Alle inzendingen over schuimend

253 resultaten.

Sorteren op:

De liefde slaapt in haar hart

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.469
in het dorp waar ik nu overnacht schijnt morgen een schuimende zon in een hemel met palmen bevlagd! geen regen, geen schaduw, geen sneeuw, geen dooiende schemering die als een zwavelen zon in de rafels hangt van het weer, drijft mij terug naar het vuur van haar kamer, haar rode haard.…

Zeelucht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 763
Zijn geur voert me mee naar vreemde verre kusten, naar broeierige havenkroegen vol zweet en verdrongen lusten; voert me mee over zee en ruig schuimende baren naar een krappe klamme kooi waarin anonieme lijven paren; naar een scheepje op de oceaan, drijvend boven de zwarte diepte onder een kille maan; naar windstille nachten vol onvervuld…
Jack Stoop24 augustus 2021Lees meer >

Wilde zwanen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.165
De winterwind vertelt zijn eigen verhaal; zo schoonheid leidt en verleidt de schone parel, beroert haar hart met trillende vleugels. ’Verrukking is uw deel mijn liefste en met onze hartenkreten overstijgend komt de wind aanstonds: hoor aan mijn diepste wens, breng ons in schuimend lot tezamen.’…

MEER MIN

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.013
Oh, de wind en het stille, het wijde En mijn vissenstaart die weer beweegt Nu het zand van mijn huid is geveegd En mijn haren weer glanzen als zijde Oh, de golven, de meeuwen, de kliffen En het schuimende, speelse gespat Dat ik door alle pekel vergat Maar zich toch in mijn ziel wist te griffen Op het eiland van Groene Smaragd Waar de wegen…

Noach

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.078
In de schuimende muur staat mergzacht ‘vrieskou’ gekalligrafeerd. Hij nadert, slurpt de glazige zon aan diggelen. Alles lijkt nu regengetint. Slapeloze wind sleurt slapmeedogenloze waarschuwing mee.…

Dag zonder

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.023
dag is verlaten de vertrekken van vertier flarden van voorbij die ik nu opvis vage restanten van verkoold plezier Het treurlied kent slechts de laagste bassen de fluiten schuilen in de schemering gestaalde naden niet meer te lassen alsof elk drijvend schip die dag verging Verre kusten bleken onbereikbaar de zee verwoestend leeg en schuimend…

Brussel Bruxelles

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 585
Onkel ferme knaap gij reus robuust en bruisend Brel stads tweetalig tafereel melkkoe van Europa’s ramp bewind pleite met de wind petieterig manneken pis aan de grote markt rijst schuimend schoon groezelig en sluimer wieg mij in uw armen op terrassen Belgisch bier ik jubel in het jubelpark gelijk Johan Verminnen vanuit de goestingpoort…

Ze zeggen, de farizeërs

poëzie
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.014
Zij juichen: hoe zoet de kussen van bloeiende lippekens zijn, de volle schaal smaakt zoeter met schuimende zuiderwijn. Zij huichlen: vernederend rusten voor kennis en wetensdorst, al heeft ook uw hoofd tot kussen de golvende vrouwenborst.…

BRUSSEL BRUXELLES

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
Onkel ferme knaap gij reus robuust en bruisend Brel stads tweetalig tafereel melkkoe van Europa’s ramp bewind pleite met de wind petieterig Manneken Pis aan de Grote Markt rijst schuimend schoon groezelig en sluimer op terrassen Duvel blond ik wieg u in mijn keel jubel in het Jubelpark gelijk Johan Verminnen vanuit de goestingpoort…

Brussel Bruxelles

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 645
Onkel ferme knaap gij reus robuust en bruisend Brel stads tweetalig tafereel melkkoe Europa’s twijfel bewind pleite met de wind petieterig Manneken Pis aan de Grote Markt rijst schuimend schoon groezelig en sluimer op terrassen Duvel blond ik wieg u in mijn keel jubel in het Jubelpark gelijk Johan Verminnen vanuit de goestingpoort…

