232 resultaten.
Dubbel Memoriam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
995 Is het toeval dat juist
op deze dag, alleen vier jaar
later, jij jouw schoonvader kwam halen
nu gedenken we jullie samen
en missen jullie dubbel zoveel
Tot ooit
~ 2004~2009~2010~
~* Voor Gabriel *~…
( in memoriam: Sascha)
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
1.158 zuiver hart
zoals jij haar kloppen laat – steeds – in alles
zo verloopt de wereld tot een eindeloze geste, mooier
in een waterplas
gevat in dat wat liefde heet
jouw weergaloze boodschap fluistert wit
in lichte vlinders en de zon vertaalt mijn hart
warm,
geborgen in de tijd dat blikken samenvielen
ach, ik ben je nimmer kwijt -want…
In memoriam patris
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
978 De kracht van de zomer, het groen en het graan,
de rode papavers in ’t koren,
’t is alles weer weg en voorbij en gedaan,
geen vogels in ’t veld meer te horen,
geen licht in de verte dat feestelijk schijnt,
geen warmte die koestert de bomen,
alleen nog de mist en de dag die verdwijnt
nog eer hij, tot volheid gekomen,
de mensen het teken…
In memoriam matris
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.103 Ze was al heel erg oud. Daar riep een meisje:
'Kijk, oma, het is winter!' En zij zei:
'Ik zou zo graag gaan spelen, weer spelen
in de sneeuw.' De lente kwam, een lente
later zou ze sterven. Maar ze zei:
"Ik zou zo graag gaan lopen, lopen door
de regen, al die druppels op mijn gezicht,'
De zomer was voorbij, voorbij. Ze zei:
'Die appeltjes…
In memoriam een broer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
675 Voor Ginus Wijnholds
Uit hetzelfde nest
Geboren - uitgevlogen
Toen de tijd
Daarvoor gekomen was,
Daarna elkaar wat
Uit het oog verloren
Maar op het lest
Altijd nog vogels
Uit hetzelfde nest…
een springlevend in memoriam
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
497 ik heb nog een oude foto
van mezelf als baby
een zwaar gehavend exemplaar
maar ook een luciferdoosje
met de krullen van mijn
allereerste haar...
beide bewaar ik als herinnering
aan het kind in mij
dat zich bij vlagen nog
wel eens ontheemd voelt…
In memoriam vogel
gedicht
4.5 met 4 stemmen
15.247 De beweging die het was,
laat deze zonder veel angst
nu zijn opgeheven of veranderd.
En laat de zwarte raaf of kraai
of welke vorm de dood
ook voor vogels aanneemt,
snel zijn werk hebben gedaan,
zoals tenslotte wij ook hopen,
dat onze dood zal zijn.
------------------------------------------------------------------------------------------…
een springlevend in memoriam
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
635 ik heb nog een oude foto
van mezelf als baby
een zwaar gehavend exemplaar
maar ook een oud luciferdoosje
met de krullen van mijn
allereerste haar...
beide bewaar ik
als herinnering aan
het kind in mij
dat zich bij vlagen
nog wel eens
ontheemd voelt…
In memoriam Rilke
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
628 Vriendinnetje, het afscheid valt me zwaar
Hoe snel en rustig ben je weggegleden
Ik heb nog om wat extra tijd gebeden
Maar ik verloor het van een engelenschaar
Toch word ik iets opmerkelijks gewaar
Ik heb het al eens eerder aangesneden
Het wordt door atheïsten fel bestreden
Maar ik ben jou, jij mij, wij zijn elkaar
Hoe wonderlijk is het dat…
In memoriam matris.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
977 Op vleugel-suizelen, in stille nachten,
Komt uw heraut, Herinnering, getogen
Door mijne geest, en spant zijn purpren bogen,
Tot dieper duiding dan de dagen brachten.
Dan zie 'k - o zoet signaal van verre wachten! -
Fata morgana van twee peinzende ogen,
Die uit een krans van lieflijk mededogen
Wijding uitspreiden over mijn gedachten..…
In Memoriam S.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
799 Ze had echt van die heel charmante ogen,
die keken me intens verlangend aan,
dus kon ik de verleiding niet weerstaan
al strelend haar voldoening te verhogen.
