Alle inzendingen over onvermijdelijkheid

259 resultaten.

Sorteren op:

Only Fans

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 790
Zijn ogen klommen langs taille-lijnen Omhoog naar fontijnen appetijtelijk Standvastig, koppig, majesteitelijk Zoals bergtoppen alpinisten toeschijnen Een zwak hebben was onvermijdelijk Voor haar contouren, ze liep hooggehakt Hoerig heupwiegend rond ietwat bekakt Snobistisch, loens en verleidelijk Bleef de set piece hangen in zijn hoofd…
Henk Jonker23 januari 2025Lees meer >

Geen Keuze Gelaten

netgedicht
2.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.870
Ach, slechts eenmaal de gewenste vergetelheid waarin schreienden momenten kunnen vervagen en jouw droeve beeltenis even wordt uitgewist, te vergeten, het onvermijdelijke van afscheid, voor eeuwig door innerlijk verdriet gedragen op het moment harten kiezen doch het leven beslist.…

Geen spel

hartenkreet
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.424
Een onbehaaglijk gevoel overvalt me soms vertrouwen maar ik ken je niet Hoe kan ik weten wat je van me wil of is t maar één ding onvermijdelijk Dit is geen spel! Ik zit gevangen in mijn gedachten ben ik van jou of jij van mij?…
Meg24 oktober 2007Lees meer >

het meisje van heden

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.477
zij komt, om de hoek, en hoopvol kijkend naar het beeld van morgen het meisje van de blije verwachting nog in de ziel van de engel geborgen vol van licht en sprakeloze achting wat zou ik haar toch willen troosten wanneer de dag haar allengs zal overvallen en ware schaduwen zullen oogsten ik zou trachten haar te beschermen tegen onvermijdbare…

Twee Koningskinderen

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.082
het schrijven dat pijn onlosmakelijk met leven is verbonden en dat wij zelf kiezen om te lijden of te leren dat het er niet toe doet zolang jouw stem die van mij oproept en rolt over het vlakke land als de donder de bliksem kan niet zonder jouw gezicht net als ik en jij draagt jouw sluier wacht op wat gebeuren moet even onvermijdelijk…

weemoed

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.524
zo heb ik die nevelende avond het verdriet herkend: het missen van de moeder die ik had en was én de onvermijdelijke tijd die zijn rechtmatig voorschot neemt, in mijn huid zijn groeven trekt, mijn gebint verzwakt, tot mijn vervallen woning onbewoonbaar wordt verklaard.…
hannah16 augustus 2006Lees meer >

helwitte vuurtongen

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.433
O' La Descente Infernale, mijn eigen, kleine Goddelijke Komedie, op weg naar de onvermijdelijke negende ring; overwoekerd door zeshonderdzesenzestig voetstappen spiegelbeeld, beklonken bij elke druppel die ik vind, O' La Descente Infernale, het geschal der trompetten, de lofzang die wonderschoon weerklinkt, bejubeld en bezongen, slechts Judassen…
Mika5 februari 2009Lees meer >

Bericht aan mijn zoon

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 944
Je eeuwig innerlijk zelf blijft altijd ongestoord niets kan je van je doel afbrengen, al zou wie het ook willen er is geen omweg en fouten bestaan niet oponthoud is alleen schijnbaar vertraging doel en bestemming zijn stralend helder en worden onvermijdelijk bereikt.…

conventies

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 762
ander wel te begrijpen waarom zijn mensen zelden duidelijk iedereen is gelijk iedereen is meteen meteen over de zeik waar is broederschap gebleven avontuur was verslavend deed de mooiste vrouw verbleken avonduur of schemering herfst vijf voor twaalf de verslaving is gebleven het casco is vergankelijk maar de geest vermijdt het onvermijdbare…

