7023 resultaten.
De kant die verdween
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
295 één zin
het maakt niet uit
en iets ouds
laat los
niet alleen zij
maar alles wat
aan haar vastzat
neefjes
nichtjes
tantes
ooms
zonder afscheid
een hele kant
trok zich terug
alsof zij er
nooit was,
zij blijft bij
wat gebleven is
maar niets
blijft terug
verlies
is niet het gaan
maar het verdwijnen
terwijl je kijkt…
BEWAARPLAATS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 Het is een plaats
om te bewaren,
op te slaan, niet weg
te gooien, nog niet
definitief afscheid van
te nemen, een locatie
van uitstel tot ooit,
een keuze voor her-
overweging, een gelegen-
heid om te kunnen
terugkomen op de aan-
zet tot nooit meer
kunnen bezitten of een
nooit meer terug, een
overbrugging naar
een einde,
wellicht voorlopig…
Afscheid slaat gaten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 Afscheid van innig geliefden
jaapt gapende gaten in onze systemen
waardoor alles naar binnen,
maar ook mag verlaten.
Bij boos afscheid zouden we deuren
bruusk, bruut dicht willen smijten,
maar vroeg of laat gieren de kieren.…
Een laatste traan...
hartenkreet
4.4 met 41 stemmen
3.070 In het diepst van de nacht
voel ik je kus
Ik voel je lichaam
tegen me aan
Je lieve lach
Je zachte kus
Je boze blik
Je warme knuffel
Ik heb het niet meer nodig
Ik mis het soms alleen
Want zo’n mooie liefde
Vergeet je niet meteen
Morgen neem ik afscheid
Van je liefde en je bestaan
Maar vannacht zal ik nog aan je denken
En vloeit er…
kortstondige vriendschap
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.518 ik zag je
aan zo’n godverlaten toog
er groeide vriendschap
die wat glazen duurde
ik sprak
terwijl jij onbewogen tuurde
bedeesd vernam
wat mij zoal bewoog
je stelde mij totaal
op m’n gemak
voor even nam ik
afscheid van de aarde
maar toen mijn blik
je glazen ziel ontwaarde
bestelde ik …
een nieuwe fles cognac…
gaan en komen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.136 ik engelen zingen
over het lied van Licht
zij hebben weet
van aardse tranen
telkens als iemand
naar het ongrijpbare
wordt toegedicht
met een tedere lach
heffen zij haar op
ervaren de pijn
van een onuitgesproken
gedag
toch klinken er
zachte geluiden
van duizenden harpen,
ontelbare handen
reiken naar haar,
afscheid…
Jong volwassen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.898 Tranen van puur gemis
biggelen naar beneden
jouw kleine jonge hart
heeft al teveel geleden
Mijn hart lijkt te breken
bij het zien van je gezicht
hartverscheurende snikken
huilend knijp je je oogjes dicht
Afscheid nemen is zo moeilijk
en dat doet ons alle drie pijn
het spijt me, mijn kleine bink
dat je nu al volwassen moet zijn…
Mijn oneindigheid
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
768 Ik zweef door talloze zwerken
Mijn geluidsloze vlerken
Brengen mij verder dan enige kim
Ik ben mijn eigen schim
Opblauwend in nakende dageraad
Moment, dat ik sterfelijkheid verlaat
Parelend gedroppel aan menige halm
Reden voor mijn stervensgetalm
Mooie woorden bij het graf
Omgeven door kattenstaart en hondsdraf
Afscheid van de goegemeente…
Ik heb je niet gekend.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.794 Gekend
heb ik je niet,
gezien
heb ik je niet,
van je gehoord,
dat heb ik wel,
en dan beseffen
we weer
eens temeer,
dat het leven
zo betrekkelijk is,
want zo ben je er,
en zo
staan we aan je grafje,
zo ben je
vol in het leven
en ineens
is dat leven voorbij,
nemen we afscheid
van een veel te jong mens.…
Dichtbij en veraf
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
3.122 met veel liefde
werd tijd rekbaar gemaakt
en lange tochten
werden vruchtbare reizen
naar gloedvolle jaren
in natuurlijk samenzijn
tot een laatste zonsopgang
de rietkraag aan de overkant verlichtte
een laatste reis wordt werkelijkheid
het afscheid is zwaar
maar,
de onbekende bekende zwaait
laat de koffers maar staan
een hand…
Rust zacht Victor
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.768 zo plotseling weg