Golven van het leven

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 682
verslagenheid Golven van verdriet Golven van woede Golven van angst Golven van onzekerheid Golven van ongeloof Golven van wanhoop en hoop Golven van verbondenheid Golven van kwetsbaar zijn Golven, prachtig is zijn woestheid Golven, prachtig in haar imperfectie Golven, ongenadig in het nemen Golven, die in overvloed geven Golven, de schuimende…
Ocean Lover4 augustus 2022Lees meer >

Eós' terugkeer

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 450
Telkenmale na Diana's jacht in 't duister en de sluimer van Selène altoos schierend aan de kieren van de dauw, de draad der dagen spinrag van de stukgeslagen muizenresten vleermuisnesten daar waar 's nachts de uilen schuilen voor de angst en weerzin wekkend schrikaanjagende maenaden schuimend in hun luipaardvellen…
Maxim4 juni 2025Lees meer >

De vorm van de vloed

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
Traag en breed door vlak land, dan weer wild, schuimend door een nauwe kloof. Het draagt de bladeren, de boot, de tijd. De stroom kantelt, is nergens thuis en overal tegelijk. Het botst, het splitst, voegt zich weer samen, vloeibaar, ongetemd en eindeloos rijk. Je kunt het water niet bezitten, je kunt er enkel middenin gaan staan.…

Van duizend en één

hartenkreet
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.071
Met haar op zijn sterke schouders gaat hij het schuimend water in waardoor haar lichaam kletsnat wordt en geen van twee kent tegenzin. Gezellig liggen zij hij-aan-zij in het gloeiend-hete zand, 's nachts gaan zij wandelen heel romantisch hand-in-hand.…

DE BRON

netgedicht
3.5 met 37 stemmen aantal keer bekeken 9.614
wild en krachtig stormde ’t machtig woeste water naar omlaag kolkend, klotsend beukend, botsend schuimend op de keienlaag stuwend, sleurend zwart verkleurend in een helse razernij oorverdovend niets belovend lokte ’t woeste water mij tergend glad ’t zwoegend pad naar de oorsprong van de bron zwetend, vloekend doelloos zoekend…
Anne-Mieke6 augustus 2002Lees meer >

Strandstilte

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 633
donkerbronzend goud in krullend parelmoer, gloeit de zon nog even na, boven het blauw van zee en roze avondlucht, knipoogt naar het strand witzwarte vogeltjes rennen, pleviertjes zwart en bruin, pikkend met donkere snavels in levend, vlezig zand, woelend, onrustig, verward en verstrooid ligt het knoopjeswier dat de piepkleine, schuimende…
Tjoke19 februari 2008Lees meer >

"Ademtocht "

netgedicht
3.5 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.899
Haar haar als zeil bollend in de wind in bruisend sop en schuim gewassen, de blouse fris getint stuwt haar scheepje van het rankste soort in schuimend kielzog van een tocht die maalt langs sterren, ongetemd als hinden blind voor hun bestaan, ongeremd tussen kop en staart bereiken we de schaduwkant van ons en een bekende maan.…
pama31 augustus 2008Lees meer >

Lege relikwieën

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 800
Als ideeën worden gedolven uit het blauw van oceanen, vullen golven, betoog van schuimende essentie, gestuurd door cyclische getijden, die de grote sprong wagen naar waterkant en achterland, waar mans toekomst zich laat kastijden.…
pama6 mei 2009Lees meer >

Verstilling

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
ik wil voetstappen zetten op een goudgeel, bepalboomd, verlaten Bounty strand mezelf ongeremd laten meevoeren met schuimend', ontembare golven een worden met het kloppend' hart van de zee ik wil verstilling en tedere gedachten zullen we vandaag een beetje lief zijn voor elkaar?…

De zomer kan me gestolen worden II

gedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 10.019
Het gouden kalf Verdrinkt in schuimend biest van de profeet. 'Gij zult geen andere goden!' Kalm nou maar De sleet zit in de baard van kemelhaar. Een korte broek geeft brandnetels een kans. Een zinken teil vol ranja lest de dorst Beter dan alle kruiswoorden op spons.…
Jan Wolkers30 augustus 2026Lees meer >

