478 resultaten.
Paul Delvaux
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.435 in rode waas verdween hij in het duister
zijn sporen glommen wijkend in het niets
nog hoor ik haar liefkozend zacht gefluister
stationwaarts treurend achter op mijn fiets
het leeg perron liet mij in droef gekluister
in ’t vale licht verdween ze als een flits
niemand die nu met mij nog praat of luistert
weer heel alleen blijf ik mijn eigen gids…
Hemelde gedachten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
692 ze aten in voorbijgaan
de kleuren van mijn roos
vraten aan mijn lach
in jou maar steeds verwachten
hun heimelijk plezier tochtte
koud door het centraal station
ik hemelde gedachten
kon die bocht helaas niet om
de stengel knakte
toen jij niet verscheen
jouw bloem mijn roos
en ik bleven alleen…
mensen schaduwden de stilte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 moeten vangen, alleen
mijn lach zocht je maar op
je zag mijn handen
praten met m'n vrienden
hun ogen dronken het verhaal
gezichtloos koos de voorste rij
niet iedereen kon triomferen
aandoenlijk was een eerst proberen
je hoestte door de rook
streelde opgeblazen ego's
en gaf de dichters je applaus
ik moest je laten gaan op het station…
De drie vluchtelingen
poëzie
3.2 met 50 stemmen
9.381 Ik volgde hen over ’t perron
- de vrouw, de man, het kind –
de trap af en uit het station…
Waar Amsterdam begint
scheen over het water de zon
en woei een voorjaarswind.…
In goud gelijst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
773 het tochtte
op perron waar een paar
verdwaalde mensen wachten
tot hun bestemming weer
op tijd en krachten verder reed
was alleen met jou
zag de coupés passeren
de lichten van de
ramen langs ons flitsen
en jij ging niet mee
het kaartje
in je handen
voor het verbreken
van alle banden heb ik
in goud gelijst
het tocht altijd
op het…
Nachtwacht
gedicht
3.1 met 52 stemmen
16.219 De kap buigt koud over beton
En tijd hangt ingeblikt in klokken
Verkrampt bewegend soms met schokken;
Dit barre eiland heet station
Achter een zwarte horizon
Zijn alle treinen nu vertrokken
Ofwel ze liggen tegen blokken
Hier languit naast een leeg perron.
Geen mens te zien.…
Op een klein stationnetje….…
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 verplicht, lange stramme ijzers
en gevoelens smelten samen in
een optisch bedrog, uit synergie
een eigen doel beramen met de
losse eindjes in hun zog,
strakke teugels in luie loom,
trage cadans verdwijnt langs
kale biels en in rood en room
geblokte bomen, onveilige signalen
werden genegeerd, niet opgepikt
in de tussenliggende stations…
op een stationnetje
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
678 reclameborden
als
windvangers
schaars
stationsmeubilair
in een
winderig exterieur
waar treinen
slechts
mondjesmaat
stoppen
en
de tijd
geen naam
mag
hebben…
De conductrice van de trein.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 Wie kent niet zo'n triest station
waar je altijd staat te wachten
in de kou, de regen, de mist.
Duffe mensen op het perron.
Boze blikken op de klok.
De trein is een kwartier vertraagd.
Mensen, misbruik zijn woord niet, -God-
vloeken van ongeduld, gejaagd.
Een lege bank, een vieze ruit.
Ik heb een zitplaats, tweede klas.…
Toiletjuffrouw
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
476 Als reiziger ben ik vandaag geschrokken
Mijn juffrouw op het spoortoilet verdwijnt
Om 'nieuwe normen' wordt ze naar het schijnt
Met schoteltje en borstel doorgetrokken
De grote boodschap die NS ons gaf
Daar veeg ik kort gezegd mijn .... mee af.…
Ontspoord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
493 Daar zit een oude dakloos
in 't station verpakt.
Hij reist niet meer en woont nergens.
Hij zit enkel neer.
Te kort duurde het afscheid.
Een lange trein bracht hem hier,
op het spoor van een lege doos
om in te verdwijnen.
Wat haalt hem weer weg?
Geld of een vrouw, wie weet?
Wie zorgt voor hem of sterft hij af,
verzakt en ontspoord?…
Uit het niets
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 nog zie ik hem
oud en bestoft
binnenkomen
langs het perron
in de drukkende
zomers hitte
ook de stilte
neemt weer
bezit met puf
kraak en schuif
rammelende
ketting geluiden
maar geen mens
was te zien of
bewoog toch hadden
wij hier aan het eind
van de wereld
echt afgesproken
om ongestoord
even te kunnen
koppelen en
rangeren…
Wijs me
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
635 Wijs me naar welk station
ik moet gaan, om daar dan
de juiste richting te kiezen.
Het geluk te gaan zien in
het leven, help me om die
goede weg weer te vinden.
Zodat ik niet het verkeerde
spoor zal volgen en met de
goede trein verder zal reizen.…
aanslag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
557 in de metro zat je
en je schreef een gedicht
tussendoor op je ipad
het gerommel in de tunnel
in het donker van
het ene station in je
leven naar het andere
alvast het verlangen
naar een cappuccino
en wat kletsen in de kantine
en dat elke keer weer gelukkig
nog net voor die dodelijke knal…
Velours
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 dag oude vriend zei ik
net aan het station of
misschien dacht ik het
alleen
de weg wordt krap en
ik moet achter je gaan
lopen
ik herkende je aan je
jas
nu over je smalle
schouders als een
vaatdoek op een
houten stoel
het stof paste zich
aan je jaren aan…
'CARPE DIEM'
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
835 maar wat als je zelf de dag
niet meer kan plukken
en je sterk afhankelijk bent
van het plukgedrag van anderen
dan komt als vanzelf het nauwelijks
te stuiten verlangen naar
het station waar mogelijk de trein
gereed staat naar niemandsland
waarvoor slechts alleen nog
maar enkeltjes bestaan...…
Gooi Maar In M'n Pet
snelsonnet
3.4 met 13 stemmen
1.094 Er hangt in Warrington op het station
een bord dat, wegens de hoeveelheid mensen,
een kus verbiedt om goede reis te wensen.
