376 resultaten.
Puppekind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Ik ben blij met jou
Mijn kleintje
Blij met jou en meer
Je loopt hier onbeholpen
Aan het lijntje
En ik mag sturen
Keer op keer
Mijn puppekind
Zo onbevangen
Ongedwongen
Je maakt me blij
Je dartelt, rent
Maakt gekke sprongen
Het is nieuw voor jou
Hier in de wei
Je bent zo klein
En nog zo kwetsbaar
Doch zoveel sterker
Na weer een dag…
dichterbij
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
487 Dichterbij
Luierend aan het strand
bedacht ik lieve flessenpost brieven
welke door de onstuimige zee
de golven zouden doorklieven
met woorden doordrenkt van verlangen
hoe wij destijds onbevangen
onze liefde voor elkaar beklonken
die opnieuw nog steeds lonken
Met deze gedachten vol genegenheid
genietend van de voorbijgaande wolken
in het…
Lichaam VI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 We stapelen ondergronds
wat de geest niet verdragen kan
Schaamte en zelfverwijt
ook dingen die ons bang maken
Tektonische pijn
onder glooiingen van vlees
Waar hebben we ze begraven: de dromen
de beloften van het onbegrensde
Waar is de onbevangen blik
van het pasgeboren kind
Wat als we tevergeefs wachten
op een renaissance
Als…
Weeft een beeld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
532 je kleedde
de mensen op
de foto’s met
hun gegevens
uit het dossier
hun sferen
waren gebruikt
een neerslag van
ontmoetingen na
een nerveuze hand
jouw indrukken
zijn gekleurd door
antwoorden op vragen
uit de intakelijst jij kent
degene die ze schrijft
nog onbevangen
verwerf jij kennis en
weeft een beeld van
iemand van wie jij…
Leven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
877 Ontsproten uit wellust
Organisch doch nog onbevangen
Een blik, onbewust veracht door hen
Zij, ooit bewust levenslustig
Nu verdwaald in alle lessen
Die tastbaar houvast boden
Patronen vormden het labyrint
Die velen cyclisch delen
Bedachtzaam streven zij
Ontwetend vergeten zijn
Het voortschrijdend natuurlijk gift
Dat nu zo onopvallend…
Leven in het schemerlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 Het heeft niets om het bibberende lijf –
ergernissen die ik alleen doorsta –
gaan altijd als nerveuze muizenissen
het leven door – mij achterna –
een horizon verkennen, in verte en in drang
brutale mannen huizen in dat nare donker,
zo naakt en onbevangen staan zij daar,
gewekt door lichte dingen die jij zegt.…
Dromend
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.381 Waar is het kind gebleven
dat gelegen in het gras
turend naar de wolken
in een andere wereld was
Waar is het kind gebleven
dat ontdekte en genoot
van dieren die leefden
in weide ,plas en sloot
Waar is het kind gebleven
dat steevast vroeg waarom
en alles wat het moest
vond het dan altijd stom
Waar is het kind gebleven
dat onbevangen…
Op het verkeerde been
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 Ik dwaal ergens tussen hoop en realiteit
balancerend op een koord van verlangen
steeds weer dagdromen over de tijd
verliefd, zorgeloos en onbevangen
De wens dat het ooit weer zo wordt
hangt als een waas om mij heen
maar elke keer als ik mijn hart uitstort
zet het mij op het verkeerde been
Nee, de muur zal mij blijven omheinen
totdat mijn…
Verloren uren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 Voor de geboorte van het morgenrood
zijn ze al onbereikbaar
de verloren uren
door dovemansoren verkwist
want luisterend naar fluisterstemmen
in lange gedachtennachten
die leiden naar het koude noorden
als rijen ganzen steeds vluchtend
om echte warmte te vermijden
verlangen naar onbevangen tijden
waarin emoties niet te diepgaand
de dagen…
de Woensdagmens (IV)
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.222 Opdat in vele verzuurde zielen
weer povere sporen van liefde
ontvlammen kunnen... tot men
eindelijk onbevangen ademen kan:
corruptie wacht de strop!…
Nachtlied van verlangen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
836 Het diepste ik
dat ik van jou ken
laat mij hier weten
wie ik nu ben