Knekel

gedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.950
hoofd dat mijn beenderas bevat voor later spreek met een mond vol aarde van het leven ik voel de zon en ja, ik blijf nog even mijn ogen tranen maar ook dat is water woorden bewogen door de wind - dat staat er in elke beendervel volop geschreven - vormen de liefste zin aan mij gegeven zolang mijn schedelmond nog praat - ik schater mij schuimend…

De zomer kan me gestolen worden II

gedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 9.790
Het gouden kalf Verdrinkt in schuimend biest van de profeet. 'Gij zult geen andere goden!' kalm nou maar, De sleet zit in de baard van kemelhaar. Een korte broek geeft brandnetels een kans, Een zinken teil vol ranja lest de dorst Beter dan alle kruiswoorden op spons.…

De desperate dronkaard

poëzie
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.467
Maar als hij dan, bij wijze van vaarwel, Ultieme plicht, een laatste glas wil heffen, Als de avondlucht, die teder word en hel, Hem wat hij gaat verliezen doet beseffen, Als hij de lach bewondert van de meid, Die hem het schuimend glas reikt, als de blanke Huid van haar borst en arm een zaligheid Belooft die groter is dan die der dranken…

Brekend in een kus

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
Door de witte schaduw op mijn rug besta je en ik niet, al was het maar heel even les je de zilte dorst uit jezelf, voortgestuwd, aangevuld met ander leven ben je mijn vriendin, zwanger in een schuimende golf toren van levend licht veraf, nu angstig dichterbij, wie niet wil winnen, heeft al verloren, kom aan mijn borst spat…
Pama11 maart 2014Lees meer >

Wanhoopsdaad.

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Nog eenmaal slaat een schuimende woeste golf zeewater over hem heen, laat hem wankelen op de gladde stenen blokken. Het doet hem de adem stokken. Het is zo ver; laat zich opeens vallen, zijn weerstand is plotseling verdwenen. Bloedplekje in ‘t zeeschuim geeft aan waar hij onder water is verdwenen.…
Leonardo23 maart 2015Lees meer >

Zee en zand (2)

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 805
Jaren geleden heb ik je voor het laatst gezien Mijn geliefde zee met je schuimende golven die troostend over me heen dansen alles wegspoelen dat niet meer in mijn leven hoort Te lang geleden dat ik jou heb gevoeld Mijn geliefde zand dat mij doet aarden natte klei tussen mijn tenen vaste grond verwarmend poeder dat het harde eelt…

Het juiste vat?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
De vroege morgen zegt, dat ik een fust moet zijn, gebouwd in aparte duigen, geringd door ijzer, hout doordrenkt met schuimend bier, turend door het spongat, waaruit jij alleen je eigenheid kan tappen waarop geen vooroordeel berust, mijn intuïtief gevoel op doelt, dat alleen de overgave telt in een moment van gelaafd vertier…
Pama3 januari 2019Lees meer >

Schuimkoppen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
van vreugde, soms verdriet natuur en vreugde wil ik uiten het ander liever niet teken wat harten in het natte zand terwijl ik bezig ben komt vloed breken golven op het land neemt daarna zorgen en verdriet mee naar zee onder schuim bedolven zoete woorden blijven drijven mijn hart houdt enkel vreugde vast hoor het geluid van schuimende…
Anneke Bakker11 september 2021Lees meer >

Nieuwe dauw

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Achter de zuidenwind trekt de warmte binnen de zwoele bries bedekt de ronddolende kilte zwierig gonst het door lakens en het linnen door bomenkronen ruist de avondstilte Onder het bladerdak schuifelt het zomertreffen het gonst van buitenleven en laat vertier alle pleinen lijken het te beseffen de avond drijft op rode wijn en schuimend bier…

De ontdekker

poëzie
4.5 met 1009 stemmen aantal keer bekeken 4.294
Er diep aan denkend stond hij dromende Voor op de plecht en als de boeg zich hief Was 't hem te moede of 't zich reeds bewoog Onder de verten, waarin 't sluimerde, Terwijl 't schip, door de waterscheiding schuimende, Op de aanbrekende geboort' toevloog. Maar toen het lag ontdekt, leek het verraad.…