304 resultaten.
DERBYDAY
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
706 hooghartig paardparaderend
op hoge poten, gehakt in stiletto’s
de renbaan is van de hoedjes en
schreeuwlelijke kleurenkleren
geaffecteerd gelach en gekakel
doen hoge herenhoeden wiebelen
jacquets met gespleten rugpanden
dubbele onderkinnen, whiskygeur
gemaakte vriendschappelijkheid
goed voor later, verstikkende chokers
schouderslaand amicaal…
Zelfhulp Groep
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
659 Zelfhulp Groep
Je hebt ze gelukkig bijna overal voor
te veel om te noemen
Genieten van het alleen al je aanhoren
zo heb je ook een groep die zielig blijken te zijn
Die mankeren iets, wie niet, maar dan mag niks meer
ze gunnen een ander niet, dat die nog kunnen lachen
Humor is uit den boze want ze verstikken in hun zielig zijn
die groep, de Beerput…
Tussen Zaaien en Oogsten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Het is als onkruid dat het graan dreigt te verstikken.
Waarom wordt het niet met wortel en al uitgerukt?
In de hitte en verdrukking ziet het graan uit naar recht en gerechtigheid.
Maar aan U is het te oordelen over goed en kwaad.
Uw wetten zijn van een hoger orde, uw geduld wordt niet afgemeten in tijd.…
Uit de hel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
413 vlammen en vuur
het rookt en ruikt
uit de hel naar
ontploffend kruid
maar jij lacht
zwaait de deur van
het oude jaar dicht
zodat het verstikkend
geknal verdwijnt en de
nieuwe wereld verschijnt
de oude gewaden
zijn afgedaan in het
eerste licht van nieuwjaar
dat met schone lei en lucht
de overgang draagbaar maakt
wij zijn begonnen…
Liever begraven in eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.222 begraven onder dikke aarde
verstikkend en bang, woel
jij jouw onderaardse gang
naar boven, aanvaardde
het leven zoals ik jouw weer
deed geloven, greep mijn
handen en rukte je los
uit het verleden, weg naar boven
dagen werden helder, verlichtten
het nieuwe pad, ingeslagen
vol verwachting en gedreven
totdat,
je teruggleed in spiralen…
Toekomst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.569 tot gebouwen en getallen
de mensen zijn verdwenen
in de leegte der stenen
hun god bleef bestaan
hun zon is ondergegaan
de liefde is gebleven
bron van warmte en leven
de straten zijn verlaten
ruïnes en diepe gaten
bomen moe gestreden
na een kortzichtig verleden
lange winterdromen
de ijstijd is gekomen
de adem verdween
de verstikking…
Het is tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.610 Het is tijd
Mijn tas staat klaar
ik hoop dat ik niks vergeet
Nog een keer controleer ik mijn briefje
of ik niks vergeten ben
Nee hoor alles is opgeschreven
ik voel de verstikkende ruimte
Doe mijn trouwe kistjes aan
pak de rugzak hang hem op mijn rug
Om de weg te gaan volgen
waar mens en natuur samen gaan
Jee wat is die rugzak zwaar
niet…
Maalstroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.571 Een blauwe lucht doorsneden door de haast
om met achterlating van condensstrepen
de tijd voor te blijven die als een deken
ijle ambities verstikkend voortraast.
In de maalstroom laten ze zich voortslepen
en niemand is er meer die zich verbaast
waar men met deze snelheid nog op aast,
in rijtjes van drie de doelen verkeken.…
pijn
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.535 hoe heftig is vaak pijn
ook ondraaglijk zelfs
soms als een slapende
vulkaan in het
onderbewustzijn
die bij tijd en wijle
zich gaat roeren
en haar verstikkende
inhoud afvuurt
naar het hart
als vurige pijlen
geladen met vragen
en waaroms die
onbeantwoord blijven
maar wel aan het
verstand gaan knagen
pijn gaat soms gepaard
met beelden…
Wij
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.092 Het voelt niet verstikkend
en we kunnen blijven drijven,
omdat belangrijk is dat wij
ook jij en ik kunnen blijven.
