Alle inzendingen over verzonken

570 resultaten.

Sorteren op:

Een zomerend boek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
De zwoele bries verwaait de verloste letters; sommige op drift geslagen, het stuifmeel achterna; andere voorgoed verzonken. Het boek waait de zomer lof toe Het baadt in een gloed, een zomerend boek.…

Het piepjonge lezertje

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
Het oude zware boek onder zijn arm geklemd De oude fauteuil daar in de hoek wacht al op het moment dat de lezer, nog zo jong en klein, met de wereld van verhalen verzonken in zijn kussens zal zijn en uit de werkelijkheid zal dwalen Hij is zo trots, die versleten fauteuil, als die kleine zich heeft ingebed en zoveel liever in het geschrevene…

Sprookje

gedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 746
Er is een zachte spanning in hun wezen, zij zijn verloren en verzonken in elkaar - het witte en het blonde haar- geloof het maar, geloof het maar, alles wat zij vertelt is waar en nooit zal je iets mooiers lezen. Voor mijn moeder en mijn dochtertje…

Sprookje

gedicht
3.3 met 89 stemmen aantal keer bekeken 33.234
Er is een zachte spanning in hun wezen, zij zijn verloren en verzonken in elkaar, - het witte en het blonde haar - geloof het maar, geloof het maar, alles wat zij vertelt is waar en nooit zal je iets mooiers lezen. ------------------------------------------ Uit: 'De vogel Phoenix', 1961.…
M. Vasalis26 oktober 2003Lees meer >

" VER "

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.219
VERdronken in jouw ogen VERloren in jouw liefde VERscholen in jouw armen VERzonken in gedachten VERslaafd aan jouw woorden die mij verwarmen VERstrengeld in jouw haren VERbrand door jouw begeerte VERliefd op jouw lijf VERlaten voelen zonder jou Maar alles vooral ... VÉR Realiseer ik me ... , nu ik dit schijf !…
2gether7 oktober 2007Lees meer >

Alleen

hartenkreet
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.006
In een kamer vól met mensen, zit ze daar zo heel alleen, in gedachten diep verzonken, oogt ze eenzaam, verlaten, in zichzelf gekeerd. Allen zijn ze daar voor haar, ze heeft het alleen niet door, en wie hier voor wie komt, is niet duidelijk.…

je ging alleen

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.520
diep in gedachten verzonken denken aan aan de fel witte vonken eens gewapend met kracht weggevaagd dode pracht toch zal een bloem uitkomen en klinkt gefluit niets weggenomen de roos heeft gebloeid rood een takje met doorns dood zonnestraal weerkaatst op zee jij ging heen en ik mocht niet mee…

Droomprinses

hartenkreet
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.649
Een ranke cipres in de chaos Verzonken in haar warme verten lijkt de leegte vergaan kus ik haar zoete licht vergaar haar tere stralen Maar als de weergalm van haar woorden mij omsluiert zing ik hoog in mijn wolkentoren van een zilveren maanhart een ijle liefdesdroom die oplicht als een verloren ster in Andromeda eindeloos ver…
troebadoer13 november 2008Lees meer >

Alleen

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.015
De zee neemt je mee, in gedachten verzonken, steeds dieper in de zee, je bent verdronken. In eenzaamheid.…

torenklok

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 781
de boom is in zichzelf verzonken. alsof hier nooit geluid heeft geklonken en ook niemand daarom vroeg.…
Peter Toll2 december 2023Lees meer >

de appel

hartenkreet
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.366
een vaal houten buffet twee laden vol met geschriften een geladen tafereel de appel ligt daar niets vermoedend verzonken in het hout hij ligt daar maar op de gewogen tafel in stilte de geschriften spreken niet ze houden hun gewicht verborgen in de leegte van de kamer de appel weet zich alleen in geladen stilte die de leegte verzacht…

Bouwval van het leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 727
Betonnen woorden verzonken zinnen genagelde kreten ontspoord beminnen Rottende klanken gebroken verhaal een hek om de hemel gevoelens van staal De punten omhoog ijzeren spiesen het eeuwige raken de grip verliezen Instortingsgevaar verbreekt het geheel de grondslag doorgronden bouwt ieder zijn deel…
metha26 maart 2004Lees meer >

de mijmeraar

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 700
wat is mijmeren anders dan soezen met neuzen boven laag water weemoedig verzonken in spetters met spleten en splonken adders en grassen muizen die plassen vogels die fluiten kikkers die kwaken pauwen met staarten die slepen de havik hakt wilde patrijsjes als wij witte radijsjes nu nog de poedelpoes en het is uit met de roes…

Verwant bloed

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 563
Nog voor de doodsklap tot me doordrong tastte ik al in het duister op zoek naar levenslicht Mijn adem snakt naar oude oorsprong, gezongen woorden of gefluister van een vrouw zonder gezicht Verzonken in een slangenkuil pompt mijn hart op een cilinder op zoek naar verwant bloed mijn ziel verschoont zich van het vuil op de vleugels…
Dick Panman31 december 2009Lees meer >

Golven

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.366
Niets is tastbaar meer met wat het oog deed geloven, natte voeten verzonken in het zand, eerder licht.. dansend licht zonder hoofdbrekens bekeken, zee van bruistabletten vol nattigheid, omgeslagen gaan ze kopje onder vinden gaandeweg hun verloren gang zoals het slippen van een anker dat zijn ware greep verliest aan de werkelijkheid.…
Rob van Tol24 januari 2013Lees meer >

Sprookje

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 23.988
Er is een zachte spanning in hun wezen, zij zijn verloren en verzonken in elkaar, -het witte en het blonde haar - geloof het maar, geloof het maar, alles wat zij vertelt is waar en nooit zal je iets mooiers lezen. -------------------------- uit: "Gedichten", 1997.…

