253 resultaten.
De liefde slaapt in haar hart
poëzie
4.2 met 6 stemmen
5.469 in het dorp waar ik nu overnacht
schijnt morgen een schuimende zon
in een hemel met palmen bevlagd!
geen regen, geen schaduw, geen sneeuw,
geen dooiende schemering
die als een zwavelen zon
in de rafels hangt van het weer,
drijft mij terug naar het vuur
van haar kamer, haar rode haard.…
Zeelucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 Zijn geur voert me mee
naar vreemde verre kusten,
naar broeierige havenkroegen
vol zweet en verdrongen lusten;
voert me mee over zee
en ruig schuimende baren
naar een krappe klamme kooi
waarin anonieme lijven paren;
naar een scheepje op de oceaan,
drijvend boven de zwarte diepte
onder een kille maan;
naar windstille nachten
vol onvervuld…
Wilde zwanen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.165 De winterwind vertelt
zijn eigen verhaal; zo schoonheid
leidt en verleidt
de schone parel, beroert
haar hart met trillende vleugels.
’Verrukking is uw deel mijn liefste
en met onze hartenkreten overstijgend
komt de wind aanstonds: hoor aan
mijn diepste wens, breng ons
in schuimend lot tezamen.’…
MEER MIN
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.013 Oh, de wind en het stille, het wijde
En mijn vissenstaart die weer beweegt
Nu het zand van mijn huid is geveegd
En mijn haren weer glanzen als zijde
Oh, de golven, de meeuwen, de kliffen
En het schuimende, speelse gespat
Dat ik door alle pekel vergat
Maar zich toch in mijn ziel wist te griffen
Op het eiland van Groene Smaragd
Waar de wegen…
Noach
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.078 In de schuimende muur staat mergzacht
‘vrieskou’ gekalligrafeerd. Hij nadert,
slurpt de glazige zon aan diggelen.
Alles lijkt nu regengetint. Slapeloze wind
sleurt slapmeedogenloze waarschuwing mee.…
Dag zonder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.023 dag is
verlaten de vertrekken van vertier
flarden van voorbij die ik nu opvis
vage restanten van verkoold plezier
Het treurlied kent slechts de laagste bassen
de fluiten schuilen in de schemering
gestaalde naden niet meer te lassen
alsof elk drijvend schip die dag verging
Verre kusten bleken onbereikbaar
de zee verwoestend leeg en schuimend…
Brussel Bruxelles
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 Onkel ferme knaap gij reus
robuust en bruisend Brel
stads tweetalig tafereel
melkkoe van Europa’s ramp
bewind pleite met de wind
petieterig manneken pis
aan de grote markt
rijst schuimend schoon
groezelig en sluimer
wieg mij in uw armen
op terrassen Belgisch bier
ik jubel in het jubelpark
gelijk Johan Verminnen
vanuit de goestingpoort…
Ze zeggen, de farizeërs
poëzie
2.6 met 8 stemmen
1.014 Zij juichen: hoe zoet de kussen
van bloeiende lippekens zijn,
de volle schaal smaakt zoeter
met schuimende zuiderwijn.
