806 resultaten.
Dit eiland
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.936 onverschilligen,
De reine roekelozen,
Door het kalm leven verworpen,
Die boven steden en dorpen
De woestenijen verkozen,
Die zonder een zegekrans
Streden verloren slagen
En 't liefst met hun fiere lans
De wankelste tronen schragen;
Voor allen, omgekomen
Door hun dédain voor profijt,
Slechts beheerst door hun dromen
De spot der bezitters…
Van Vincent voor Mama
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.402 Wat je niet hebt geweten,
mijn straten waren leeg,
geen bloemen op het graf,
de dauw die vroor, oor
aan een zijde, en olieverf
mijn geweten wiste
met vele bloemen
zo scheen de zon, in
het woud mijner dommen
op linnen doek mijn streken,
nooit geweten, dat je het wist…
Vaak bij dage
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.074 Vaak bij dage schuift een droom
nacht en woud vóor mijn gezicht.
Wij gaan saam, van boom tot boom,
door een troebel licht.
Droef zo droef breekt soms de maan
door het zilverig wolkenvlies,
dat ik u verloren waan,
eer ik u verlies.…
Boktor
snelsonnet
3.3 met 3 stemmen
710 Je velt een boom met frisse tegenzin,
Maar maakt een boktor tal van grote gaten,
Dan moet zo 'n boom toch echt het leven laten,
Een boomchirurg ziet daar geen gat meer in:
"We gaan daar in die Winterswijkse wouden
Dat beest verdomd goed in de gaten houden."…
Schemering in 't woud
poëzie
3.2 met 15 stemmen
4.536 een matte lach uit droeve wolkenbrauwen
doet flauw de teed're nevel blauwen
in 't gélend woud. -
Ik zie de bleke stervenswenk.
Ik voel het doffe duister in mij dringen
en verre stemmen hoor ik zingen
al wat ik denk. -
Waar zijt ge, Dood?…
Vaarwel aan t, woud
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
977 Ei, zie van ver nog wordt het woud
Zijn groet aan ons niet moe,
Daar 't wuift met tak en twijgen,
Die duizend stemmen stijgen;
't Roept ook vaarwel ons toe.…
Woud van zoete dromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
934 in het woud van zoete dromen
groeien buigzame bomen
groene kruinen wuiven schaduwen
waar de zon de bodem te vurig raakt
jaarringen genieten er de taaiheid
van een gewortelde kracht
vogels knappen er een uiltje
rond de schemer, in de nacht
er klinkt een heilzaam lied
in de sporen van de wind
daar, waar de weelderigheid
het leven zijn…
Het woud van oog om oog
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
584 Intussen oefent zij
zwaard- en vechttechnieken,
en rent door het woud
van oog om oog,
waar zij haar messen slijpt
met tegenspraak en
heerst met brute kracht.…
Woud van duizend bomen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 in het woud van duizend bomen
stonden zij - middenin de bloei
van hun kaarsrechte fiere leven
toen zij meedogenloos omgehakt
eerst de ene dan de andere
terwijl zij vielen
klonk er geweeklaag
en er was gehuil maar
beulen hebben geen oren
hun harten bevinden zich
diep in hun portemonnee
er meandert bloed uit hun handen…
woud van ijzer 2
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
634 in de bodem
sluimeren de doden
de zomer is gestopt
in het woud van ijzer
lopen flarden treinrails vast
een man staart over het water
bang voor de draak
die het denken verslindt
hij strijkt zijn haren glad
de tijd kruipt voort
in de leemte tussen graniet
en het gekwelde hart…
Zielsverwant
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
534 Een heimelijke hartenkreet onloochenbaar en puur
De meedogenloze hartenpijn door zelfopgelegd censuur
Het woud van mijn emoties overwoekerd door pure angst
Als visser op de open zee huiswaarts kerend zonder vangst
Met een mokerslag moet ik breken door de sterke rotsenwand
Om de liefde te verklaren aan mijn tersluikse zielsverwant…
Winterzon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
566 Traag strijkt haar stralende lach
over het oogverblindend wit
en tovert met speels gemak
een tapijt met duizend diamanten
Beroert vervolgens zacht en teder
het duistergroene woud
met handen vol fluwelig dons
Liefkoost met haar koele warmte
mijn waterkoud gezicht.…
Eens...
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.531 Kom,
laat me je vertellen
over een wereld ver van hier
waar ooit - verscholen in het woud –
de mist met stralend maanlicht paarde
na de daad verdween de minnaar
liet zijn geliefde zwanger achter
zwellend tot - een cyclus later -
deze negen nevelkinderen baarde
de jonge moeder rolde blozend
al haar stralen rond en rond
tot zij – ver boven…
Vloed
poëzie
3.3 met 19 stemmen
2.865 De dag verdween in tranen: regen gutst
Langs rots en ruigte, en klettert op de paden -
Wat stuit de golf, die langs de bergen klutst,
En breekt door 't woud, met rots en woud beladen?…
Bron
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
679 ´s-Avonds,
wanneer je in de verte staart
lijken ze op diepe bronnen
waaruit op mysterieuze wijze
de nacht
over akkers, wouden en steden vloeit,
de aarde bedekkend
met een zee van duisternis.
