4313 resultaten.
Verlaten weg
poëzie
2.9 met 10 stemmen
2.183 De eenzaamheid op zonbeschenen wegen
is erger dan die in de schemer sluipt,
kom haar niet op de volle middag tegen
als zij met huiverkilte uw hart bekruipt.
Zij is en is er niet, zij is doorschenen
gelijk een spooksel van het levend licht,
maar alle leven is uit haar verdwenen
en dood staart uit haar wezenloos gezicht.
Toch houdt zij u in…
De geur van verlaten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.577 Het vers boeket op tafel
vulde de ochtend
met kater
zomaar
afscheid van een nacht
die toch gemeenschap
had gebracht
Hadden je ogen
dus gelogen toen je
sprak over later
over dat wat buiten
van binnen verwacht
Een boeket
een tafel vol vragen
en ik rook weer de
geur van verlaten die
zo penetrant ver
kan dragen…
Verlaten gezichten
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
862 woorden zeggen niets
splijten slechts de stilte
na de storm
weerlichten sterven
in de gezwollen lucht
wassend water stroomt
langs verlaten gezichten
flinterdun hangen de
laatste stemmen aan de wind
voorbij het witte kind…
Een verlate episode
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
580 De stoep lijkt schoongeveegd
ontdaan van oude jaren
de zakken weer geleegd
het journaal kan het beamen
En toch knaagt nog
een verlate episode
als een oud refrein
in mijn gedachtebode
En kan ik niet laten
mij te zetelen in ’t oude zeer
waar ik praten kan
met mijn gestorven oudeheer…
Verlaten land
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.479 Gedragen in het hart
gedoemd door onwetendheid
gewond, geslagen
neergehaald zonder enig belang
diepe groeven, aangebracht
in emotie naar verlangen
gestrand in achteloosheid
van wetenschap en vooruitgang
waar onverdraagzame waarheid
beklemtoont, geen smeekbede aanhoort
elke scherf zijn doel bereikt
en angsten doet overstijgen
mateloze…
de kade verlaten
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.729 zou ik je wel
bij naam willen noemen
of schreeuwen
over de kade
waar ijzeren schoenen
van houten karren
kletteren in een oceaan
van lawaai
ik vaar de haven uit
onder een opgeheven brug
handen als geklonken
aan het draaituig
waarvan het hart niet klopt
omdat de richting
door vuisten wordt gekozen
mijn rug schermt…
Verlaten stad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 (voor Leonid Ivanovitsj Dobytsjin)
Leningrad is in het zwart gedompeld
nadat alweer een schrijver zijn hart,
zijn ziel met zijn pen heeft doorboord,
Leningrad gaat in het zwart haar eigen
straten over, Leningrad is moe van al die
zinloze zelfmoorden op een artistieke
draaimolen - er staat geen lach meer op
het gelaat van Leningrad, zij is…
Verlaten straat
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.309 In de oude straat, waar vreemd de voetstap klinkt,
En welig gras, voortwoekrend, ongestoord,
In groene lijst de grauwe keien vat,
Staat, droef vervallen, 't lang verlaten huis.…
Alweer verlaten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.815 Ze heeft me verlaten
Ik ben weer alleen
Telkens zie ik het weer voor me
De dag waarop ze voorgoed verdween
Soms zie ik het niet meer zitten
Dan wil ik overal mee stoppen
Op dit moment lijkt niets meer te kloppen
Alles gaat mis
Laat me toch herleven
Laat me toch stoppen met lijden
Wanneer gaat voor mij ook het licht weer eens schijnen…
De stad verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
664 Zal de stad maar verlaten
omdat ik jouw ademhart voel
in al het onvergetelijke denken
o troosteloze nacht zonder doel
ik vertrek, maar heb geen antwoord
of zwanenzang voor onze vriendschap
niet iets als een duurzame oplossing
voor het duister dat je meedraagt
in het verlangen naar ontsnapping
misschien in het diepste van mijn voelen…
verlaten zandkasteel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.027 wordt verslonden door de golven van de zee
het neemt elk gevoel voor jou mee
elke minuut een stukje meer
zonder jouw bescherming
zal het zandkasteel kapot gaan en mee gaan met de zee
de zee maakt het zand weer plat
zodat het lijkt alsof het nooit is opgebouwd of kapot is gegaan
alleen mijn herinneringen zijn er nog
aan de prins van mijn verlaten…
verlaten straat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
632 niemand die met dit weer
zijn hond nog uit laat
met bakken komt het neer
geen hond die er nog uit gaat…
HET RODE VERLATEN
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.028 morgen roept oktober
rond de ochtend kleuren nachten valer
eenzaam, gestorven in dat loze uur van wachten
vanuit het oosten raast de herfst al eender
met een open dag
de blik door het raam verraadt herkenning
en gespitste oren vangen reeds de oude roep
uit vroeggeboren nevels
overal
waar afscheid blaast
leg ik rode bladeren neer…
VERLATEN HERENWONING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
599 Het deftige huis
naast het wijde moeras
kent allang geen bewoner meer
heeft één scheve wandkast
van molm ribbelig hout
vol grijs pluizig stof
gemoedelijk nodend
tot behaag'lijk luieren
de ingezakte trappen
en vloeren met gaten
bergen lome mistroostigheid
's avonds kringelt kille poeldamp
door kapotte ramen binnen
voert heerschappij
over…
toe, verlaat me niet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
565 Hier, eet gewoon weer eens vlees en vertel me wat je wilt,
Je kunt het krijgen, toe verlaat me niet,
Je bent mijn steun en toeverlaat.
