4279 resultaten.
toe, verlaat me niet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
565 Hier, eet gewoon weer eens vlees en vertel me wat je wilt,
Je kunt het krijgen, toe verlaat me niet,
Je bent mijn steun en toeverlaat.
Vecht, beuk erop los, krijg eelt op je handen
Maar bovenal, krijg eelt op je ziel.
Ik smeek het je,
Want vandaag,…
Verlaten in uw land
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
811 ( pa )
leven in het voel van verlaten
wuivend op een kaal heideveld
zoals het dorre dopjesgras
gevangen in een wirwar
als van zwevend spinrag
over het koude moeras
een dof berkenblad
in ongedurigheid cirkelend
rond verarmde grond
gelijk de nijverige herder
die een schamele kudde drijft
in eenzaamheid verstomt
de staf als…
Mijn verlaten strand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 weerkaatst langs glazen schaduwen
brekend glas verbrokkelt mijn illusies
scherven doorboren mijn ziel
slierten van nevel
dragen mijn tranen naar golven van weemoed
verlangens blijven achter
op mijn verlaten strand van de herinnering…
Verlate lente
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
488 Welkom, lentezon,
jij, liefkozing van boven,
eindelijk, maar toch.…
Gekomen om te verlaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.252 wacht een kamer met verloren momenten
waar zijn vrouw heel rustig op hem wacht
een gesprek volgt met vervelende accenten
duidelijke taal ontnemen hem plots alle kracht
De buidel van gevoelens is na jaren kwijt
maar ze kan hem daar onmogelijk om haten
een lang moment van stilte spreekt de waarheid
hij is hier naartoe gekomen om haar te verlaten…
Verlaten landschap.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
485 Een grijs wolkendek boven een
verlaten landschap omgeven door
sloten vol kroos.
En aan weerskanten rietstengels,
sommigen gebroken.
Op een waterlelie zit een kikker
in alle rust en een reiger vliegt op
zich van de kille leegte bewust.
In een weiland koeien die hem na staren.…
De verlaten vrouw
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.525 De nacht weer, de slaap weer vergleden,
Wéér de eenzame herfst van het licht
Aan de ruit, wéér de klem op mijn leden,
Of mijn ganse bestaan is ontwricht.
En mijn ogen sluitend, mijn handen
Geperst aan mijn borst, bij mijn hart,
Voel ik starend 't onzalige branden
Van mijn liefde en haar vlijmende smart.
Wat heeft mij tot u gedreven,
Wat…
Je hebt me niet verlaten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 Ik heb mijn hart ferm gesloten
voor het geval er een ander
binnen komt geslopen
en ook al klopt hij hard
ik laat hem buiten staan
alleen jij kan zomaar binnengaan
je bent gegaan
maar ik weet het zeker
je hebt me niet verlaten.…
Zielsverwante verlatenheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
640 dat het niet te vermijden is
dat ik opnieuw zal voelen
hoe het is geweest
tijdens de zielverwante verlatenheid
van mijn eenzame jeugd.…
Gezochte verlatenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Verlaten duister zelfs
in licht niet gevonden
verloren hart.
Gezicht zonder herkenning
dat geen woorden vind
voor gelijkenis of zijn
van ’t pas geboren kind.
Handen grijpend in luchtledig
tastend naar steun of hulp
in blinde onzekerheid.…
De plaats van verlaten
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
494 stilte maakt van
zwijgende woorden
een snoer van gebeuren
ogen schieten vuur
armen gesticuleren
het onzegbare drama
je verbijt de pijn
die snijdt door je ziel
op de plaats van verlaten
waar de tijd
als wit laken
het stille lichaam bedekt…
Verlatenheid in het uitvaartcentrum
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
677 Ik zit hier alleen
in een raamloos kamertje
van het uitvaartcentrum
met alleen rouwkaarten om me heen
van mijn moeder
Mijn ene broer verkiest het Vondelpark.
Een wandeling in de zon om
the day after de Canal Parade
even bij te komen.
Mijn andere broer verkiest zich
te benevelen met drank.
Gegrepen door zijn gifdrank
ligt hij apathisch…
Het verlaten strandpaviljoen.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 In de verte de zee, de branding
en om het verlaten strandpaviljoen
waait de zilte zeewind.
Alle luiken zijn dicht, het terras
is leeg, anders is het daar een bont-
gekleurd gezicht.
