Alle inzendingen over verstikking

304 resultaten.

Sorteren op:

DERBYDAY

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 706
hooghartig paardparaderend op hoge poten, gehakt in stiletto’s de renbaan is van de hoedjes en schreeuwlelijke kleurenkleren geaffecteerd gelach en gekakel doen hoge herenhoeden wiebelen jacquets met gespleten rugpanden dubbele onderkinnen, whiskygeur gemaakte vriendschappelijkheid goed voor later, verstikkende chokers schouderslaand amicaal…

Zelfhulp Groep

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 659
Zelfhulp Groep Je hebt ze gelukkig bijna overal voor te veel om te noemen Genieten van het alleen al je aanhoren zo heb je ook een groep die zielig blijken te zijn Die mankeren iets, wie niet, maar dan mag niks meer ze gunnen een ander niet, dat die nog kunnen lachen Humor is uit den boze want ze verstikken in hun zielig zijn die groep, de Beerput…
marianne21 oktober 2015Lees meer >

Tussen Zaaien en Oogsten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
Het is als onkruid dat het graan dreigt te verstikken. Waarom wordt het niet met wortel en al uitgerukt? In de hitte en verdrukking ziet het graan uit naar recht en gerechtigheid. Maar aan U is het te oordelen over goed en kwaad. Uw wetten zijn van een hoger orde, uw geduld wordt niet afgemeten in tijd.…

Uit de hel

netgedicht
4.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 413
vlammen en vuur het rookt en ruikt uit de hel naar ontploffend kruid maar jij lacht zwaait de deur van het oude jaar dicht zodat het verstikkend geknal verdwijnt en de nieuwe wereld verschijnt de oude gewaden zijn afgedaan in het eerste licht van nieuwjaar dat met schone lei en lucht de overgang draagbaar maakt wij zijn begonnen…
wil melker3 januari 2021Lees meer >

Liever begraven in eenzaamheid

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.222
begraven onder dikke aarde verstikkend en bang, woel jij jouw onderaardse gang naar boven, aanvaardde het leven zoals ik jouw weer deed geloven, greep mijn handen en rukte je los uit het verleden, weg naar boven dagen werden helder, verlichtten het nieuwe pad, ingeslagen vol verwachting en gedreven totdat, je teruggleed in spiralen…

Toekomst

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.569
tot gebouwen en getallen de mensen zijn verdwenen in de leegte der stenen hun god bleef bestaan hun zon is ondergegaan de liefde is gebleven bron van warmte en leven de straten zijn verlaten ruïnes en diepe gaten bomen moe gestreden na een kortzichtig verleden lange winterdromen de ijstijd is gekomen de adem verdween de verstikking…
J.J.v.Verre21 februari 2008Lees meer >

Het is tijd

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.610
Het is tijd Mijn tas staat klaar ik hoop dat ik niks vergeet Nog een keer controleer ik mijn briefje of ik niks vergeten ben Nee hoor alles is opgeschreven ik voel de verstikkende ruimte Doe mijn trouwe kistjes aan pak de rugzak hang hem op mijn rug Om de weg te gaan volgen waar mens en natuur samen gaan Jee wat is die rugzak zwaar niet…
marianne25 februari 2014Lees meer >

Maalstroom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.571
Een blauwe lucht doorsneden door de haast om met achterlating van condensstrepen de tijd voor te blijven die als een deken ijle ambities verstikkend voortraast. In de maalstroom laten ze zich voortslepen en niemand is er meer die zich verbaast waar men met deze snelheid nog op aast, in rijtjes van drie de doelen verkeken.…

pijn

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.535
hoe heftig is vaak pijn ook ondraaglijk zelfs soms als een slapende vulkaan in het onderbewustzijn die bij tijd en wijle zich gaat roeren en haar verstikkende inhoud afvuurt naar het hart als vurige pijlen geladen met vragen en waaroms die onbeantwoord blijven maar wel aan het verstand gaan knagen pijn gaat soms gepaard met beelden…
tejo28 december 2002Lees meer >