Helaas, die diepe vreugde is vervlogen,
onlangs is zij heel vredig heengegaan.
Ze had het al een tijd laten verstaan.
De tekenen, die hebben niet gelogen.
Het leek alsof haar ogen wilden…
In Memoriam H.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
618 Wanneer de avond op roze slierten vaart,
daagt met neveltred de weemoed
die tranen welt in het gemoed,
herinneringen schemeren laat en gestalten baart.
Ik zoek je tussen bramen en struiken,
verloren kinderparadijs, gesloten Eeden.
Enkel het krassen van kraaien, doen de wielewaal vergeten.
Zal bij vroege maan, de jeugd nog ontluiken?
Het…
In memoriam patris
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 De kracht van de zomer, het groen en het graan,
de rode papavers in ’t koren,
‘t is alles weer weg en voorbij en gedaan,
geen vogels in ‘t veld meer te horen,
geen licht in de verte dat feestelijk schijnt,
geen warmte die koestert de bomen,
alleen nog de mist en de dag die verdwijnt
nog eer hij, tot volheid gekomen,
de mensen het teken…
Af (In Memoriam)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
455 Laf
als van het koren kaf
blaren de jaren
in droeve draf
op haar graf.
Nooit is het af.…
In Memoriam-haiku
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
145 Herinneringen:
de lieve doden leven.
De leegte gevuld.…
Met name*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.340 .
-----------------------------------------------------
*In memoriam Cees Erkelens (1889-1959).
Het leven van de Nederlands kampioen op
de weg in 1912 - tevens mijn opa - wordt
beschreven in mijn pas verschenen biografie
Hervormd op wielen (Soesterberg 2005).…
Zichtbaar de pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.507 Nog maar kort
Geleden is het
Dat ik een vers
Voor jullie schreef
De pijn daalt neer
Was opgedragen aan
Jullie, vrienden van
Mij in de Open Hof
Een luttel aantal
Dagen later nog maar
Hangt de foto van jullie In
Memoriam boven de schouw
In de woonkamer van de pastorie -
Herkenbaar jullie uitdrukking
Nog maar zo kort geleê…
Met de vogels mee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 In Memoriam Anton van der Giessen
*19 april 1952 - +4 maart 2014
Langzaam,
Stapje voor stapje,
Adem voor adem,
Ben je bij ons
Weggegleden
Jij die ons zo lief
Bent, grote kleine broer,
Onmisbare schakel in
De kring van onze familie -
Jij verbond iedereen
Met iedereen, was
De spil die niet
Viel weg te denken -
We laten…
Lopen met de dood
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
704 Gedragen door het gebeier
Van klokken die de eeuwen
Hebben doorstaan, en die
Ze hier aan onze voeten leggen,
Lopen we richting dodenakker
Met links naast ons het bloeiende
Witte knollenveld, hartstochtelijk
Beschenen door de altijd levende zon,
En recht voor ons
De loerende schaduw
Van de dood…
Dag lieve geschilderde dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
458 Mijn nu ledige hoofd overziet de beelden,
uit oude omgevallen bomen de nieuwe loten
deze gebeeldhouwde boomachtige struiken
onder het witlila-hemelsblauwe op deze dag.
Die boom, haar zijkant, de vormen van een lijf
met uitgestrekte armen naar de hemel alsof zij
'n grote omarming zou willen ontvangen van tijd,
kijk haar takken,ze zwaaien boven…
suites voor annemieke V
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
421 commissaris flipse
storm op de eerste verdieping
een bloempot valt -
met kinderbedtijd
wordt de pannenkoekenheks
naarbinnen gehaald
wolken voor de maan
in het donkere water
niets dan straatlantaarns
zweven in water
dorre bladeren langzaam
tot op de bodem
het utrechts jaagpad
een meeuw jankt als de honden
´s ochtends heel vroeg…
Je ging ons voor
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.065 (voor mijn vader)
Op vele zondagen vroeg je de gemeente
of je hen voor mocht gaan in deze dienst,
wat ik altijd een mooie uitspraak vond,
waarna de organist er overheen denderde.