Al vind ik dat het plaatje beter kon.
Sinds ik dit weet heb ik goed opgelet,
dat ik vóórdat ik kus m'n hoed afzet.…
Trein 01
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
778 reizigers kijken
onbeschoft
in de intimiteit
van de achtertuinen
langs het spoor
zij kijkt bleek
naar het vermoeide
ochtendgelaat
in het raam
met vluchtende achtergrond
één zak op het tafeltje
één zak in haar schoot
het station van Leuven
rukt haar weg
uit zijn dromen…
Gemiste trein
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Achter het station strekt zich de polder uit.
Er staat een boom op het punt al haar bladeren
te laten vallen.
In de vroege novemberzon toont zij nog eenmaal
haar volle pracht.
Hij denkt aan treinen die hij wel gehaald heeft.
Wordt dan de boom.
Blij als een schoolkind met een geschonken uur.…
bij het graf kavanagh
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
649 Denk ik aan jou dan lig je niet in de natte klei
Van een kerkhof in Monaghan; ik zie hoe jij
In een laan tussen de populieren loopt
Op weg naar het station, of blij
Naar de tweede mis op een zomerse zondag –
Je komt me tegen en je zegt:
‘Vergeet niet voor het vee te zorgen !!!…
Het blauwe van inkt
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.494 's avonds raast
de wind langs
krimpende daken
kaarsen weren
duisternis en
ver open ramen
ik dompel me onder
in onzegbare
woorden
verzamel letters en
assen en oude
paragrafen
ik veer op
uit de sluimer
het tikken sterft weg
herinneringen
en liefde ooit
samen oprecht
de kamer blijft
rustig, verwonderd
kijk ik rond
maar zelfs…
DSM IV-TR
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.552 In dimensies langs assen
zit hij op een puntenwolk.
Zijn zenuwen gieren boos
door de strot van wetenschap.
Sissende statistieken sussen
drijven brandslangen uit.
Hij vlamt van ongeloof
dat hem wordt geboden.
Gemartelde zekerheden
werpen hem vooruit.
Het toekomstig Eden
bijt zich in hem vast.…
Eilandvulkaan
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.268 haar bevolken
en die haar rode lava
laten braken
zij is ook aardevrouw
en haar hete zwavel
daalt traag en treurt
als gloeiend bloed
met sissende stoom
die mij huiveren doet
en mijn koude zee
verkleurt
zij is soms boete
en haar verdriet
schroeit mijn ziel
en haar pijn
wordt mijn
als het vlees verkoold
en zwart tot
grijze asse…
LAIS CLXXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 ‘Versuiker de asse der geschiedenis’,
fluistert het hees in het vuur waar zij gaat.…
Vanuit de 13u55 Brussel-Amsterdam
gedicht
2.7 met 33 stemmen
17.980 boerderijen
met gulle hand
over het oude land
uitgestrooid
een beekje
een hooiberg
een tractor
in de verte
koeien vredig
zonder doel
van het ene hier
naar het andere
op het centraal station
fiets gejat en nee ik heb geen euro
is er gelukkig weinig meer van te merken
------------------------------------
uit: 'Planeet jeugd', 2003…
Voor A.
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
1.435 in zijn hoofd dreunt een trein
de cadans van het leven
nog eenmaal met haar
dat ritme beleven
nog eenmaal met haar
de wereld ontdekken
het station binnenrijden
en nooit meer vertrekken
met haar de toekomst inglijden
nog eenmaal de vrijheid tegemoet
in zijn hoofd dreunt de trein
waarmee zij is verdwenen, voorgoed…
TOEKOMST
gedicht
2.7 met 98 stemmen
74.760 Als die mij nogal lief zijn
- vrouw, bomen, vrienden - van mij heen zijn
wil ik een snaterende grijsaard worden,
wonend op het Maliebaan-station
en in de zon.…
Storing
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
736 Het treinverkeer heeft ruim een halve dag
Rond Amsterdam volledig stilgelegen
De nacht op het station viel bitter tegen
Voor wie van kou en spanning wakker lag
Een back-up zette 's ochtends grotendeels
Het leven voor die lui weer op de rails…
volle trein
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 tijdens mijn reis naar Assen
liep de treinwagon zo vol
dat ik maar ging verkassen
want het werd me echt te dol
maar de trein bleek veel te kort
er was geen plek meer vrij
het had iets van een veetransport
er kon geen mens meer bij
ik kon het echt niet snappen
het leek de derde wereld wel
ik liep zowaar naar lucht te happen
en stond daarbij…
ONBEDUIDENDE POLKA
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.974 Een Arlequin in watergroen
versleten roze draagt Colombine
de hof is groot de bomen hoog
het roodste rood van de ahorn
op 't diepste groen van dennen
wij stappen kleine stappen
-hoe is de kiezel scherp aan uw satijnen schoen-
het pak van Arlequin is watergroen
opdat het passe bij 't versleten roze van uw rok
en als de schaduw zij van uw assen…