onder maanlicht
in de nacht
en onbevangen
het is de stilte
in jouw zwijgen
die ik in mijn hoofd herken
als weemoedig nachtlied
van verlangen
het zijn dromen
die dikwijls verschijnen
wanneer de zomer
gaat verdwijnen
zonder wrange klank
van droeve heimwee…
l'envoi
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.984 ik wil een ander leven
waarin ik onbevangen aanraak
en me blijf inzetten
ik heb genoeg van mijn tekortschietende handen
mijn zwatelende brein en snedige tong wil ik niet meer
ik ben moegeswitcht van:
hoe blijf je jong naar hoe blijf je levendig
van hoe blijf je levendig naar hoe heb je lief
van hoe heb je lief naar…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
336 Uit de diepste ademtocht
van die tijdloze nacht,
wat naakt en onbevangen
haar droom de mijne
onderzocht, te lezen en
te schrijven in elke
liefdeszucht dat zalft
en koost het vuur van ziel,
en leed gesmeed, genezen
van rug tot aan het kussen
en weer terug, in dat gevoel
leek ik bevoorrecht, tevens
angstwekkend kwetsbaar,
wonderbaarlijk…
Panorama aan zee
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
664 Meeuwen vliegen buiten zinnen
zijn onbevangen, weinig zwierig
hun voortdurend geschreeuw
boven het geraas van golven
het uitzicht dat niet verveeld
zich met maritieme lucht omgeeft
helpt de dag compleet te maken
grijze ogen volgen de wolken
verliezen hun duurzaamheid
uit het oog, echter tevergeefs..…
Kinderharten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
467 Kinderharten begrijpen niet
Ze volgen
Vertrouwen, op ‘volwassenen’
Zij die ze beschermen, liefhebben
Zelfs als dat niet zo is
Kinderharten weten niet
waarom, waarvoor, waardoor
Onbevangen, vol leven
Zelfs als dat niet mogelijk is
Mee, mee in zinloosheid
Niet hun gedachten
mee, ongewild, vol angst
Kinderharten zijn engelen
veel…
dwaze oude man
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
995 nu lach je om zo'n oude man als ik
een oude man met malle dwaze wensen
een sentimentele oude dwaas
dat heb je met die oude mensen
jij lacht je mooie tanden bloot
in een onbevangen leven
en ik denk bij iedere nieuwe dag,
ben ik meer dan gisteren gaan beven
jij geeuwt en slaapt je zorgen weg
ik peins en ik kijk naar je gezicht
en als je…
vlindervriendjes
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
2.224 Zeldzame vlinders
Met vleugeltjes zo teer
Streken onverwachts
In mijn broze hart neer
Fluweelzacht en fijn
Heb ik ze ontvangen
Verloren in liefde
Totaal onbevangen
Ze streelden me lieflijk
Gevoelig en trouw
En fluisterden zacht
Dit geluk is voor jou
Lieve vlindervriendjes
Nu lijkt alles voorbij
Zijn liefde was te klein
En te groot…
De kleine dondersteen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
604 hij lacht
naar de wereld
trekt zijn eigen plan
het jeugdig
onbevangen is niet lang
aan hem blijven hangen
hij kent blikken
gebaren en gezichten
als een open boek
gevatheid en sturen
zijn voor hem een
voortborduren op zijn idee
iedereen gaat
gemakkelijk en in
vol vertrouwen mee
toch komt de
dubbele bodem
steeds meer in…
Juni~jubelsonnet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
817 die ’t angstaanjagende indigo
zal splijten met veel tamtam
kabaaaaaaaaaaaaaaaaam
daar jubelt juni het uit van plezier
de hemel verandert zijn kleuren
schijnt ineens weer op te fleuren
door het overdonderend getier
grote regendruppels likken
als judaskussen langs mijn wangen
vandaag zal ik dat moeten slikken
maar morgen ga ik onbevangen…
Stilverlaten
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.091 Zoveel gedachten en hartzeer
onbevangenheid verstoord
Liefde brandend als een zweer
Vlinders langzaam uitgemoord
Zoveel energie in jou gestoken
maar blijven geloven steeds weer
De honger naar jou nooit gestild
vol hoop en verlangen elke keer
Zoveel tranen om jou gelaten
duizenden dingen uit liefde gedaan
Nu ligt mijn hart daar stilverlaten…
Lessen des Levens
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.747 Had men toch eens een moment
die heerlijke onbevangenheid
van een klein kind.