Vecht, beuk erop los, krijg eelt op je handen
Maar bovenal, krijg eelt op je ziel.
Ik smeek het je,
Want vandaag,…
Verlaten in uw land
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
811 ( pa )
leven in het voel van verlaten
wuivend op een kaal heideveld
zoals het dorre dopjesgras
gevangen in een wirwar
als van zwevend spinrag
over het koude moeras
een dof berkenblad
in ongedurigheid cirkelend
rond verarmde grond
gelijk de nijverige herder
die een schamele kudde drijft
in eenzaamheid verstomt
de staf als…
Mijn verlaten strand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 weerkaatst langs glazen schaduwen
brekend glas verbrokkelt mijn illusies
scherven doorboren mijn ziel
slierten van nevel
dragen mijn tranen naar golven van weemoed
verlangens blijven achter
op mijn verlaten strand van de herinnering…
Verlate lente
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
488 Welkom, lentezon,
jij, liefkozing van boven,
eindelijk, maar toch.…
Gekomen om te verlaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.252 wacht een kamer met verloren momenten
waar zijn vrouw heel rustig op hem wacht
een gesprek volgt met vervelende accenten
duidelijke taal ontnemen hem plots alle kracht
De buidel van gevoelens is na jaren kwijt
maar ze kan hem daar onmogelijk om haten
een lang moment van stilte spreekt de waarheid
hij is hier naartoe gekomen om haar te verlaten…
Verlaten landschap.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
485 Een grijs wolkendek boven een
verlaten landschap omgeven door
sloten vol kroos.
En aan weerskanten rietstengels,
sommigen gebroken.
Op een waterlelie zit een kikker
in alle rust en een reiger vliegt op
zich van de kille leegte bewust.
In een weiland koeien die hem na staren.…
De verlaten vrouw
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.525 De nacht weer, de slaap weer vergleden,
Wéér de eenzame herfst van het licht
Aan de ruit, wéér de klem op mijn leden,
Of mijn ganse bestaan is ontwricht.
En mijn ogen sluitend, mijn handen
Geperst aan mijn borst, bij mijn hart,
Voel ik starend 't onzalige branden
Van mijn liefde en haar vlijmende smart.
Wat heeft mij tot u gedreven,
Wat…
Je hebt me niet verlaten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 Ik heb mijn hart ferm gesloten
voor het geval er een ander
binnen komt geslopen
en ook al klopt hij hard
ik laat hem buiten staan
alleen jij kan zomaar binnengaan
je bent gegaan
maar ik weet het zeker
je hebt me niet verlaten.…
Zielsverwante verlatenheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
640 dat het niet te vermijden is
dat ik opnieuw zal voelen
hoe het is geweest
tijdens de zielverwante verlatenheid
van mijn eenzame jeugd.…
Gezochte verlatenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Verlaten duister zelfs
in licht niet gevonden
verloren hart.
Gezicht zonder herkenning
dat geen woorden vind
voor gelijkenis of zijn
van ’t pas geboren kind.
Handen grijpend in luchtledig
tastend naar steun of hulp
in blinde onzekerheid.…
De plaats van verlaten
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
494 stilte maakt van
zwijgende woorden
een snoer van gebeuren
ogen schieten vuur
armen gesticuleren
het onzegbare drama
je verbijt de pijn
die snijdt door je ziel
op de plaats van verlaten
waar de tijd
als wit laken
het stille lichaam bedekt…
Verlatenheid in het uitvaartcentrum
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
677 Ik zit hier alleen
in een raamloos kamertje
van het uitvaartcentrum
met alleen rouwkaarten om me heen
van mijn moeder
Mijn ene broer verkiest het Vondelpark.
Een wandeling in de zon om
the day after de Canal Parade
even bij te komen.
Mijn andere broer verkiest zich
te benevelen met drank.
Gegrepen door zijn gifdrank
ligt hij apathisch…
Het verlaten strandpaviljoen.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 In de verte de zee, de branding
en om het verlaten strandpaviljoen
waait de zilte zeewind.
Alle luiken zijn dicht, het terras
is leeg, anders is het daar een bont-
gekleurd gezicht.
In de zomer ruik je de zonnebrandolie,
het terras is dan in badtenu gehuld
en je ziet er mensen hun ijsco's en
frites smakelijk etend.…
je hebt me verlaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.529 je bent gegaan
zonder mij
als een bloem die het
gevecht van wind en regen
verloor
mijn geliefde,
Ik herinner me hoe je me in
de ochtend je warme mond
bood
oh, ik mis je zo
dat zal nooit veranderen
woorden
van eeuwige liefde
waren van ons op
toepassing
meisje toch…
je hebt me verlaten en ik weet
weet niet wat te doen
dus…
verlaten en alleen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
894 Soms voel ik me zo alleen
tussen al die mensen
ik voel me dan zo verlaten
wat heb ik te wensen
Omdat het om mijn kind gaat
blijkbaar vooroordelen
natuurlijk is dat waar
mijn gevoelens gaan meespelen
Toch zou ik het voor ieder ander doen
al blijf ik in mijn zienswijze alleen
voel ik me verlaten
waar kan ik met mijn verhaal heen
Iemand…
je hebt me verlaten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
666 je bent gegaan
zonder mij
als een bloem die het
gevecht van wind en regen
verloor
mijn geliefde,
ik herinner me hoe je me in
de ochtend je warme mond
bood
oh, ik mis je zo
dat zal nooit veranderen
woorden
van eeuwige liefde
waren van ons op
toepassing
meisje toch…
je hebt me verlaten en ik weet
weet niet wat te doen
dus…