Alle inzendingen over vertragen

371 resultaten.

Sorteren op:

Zon zee golven mist

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.101
De zee is met mist behangen meeuwen zweven er doorheen de zon heeft een doordringend verlangen maar is zwakker dan voorheen Golven zwaaien wild met hun armen om de mist te verjagen de zon probeert de golven te verwarmen de mist zal elke straling vertragen De wind komt op voor de zon en de golven de mist is hiertegen niet bestand…

nachtzwaluw

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.091
ik leg een zwaluw op mijn mond en verbreed de zomer van tuin tot tuin waar stilte niet zwijgt noch verwondt blaadje voor blaadje en zonder haast vertraag jij de aarde voorbij het houten huis waarin ik jou en mijn dromen laat wonen ik raak je aan juist voor de herfst als regen valt wel duizendmaal jij bent er niet ook nooit geweest…

Lichte treinen, Zware lasten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 671
Wachten, op de treinbus De trein, een technicus Kiosk koeken, lauwe koffie, dure prijzen, euro's lichter Zonder te reizen Twintig kilometer per trein, iedere dag weer Een kilometervreter de trein, vertraging Vijf, per maand ongeveer `t is weer zover; gestrand, tot dusver, niet ver Lichte treinen, zware lasten…
Las16 december 2009Lees meer >

Vrij ademen

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.166
, zonder muziek maar wel met het licht dat ik in je ogen heb ontmoet de dagen aaneen lengen de jaren waarvan ik de tel ben kwijtgeraakt, ik heb zoveel zonderlingen ontmoet dat ik één van de melaatsen geworden ben ik kan niet kaatsen tussen de reiziger in mij en de zwijger die in mijn woorden zichzelf herkent en de tijd probeert te vertragen…
elze13 maart 2011Lees meer >

Morgen bestaat niet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 531
Vertragend tijdsverloop, Wijzer die maar niet Vooruit te branden is, Tijd die kruipt, die stilstaat Voor mijn gevoel, Gedachten die vertraagd worden En uiteindelijk als een Televisiebeeld worden stilgezet; Door-en-door verkort Toekomstperspectief Dat niet verder reikt Dan het avondeten hooguit Leven van uur tot uur Dat een eeuwigheid…

Impuls?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 367
Vingertoppen gegoten in levend dons vertragend zichtbaar slow motion in gewicht die met gevoel verplaatsen rillingen zonder koorts een huivering die loopt over treden van de ruggengraat dansend in het licht lopen via meridianen naar het diepste van de bron odyssee door de geest, verleiding tokkelt op de snaren van dwangmatige…
Pama12 januari 2019Lees meer >

Het is kort dag

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
pas nu kort voor tijd ontdek ik met verbazing het charisma van poëzie een dichteres die ik hoogacht en bewonder opende mijn ogen die ik eerdaags net als zij onlangs voorgoed sluit daarom benut ik nu zoveel mogelijk de mij nog gegunde tijd er is opeens nog veel te doen…

Koffietijd

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Tijdens het genieten van koffie, vertraagt de dolgedraaide tijd. Tijdens het proeven van geluk, staan gedachten rustig stil. Verandert mijn koffietijd, in wat ik aandachtig wil.…

De laatste trein

hartenkreet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.477
Alleen met je gedachten Verlaten langs het spoor ‘je was een slechte jongen’ fluistert de duivel in je oor dan op een wolk een geüniformde engel in blauw pak met de troostende woorden ‘De NS heeft vertraging, sorry voor het ongemak’…
Aart-Jan21 september 2007Lees meer >

In vroege maartse dagen

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 823
weer bloesem jij in vroege maartse dagen jouw wit en roze hopen zomers vrucht te dragen nog zijn de nachten koud als maan en sterren warmte vragen vernevelen en rook zijn jouw behoud zij zullen ochtendvorst vertragen bloei schoonheid op het land als ook de bijen vliegen is het intens de lente weer genieten voel ik jouw oogst al in mijn…

Geen speelse bochten

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 812
wist niet wat ik zag het raam op negen hoog met uitzicht op de einder je blik weer terug naar af je rollaterde geen speelse bochten nam tijd toen hersenen naar woorden zochten die in traag bezinken je stem wat triest deed klinken toch scheen de zon we zagen wolken jagen en in de kamer zacht de schaduwen vertragen tot een…

benen en vinnen

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 599
sterfelijk vertraag ik mijn verhaal het breekpunt zichtbaar wanneer lijnen aan kracht winnen, golven worden die ik schep tot schuimend lichaam er waait een gedicht uit grillig gevormd ook door het zilte aangetast mijn handen halen zich open aan de horizon versieren illusies met schelpgeruis opnieuw in deze volgorde van emotie…

station Alkmaar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
de blikken van stille mensen op het perron vertragen de trein hun slappe armen houden de wijzers van de stationsklok tegen ik draag geen bloemen onaangenaam dwarrelt koude lucht op ik denk aan de gesloten blinden stof dansend in zonnebanen over het bed met de koperen spijlen vermomd als de maan herken ik haar achter het beslagen raam…
kornelis14 april 2014Lees meer >

Pen op papier

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Slechts enkele woorden vertragen de tijd; Een verrukkelijke waanzinnigheid. Rondom woorden en letters. Bij tovenaars en ketters.…

als jij er niet bent

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.505
Het sukkelen in een fietsdrafje over zandpaden, die vertraging waarmaken. Het voetstoots een boswandeling beginnen, waar kraaien uit de bladeren opscharrelen en triest zijn. Het stil liggend dood zijn. Liefde in stilstand onmeetbaar geworden, onleefbaar in dood.…

stilstand

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 729
Het sukkelen in een fietsdrafje over zandpaden, die vertraging waarmaken. Het voetstoots een boswandeling beginnen, waar kraaien uit de bladeren opscharrelen en triest zijn. Het stil liggend dood zijn. Liefde in stilstand onmeetbaar geworden, onleefbaar in dood.…

ik hou van jou...