Zij huichlen: vernederend rusten
voor kennis en wetensdorst,
al heeft ook uw hoofd tot kussen
de golvende vrouwenborst.…
BRUSSEL BRUXELLES
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Onkel ferme knaap gij reus
robuust en bruisend Brel
stads tweetalig tafereel
melkkoe van Europa’s ramp
bewind pleite met de wind
petieterig Manneken Pis
aan de Grote Markt
rijst schuimend schoon
groezelig en sluimer
op terrassen Duvel blond
ik wieg u in mijn keel
jubel in het Jubelpark
gelijk Johan Verminnen
vanuit de goestingpoort…
Brussel Bruxelles
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
645 Onkel ferme knaap gij reus
robuust en bruisend Brel
stads tweetalig tafereel
melkkoe Europa’s twijfel
bewind pleite met de wind
petieterig Manneken Pis
aan de Grote Markt
rijst schuimend schoon
groezelig en sluimer
op terrassen Duvel blond
ik wieg u in mijn keel
jubel in het Jubelpark
gelijk Johan Verminnen
vanuit de goestingpoort…
Golven van het leven
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
682 verslagenheid
Golven van verdriet
Golven van woede
Golven van angst
Golven van onzekerheid
Golven van ongeloof
Golven van wanhoop en hoop
Golven van verbondenheid
Golven van kwetsbaar zijn
Golven, prachtig is zijn woestheid
Golven, prachtig in haar imperfectie
Golven, ongenadig in het nemen
Golven, die in overvloed geven
Golven, de schuimende…
Eós' terugkeer
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
450 Telkenmale
na Diana's
jacht in 't duister
en de sluimer
van Selène
altoos schierend
aan de kieren
van de dauw,
de draad der dagen
spinrag van
de stukgeslagen
muizenresten
vleermuisnesten
daar waar 's nachts
de uilen schuilen
voor de angst en
weerzin wekkend
schrikaanjagende
maenaden
schuimend in hun
luipaardvellen…
De vorm van de vloed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
423 Traag en breed door vlak land,
dan weer wild, schuimend
door een nauwe kloof.
Het draagt de bladeren, de boot, de tijd.
De stroom kantelt,
is nergens thuis
en overal tegelijk.
Het botst,
het splitst,
voegt zich weer samen,
vloeibaar, ongetemd en eindeloos rijk.
Je kunt het water niet bezitten,
je kunt er enkel middenin gaan staan.…
Van duizend en één
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
2.071 Met haar op zijn sterke schouders
gaat hij het schuimend water in
waardoor haar lichaam kletsnat wordt
en geen van twee kent tegenzin.
Gezellig liggen zij hij-aan-zij
in het gloeiend-hete zand,
's nachts gaan zij wandelen
heel romantisch hand-in-hand.…
DE BRON
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
9.614 wild en krachtig
stormde ’t machtig
woeste water naar omlaag
kolkend, klotsend
beukend, botsend
schuimend op de keienlaag
stuwend, sleurend
zwart verkleurend
in een helse razernij
oorverdovend
niets belovend
lokte ’t woeste water mij
tergend glad
’t zwoegend pad
naar de oorsprong van de bron
zwetend, vloekend
doelloos zoekend…
Strandstilte
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
633 donkerbronzend goud
in krullend parelmoer,
gloeit de zon nog even na,
boven het blauw van zee
en roze avondlucht,
knipoogt naar het strand
witzwarte vogeltjes rennen,
pleviertjes zwart en bruin,
pikkend met donkere snavels
in levend, vlezig zand,
woelend, onrustig,
verward en verstrooid ligt
het knoopjeswier dat de piepkleine,
schuimende…
"Ademtocht "
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
1.899 Haar haar als zeil
bollend in de wind
in bruisend sop
en schuim gewassen,
de blouse fris getint
stuwt haar scheepje
van het rankste soort
in schuimend kielzog
van een tocht die maalt
langs sterren, ongetemd
als hinden blind voor
hun bestaan, ongeremd
tussen kop en staart
bereiken we de schaduwkant
van ons en een bekende maan.…
Lege relikwieën
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
800 Als ideeën worden gedolven
uit het blauw van oceanen,
vullen golven, betoog van
schuimende essentie, gestuurd
door cyclische getijden, die
de grote sprong wagen naar
waterkant en achterland,
waar mans toekomst
zich laat kastijden.…
Verstilling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 ik wil voetstappen zetten
op een goudgeel, bepalboomd,
verlaten Bounty strand
mezelf ongeremd laten meevoeren
met schuimend', ontembare golven
een worden
met het kloppend' hart
van de zee
ik wil verstilling
en tedere gedachten
zullen we vandaag
een beetje lief zijn voor elkaar?…
De zomer kan me gestolen worden II
gedicht
3.8 met 29 stemmen
10.019 Het gouden kalf
Verdrinkt in schuimend biest van de profeet.
'Gij zult geen andere goden!' Kalm nou maar
De sleet zit in de baard van kemelhaar.
Een korte broek geeft brandnetels een kans.