Zó donker zijn je ogen,
mijn licht.…
En dan roffelt het
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
7.512 Tussen de lage nevels
van de vroege morgen
Voorbij de weidehagen
waar de dauw het gras kust
Zoek ik aan de bosrand
de vogel van onrust
Hij wacht op het zonlicht
Lacht als het daar is
de schaduwen weg
achter beuk en hazelaar
En dan roffelt het
door het woud
De specht bekvecht
met het hout…
Het meest exquis
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
611 heb je overladen
met de mooiste parfums
kristal verpakt
een goud geschepte
orchidee uit het
hooggebergte nam ik mee
het amazone woud
gaf mij voor jou
het zeldzaam lotusblauw
maar het meest exquis
is als jij opduikt
naast mij uit zee
de zilte geur
die zonnebrandend
kleurt als in het paradijs…
Barre tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
453 pasgeboren droogte ontdoet
bladeren van bomen
en woorden van betekenis
ontleedt zich in ongerasterde atomen
ontdoet zich van geboorte
tot op onverbloemd geraamte
kanalen ontsluizen zich tot
verten zonder horizon
zodat ik doorzichtig kan zien
als kaalheid van doorwinterde wouden
die zonder aanzien of omhaal
al het onzichtbare verjaagt…
Bodytalk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Een pijnloos eiland in een zee van blauwe lucht,
een woud van groene weelde, een strand van
golvende haren. Geef mij de sterren, een ziel,
geef mij een lichaam.…
Station Bosvoorde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Boven ons, oude reuzen van het
woud. Onder ons, verdorde varens,
ontluikend daslook. Tussen ons,
korte woorden, korte blikken,
snelle passen. Onze stappen zijn
meer verzekerd dan ons spreken.
Boven ons, een oude gelofte.
Onder ons, turf die is blijven
smeulen. Tussen ons,
een heel leven.…
In een gedicht ben ik het veiligst
gedicht
3.6 met 53 stemmen
18.563 Hier ben ik als Adam
in mijn eigen woud:
elk woord een toevluchtsoord,
een scherpe bijl,
een kogel,
een trouwe, gehoorzame hond.
En ik hun meester
en pleegkind.
Hoewel verwond
en getroffen
weet ik me in een gedicht het veiligst.
------------------------------------
uit: 'Tolk van het moment', 1999…
Elfjes suite 2008.08
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.456 Als
boom vermomd
verbergt hij zich
in het uitgestrekte woud
Terrorist!
2008. Custor…
nooit thuis
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.038 als de geboortestad
een neon paradijs
toch mijn thuisplek
de tijd zich
groeven slijt in de huid
de sneeuw nooit went
bosmensen uit het warme woud
de stad op hun handen tellen
de tranen in mij een vloed
terwijl ik vrolijk dobber
de trein te vroeg
te laat vertrekt
het is de tijd
gevat in mij
ongrijpbaar altijd…
Sonnet van de eenzame zomer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.383 Zo eenzaam is de zomer:
de zachte roep der duiven
in het woud;
het dorsten
naar haar lippen
als rode wijn.…
Late regen
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
792 De aarde drinkt met
kletterende kaken,
in het duistere woud likken
onrustige herten zilveren druppels op.…
alles is zon en brandt
gedicht
2.3 met 14 stemmen
4.937 alles is zon en brandt in de verte duizelt het
de kolos in het blauw
aan de omstreden einder
versteent het woud ontmantelt de boom korjaal
met de krijger wordt rotsgraf een volk
dat verdwijnt
in de verte
valt de kolos in het zand grijnzend in zenit
geen schaduw geen schaam meer te zien
---------------------------------------
uit: 'Vluchtig…
Alles is zon
gedicht
2.1 met 12 stemmen
5.739 alles is zon en brandt in de verte duizelt het
de kolos in het blauw
aan de omstreden einder
versteent het woud ontmantelt de boom korjaal
met de krijger wordt rotsgraf een volk
dat verdwijnt
in de verte
valt de kolos in het zand grijnzend in zenit
geen schaduw geen schaam meer te zien
-------------------------------------
uit: 'Vluchtig…
Ga je mee?
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
762 Ga je met mij mee,
rennen, strijden en vluchten
door het woud der wulpse, wellustige en willende wijven?
Ga je met me
richting zee
naar kwallen, kreeften en vissen
daar kan je je nooit vergissen.
Ga je mee met mij,
alleen of samen,
eindelijk af
op de grote roze zee?
Ga je mee?…
Controverse
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
537 Wat zouden bergen zijn
Als er geen dalen waren
Wat zijn rivieren
Zonder oevers wuivend riet
Wat zijn vlaktes
Zonder nevelige wouden
Aan horizon in ‘t verschiet
Wat is een hemel
Zonder wolken
Zonder vogels langs het blauw
Een strand zonder zee
Een zee zonder branding
Een vogel zonder zang
Een helder ochtend zonder dauw
Kortom…, wat…
vogelman
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
416 de vogelman sprak niet over liefde
wilde niet dichterlijk zijn
hij was niet blij met een gebroken strik
met de ontkomen bijna dode sijs
de vogelman was niet uit op doden
leestekens wilde hij nalaten
sporen achterlaten
het gevederde van zijn merktekens voorzien
de vogelman god in het woud
de ziel gevangen in zijn eigen strik…