Sonnet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
Onvermijdelijk wacht hij daar verstild op wat de muze van hem verlangt. Poëtische zinnen willen maar niet stromen, ook al is aan elke voorwaarde voldaan. Hij denkt, ’t is met het dichten gedaan. Wat rest er van al mijn literaire dromen?…

tijdloos

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
ik leer mijzelf om in gedachten dood te gaan langzaam de tijd te doen verdwijnen dromend over te gaan naar dieper denken wazige beelden dwingen mij onvermijdelijk tot het bewuster worden van mijn eigen eindigheid vreemd voel ik de oevervage overkant, verkerend in een perfect bewegende balans een onbeschrijfelijke vrijheid beheerst…

treden

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
naarmate de tijd vordert kleurt het afscheid zich steeds verder in mijn gevoel dooft voor al wat ik bemin, het lijkt alsof de huid zich sluit wijl een zucht zich weliswaar vast in een herinnering neder vlijt wordt wat mij nog rest vaker door gongslagen ingeluid en volg ik het opstapelen van komende momenten onvoorspelbaar, onvermijdelijk…

Rimpeling

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.023
De stilte rond het weidse bergmeer dreigend en zo aanlokkelijk, onvermijdelijk, voelbaar tot in de kern. De overweldigende eenvoud, al het misbare verdwenen. Een strakke spiegel waarin de aarde de lucht toelaat. Verbinding om los te kunnen laten. Ontspanning die de diepste emoties eindelijk kan ontsluiten.…
enerpes20 februari 2005Lees meer >

Melancholie

gedicht
3.6 met 38 stemmen aantal keer bekeken 19.949
Hoe ongezien en onvermijdelijk verborgen in de dag bleek je aanwezig. En nu je er weer bent begroet ik je gelaten, haast blij dat ik je zie. Ik dek de tafel, hier de wijn. Denk niet dat ik vergat hoe 't hoorde: melancholie kom naast me zitten, praat, laat je verstaan.…

tot ze met het magma botsen

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.482
je energieën gaan tot ze met het magma botsen de kern is het element, waar omheen al je atomen dromen vervallend tot een volgend sediment waarin jouw straling vrij kan komen je deelt niet in de ongetemde krachten van beweging, maar leeft, beweegt op eigen kracht in de voor jou bekende veilige omgeving maar eens zal splitsen onvermijdbaar…

Overleg

gedicht
2.2 met 34 stemmen aantal keer bekeken 12.039
De brug vlot naar zijn einde als de onvermijdelijke god weer boven water komt. Of die dan sommig is? Sommiger dan wij, probeert vader. --------------------------- uit: 'Ommezien', 2008.…

Mijn vader, mijn moeder, mijn gezin

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 536
die Over mij wilden voogden, Kind zonder ijkpunt, Kind zonder anker - Toch heb ik mijn Eigen koers gevolgd, En iedere keer de Uitgang gevonden Die onvindbaar leek - Het toneel werd voor Mij het anker waarop Ik kon bouwen, De planken werden Mijn vader, mijn moeder, Mijn gezin, door hen Kon ik mij richten Op wat onvermijdelijk…

sorry

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 640
te breken en zich in haar broosheid bloot te stellen aan kneuzingen en kwetsuren sorry een leger woord is er niet dan deze loper die alle sloten opent of sluit de dooddoener moedeloos en gelaten keek ik hoe ze heupwiegend uit mijn leven stapte pas toen liet ik me wegzinken in het drijfzand van verdriet en angst voor wat onvermijdelijk…

Ik ben van die tijd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Want de tijd van voordien voert mij op weg naar een afscheid die onvermijdelijke voortgang die een toekomst voorbereidt.…

Begraven

hartenkreet
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.098
Stil dragen we je weg Gisteren het afscheid Vandaag stilte Je leven hier is ten einde Stil dragen we je weg Gevochten heb je Tussen hoop angst misschien Het onvermijdelijke De schaduw kwam je ophalen Geruisloos zonder woorden Stil dragen we je weg Je lied zingen we Zacht en gedragen Precies zoals jij dat wilde Stil laten we je afdalen…

