259 resultaten.
Only Fans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
790 Zijn ogen klommen langs taille-lijnen
Omhoog naar fontijnen appetijtelijk
Standvastig, koppig, majesteitelijk
Zoals bergtoppen alpinisten toeschijnen
Een zwak hebben was onvermijdelijk
Voor haar contouren, ze liep hooggehakt
Hoerig heupwiegend rond ietwat bekakt
Snobistisch, loens en verleidelijk
Bleef de set piece hangen in zijn hoofd…
Geen Keuze Gelaten
netgedicht
2.4 met 15 stemmen
1.870 Ach, slechts eenmaal de gewenste vergetelheid
waarin schreienden momenten kunnen vervagen
en jouw droeve beeltenis even wordt uitgewist,
te vergeten, het onvermijdelijke van afscheid,
voor eeuwig door innerlijk verdriet gedragen
op het moment harten kiezen doch het leven beslist.…
Geen spel
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.424 Een onbehaaglijk gevoel
overvalt me soms
vertrouwen
maar ik ken je niet
Hoe kan ik weten
wat je van me wil
of is t maar één ding
onvermijdelijk
Dit is geen spel!
Ik zit gevangen
in mijn gedachten
ben ik van jou
of jij van mij?…
het meisje van heden
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.477 zij komt, om de hoek, en hoopvol
kijkend naar het beeld van morgen
het meisje van de blije verwachting
nog in de ziel van de engel geborgen
vol van licht en sprakeloze achting
wat zou ik haar toch willen troosten
wanneer de dag haar allengs zal overvallen
en ware schaduwen zullen oogsten
ik zou trachten haar te beschermen
tegen onvermijdbare…
Twee Koningskinderen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.082 het schrijven dat pijn
onlosmakelijk met leven
is verbonden en dat wij
zelf kiezen om te lijden
of te leren dat het er
niet toe doet zolang
jouw stem die van mij
oproept en rolt
over het vlakke land
als de donder
de bliksem kan niet zonder
jouw gezicht net als ik
en jij draagt jouw sluier
wacht op wat gebeuren moet
even onvermijdelijk…
weemoed
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.524 zo heb ik die nevelende avond
het verdriet herkend:
het missen van de moeder
die ik had en was
én de onvermijdelijke tijd die
zijn rechtmatig voorschot neemt,
in mijn huid zijn groeven trekt,
mijn gebint verzwakt,
tot mijn vervallen woning
onbewoonbaar wordt verklaard.…
helwitte vuurtongen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.433 O' La Descente Infernale, mijn eigen, kleine Goddelijke Komedie, op weg naar de onvermijdelijke negende ring; overwoekerd door zeshonderdzesenzestig voetstappen spiegelbeeld, beklonken bij elke druppel die ik vind,
O' La Descente Infernale, het geschal der trompetten, de lofzang die wonderschoon weerklinkt, bejubeld en bezongen, slechts Judassen…
Bericht aan mijn zoon
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
944 Je eeuwig innerlijk zelf blijft altijd ongestoord
niets kan je van je doel afbrengen, al zou wie het ook willen
er is geen omweg en fouten bestaan niet
oponthoud is alleen schijnbaar vertraging
doel en bestemming zijn stralend helder
en worden onvermijdelijk bereikt.…
conventies
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
762 ander wel te begrijpen
waarom zijn mensen zelden duidelijk
iedereen is gelijk
iedereen is meteen
meteen over de zeik
waar is broederschap gebleven
avontuur was verslavend
deed de mooiste vrouw verbleken
avonduur of schemering
herfst
vijf voor twaalf
de verslaving is gebleven
het casco is vergankelijk
maar de geest vermijdt het onvermijdbare…
Sonnet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 Onvermijdelijk wacht hij daar verstild
op wat de muze van hem verlangt.
Poëtische zinnen willen maar niet stromen,
ook al is aan elke voorwaarde voldaan.
Hij denkt, ’t is met het dichten gedaan.