schouderophalend, de duimen tussen de bretellen
een buiging en klak af
ook die schelmse lach
-geen tijd-
om afscheid te nemen
en nog vanalles
mijn berevent
ergens daarboven
meer Antwerpen
een stukje Victor
een stukje Verdano
een stukje Cyriel
mooi man
--------------------------------------------------…
mijn vriend
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
2.523 voorbij
de deur
toen de ochtend kwam
de geur van dood in het gras
ik zat naast jou en
mijn eigen leven in zachte
kleuren en witte vlokken
je zou niet terugkeren
toch niet naar mij, slechts
diepe stilte in het afscheid
ik heb je gestreeld
in het druppelend daglicht
en in al die jaren, langzaam oud
ga nu, mijn vriend
naar het onbekende…
Vrijheidspartij - oproep aan Driek van Wissen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
994 Geert Wilders haalde na zijn afscheiding van de VVD de voorpagina's met zijn verhuizing uit de Utrechtse achterstandswijk Kanaleneiland omdat hij zich daar bedreigd zou voelen door de allochtonen.…
reis
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.764 voor mijn moeder
je reis geboekt
je tas gepakt
het inchecken ondergaan
de instapkaart uitgereikt
van bewust naar onbewust
van daglicht naar schemering
je bent niet echt vertrokken
je aankomsttijd onbekend
het afscheid ontstellend zwaar
je zwaaide cum laude uit
dag lieverd, laat los, ga maar
tot later, tot ooit, tot daar…
Ik groet beleefd
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
3.963 De mensen klagen veel
en willen kwetsbaar zijn, de handen
strelen van hun stille chef
ik herken het spel
van toen ik leren moest om hogerop
te komen -
de straten
zijn bekend, maar niet de mensen
ze wachten vaak
ik groet beleefd
en op mijn deurmat heb ik welkom
laten schrijven
maar nieuwe vrienden zoek ik niet,
dus afscheid nemen…
Voorjaar
netgedicht
4.4 met 49 stemmen
2.417 weidevogels uit het niets
met hun oorverdovend gekrijs
de stilte vullen en rechts van mij
treurig ogende preien en
boerenkolen met hun uitgezakte
permanentjes de spade vrezen
scheurt plots de wind het hemels
matras aan flarden
zie ik schaduwen geboren worden
tegelijk met het eerste lam
daar is het tijd om mijn rug te
rechten en afscheid…
Vreetbui (ik eet...)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 ik eet
de dag door met woorden en letters
van drop, chocola
en hele zinnen zoethout
waar ik op kauw kauw kauw
ik drink
de tranen van mijn lief, de lege blikken
na het afscheid
het regenwater in de koude
goot
één theelepel dood
's avonds als ik misselijk voldaan
mijn bureaustoel bezet
kots ik poëzie…
Dood Moment
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
690 aarzelt de dag
of zij zal buigen
voor de nacht
Die heimelijk
vermomd als schemer
haar weerloosheid
heeft afgewacht
Gewichtloos is
de lege stilte
Nog onbestemd
dit dood moment
Ik kan het vangen
in mijn hand
de vijand weren
Door medelijden overmand
zal ik haar vragen
of ik haar laatste licht
mag dragen en
om het afscheid…
Laat haar slapen
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.716 Heer laat haar niet langer lijden
neem haar op in heerlijkheid
zo te leven is geen leven
't is gekomen nu, haar tijd
Laat haar nu maar slapen
'd ogen sluiten voor dit leven
afscheid nemen kan niet meer
tijd daarvoor is niet gegeven
Wilt U Heer haar doen ontwaken
daarboven in Uw Vaderhuis
herenigen met die zij lief had
breng haar Heer…
Zo te zijn als sterven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
990 In blakend goud ontmoet ik jou
aan het eind van mijn eerste levensjaar
al zie jij er ouder uit geef ik
je toch mijn hand en vraag je
om voor even mijn moeder te zijn
niet te lang, want moeders sterven
voor je ze kent en het geluk
wat ik lees in het venster van mijn
buurman is gelijk vaders troef, de kaart
die hij nooit heeft gehad
afscheid…
leven
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.056 Afscheid nemen is zwaar
kan je niet vergeten
voel me angstig. raar
zul jij dat ooit weten?