In de zomer ruik je de zonnebrandolie,
het terras is dan in badtenu gehuld
en je ziet er mensen hun ijsco's en
frites smakelijk etend.…
je hebt me verlaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.529 je bent gegaan
zonder mij
als een bloem die het
gevecht van wind en regen
verloor
mijn geliefde,
Ik herinner me hoe je me in
de ochtend je warme mond
bood
oh, ik mis je zo
dat zal nooit veranderen
woorden
van eeuwige liefde
waren van ons op
toepassing
meisje toch…
je hebt me verlaten en ik weet
weet niet wat te doen
dus…
verlaten en alleen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
894 Soms voel ik me zo alleen
tussen al die mensen
ik voel me dan zo verlaten
wat heb ik te wensen
Omdat het om mijn kind gaat
blijkbaar vooroordelen
natuurlijk is dat waar
mijn gevoelens gaan meespelen
Toch zou ik het voor ieder ander doen
al blijf ik in mijn zienswijze alleen
voel ik me verlaten
waar kan ik met mijn verhaal heen
Iemand…
je hebt me verlaten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
666 je bent gegaan
zonder mij
als een bloem die het
gevecht van wind en regen
verloor
mijn geliefde,
ik herinner me hoe je me in
de ochtend je warme mond
bood
oh, ik mis je zo
dat zal nooit veranderen
woorden
van eeuwige liefde
waren van ons op
toepassing
meisje toch…
je hebt me verlaten en ik weet
weet niet wat te doen
dus…
Hebt mij verlaten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
793 jij vertrapte de letters
smeet met woorden
slingerde zinnen
vol waarheid dwars door
de ruiten naar binnen
ik raapte de scherven
lijmde letters tot
verbrokkelde woorden
maar miste de waarheid
in halve zinnen
jij hebt mij verlaten
in alle staten
maar diep van binnen
weet ik dat jij mij
weer ooit zal beminnen…
Verlaten beker
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
681 Verlaten kartonnen bekertje.…
het verlaten huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 het huis werd uit zijn slaap geschud, het verborg
zijn dromen over metaforen en dankbare
herinneringen, nu staat het met hout gestut
tegen de steigers van de werkelijkheid
gebogen muren die nederig buigen tegen
de ondergang van welvaart kreunen
nu de herfst haar takken met geweld
door de scheuren naar binnen mompelt
het gezin vertrokken…
De poppenkast verlaten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
668 ik wil
de poppenkast
verlaten van hout
weer mensen maken
heb gespeeld
met kleuren en patronen
alleen de handjes
zijn misschien te klonen
jouw ogen spraken
in de taal die mijn
vingers ook hebben bewogen
jij was er altijd helemaal
wat rest zijn de
decors in achtergrond
zoveel gordijnen waar ik
je vaak verlaten vond
kom maar…
Als ik dit huis verlaat
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
753 Wanneer ik je morgen
moet verlaten
ontkleedt me van mijn
angsten als stoffelijk
wezen en leg mij in het
glazen ledikant, waarin ook
jij geboren werd, vertel me
je verhalen als ik ooit
weer naast je wakker word,
zodat ik over je kan waken
in het moment van stille dood
die tijdelijk wordt opgeschort,
laat me meevaren in
jouw…
Verlate Sint
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.556 Hoewel 't nu zes december is, al schijnt de Sint vertrokken,
de Maan nog door de bomen en de Heiligheid nog vals,
wij zetten straks de schoenen op, de klompen en de sokken
en dansen op 'Kapoentje' geen flamenco maar een wals
Als ieder jaar, begin december, wachten wij geduldig
totdat Sints vele schijngestalten weer vertrokken zijn
en vragen…
het jaar verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
498 schrijf dit in de nacht
luister naar klanken voor de ziel
doorgaans warm en voor 't harte zacht
denk aan wat het jaar heeft gebracht
waarop ik nu voor de herinnering kniel
het doek schuift meer toe
lijf en geest zijn vaker moe
maar de schepper in mijzelf
dwingt mij te ruiken, te kijken,
te luisteren en te proeven
het visionaire kind in mij…
Leven is verlaten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
567 Leven is verlaten
telkens weer
steeds opnieuw
vanaf het begin
Verlaten is vernieuwen
opstaan, doorgaan
laat achter, vind nieuw
telkens weer
tot de allerlaatste
laatste keer
wanneer het leven
mij verlaat…
Het verlaten huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.169 Maar weggedoken zit de laatste vogel
Thans in de takken en door de enge spleet
Der halfgesloten blinden valt het licht
Op ons, die treuren in 't verlaten huis. –…
Verlaten gevoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
492 Mijn ziel geklemd, verminkt,
in eenzaamheid, pijn
Die als duister en nacht
verenigd zijn
Mijn ogen-meren
door tranen overspoeld,
omringd door
eenzaam land.
Tussen zwarte muren,
huist mijn bloeddoorlopen hart.
Gedoofd van alle vuur,
ten prooi aan pijn en smart.
Mijn geest,
een berg van stilte,
achter dichtbegroeide hagen,…
verlaten huis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 je liet het licht
branden toen je
de deur dichttrok
op de bank lag
een deken klaar
misschien om
mijn koude lijf
te verwarmen
de zielenpijn
te smoren?…
woordloos van verlaten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.082 ik zag de ogen
van de schreeuw
haar blikken woordloos
van verlaten
de laatste stap
brak af
bewegingloos
ervaarde ik
haar zwijgend praten
een mokerslag
die mijn gevoelens
niet ontzag
die mij verwondde
tot in de
diepste gronden
maar ik loop door
nee struikel over al
die sprakeloze monden
vol aangeprate zonden
door schuld gestild…
De verlaten eenzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 De verlaten
eenzaamheid
kon
eindelijk
zichzelf
zijn…
Als de zomer ons verlaat
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
505 Regen op ramen
kou kondigt weer gevoel aan
van einde zomer
Wanneer tijd is gekomen dat
het prachtige hemelsblauw vermindert waar
de zon gezelschap krijgt van steeds meer verbeeldingsrijke
wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing.
Nog even heerlijk genieten van
groene ritselende bladeren die zich laten…