Een zinken teil vol ranja lest de dorst
Beter dan alle kruiswoorden op spons.…
Knekel
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.950 hoofd dat mijn beenderas bevat voor later
spreek met een mond vol aarde van het leven
ik voel de zon en ja, ik blijf nog even
mijn ogen tranen maar ook dat is water
woorden bewogen door de wind - dat staat er
in elke beendervel volop geschreven -
vormen de liefste zin aan mij gegeven
zolang mijn schedelmond nog praat - ik schater
mij schuimend…
De zomer kan me gestolen worden II
gedicht
3.5 met 15 stemmen
9.790 Het gouden kalf
Verdrinkt in schuimend biest van de profeet.
'Gij zult geen andere goden!' kalm nou maar,
De sleet zit in de baard van kemelhaar.
Een korte broek geeft brandnetels een kans,
Een zinken teil vol ranja lest de dorst
Beter dan alle kruiswoorden op spons.…
De desperate dronkaard
poëzie
1.6 met 5 stemmen
1.467 Maar als hij dan, bij wijze van vaarwel,
Ultieme plicht, een laatste glas wil heffen,
Als de avondlucht, die teder word en hel,
Hem wat hij gaat verliezen doet beseffen,
Als hij de lach bewondert van de meid,
Die hem het schuimend glas reikt, als de blanke
Huid van haar borst en arm een zaligheid
Belooft die groter is dan die der dranken…
Brekend in een kus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 Door de witte schaduw
op mijn rug
besta je en ik niet, al
was het maar heel even
les je de zilte dorst
uit jezelf, voortgestuwd,
aangevuld met ander leven
ben je mijn vriendin,
zwanger in een schuimende golf
toren van levend licht
veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat…
Wanhoopsdaad.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.133 Nog eenmaal slaat een schuimende woeste
golf zeewater over hem heen, laat
hem wankelen op de gladde stenen blokken.
Het doet hem de adem stokken.
Het is zo ver; laat zich opeens vallen,
zijn weerstand is plotseling verdwenen.
Bloedplekje in ‘t zeeschuim geeft aan
waar hij onder water is verdwenen.…
Zee en zand (2)
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
805 Jaren geleden heb ik je voor het laatst gezien
Mijn geliefde zee
met je schuimende golven
die troostend over me heen dansen
alles wegspoelen dat niet meer
in mijn leven hoort
Te lang geleden dat ik jou heb gevoeld
Mijn geliefde zand
dat mij doet aarden
natte klei tussen mijn tenen
vaste grond
verwarmend poeder
dat het harde eelt…
Het juiste vat?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 De vroege morgen zegt, dat ik
een fust moet zijn, gebouwd in
aparte duigen, geringd door ijzer,
hout doordrenkt met
schuimend bier, turend door
het spongat, waaruit jij
alleen je eigenheid kan
tappen waarop
geen vooroordeel berust,
mijn intuïtief gevoel op doelt,
dat alleen de overgave
telt in een moment van
gelaafd vertier…
Schuimkoppen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 van vreugde, soms verdriet
natuur en vreugde wil ik uiten
het ander liever niet
teken wat harten in het natte zand
terwijl ik bezig ben komt vloed
breken golven op het land
neemt daarna zorgen en verdriet
mee naar zee onder schuim bedolven
zoete woorden blijven drijven
mijn hart houdt enkel vreugde vast
hoor het geluid van schuimende…
Nieuwe dauw
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.089 Achter de zuidenwind trekt de warmte binnen
de zwoele bries bedekt de ronddolende kilte
zwierig gonst het door lakens en het linnen
door bomenkronen ruist de avondstilte
Onder het bladerdak schuifelt het zomertreffen
het gonst van buitenleven en laat vertier
alle pleinen lijken het te beseffen
de avond drijft op rode wijn en schuimend bier…
De ontdekker
poëzie
4.5 met 1009 stemmen
4.294 Er diep aan denkend stond hij dromende
Voor op de plecht en als de boeg zich hief
Was 't hem te moede of 't zich reeds bewoog
Onder de verten, waarin 't sluimerde,
Terwijl 't schip, door de waterscheiding schuimende,
Op de aanbrekende geboort' toevloog.
Maar toen het lag ontdekt, leek het verraad.…