Zware donkere wolken
hingen boven ons hoofd,
maar wij hebben altijd
in onzelf geloofd.
De zon schijnt weer
in ons beider leven
en ik hoop dat hij ons
veel warmte zal gaan geven.…
een woordloos verwensen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
533 ik stond
waar je staat
zag witte nevels
de mistige horizon kussen
in de koude stilte van morgen
voelde hoe onze banden braken
toen jouw ogen
mijn waarheid raakten
doodlopend trok ik
mijn cirkels recht kwam dwalend
hard op mijn bek terecht
woedend trapte ik jou
van mij af terwijl ik
nog altijd veel om je gaf
verstikkende liefde…
Op hol geslagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
479 is de dood
voor niets geweest
alle rondingen in hoekige jaren
hebben mij verdomd verwond, geen
tekens van haat maar wel een verzadigde
blik, voldoening in een met moeite gespaard
colbertje weliswaar met krijtwitte strepen
rafelig en steeds een andere bril maakt het
zicht uitnodigend voor elk gebaar, de zomer
knoopt haar touw en ik verstik…
Parricidium
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
919 slikken verleerd
adamsappel verzonken
bet ik zijn lippen
laaf de tere barsten
zijn tong ligt verbeten
in de gehavende mond
de neus versmalt zich
beklemtoont het einde
soms wil hij iets zeggen
maar zijn ogen spreken
het zwijgen van de dood
woordloos verzonken
hij hapt naar adem
wil niet dat het leven
hem elk moment tergt
in verstikkend…
Wolkenpak
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
3.782 Het adem halen werd tot zijnsprobleem:
geklampt had ik een verstikkende schat.
Met oerkracht duwde ik haar van mij heen
en kreeg de zuurstof waar ik zonder zat.…
Hollandse duinen
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.286 Hollandse duinen, lieflijk en hard
haar lijnen vluchtig als een droom
meeslepend, verstikkend en grillig
opgeworpen tot aan de horizon.…
Ze moet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 haar vertellen kon dat ze
soms even stil moet staan
Dat ze het krampachtig vasthouden van dingen die
belangrijk lijken maar uiteindelijk niet zijn even los laat
Door het doorrazen en te veel gedachten in haar hoofd
mist zij details die van schoonheid betuigen
Ik wil haar het laten zien
en ik wil dat ze geniet van dat moment
en die verstikkende…
Depressie
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.059 Genadeloos slaat hij toe,
het tandeloze monster,
verstikkend met zijn adem
die als een zwarte mist om je heen sluit.
Hij steelt je lach,
zuigt al je energie op
en laat je als een lege huls op de bank liggen
waar je dagenlang niet vanaf komt.…
Harry Truman's droom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
570 Verzengend, verstikkend dodelijk
ongewoon, die in een nachtmerrie
een kleurige paddestoel kon opbouwen.
Die na een eindeloze oorlogstijd,
in een fractie van Harry's levenstijd,
Nippons bouwvallen zijn doden liet berouwen.
