5142 resultaten.
Proef het maar
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.093 Zuchten en wenen
ook dat hielp niet
alleen je hete adem,
alleen je warme zucht,
alleen je zacht gefluister,
mijn verdriet stilt het niet.
Jouw lichaam proeven
Jouw lippen zoenen
Me spiegelen
in de pupil van je ogen
Het kuiltje in je wangen
Dat hield mij gevangen
Een kort verhaal...
...Ach...…
Stilstaan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
683 Even stilstaan, dat doe je
als je een liedje maakt,
leert mij de Drentse zanger,
stilstaan in de tijd
het is stil op de gedichtensites
dichters komen op adem
als in eigen tijd teruggekeerd
zijn ze op zoek naar wat komt
waarachtig stil zo wil ik staan
even omkijken naar waar ik ging
nog niet verder kijken
dan een nevelige horizon…
Gewichtig
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.763 Als ik niet meer adem
omzwachtel dan mijn lichaam
met herinneringen en begraaf me
in het vluchtige van je gedachten
beitel mijn naam
in de tijd die we samen
liefhadden
lachten en waren
mocht dat niet gaan
delf dan een slaapplaats in de aarde
waarin ik dromen kan
maar alsjeblieft…
plaats geen kruis op mijn graf
of een dekplaat met…
Maskeren
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
1.100 telkens als
mijn tranen vloeien
vries ik ze in
en vorm
figuren van ijs
zelfs de warmte
van mijn adem
tracht ik te verstenen
om daarna alles
te stapelen
tot een standbeeld
van bevroren water
en koudgebakken zand
met hamer en beitel
plooi ik rimpels
tot een gelaat
van een doods bestaan
aan het voeteinde
kras ik nog wat…
geeft
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
767 De zomer ademt alweer haar laatste adem
vurig brandt de koperen bol door
geen zoektocht meer
ontwikkeling in ieder nieuw kasteel
zielsverwant in een vlak overvloedig groen
land
leuk is gewoon
plezant
en het zand
danst
net als ieder in dit leven
die dit leven leeft
een engel geeft.…
In klare taal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
638 het jaargetijde bloost
waar de vurige zon de einder kust
de zilte golven doorklieven
als een meditatie ontspanning
waar adem lucht geeft
in “klare taal”
spreekt de zee geschiedenis
óngepenseeld in een stijl
dit doet mij denken aan
dat jij jij bent
je doet wat je moet doen
in ieder seizoen……
Merktekens van tijd
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
567 Brokstukken van tijd,
bottende knoppen, zaaigoed
van ademende sterren.
Weerschijn van toekomst,
streling van bekentenissen
bekleed met woorden.
Tijd vergelijkt zich
in versgeaarde wegen,
er is niets dan tijd.…
Licht
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
620 Licht dat schaduw werpt en stilte,
doet ademen en verrukt,
moed geeft en vertrouwen wekt
ook als niet alles lukt.
Licht dat ons verzoent met einde,
met oponthoud en pijn,
dat vrede brengt en toebehoren,
licht dat er zal zijn.…
Zomerhitte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
427 de duinen liggen in warme plooien
zand brandt onder onze voeten
wind brengt als warme adem
goven van zout vanuit een hijgende zee
lichamen geven zich gewillig bloot
verhitte zinnen vloeien druppelend
openen een bezweet verstand
maar vinden enkel zomerhitte…
Ontdooid
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
543 Vlokkig dwarrelde bevroren wit
in de ijlheid van ijskoude lucht
en vormde mijn kristallijne adem
die brak in de blanke leegte.
Op het netvlies van mijn oog
schetsen zich de kleuren van een regenboog,
ontdooit het eerste groen.
Voorbij is het witte seizoen.…
Vergankelijkheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
703 de vergankelijkheid wordt duidelijk zichtbaar
nu het ineens slecht met je gaat, eis je
ondanks alles toch een glas cola
als een engel met vleugels lig je tussen
de kussens van het te grote ziekenhuisbed
blijkt jouw wil sterker dan je lijf
dat moe is, happend naar adem
heb je je over te geven aan wat komen gaat
maar niet zonder slag of stoot…
Er was geen applaus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 heb je bergen beklommen
begon in het dal
op weg naar jouw heelal
er waren geen passen gelegd
of duimbreedtes toegezegd
heb toch alle barrières beslecht
hoe hoger ik kwam
des te meer jij
mij de adem benam
in openbaring van je wezen
een ruimte krioelend
van onzichtbaar leven
er was geen applaus
ik voelde me klein om zo dicht
bij…
Beweeg voort
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
840 De wielen draaien door
als de raders in mijn hoofd
Een file van gedachten
die mijn motor doet stotteren
Met spiegels kijk ik terug
naar wat ik achter laat
Meestal niet veel goeds
enkel roet
Kijk niet enkel achteruit
Maar kijk ook eens voorruit
Anders zie je niets
mis je kansen
Tot de motor
zijn laatste adem blaast…
Metrum van levensakkoorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Luisteren naar rust
in akkoorden van muziek
adem van instrumenten
die ritme brengen
in balans en lijnenspel
vanuit evenwichtig denken
dat noodzaak hierin ligt.
