570 resultaten.
Een zomerend boek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 De zwoele bries verwaait
de verloste letters;
sommige op drift geslagen,
het stuifmeel achterna;
andere voorgoed verzonken.
Het boek waait de zomer lof toe
Het baadt in een gloed,
een zomerend boek.…
Het piepjonge lezertje
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
563 Het oude zware boek
onder zijn arm geklemd
De oude fauteuil daar in de hoek
wacht al op het moment
dat de lezer, nog zo jong en klein,
met de wereld van verhalen
verzonken in zijn kussens zal zijn
en uit de werkelijkheid zal dwalen
Hij is zo trots, die versleten fauteuil,
als die kleine zich heeft ingebed
en zoveel liever in het geschrevene…
Sprookje
gedicht
3.8 met 6 stemmen
746 Er is een zachte spanning in hun wezen,
zij zijn verloren en verzonken in elkaar
- het witte en het blonde haar-
geloof het maar, geloof het maar,
alles wat zij vertelt is waar
en nooit zal je iets mooiers lezen.
Voor mijn moeder en mijn dochtertje…
Sprookje
gedicht
3.3 met 89 stemmen
33.234 Er is een zachte spanning in hun wezen,
zij zijn verloren en verzonken in elkaar,
- het witte en het blonde haar -
geloof het maar, geloof het maar,
alles wat zij vertelt is waar
en nooit zal je iets mooiers lezen.
------------------------------------------
Uit: 'De vogel Phoenix', 1961.…
" VER "
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.219 VERdronken in jouw ogen
VERloren in jouw liefde
VERscholen in jouw armen
VERzonken in gedachten
VERslaafd aan jouw woorden
die mij verwarmen
VERstrengeld in jouw haren
VERbrand door jouw begeerte
VERliefd op jouw lijf
VERlaten voelen zonder jou
Maar alles vooral ... VÉR
Realiseer ik me ... , nu ik dit schijf !…
Alleen
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
3.006 In een kamer vól met mensen,
zit ze daar zo heel alleen,
in gedachten diep verzonken,
oogt ze eenzaam, verlaten,
in zichzelf gekeerd.
Allen zijn ze daar voor haar,
ze heeft het alleen niet door,
en wie hier voor wie komt, is
niet duidelijk.…
je ging alleen
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.520 diep
in gedachten verzonken
denken aan
aan de fel witte vonken
eens
gewapend met kracht
weggevaagd
dode pracht
toch
zal een bloem uitkomen
en klinkt gefluit
niets weggenomen
de roos heeft gebloeid
rood
een takje met doorns
dood
zonnestraal
weerkaatst op zee
jij ging heen
en ik mocht niet mee…
Droomprinses
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
1.649 Een ranke cipres in de chaos
Verzonken in haar warme verten
lijkt de leegte vergaan
kus ik haar zoete licht
vergaar haar tere stralen
Maar
als de weergalm
van haar woorden
mij omsluiert
zing ik
hoog in mijn wolkentoren
van een zilveren maanhart
een ijle liefdesdroom
die oplicht als een verloren ster
in Andromeda
eindeloos ver…
Alleen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.015 De zee neemt je mee,
in gedachten verzonken,
steeds dieper in de zee,
je bent verdronken.
In eenzaamheid.…
torenklok
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
781 de boom is in zichzelf verzonken.