Wat rest er van al mijn literaire dromen?…
tijdloos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 ik leer mijzelf om in gedachten dood te gaan
langzaam de tijd te doen verdwijnen
dromend over te gaan naar dieper denken
wazige beelden dwingen mij
onvermijdelijk tot het bewuster
worden van mijn eigen eindigheid
vreemd voel ik de oevervage
overkant, verkerend in een
perfect bewegende balans
een onbeschrijfelijke vrijheid beheerst…
treden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 naarmate de tijd vordert
kleurt het afscheid
zich steeds verder in
mijn gevoel dooft
voor al wat ik bemin,
het lijkt alsof de huid zich sluit
wijl een zucht zich weliswaar
vast in een herinnering neder vlijt
wordt wat mij nog rest
vaker door gongslagen ingeluid
en volg ik het opstapelen
van komende momenten
onvoorspelbaar,
onvermijdelijk…
Rimpeling
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.023 De stilte rond het weidse bergmeer
dreigend en zo aanlokkelijk,
onvermijdelijk,
voelbaar tot in de kern.
De overweldigende eenvoud,
al het misbare verdwenen.
Een strakke spiegel waarin de aarde
de lucht toelaat.
Verbinding om los te kunnen laten.
Ontspanning die de diepste emoties
eindelijk kan ontsluiten.…
Melancholie
gedicht
3.6 met 38 stemmen
19.949 Hoe ongezien en
onvermijdelijk verborgen in de dag
bleek je aanwezig. En nu je er weer bent
begroet ik je gelaten, haast blij dat ik je zie.
Ik dek de tafel, hier de wijn. Denk niet
dat ik vergat hoe 't hoorde: melancholie
kom naast me zitten, praat, laat je verstaan.…
tot ze met het magma botsen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.482 je energieën gaan
tot ze met het magma botsen
de kern is het element,
waar omheen al je atomen dromen
vervallend tot een volgend sediment
waarin jouw straling vrij kan komen
je deelt niet in de ongetemde
krachten van beweging, maar
leeft, beweegt op eigen kracht in de
voor jou bekende veilige omgeving
maar eens zal splitsen
onvermijdbaar…
Overleg
gedicht
2.2 met 34 stemmen
12.039 De brug vlot naar zijn einde
als de onvermijdelijke god
weer boven water komt.
Of die dan sommig is?
Sommiger dan wij,
probeert vader.
---------------------------
uit: 'Ommezien', 2008.…
Mijn vader, mijn moeder, mijn gezin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 die
Over mij wilden voogden,
Kind zonder ijkpunt,
Kind zonder anker -
Toch heb ik mijn
Eigen koers gevolgd,
En iedere keer de
Uitgang gevonden
Die onvindbaar leek -
Het toneel werd voor
Mij het anker waarop
Ik kon bouwen,
De planken werden
Mijn vader, mijn moeder,
Mijn gezin, door hen
Kon ik mij richten
Op wat onvermijdelijk…
sorry
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
640 te breken
en zich in haar broosheid
bloot te stellen aan
kneuzingen en kwetsuren
sorry
een leger woord is er niet
dan deze loper die alle sloten opent of sluit
de dooddoener
moedeloos en gelaten
keek ik hoe ze
heupwiegend
uit mijn leven stapte
pas toen liet ik me wegzinken
in het drijfzand van verdriet
en angst
voor wat onvermijdelijk…
Ik ben van die tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Want de tijd van voordien voert
mij op weg naar een afscheid die
onvermijdelijke voortgang die
een toekomst voorbereidt.…
Begraven
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.098 Stil dragen we je weg
Gisteren het afscheid
Vandaag stilte
Je leven hier is ten einde
Stil dragen we je weg
Gevochten heb je
Tussen hoop angst misschien
Het onvermijdelijke
De schaduw kwam je ophalen
Geruisloos zonder woorden
Stil dragen we je weg
Je lied zingen we
Zacht en gedragen
Precies zoals jij dat wilde
Stil laten we je afdalen…
de geboorte van de eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
947 geboren uit het paradijs
van warmte en overvloed
teloorgang van de wezenlijke
verbondenheid
ben ik afhankelijk
geworden en gebakerd
mijn ziel is gescheiden,
de Heelheid kwijt
hier is mijn eenzaamheid
geschapen
de mens eigen
en zo fundamenteel
de onvermijdelijke
sterfelijke verlatenheid
ik zoek vaak
doch ben niet
altoos…
uit Het Requiem van Julius Dreyfsandt zu Schlamm : Credo
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
765 CREDO
de Heer van leven en sterven
heeft weet als behoeder van
vertrouwen wat de mens in
lijden zal beërven en zal aldoor
om verscheurde harten rouwen
het is de wanhoop in
eindeloze zwarte nachten
die het leven doet verachten
het onvermijdbaar verscheiden
van al wat geschapen is
laat de rots van geloof en hoop
versplinteren…
wedden dat ...