Nieuwe Tijd

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Een trein raast met grote snelheid het landschap voorbij Achter het raam staart een meisje In gedachten verzonken Op de achtergrond klinken stemmen en het gerinkel van mobiele telefoons Het is niet meer wat het was, Het zal nooit meer terugkomen De stad is een machine Onpersoonlijk en dynamisch Men weet één ding zeker: 'We leven…

Op verdorde aarde

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 442
Leven niet meer zichtbaar, Verzonken in verdorde aarde, Oppervlak alleen nog dor en doods - Slaapt ongezien nog in de diepte, Waakzaam tot het uit de dood Weer op zal staan - opstanding Die immers mogelijk blijkt Als grote volle druppels Vallen op het verschroeide land En het nieuwe leven ontkiemen zal Vanuit het allerdiepste dal…

De schelp

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Als ik luister naar het ruisen van de wind Waai ik terug naar mijn kindertijd Waar ik klein was en bemind Terug naar oma’s oude vensterbank Waar een schelp fier stond te pronken Die ooit ver in de diepzee lag verzonken Met de schelp tegen mijn oor geklemd Maakte de bloedstroom des levens Zich met een zeebries aan mij bekend……
M. Bos3 november 2020Lees meer >

iemand dan

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 398
iemand is heel stil opgestaan de verten in diepe rust verzonken zal iemand dan de eerste vogels horen nu het licht begint te wandelen de bomen kalm ruisen zal iemand dan het stromen van de blauwe rivieren zien iemand opent de handpalmen naar het licht zal iemand dan een pad tot aan de deur van het hart graven in het aanvangslicht…

Keer op keer

hartenkreet
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.424
Verzonken in eindeloze gedachten, verliefde gevoelens en slapeloze nachten Leef ik mijn leven van dag tot dag nooit had ik durven denken dat ik iemand zo graag zag Jij geeft me steeds opnieuw de kracht als ik zie hoe lief je naar me lacht Dromen over iemand anders hoeft voor mij niet meer want als jij me in de ogen…
Luk12 november 2003Lees meer >

Als lentewind

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 848
jij hebt aan mijn leven een dag toegevoegd een duizelingwekkend moment waarin ik was licht tintelend vrij jij droeg mijn uren op lichte vlindervingertoppen legde de stilte in vleugels van vogels verzonken ik heb een dag van mijn leven gemeten niet in stappen of in mijlen maar door trillingen op mijn huid en ik sloot mijn ogen…

Alleen de dood is koud

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 771
Wat herleeft is verzonken in de binnenzak van mijn jas ongrijpbaar voor de vingers pluist de voering zich in scheuren Mocht de dood van lange akkers zich in luxe baden en is het sterven getekend bij ’t geboorterecht laat mij dan gaan in die oude jas Wat blijft is verstoken van zonden en slechts de dragers zijn verhuld in stille momenten…
elze12 november 2008Lees meer >

goudomrande dagen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 749
milde herfstzon schijnt alom warmt mijn kale kruin in goud omrande dagen laat de bladeren trager naar de aarde keren, langer aan mijn takken kleven vogels vliegen rond mijn stam al zwierend in verzonken avondlicht waar 't land stilaan vervaagt in paars gesluierde nevels…

dageraad (het blauwe uur)

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 644
ijle gewichtloze stralen verzilveren de vroege morgen uit schemering gezeefd door de donkere nacht is daar de dageraad hij strekt zich uit over slapende velden dekt de gewassen toe die nog staan te dromen glijdt over water wat rimpelloos vlak de koele diepte spiegelt verzonken in rust kleurt de lucht bleek en de beemden blauw…
lijda27 mei 2011Lees meer >

Gebroken vleugels

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 623
donkerrood is de dag waar het zand scherper is dan glas waar kale stammen fel afsteken aan de horizon verzonken in het eeuwige licht gedwongen te buigen voor de nacht nog kaler dan dorre aarde is de wens om een teken van leven slechts schaduwen halen het water waar dromen sterven voor ze de ochtend zien…

als een huis

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 660
nog in verzonken rust gehuld schuif ik de gordijnen geruisloos open begroet het licht dat geduldig wacht tot ik het stilletjes binnenlaat en ook de merel voor het begroeide raam zeg ik zwijgend gedag terwijl de kamer zich vult met hoe ik vaker zou willen zijn als een huis waar ‘t licht zich nestelt ja vrijuit naar binnen en buiten…

Als volgevreten koningen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 700
De zanger, verzonken in zijn lied, zingt ons toe: We horen het niet. Want we zijn bang voor wat hij zegt, de waarheid die hij aan onze voeten legt. We zijn blind en doof voor ons falen, we zwijgen liever nog in alle talen. Als koningen, lomp en volgevreten, leunen we achterover en we vergeten.…
Jos Witteman10 februari 2005Lees meer >

Soms kan het even duren,

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.291
levenlang, voor ik kan zeggen; het is goed verzoenen met wat er gebeurde wanneer aanvaardt mijn leven dagen van weleer, nachten waarin ik schaduw zag ontvouwen mij telkens weer rusten in de nacht zonder de schaduw die het leven gaf soms dan lijkt het te komen, verzoenen met het verleden, maar het zijn heldere momenten verzonken…

Voorbij

hartenkreet
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.169
In tranen verzonken Oneindig verdriet Zat ze daar, tranen blonken In haar ogen, het pleit beklonken Ze barstte bijna en hij verliet Haar alles, haar dromen Uiteengespat in vale wanhoop In ijdele illusie bekroop Haar het gevoel, dat het nog goed zou komen Kwetsbaar en aangedaan fragiel Een hoofdstuk afgesloten Verlaten en verstoten…
Dick Simonides14 september 2008Lees meer >