hartenkreet
4.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.086
tot mijn dagen zijn geteld mijn laatste uur heeft geslagen ik mijn laatste adem uitblaas en de tijd kan vertragen Ik hou van jou... met heel mijn hart en ziel totdat de wereld vergaat de eeuwige nacht indraait en mijn hart niet meer slaat…
peggy seits6 september 2003Lees meer >

Heet de dood God

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.223
als ik mijn tred steeds meer in tijd en ruimte vertraag en mijn gang langs rododendrons ten einde beperk tot een van hen dan denk ik steeds minder meer is mijn omgeving nog maar een haast gedachteloze haag benader ik nu een goddelijke sfeer?…

ik ben geen God

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.243
verleden tuimelen structuur in entropie herinnering vertraagde tot totale empathie geen adem om geluid te dragen, geen vragen want het weten is er al vergezicht mist afstand in mijn hand is het heelal ik ben geen God maar heb nu de tijd verslagen ook in mythen en in sagen laat de menselijke geest zich door lijfelijkheid niet meer vertragen…

Ik sterf niet meer

hartenkreet
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.071
Ik leef niet meer in de schaduw van mijn zelfkant, vermorzeld vertraag ik, ‘k heb mezelf niet meer in de hand. Door de waanzin van verzet strompelt mijn pijn krom en gebogen, stemloos zinkt mijn hart in het duister, de waarheid heeft nog nooit gelogen.…

ruimte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
is het voorbij als de wijzers vastlopen vast geroest aan levenloze tekens het leven - wat is dat eigenlijk - raast voorbij ik vang weleens een glimp op een lichtflits niets om vast te houden ik vertraag het razend verlopen van de tijd kamer voor kamer breek ik de stramme geest open ik open de vensters en zie een landschap zonder…
j.bakx25 juli 2010Lees meer >

Op weg naar de zin

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 600
de draagkracht van lijf en geest kan het scheppend vermogen allengs minder doen belonen ik heb lang de rek kunnen gedogen maar ontmoet thans de grens waar het verstand moet tonen dat mijn adem stilaan achterblijft dat een nieuwe uitdaging van haar vervulling wegdrijft en ik gedwongen word tot mijn aardse vertraging ik zal…

Déconfiture

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
nog nooit behield het huis zijn witheid van muren het glas zijn geveinsde ruiten noch de eenheid van scherven er hangt een lucht van toekomende leegstand met het breken van de huid kraken de cellen hun wanden langs de draden van schimmel krimpt de resterende adem die met vertraging verdrinkt in oliedampende klei in het aardegrijze…
Iniduo28 februari 2016Lees meer >

Vlinders

gedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.955
we smeten je papierwinkel de afvalcontainer in je hele hebben en houwen (aanmaningen, afschriften, herinneringen) vloog als een cluster dartelende vlinders een onbestemde toekomst tegemoet opgetogen bijna dat het zware soms zo licht kan zijn net als die dakpan toen die ik van boven zag komen, in vertraging haast vriendelijk naar me zigzaggend…

Kwijt geraken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
alsof de duvel ermee speelt vertragen data waar ik bij sta kunnen dagen mij gestolen worden zo ook het dwingende advies van hen die het, zogenaamd, beter weten ik bepaal zelf wel, altijd al gedaan net ontvangen pasjes krijgen benen spelen krijgertje met mijn onzekere brein uren lang zoeken ogen naar hetgeen ik zojuist nog in mijn handen…
LadyLove19 april 2020Lees meer >

Zijn voetstuk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
en weer kortwiek ik spastisch mijn balans kent geen evenwicht tussen vallen en opstaan het is gaan tot de dood erop volgt toch heb ik barricades om de vaart te vertragen weer even tijd om bij zinnen te komen voordat de realiteit van mijn dromen effect sorteert en ik alsnog probeer te ontsnappen uit het overschot dat mijn…

We noemen hem Kees XIV; vers 173

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 301
Dat leven wacht niet op mij maar om dan uit te proberen of ik op dat leven wacht bracht overbodig vertraging gedurende het jaar dat vanwege coronaire problemen ik het verleden vergat zoals deze zinnen met de dooie dood beginnen.’…

het sterven beminnen

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 868
als het jaar zijn einde nadert verblijf ik wat dieper vanbinnen de hemel duikt dan ongevraagd in mijn ziel alsof ik het sterven, haast gedwongen moet leren beminnen het hangend grijs dringt zich door mijn huid om de maakbaarheid te vertragen en de winterslaap te verkiezen tot mijn allerlaatste bruid als hoop verder reikt dan het…

Venita

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.169
de rotan stoel bij het achterhuis schommelt door wind bezeten zacht krakend en bijna vergeten op het terras van schelpengruis een man door zwart gedragen wordt zichtbaar tegen het blauw van loze adem en diepe rouw die het dagend licht vertragen uit zijn brieven vallen wonden als losse blaadjes uit het leven door zijn verre kind gebonden…
Hanny30 september 2009Lees meer >

Carlton (Ghost Town, Texas)

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 435
verstomd door zonnevuur alleen een krekelpaar prevelt zachtjes, uur na uur stof kleurt de vlakte van een stille straat die na het spiegelende einde mogelijk nog verder gaat een huizenrij, leeg, in vale kleuren kaatst het zonlicht terug, stil alsof zij ook deze gast niet langer noden wil de leegte, de hitte hier schijnen alles te vertragen…