de geboorte van de eenzaamheid

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 947
geboren uit het paradijs van warmte en overvloed teloorgang van de wezenlijke verbondenheid ben ik afhankelijk geworden en gebakerd mijn ziel is gescheiden, de Heelheid kwijt hier is mijn eenzaamheid geschapen de mens eigen en zo fundamenteel de onvermijdelijke sterfelijke verlatenheid ik zoek vaak doch ben niet altoos…

uit Het Requiem van Julius Dreyfsandt zu Schlamm : Credo

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 765
CREDO de Heer van leven en sterven heeft weet als behoeder van vertrouwen wat de mens in lijden zal beërven en zal aldoor om verscheurde harten rouwen het is de wanhoop in eindeloze zwarte nachten die het leven doet verachten het onvermijdbaar verscheiden van al wat geschapen is laat de rots van geloof en hoop versplinteren…

wedden dat ...

netgedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.037
ik wedde nimmer op het juiste paard m’n favoriet had steevast zere benen of sloeg op hol, had –ziek- niet kunnen trainen z’n staart hing onvermijdbaar aan de staart ook hadden jockeys moeite met de vaart het rode kruis moest dikwijls hulp verlenen waardoor m’n kans op rijkdom was verdwenen op Duindigt heb ik nog geen sou vergaard nog…

De zevende dag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 522
De middag is er voor het onvermijdelijke familiebezoek. Pa zit gereed en al te wachten en ma is druk met de kids die naar opa en oma moeten gaan in hun beste broek. “Waarom duurt het allemaal zo lang?”, klinkt hij bits. Altijd de echo van Frits van Turenhout en Sport in Beeld. De herinnering aan de dag dat iedereen zich verveelt.…

uniek

netgedicht
3.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 765
(de traagheid van het onvermijdelijke) ze volgt de ogen van de wind wanneer het regent op zijn rug hij deelt verhalen als het meest nabije in hoeken van vreemde huizen ik hoor haar gaan en graaf de maan uit ze is de nacht, de schaduw waaruit het licht kinderen baart dichter bij de waarheid en liefdeswoorden die de stilte…

De held van Labbertong III

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 506
goaltjesdief beperkt me tot en met, ’t Is tijd om te verkassen’, klonk het koel maar triest Daarbij kwam nog hetgeen hij daar in Alphen miste De weidsheid van het boerenland, de geur van mest En ja, natuurlijk ook zijn Labbertongse maten ‘Dàg “Zerk en Tranen” met je autovrije straten Dàg Ridderhof en nog een welgemeend protest Tegen de onvermijdelijke…

Binnenskamers

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Roerloos verscholen voor de buitenwacht, in het domein van denkbare eigenheid, nadert het uur dat onvermijdelijk wacht en berusting wijkt voor bestraffende tijd. Leegte is gevangen binnen verstomde muren, verlamde benen ontberen vaste grond, seconden vertragen tot kwellende uren en een vloeibare overdaad stolt terstond.…
Iniduo6 augustus 2012Lees meer >

Existentie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
Toen ik verdween, was jij gegaan Jij begroette de hemel en ik maakte kennis met verdoemenis terwijl in tijd de jaren vierden, maar onze toekomst dit niet wilde zien Inmiddels verstreken jaren onze liefde onvermijdelijk onontkoombaar door verspilde tijd nooit en te nimmer echt terug, doordat niets zeker is, behalve de dood Engelbewaarder…

treinplezier

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
moe van al dat werk en feesten zakken we op de banken neer warme blikken komen snel, lieve woordjes voor haar oortjes het onvermijdelijke kusjesspel. kusje hier, kneepje daar opgelet, er dreigt gevaar gestopt op tijd,want wie is er daar? meneerke om de kaartjes.…
metske21 september 2016Lees meer >

De schijn doorboort?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
verder van elkaar, onder de maskerade van de maan maakt de kuisheid lichter, neemt ons de maat, verstoort contouren van het hart vermomming van de toekomst we keerden de gaven en de tijd in de lichtheid van de tranen die uit elk lichaam valt te raden, vriendschap is de levensvorm die men meedraagt in een afscheid van het onvermijdelijke…
Pama7 september 2019Lees meer >