Wij

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.092
Het voelt niet verstikkend en we kunnen blijven drijven, omdat belangrijk is dat wij ook jij en ik kunnen blijven. Zware donkere wolken hingen boven ons hoofd, maar wij hebben altijd in onzelf geloofd. De zon schijnt weer in ons beider leven en ik hoop dat hij ons veel warmte zal gaan geven.…

een woordloos verwensen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
ik stond waar je staat zag witte nevels de mistige horizon kussen in de koude stilte van morgen voelde hoe onze banden braken toen jouw ogen mijn waarheid raakten doodlopend trok ik mijn cirkels recht kwam dwalend hard op mijn bek terecht woedend trapte ik jou van mij af terwijl ik nog altijd veel om je gaf verstikkende liefde…

Op hol geslagen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
is de dood voor niets geweest alle rondingen in hoekige jaren hebben mij verdomd verwond, geen tekens van haat maar wel een verzadigde blik, voldoening in een met moeite gespaard colbertje weliswaar met krijtwitte strepen rafelig en steeds een andere bril maakt het zicht uitnodigend voor elk gebaar, de zomer knoopt haar touw en ik verstik…
elze5 juli 2011Lees meer >

Parricidium

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 919
slikken verleerd adamsappel verzonken bet ik zijn lippen laaf de tere barsten zijn tong ligt verbeten in de gehavende mond de neus versmalt zich beklemtoont het einde soms wil hij iets zeggen maar zijn ogen spreken het zwijgen van de dood woordloos verzonken hij hapt naar adem wil niet dat het leven hem elk moment tergt in verstikkend…

Wolkenpak

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.782
Het adem halen werd tot zijnsprobleem: geklampt had ik een verstikkende schat. Met oerkracht duwde ik haar van mij heen en kreeg de zuurstof waar ik zonder zat.…

Hollandse duinen

netgedicht
4.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.286
Hollandse duinen, lieflijk en hard haar lijnen vluchtig als een droom meeslepend, verstikkend en grillig opgeworpen tot aan de horizon.…

Ze moet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 522
haar vertellen kon dat ze soms even stil moet staan Dat ze het krampachtig vasthouden van dingen die belangrijk lijken maar uiteindelijk niet zijn even los laat Door het doorrazen en te veel gedachten in haar hoofd mist zij details die van schoonheid betuigen Ik wil haar het laten zien en ik wil dat ze geniet van dat moment en die verstikkende…
Liz8 augustus 2012Lees meer >

Depressie

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Genadeloos slaat hij toe, het tandeloze monster, verstikkend met zijn adem die als een zwarte mist om je heen sluit. Hij steelt je lach, zuigt al je energie op en laat je als een lege huls op de bank liggen waar je dagenlang niet vanaf komt.…

Harry Truman's droom

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
Verzengend, verstikkend dodelijk ongewoon, die in een nachtmerrie een kleurige paddestoel kon opbouwen. Die na een eindeloze oorlogstijd, in een fractie van Harry's levenstijd, Nippons bouwvallen zijn doden liet berouwen. Harry Truman had een droom, die het leed bracht van het atoom.…

WEES ZO - JE BENT

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 411
neem iedere ruimte die je nodig hebt om te zijn wie je bent ruimte is ruimer dan je denkt dans vrij niet die voorgeschreven passen die niet de jouwe zijn die nooit zijn gekend weiger een maatpak driedelig of niet wees niet wie je niet wezen wil laat je niet inblikken - verstikken wees eerlijk en durf oranje foeilelijk te vinden…