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.037 ik wedde nimmer op het juiste paard
m’n favoriet had steevast zere benen
of sloeg op hol, had –ziek- niet kunnen trainen
z’n staart hing onvermijdbaar aan de staart
ook hadden jockeys moeite met de vaart
het rode kruis moest dikwijls hulp verlenen
waardoor m’n kans op rijkdom was verdwenen
op Duindigt heb ik nog geen sou vergaard
nog…
De zevende dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 De middag is er voor het onvermijdelijke familiebezoek.
Pa zit gereed en al te wachten en ma is druk met de kids
die naar opa en oma moeten gaan in hun beste broek.
“Waarom duurt het allemaal zo lang?”, klinkt hij bits.
Altijd de echo van Frits van Turenhout en Sport in Beeld.
De herinnering aan de dag dat iedereen zich verveelt.…
uniek
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
765 (de traagheid van het onvermijdelijke)
ze volgt de ogen
van de wind wanneer het regent
op zijn rug
hij deelt verhalen
als het meest nabije in hoeken
van vreemde huizen
ik hoor haar gaan
en graaf de maan uit
ze is de nacht, de schaduw waaruit
het licht kinderen baart
dichter bij de waarheid en liefdeswoorden
die de stilte…
De held van Labbertong III
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 goaltjesdief beperkt me tot en met,
’t Is tijd om te verkassen’, klonk het koel maar triest
Daarbij kwam nog hetgeen hij daar in Alphen miste
De weidsheid van het boerenland, de geur van mest
En ja, natuurlijk ook zijn Labbertongse maten
‘Dàg “Zerk en Tranen” met je autovrije straten
Dàg Ridderhof en nog een welgemeend protest
Tegen de onvermijdelijke…
Binnenskamers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Roerloos verscholen voor de buitenwacht,
in het domein van denkbare eigenheid,
nadert het uur dat onvermijdelijk wacht
en berusting wijkt voor bestraffende tijd.
Leegte is gevangen binnen verstomde muren,
verlamde benen ontberen vaste grond,
seconden vertragen tot kwellende uren
en een vloeibare overdaad stolt terstond.…
Existentie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
617 Toen ik verdween, was jij gegaan
Jij begroette de hemel en ik
maakte kennis met verdoemenis
terwijl in tijd de jaren vierden, maar
onze toekomst dit niet wilde zien
Inmiddels verstreken jaren
onze liefde onvermijdelijk
onontkoombaar door verspilde tijd
nooit en te nimmer echt terug, doordat
niets zeker is, behalve de dood
Engelbewaarder…
treinplezier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
678 moe van al dat werk en feesten
zakken we op de banken neer
warme blikken komen snel,
lieve woordjes voor haar oortjes
het onvermijdelijke kusjesspel.
kusje hier, kneepje daar
opgelet, er dreigt gevaar
gestopt op tijd,want wie is er daar?
meneerke om de kaartjes.…
De schijn doorboort?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
447 verder van elkaar, onder de
maskerade van de maan maakt de
kuisheid lichter, neemt ons de maat,
verstoort contouren van het hart
vermomming van de toekomst
we keerden de gaven en de tijd
in de lichtheid van de tranen
die uit elk lichaam valt te raden,
vriendschap is de levensvorm die
men meedraagt in een afscheid
van het onvermijdelijke…