Horen hoe het leven
niet altijd metrum aanneemt
voor evenwicht zo goed
maar in eenzaamheid zoekt
naar kromme noten
die de tonen breken
waar de noodzaak in ligt.…
Geest van as
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
794 Boogschutter met bliksempijlen
Schiet asjeblieft dat kreng uit mijn kop
Zwevend lichaam
Geest van as
Ik wil de eeuwigheid
Vroom en vergeven
Ik wil de wijn smaken
Tot het einde der dagen
De adem ruiken
De levenskracht voelen
De engelen horen
De goden zien
Ja, ik wil de onvergankelijkheid
Maar ik hoef er niet bij te zijn
Zwevend…
met liefde
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.393 het raam gaat open
en ik draai rond
verdwijn voortdurend
in de wind, gekruld
zoals een zee-adem of een woord
van trouw dat minnend
tot mij komt
het zal zacht zijn, zachter
dan de binnenvleugel van
een vogel
die geen
andere naam heeft
dan die waarmee hij geboren is
uit het blauwe
uit het lichaam van het licht
in de…
Gedenksteen
gedicht
4.0 met 5 stemmen
12.064 Konden de doden
zich herdenken
welke woorden
zouden zij vinden
voor welke namen
aan wie vragen
wiens adem
te doen stokken,
van wie het leven
af te breken?
Als de doden zichzelf
konden herdenken,
hoeveel minuten
zouden zij zich gunnen,
is om de doden
te herdenken
de duur van de dood
toereikend?…
Guitar man met extraatje Bob Dylan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
824 Hij stinkt naar lang verschaald verleden,
maar in zijn adem klinkt de blues.
I ain´t dead yet
Stembanden trillen
Zalen verstillen
Altijd weer willen
Move on, Bob Dylan!…
Langzaam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
517 Bliezen adem
in onze zielen
en verlangden naar wat
blijven zou.…
Elleboog in elleboog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
852 Voor Jeannet
Elleboog in elleboog
Word ik vanmorgen
Met jou wakker
Adem die haast
Onhoorbaar mijn
Gezicht beroert
Zo zacht dat ik
Twijfelen kon of
Je er nog wel bent
Rust zoals alleen
Totale rust kan zijn
Ogen die nog worden
Toegedekt door luikjes
Die weldra opengaan
En wij die in allesomvattend
Vertrouwen met ons…
Zo eindeloos dichtbij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 heb je wegen gelopen
de paden gezien
die jij bent gegaan
ontmoette je
steels in een spiegelruit
je zwaaide en lachte
ik verwachtte je stem en
verrassing in ogen
maar herkenning bleef uit
je danste
lichtvoetig de lente
bleef ongrijpbaar voor mij
heb je adem geroken
jouw warmte en liefde
voelde zo eindeloos dichtbij…
Warm van verlangen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
576 heb je hand gepakt
met vingers
warm van verlangen
hoorde je adem
voelde de
slag van jouw hart
keek in je ogen
waar wij elkaar wisten
tot aan het diepst van je ziel
maar woorden konden
de stilte niet overbruggen
die er tussen ons hing
zelfs tranen
wilden niet stromen
in een bedding zonder geluid…
Zuivere hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
586 Met iedere wanhoop haalde ik adem in hoop!…
koud versterven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 nu de herfst zijn intrek neemt
in huid, mijn haar en langgerekte adem…
*
op het laatste moment kwam er nog
de glans van ganzentrek
hoog en ver
gevleugeld onder licht
verschafte het een vergezicht dat
water overwon
de zon vertelde van haar kracht
reeds tanend, tussen winterkou
ze kleurde roder op een boom en blad
haar avondbad…
mijn seizoen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
630 Onbekommerd
slenter ik door
zachte aarde
en ritselend blad
Laat voetsporen achter
en kijk niet om
De wind veegt
ze met
een nonchalant gebaar
weg
Verdwenen is mijn leven
Ik adem
witte wolkjes
Blaas plagend door
flonkerende nijverheid
En strijk met
een vinger voorzichtig
over de kwetsbaarheid
van de herfst
een geur…
Gesproken stilte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
567 Stil zijn is ademen
zonder lucht te kapen
een doorbloeden
van levensaderen.
Stil zijn is een luxe
een voldragen bestaan
dat niets hoeft te doen
om te weten wat nodig is.
Spreken is een last
een strijd om licht
om aandacht en ontzag
dat daden moet werven.…
achter de schermen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 verkleur je zicht naar vrije
wolken…
door dit glas lijkt het niet veel
jouw ademnood verrast
je keel
als razzia’s de straat
bestieren
veiligheid voelt zo beperkt
het werkt niet, als een ander
onderduikt – en stikt-
het riempje strikt nog
rond het hoofd maar toch
je hebt er altijd in geloofd
dat ooit de lucht jouw
adem sterkt…
Krokust blauw de zon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
693 waar vale lucht
zich buigt
het koufront
dwingend onder
warme lagen kruipt
tasten winter
en de lente naar elkaar
valt sneeuw in
harten van narcissen
en krokust blauw de zon
toch wordt het spel
snel door de warmste
adem overheerst
gewonnen door het licht de
winter zwicht en lente triomfeert…
toen (voor S.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 of voelde je de druk
in het vroege blauwe licht
de woekerende onpeilbare pijn
die je de adem benam?…
Als
gedicht
4.5 met 6 stemmen
4.043 landschap was
ze zou bewegen in de wind
stilte opzoeken
in het gegil van krekels
ze zou de zon om water vragen
wolken om genade
bladeren om een voetstap
de aarde om een vore
en een vlieg
ze zou het licht verschuiven
donker omschudden
vogels zouden stilstaan
als penselen in de lucht
En achter haar uitgestrekt
zou de stad blijven ademen…