Waarom waait de wind?
Wat is tijd?
Waar ben je als je dood bent?
Ze vragen om de raarste dingen;
men staat vaak met de mond vol tanden.
Het antwoord klaar maar hoe leggen we het uit…
Waarom fietst een fiets niet achteruit?…
In transparantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 ik wil de
kleine wondertjes
weer terug uit de
tijd van verbazing
het onbevangen oog
nog niet afgeschermd
door de ratio van een
cynische benadering
weg zijn de jaren dat
toeval de rode draad
was in het leven van velen
berusting voelde als helen
de mystieke kantjes
werden altijd keurig
gerand door het gebed
van dominees en prelaten…
Schapen
netgedicht
4.0 met 36 stemmen
895 Ach leuke school
aap noot mies tot schapen
en
schapen waren wij
onbevangen lammeren
een noord en zuidpool
Amsterdam de hoofdstad
maar `t schoolplein
oversteken niet getikt
of
haken in de slinger kinderhanden
vingers wit en bruingebronsd
stevig in elkaar geklemd
samen tikken
richting stemmen
het brede schoolplein vullen
begrenzen…
Luxuria
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.638 Zo, onbevangen
in rood satijn, gaat zij over grenzen
van afkeer. Op het late aanvangsuur
triomfeert de lust. Haar lippen vragen
nooit, maar kussen passioneel. De schoot
draagt zwelgpartijen. Een climax bederft
de brave natuur. Heilige dagen
keren om. Nu, haar oppergezag dood
en verderf zwaait. Is het vulgus onterfd.
Jeremy…
moederhart
hartenkreet
2.2 met 18 stemmen
2.715 jouw onbevangenheid
maakte mij altijd zo blij.
tot jij mij plots verstoot
heel hard en koud:
weg is ons leven saam
geen glimp nog van jou,
helemaal niets.
rest mij alleen nog pijn en verdriet.
hopen is al wat ik nu kan
ooit komt het toch wel goed?
jij bent mijn kind
mijn vlees en bloed.
dag en nacht ben je in mijn gedachten.…
De hemel als troost
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 je voelt het komen
intenser en dichtbij
verfletst de kleur van dromen
ooit waren we vrij
zorgeloos en onbevangen
met een warm welkom blij
totdat het vlekje kwam
het verkeerde plekje
dat snel groter werd
een tsunami van angst
overspoelde de wereld
onderdrukte het eigen gevoel
met de hemel als troost
leren mensen hun kroost
te leven…
Over de troost
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Hij slaapt de winterslaap, mijn troost…
Dit huis, met warme binnenbuik, stilt nu het wrang verlangen
naar zoete oude dagen
waarin ik onbevangen
kind was,
en zorgeloos.
De troost slaapt, maar waakt over mijn verdoofde geest.
Want hij weet,
en ik, ik leer
dat geen deken ooit kan helen wat mijn ziel gehavend heeft.…
spitzen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
540 langs de koude deuren van een winterdag
danst lentelust haar onbevangen dromen;
buitenbeentjes spelen mee
nu zelfs de knoppen trager openen
vergeet ik, dat het naseizoen al ouder
tussen bomen zweeft, er leeft al zoveel meer
dan dagenlang geleden
moegestreden huilt de wind
een klaaglied voor mijn zomerkind
morgen, als de zon verschijnt…
naakt
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
870 Nu een belofte niet tot vervulling komt
en mijn onrustig hart verstomt
in onzalige onbemindheid en
uitzichtloos verlangen en verdriet,
nooit meer onbevangen gedachten
en nooit meer in stille verwondering
een wederkerigheid verwachten.
Zwijg mijn hart,
zwijg stil mijn ziel,
het is "verlangen naar" waarvoor je viel.…
Memento
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
792 Hoe groot is steeds weer mijn verlangen
naar zomernachten van weleer
toen wij ons vrij en onbevangen
nog laafden aan het boezemmeer.
Waar ik verhit aan knoopjes prutste
de zomerzoete geuren snoof
het zweet van onze lijven gutste
een bloesje speelde met het loof.…