alsof hier nooit geluid heeft geklonken
en ook niemand daarom vroeg.…
de appel
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
3.366 een vaal houten buffet
twee laden vol met geschriften
een geladen tafereel
de appel ligt daar
niets vermoedend
verzonken in het hout
hij ligt daar maar
op de gewogen tafel
in stilte
de geschriften spreken niet
ze houden hun gewicht verborgen
in de leegte van de kamer
de appel weet zich alleen
in geladen stilte
die de leegte verzacht…
Bouwval van het leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
727 Betonnen woorden
verzonken zinnen
genagelde kreten
ontspoord beminnen
Rottende klanken
gebroken verhaal
een hek om de hemel
gevoelens van staal
De punten omhoog
ijzeren spiesen
het eeuwige raken
de grip verliezen
Instortingsgevaar
verbreekt het geheel
de grondslag doorgronden
bouwt ieder zijn deel…
de mijmeraar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
700 wat is mijmeren
anders dan soezen
met neuzen
boven laag water
weemoedig verzonken
in spetters
met spleten en splonken
adders en grassen
muizen die plassen
vogels die fluiten
kikkers die kwaken
pauwen met staarten die slepen
de havik hakt wilde patrijsjes
als wij witte radijsjes
nu nog de poedelpoes
en het is uit met de roes…
Verwant bloed
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
563 Nog voor de doodsklap tot me doordrong
tastte ik al in het duister
op zoek naar levenslicht
Mijn adem snakt naar oude oorsprong,
gezongen woorden of gefluister
van een vrouw zonder gezicht
Verzonken in een slangenkuil
pompt mijn hart op een cilinder
op zoek naar verwant bloed
mijn ziel verschoont zich van het vuil
op de vleugels…
Golven
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.366 Niets is tastbaar meer
met wat het oog deed geloven,
natte voeten verzonken in het zand,
eerder licht.. dansend licht
zonder hoofdbrekens bekeken,
zee van bruistabletten vol nattigheid,
omgeslagen gaan ze kopje onder
vinden gaandeweg hun verloren gang
zoals het slippen van een anker
dat zijn ware greep verliest
aan de werkelijkheid.…
Sprookje
gedicht
4.0 met 2 stemmen
23.988 Er is een zachte spanning in hun wezen,
zij zijn verloren en verzonken in elkaar,
-het witte en het blonde haar -
geloof het maar, geloof het maar,
alles wat zij vertelt is waar
en nooit zal je iets mooiers lezen.
--------------------------
uit: "Gedichten", 1997.…
Nieuwe Tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
523 Een trein raast met grote snelheid
het landschap voorbij
Achter het raam staart een meisje
In gedachten verzonken
Op de achtergrond klinken stemmen
en het gerinkel van mobiele telefoons
Het is niet meer wat het was,
Het zal nooit meer terugkomen
De stad is een machine
Onpersoonlijk en dynamisch
Men weet één ding zeker:
'We leven…
Op verdorde aarde
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
442 Leven niet meer zichtbaar,
Verzonken in verdorde aarde,
Oppervlak alleen nog dor en doods -
Slaapt ongezien nog in de diepte,
Waakzaam tot het uit de dood
Weer op zal staan - opstanding
Die immers mogelijk blijkt
Als grote volle druppels
Vallen op het verschroeide land
En het nieuwe leven ontkiemen zal
Vanuit het allerdiepste dal…
De schelp
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Als ik luister naar het ruisen van de wind
Waai ik terug naar mijn kindertijd
Waar ik klein was en bemind
Terug naar oma’s oude vensterbank
Waar een schelp fier stond te pronken
Die ooit ver in de diepzee lag verzonken
Met de schelp tegen mijn oor geklemd
Maakte de bloedstroom des levens
Zich met een zeebries aan mij bekend……
iemand dan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
398 iemand is heel
stil opgestaan
de verten in diepe
rust verzonken
zal iemand dan de
eerste vogels horen
nu het licht begint
te wandelen de
bomen kalm ruisen
zal iemand dan
het stromen van de
blauwe rivieren zien
iemand opent de
handpalmen naar het licht
zal iemand dan een pad
tot aan de deur van
het hart graven
in het aanvangslicht…