Wraak

netgedicht
4.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.410
Het uur der wraak snelt naderbij Duisternis hult alles in schaduw Verstikkende mantel bedekt mij Vervult mijn wezen vol afschuw Elementen ontsteken in razernij Doodsangst beneemt ’t verstand Vergrote pupillen beperken zicht Blakerende allesvretende brand Duistere wolken ontnemen licht Gevoelens zakken in drijfzand Bliksemschichten…
Janna Nendels10 december 2002Lees meer >

zaailingen uit onze schoot

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 853
eenzaam voelt in het groen vervluchtigd is het zaad waaruit ik wortel schoot de ouderplant is dood zaailingen uit onze schoot ontwikkelen hun eigen loot soms woeker ik als onkruid tussen rozen belemmer nooit hun groei bewonder slechts de kleuren die ze kozen kruip verder langs de borders van het leven de wilde tuin is mijn domein verstik…

en ik

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.164
En ik huil ik huil hard, ik huil zacht maar ik huil en ik stop niet En ik schreeuw ik schreeuw schel, ik schreeuw snel dus ik gil ik weet niets, het doet me niets en ik stop niet Zo warm is de zon verstikkend zo warm zo koud ben ik maar ik beweeg niet Zo groot is de wereld reusachtig zo groot zo klein ben ik minuscuul als een…
Josephine17 februari 2004Lees meer >

huwelijksrequiem

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.118
zon - zee - wind - vuur - rotsen zij werden man & vrouw in memoriam van verlichtende zon en verzengende vuurbal tot fletse noorderzon van verkwikkende zee en verwoestende springvloed tot verraderlijk brakmoeras van verkoelende wind en geselende stormen tot verstikkende windstilte van verwarmend vuur en uitslaande branden tot smeulend koudvuur…
jom9 maart 2010Lees meer >

Medicijn ?

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
Je kijkt me aan met een mistroostige blik, in ademnood lijkt je de dorst doorgeslikt uit dromenloze vaten en dreigt de laatste slok je te verstikken. Handen om de wederzijdse keel, los van het doel niet overeenkomstig het gelijke brood te willen delen, ideeën niet reëel.…
Pama15 januari 2013Lees meer >

Droomlente

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 459
Diep in de stilte van het zoete meer spiegelt eenzaamheid van bomen die verlangen naar nieuwe lente levenssappen en veerkracht vogels verkennen vrijheid in beminnen en beginnen de droom tekent het landschap waar heldere illusies ontwaken dolblije dieren lijken jeugdhelden vertrouwen heeft zich verenigd verstikkende donkerte verdwijnt…
mobar19 maart 2021Lees meer >

Tijdsbesef

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 431
voelt dan doorgaans in evenwicht, ik durf zelfs te zeggen in geurig zoet waar een kaars mijn horizon verlicht en de gedachte niets meer moet Zo tel ik mijn dagen door zoek soms naar de bedoeling waar staat het duister voor en slikt de keel de beroering Het hoort bij onze natuur bij fonteinen en modderige paden bij vurig vuur en verstikkend…

Wildplukken

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
Eind Julie smul ik gratis bramen In de vrije natuur langs de bermrand Ze tieren welig dit jaar aan de wegkant Drommen gul in de zomer samen Zo woekerend dat ze zich verstikken En spinnen strikken webben er middenin Terwijl ik mijn aversie overwin Voor die creeps mij wakend voor doornenprikken Kijk het volk aan dat zich blind een weg baant…
Henk Jonker16 december 2024Lees meer >

Een vlaag aardedonker

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.945
waarom’ jaagt smeken wervelend, dolend door de natuur waar kalme wateren woelig breken met het zonlicht in het laatste uur dat in schemering met stormen vecht die bevroren verdrinken in tranende blikken om de beelden wanhopig tot stoppen te dwingen zodat enkel doffe ploffen in de oren dringen tot ze stil in de geschepte aarde verstikken…

Schijnaanpassing

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 823
Blijft enkel modder en vuil achter en verstikken dreigt. Je kunt nu niet meer zwemmen, enkel de keuze tussen stikken of verzuipen. Want ter plaatse trappelen helpt niet meer. En de oever is onbereikbaar.…
Marina16 oktober 2006Lees meer >

Een afscheid van mijn libido

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
Wederom kwam ze langs me staan In mijn lendenen ontsprong een warmte Echter zoog de grond de zwoelte op Als de plotselinge penetratie van De kilte van de nazomernachten Een stilte volgde vervolgens Een stilte meer verstikkend dan In een treinbalkon staan met een voormalige niet In matige termen beschreven beschonken superieur Ik dook…
Nemo van Oss21 september 2009Lees meer >