Leven, het bestaat
je maakt het iedere dag mee
naast wie je ook staat
soms ben je er niet mee tevree.
Luisteren en samen praten
maakt dat je elkaar vergeeft
iets wat je niet moet laten
'n belangrijk iets waar je voor leeft.…
De dichter en de nimf
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.048 Ik huil je een rivier als
je zegt dat je gaat
Ik muilkorf je als je
over ons afscheid praat
Ik zwem in zilte tranen
naar je toe
Hoe lang ik ook dobber,
kopje onder,
in je milde stroming
In je golven die verlangen,
dan weer kolkend
dan weer gedwee
Zwem samen met mij nog
een eindje mee
Ik verdrink liever samen in
je zielepijn…
Aan weggaan
gedicht
2.8 met 30 stemmen
9.897 tak van wilg
stam van berk
roerdomp
bank
prullenmand
en tussen riet
dat je daar ziet
een meerkoet
een waterval
een minderkoet
een waterviel
in ons geval
afscheid van
wat in woorden
en aan water
heeft bestaan
van onze liefde
van on
zel iefd
e
rechtop lopen
daar vandaan.
------------------------------------------------…
Vlucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
621 Oude tijden herleven
In beginsel beschreven
Onontkoombaar heden
Geraakt en geleden
Gegaan en gezondigd
Wist niet wat we konden
Wat wij doorgaans deden
Wilde het niet weten
Het afscheid genomen
Gezien en ook geroemd
Grinnikend genoten
Gewend door pijn groter
Gelaten en bedroefd
Maakt heden gesloten…
Met gebroken ogen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
610 je hebt het blad
nooit voor de mond gehouden
het dwarrelt naar de grond
uit vingers die
onmachtig zijn om
alles in de hand te houden
jij hebt altijd
de rug gerecht
maar nu lig je gestrekt
laat gods water
over akkers lopen in een
afscheid met gebroken ogen
toch zal uit as
jouw feniks weer herrijzen om
levend in herinnering te…
Negeren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Maar mij iets belooft
dat naar liefde smaakt
of een
afscheid
dat minder
wanhopig
wordt
en
dromen
niet laat barsten
als je mij weer ziet
en elke gebaar met
koude
ogen negeert.…
Kristal in dwarrelwoord
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
482 je sneeuwde
in het afscheid nemen
vlokte kristal
in dwarrelwoord
stapelde in
wit bedekken
wat onze oren iets
te vaak hadden gehoord
in vlagen vervaagden
je stappen naar de trein
de sporen dubbelden
omdat ik bij jou wilde zijn
de laatste kus
smolt op je lippen
jij vertrok en ik bleef buiten
zwaaide naar besneeuwde ruiten…
Dag lieverd, heb je alles?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
528 Ik hoor in zijn afscheid
de adem van de Heer,
Ik ben verrast!…
een ervaren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
522 zonder ook maar één schaduw van wolken
glijdt een zonbeglansde wereld
naar zoet sensationele sfeer
waarbij onbedeesde vlinders
zich gretig verzwelgen
in windstil geluk
en toch ervaar ik het gegevene
als emotioneel beladen
omdat ik herfst reeds in mij draag
afscheid nemen
maakt de mens een beetje klein
zelfs al reikt het verwachtende…
Uitreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 het vlakke water van de vaart
lonkt naar de weidse overzijde
alsof het zeggen wil, tussenbeide,
dit is afscheid dat hier rondwaart
deze angst gebiedt de binding
elke omarming weer te verlaten
te wijken naar verre weiden,
langs onbekende ogen en straten
zodat niets in afsluiting verstikt,
zich nachtenlang doorwaakt
of genegenheid…