Keer op keer
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.424 Verzonken
in eindeloze gedachten,
verliefde gevoelens
en slapeloze nachten
Leef ik mijn leven
van dag tot dag
nooit had ik durven denken
dat ik iemand zo graag zag
Jij geeft me
steeds opnieuw de kracht
als ik zie
hoe lief je naar me lacht
Dromen over iemand anders
hoeft voor mij niet meer
want als jij me in de ogen…
Als lentewind
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
848 jij hebt aan mijn leven
een dag toegevoegd
een duizelingwekkend moment
waarin ik was
licht tintelend vrij
jij droeg mijn uren
op lichte vlindervingertoppen
legde de stilte
in vleugels van vogels verzonken
ik heb een dag
van mijn leven gemeten
niet in stappen of in mijlen
maar door trillingen op mijn huid
en ik sloot mijn ogen…
Alleen de dood is koud
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
771 Wat herleeft is verzonken
in de binnenzak van mijn jas
ongrijpbaar voor de vingers
pluist de voering zich in scheuren
Mocht de dood van lange akkers
zich in luxe baden en is het sterven
getekend bij ’t geboorterecht laat mij
dan gaan in die oude jas
Wat blijft is verstoken
van zonden en slechts de dragers
zijn verhuld in stille momenten…
goudomrande dagen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
749 milde herfstzon schijnt alom
warmt mijn kale kruin in goud
omrande dagen
laat de bladeren trager naar
de aarde keren, langer aan
mijn takken kleven
vogels vliegen rond mijn stam
al zwierend in verzonken
avondlicht
waar 't land stilaan vervaagt
in paars gesluierde nevels…
dageraad (het blauwe uur)
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
644 ijle gewichtloze stralen
verzilveren de vroege morgen
uit schemering gezeefd
door de donkere nacht
is daar de dageraad
hij strekt zich uit
over slapende velden
dekt de gewassen toe
die nog staan te dromen
glijdt over water
wat rimpelloos vlak
de koele diepte spiegelt
verzonken in rust
kleurt de lucht bleek
en de beemden blauw…
Gebroken vleugels
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
623 donkerrood
is de dag waar het zand
scherper is dan glas
waar kale stammen
fel afsteken aan de horizon
verzonken in het eeuwige licht
gedwongen te buigen voor de nacht
nog kaler dan dorre aarde
is de wens
om een teken van leven
slechts schaduwen halen het water
waar dromen sterven
voor ze de ochtend zien…
als een huis
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
660 nog in verzonken rust gehuld schuif
ik de gordijnen geruisloos open
begroet het licht dat geduldig wacht
tot ik het stilletjes binnenlaat
en ook de merel voor het begroeide
raam zeg ik zwijgend gedag
terwijl de kamer zich vult met hoe ik
vaker zou willen zijn
als een huis waar ‘t licht zich nestelt
ja vrijuit naar binnen en buiten…
Als volgevreten koningen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
700 De zanger, verzonken in zijn lied,
zingt ons toe: We horen het niet.
Want we zijn bang voor wat hij zegt,
de waarheid die hij aan onze voeten legt.
We zijn blind en doof voor ons falen,
we zwijgen liever nog in alle talen.
Als koningen, lomp en volgevreten,
leunen we achterover en we vergeten.…
Soms kan het even duren,
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.291 levenlang,
voor ik kan zeggen;
het is goed
verzoenen met wat er gebeurde
wanneer aanvaardt mijn leven
dagen van weleer,
nachten waarin ik schaduw zag
ontvouwen mij telkens weer
rusten in de nacht
zonder de schaduw die het leven gaf
soms dan lijkt het te komen,
verzoenen met het verleden,
maar het zijn heldere momenten
verzonken…
Voorbij
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.169 In tranen verzonken
Oneindig verdriet
Zat ze daar, tranen blonken
In haar ogen, het pleit beklonken
Ze barstte bijna en hij verliet
Haar alles, haar dromen
Uiteengespat in vale wanhoop
In ijdele illusie bekroop
Haar het gevoel, dat het nog goed zou komen
Kwetsbaar en aangedaan fragiel
Een hoofdstuk afgesloten
Verlaten en verstoten…