Harry Truman had een droom,
die het leed bracht van het atoom.…
WEES ZO - JE BENT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
411 neem iedere ruimte
die je nodig hebt
om te zijn wie je bent
ruimte is ruimer dan je denkt
dans vrij niet die
voorgeschreven passen
die niet de jouwe zijn
die nooit zijn gekend
weiger een maatpak
driedelig of niet
wees niet wie je niet wezen wil
laat je niet inblikken - verstikken
wees eerlijk en durf oranje
foeilelijk te vinden…
Wraak
netgedicht
4.0 met 40 stemmen
2.410 Het uur der wraak snelt naderbij
Duisternis hult alles in schaduw
Verstikkende mantel bedekt mij
Vervult mijn wezen vol afschuw
Elementen ontsteken in razernij
Doodsangst beneemt ’t verstand
Vergrote pupillen beperken zicht
Blakerende allesvretende brand
Duistere wolken ontnemen licht
Gevoelens zakken in drijfzand
Bliksemschichten…
zaailingen uit onze schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
853 eenzaam voelt in het groen
vervluchtigd is het zaad
waaruit ik wortel schoot
de ouderplant is dood
zaailingen uit onze schoot
ontwikkelen hun eigen loot
soms woeker ik
als onkruid tussen rozen
belemmer nooit hun groei
bewonder slechts de
kleuren die ze kozen
kruip verder langs
de borders van het leven
de wilde tuin is mijn domein
verstik…
en ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.164 En ik huil
ik huil hard, ik huil zacht
maar ik huil
en ik stop niet
En ik schreeuw
ik schreeuw schel, ik schreeuw snel
dus ik gil
ik weet niets, het doet me niets
en ik stop niet
Zo warm is de zon
verstikkend zo warm
zo koud ben ik
maar ik beweeg niet
Zo groot is de wereld
reusachtig zo groot
zo klein ben ik
minuscuul als een…
huwelijksrequiem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.118 zon - zee - wind - vuur - rotsen
zij werden man & vrouw
in memoriam
van verlichtende zon en verzengende vuurbal tot fletse noorderzon
van verkwikkende zee en verwoestende springvloed tot verraderlijk brakmoeras
van verkoelende wind en geselende stormen tot verstikkende windstilte
van verwarmend vuur en uitslaande branden tot smeulend koudvuur…
Medicijn ?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
700 Je kijkt me aan met
een mistroostige blik,
in ademnood lijkt
je de dorst doorgeslikt
uit dromenloze vaten en
dreigt de laatste slok
je te verstikken.
Handen om de
wederzijdse keel,
los van het doel niet
overeenkomstig
het gelijke brood
te willen delen,
ideeën niet reëel.…
Droomlente
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
459 Diep in de stilte van het zoete meer
spiegelt eenzaamheid van bomen
die verlangen naar nieuwe lente
levenssappen en veerkracht
vogels verkennen vrijheid
in beminnen en beginnen
de droom tekent het landschap
waar heldere illusies ontwaken
dolblije dieren lijken jeugdhelden
vertrouwen heeft zich verenigd
verstikkende donkerte verdwijnt…
Tijdsbesef
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
431 voelt dan doorgaans in evenwicht,
ik durf zelfs te zeggen in geurig zoet
waar een kaars mijn horizon verlicht
en de gedachte niets meer moet
Zo tel ik mijn dagen door
zoek soms naar de bedoeling
waar staat het duister voor
en slikt de keel de beroering
Het hoort bij onze natuur
bij fonteinen en modderige paden
bij vurig vuur en verstikkend…
Wildplukken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
530 Eind Julie smul ik gratis bramen
In de vrije natuur langs de bermrand
Ze tieren welig dit jaar aan de wegkant
Drommen gul in de zomer samen
Zo woekerend dat ze zich verstikken
En spinnen strikken webben er middenin
Terwijl ik mijn aversie overwin
Voor die creeps mij wakend voor doornenprikken
Kijk het volk aan dat zich blind een weg baant…
Een vlaag aardedonker
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
1.945 waarom’ jaagt smeken
wervelend, dolend door de natuur
waar kalme wateren woelig breken
met het zonlicht in het laatste uur
dat in schemering met stormen vecht
die bevroren verdrinken in tranende blikken
om de beelden wanhopig tot stoppen te dwingen
zodat enkel doffe ploffen in de oren dringen
tot ze stil in de geschepte aarde verstikken…
Schijnaanpassing
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
823 Blijft enkel modder en vuil
achter en verstikken dreigt.
Je kunt nu niet meer zwemmen,
enkel de keuze tussen stikken of verzuipen.
Want ter plaatse trappelen helpt niet meer.
En de oever is onbereikbaar.…
Een afscheid van mijn libido
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 Wederom kwam ze langs me staan
In mijn lendenen ontsprong een warmte
Echter zoog de grond de zwoelte op
Als de plotselinge penetratie van
De kilte van de nazomernachten
Een stilte volgde vervolgens
Een stilte meer verstikkend dan
In een treinbalkon staan met een voormalige niet
In matige termen beschreven beschonken superieur
Ik dook…