De fysieke leemte snoert me de mond,
maar gezien je lijden is het beter zo
en knip-oog je stiekem vanuit hogere sferen,
terwijl ik lichtjes voor je foto brand.…
Het vuur blijven aansteken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
525 Als je stil bent kun je zijn gefluister horen
in de wolken en bomen of de struiken deze tonen
waar hij nu ook in de nacht tijdelijk wil wonen.
Dit om leven ook zo te verdragen
nog steeds verliefd op het dagelijks bestaan
intens geliefd laat je geliefde je nooit echt gaan.
Ik ga daarom thans dagelijks naar buiten
waar nu de liefde steeds gaat…
Het Zijn
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
974 Vrij naar Nip en Heidegger
Met dank aan Rinse Bakker (in memoriam)
Ik ben omdat ik in de wereld ben
Verklaar ik u beschroomd met klem
Niet omdat ik er had moeten zijn
Maar kennend uit geluk en pijn
Ik ken dus ben in essentie
Slechts vanwege mijn existentie
Hoewel ik vol metafysisch begrip
Mijn ogen ophef in een scherpe blik
Ik ben dus…
de tuinman en de dood
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.514 was die zwarte dag
toen, spoorslags, hij te paard moest gaan
toen ik, met zeis, mijn slag wou slaan
bevroor mijn hand (een hard gelag)
uit deernis door zijn zelfbeklag
ik waande mij Samaritaan
de tuinman bofte, hij ontkwam
die dag was ik een Robin Hood
hij houdt zijn sterven nog te goed
de dood is wel mijn boterham
Den Haag en in memoriam…
Moordenaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.301 Nadat ik het In Memoriam Wyslawa Szymborska gelezen had,
Zag ik een moordenaar staan
Op straat.
Als ik vanavond nog leef,
Schrijf ik daar dan een gedicht over,
Schreef ik.
Ik leef nog, zoals je ziet.
Hij was klein van stuk en zwaar van lijf, ik schat
Zo’n honderd kilo.
Hij deed niks, hij wachtte.…
1 mei
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
772 (voor mijn vader)
De klok probeerde de angst weg te tikken,
terwijl de huisarts de voorbereidingen maakte
en ik vol verdriet naar je rechterarm keek.
Ik dacht aan al onze belevenissen samen,
aan de doldwaze ervaringen tijdens vakanties
en onze diepzinnige gesprekken na kerkdiensten,
terwijl we smulden van marsepein gebakjes.
Ik dacht vooral…
Uitgestreden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
738 (voor Rogi Wieg)
Na tweeënvijftig jaren meer hel-
dan paradijsgevoel,
was je volkomen uitgestreden,
je kreeg moeite met het woordenspel,
je verkrampte pijnlijk in nestgewoel,
je had als duizenden geleden
en de downmakende schimmen van weleer
kwamen in veelvoud terug
en keer op keer
solden ze met je als een tere mug,
die niet langer…
Bevlogen genie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
718 (voor Joost Zwagerman)
Na eenenvijftig jaren ging je overstag
en zette je een punt achter je schrijven,
nooit meer toon je ons die uitbundige lach,
zul je ons nog meevoeren in je overdrijven.
Je kende de wrede keerzijde van het succes,
de donkere poel waarin kunst geboren wordt,
het gevecht tegen een vlijmscherp slagersmes
wist je zo lang…
La valse d' Amelie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
777 Voor Wim Brands
hoe eenvoudig het kan zijn soms
zoals bij die aftandse piano
als grof vuil bij de straat gezet
en de voorbijganger die vanuit
een ooghoek de rammelkast ziet staan
de deksel openslaat en vervolgens
nog een aardige ' la valse d' Amelie'
van Yaan Tiersen ten gehore brengt
waardoor het leven plotseling toch
in een ander…