
vloeit opnieuw treurig vocht
rond levenloze karkassen
- een mengsel van bloed en tranen -
langs bomen in vormen van catastrofes
een eenzame schelp treurt
om de gestolen liefde van haar godin
de mismaakte aarde komt woest en ledig
terug bij haar geboortestaat
wachtend op alles toedekkend hemelwater…
Danaïde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 Allegaren van ontuig komen ontuchtig bloedspillen
Omdat ze een Gouden Horde herwerken willen
Alle perken te buiten gaand en caustisch
Ledigen ze oereeuwig in het onvulbaar Faustisch vat
Aan onze klompen voelen we de goesting in de harem
Hostiele hellebaarden zo verwoestend als wat
Vellen op ons smulpapend kruisvaren
Fossiele Turkooise kromzwaarden…
Anouk Vetter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Je moet jezelf hervinden,
want opgeven, daar wil men niets van weten
Anouk ervoer mentale ledigheid,
na zoveel onderdelen stond ze stil.
Wat doe ik hier en weet ik wat ik wil?…
Sol Iustitiae
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
284 Zon der rechtvaardigheid
Oorsprong des levens
Glans van het eeuwige
Licht in de duisternis
Allerverduldigste
Minnaar van zuiverheid
Waarheid en schoonheid
en eeuwige wijsheid
Minzame hoeder
der broeders van zonden
van stenen des aanstoots
van ledigheids oor kussen
listen des duivels
van onkuise deernen
en vallende vrouwen
Zon…
Eén ding is nodig
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.426 Indien ik de toekomst las
En profeteerde,
En alles, wat verborgen was,
Verstond en leerde,
Indien ik dat geloof bezat,
Dat bergen verzet, maar de liefde niet had,
Ik ware niets - een ledig vat.…