1707 resultaten.
Papa Bunker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 Maar nog tikte de Friese klok op weg naar een
slagveld, wachtend op een ongelegen uur, min die
ene minuut van waardig afscheid nemen met de
woorden die Jezus ons geleerd heeft:
'Mijn vader die op een tak zit,
eindelijk knakte de nachtmerrie van het zinloos
paalzitten tot in eeuwigheid.'.
Einde?…
Het schaakspel
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.218 En de klokken tikten maar door.
Oh wat een naar gesternte hing er over hun eindeloos spel!
De ene man was zo gek dat hij met een suikerklontje op zijn hoofd moest schaken.
Bijgeloof van hem.
Schaken, schaken, wiedewiedewaken.
De witte pionnen gingen door hun knieën.
De witte zware toren viel om.…
het keukenraam
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
617 hij staart wat uit het keukenraam
de klok tikt langzaam door
verstrijkt de tijd genadeloos
daar zijn geen woorden voor
zijn denken is als vogels
die fladderen in zijn brein
met maar een rustpunt, telkens weer
'kon ik maar bij haar zijn'
zij zit wat suffig in de stoel
speelt met het tafelkleed
de zuster geeft haar stukjes brood
omdat ze…
Antwerpen
gedicht
2.4 met 8 stemmen
8.898 -----Het gelui der klokken vulde, mét de regen,
-----de smalle straten en de pleintjes.
-----Mannen met gezichten als van Albrecht Dürer
-----liepen voorbij; hun baarden hielden
-----de druppels vast als struikgewas.…
De onbekende soldaat
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
773 Klagend bonsden klokken, heen en weer,
als de bommen, obussen en shrapnells vielen
dan wilde je wel buigend nadenkend knielen.
Want alles kwam, en alles moest verdwijnen.
Nooit voel jij je instinct beter dan in de loopgraven
omgegeven door braven en kapotgeschoten bomen.…
De zuiplap
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.543 Zoals je daar nu zit, als een volgezogen dweil,
één pilsje is jou niet genoeg, een krat is meer jouw stijl
Zo gaat het elke vrijdag, 's middags rond een uur vijf,
alcohol wordt aangesleept, in de kantine van het bedrijf
De werkweek wordt afgesloten, wekelijks met dit ritueel,
het weekend daarmee inluidend, met dit dronkenmanstoneel
Als de klok…
Kerstmis
hartenkreet
1.6 met 7 stemmen
1.842 aan boom en bonte kaarsen
want Kerstmis komt er aan
en even later bij 't nieuwe jaar
gaan klokken twaalven slaan
we gaan weer aan het feesten
met champagne of kalkoen
met glitter en kadootjes
we gooien met de poen
maar ik word stil wanneer ik denk...…
Huis
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
802 Als wij ons gewekt weten, is het
daar om de klok er op gelijk te
zetten, de kalender af te scheuren,
de tekst te onthouden en er die
dag naar te leven:
Dat wij voorwaarts gaan, opgeheven,
monter en voldaan. De schoenen weer
tot onderdaan, maar eerst de feiten
op een rijtje.…
december bloez
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
611 zon
net zo plots als het begon
aan het begin van die
donkere weken
die niet snel genoeg
verstreken
maar nu is dan toch daar
zicht op de belofte
van nieuws en licht
in het nieuwe jaar
eerst nog oliebollen
met of zonder,
appel en krenten en onder
suiker bepoederd
wachten op de klok…
Mijn stad, jouw stad?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe
boven de daken in een
verbale dramatiek schildert
een zilveren vogel zijn pirouettes
heldere witte sjablonen op de
marmeren portieken van de horizon
de waterzon speelt met mijn blote
voeten op het koude beton, een
uitnodigend spel als een tevreden
kind in het park z’n donzen klok…
Oud
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
812 De klok die draait zijn uren.
Ze rijgen zich aaneen.
Hoe lang het voor jou zal duren
Je slaat je er wel doorheen.
Want wie bij voorbaat zit te kniezen
Over wanneer hij er niet meer zal zijn.
Gaat alle moed verliezen
Voor zijn vrienden is hij een groot chagrijn.…
We stalen vast de toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 Hier heb jij vandaag alles wat je wilt
nog steeds mag hebben, de klok staat fier,
en ik ben ook een hangertje om je hals
een glimlach om je kraaienpootjes.
De tijd wordt eerdaags expert en een graf
ik ben al gestorven om het uit te proberen.
Deze nacht met zijn overdonderende stilte
gaf al een hightea zonder molm in de balken.…
Vertigo Noes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 Het kerkgezag van ouderlingprelaten
Weerklonk door bijbeltekst en menig psalm
In goudkantoor, op markt, in lakenhal
In hun sermoenen mocht gods woord wel baten
De kathedraal waar daaglijks klokken luidden
Tot 's avonds laat en zelfs rond middernacht
Daar vond men onder dienaars één die lacht
Om redenen die ik u zo zal duiden
De vader van…
Ven-nevelingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 De nevel dempt alle geluiden,
het wordt kil in het ven,
nog even en de klok gaat luiden,
dan wordt het stil in het ven
Nog even en de zon gaat dempen,
duisternis in het ven,
ik begin te lopen,
snel weg van hier,
van wie ik ben.…
Rossig rendez-vous
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
306 ook goed, inderdaad
ik zag je, maar 'k was eigenlijk te laat
verschrikkelijk, als iets is
dat ik haat
dan is het wel de klok die mij verraadt
ik sprong last minute in de trein naar Gstaad
al zwaaiend kuste ik jouw lief gelaat
en hoop dat dat rood souvenir jou baat
dat medium of large jou ook goed staat!…
Sic transit Neapolis
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
85 waar niemand sterft
lichtgetint langs blauwe baai
onder de rook van herculaneum
en de nog niet dode vulkaan
in stegen dromen schooiers
van een eerlijke munt
in de moderne assemblage
de autofabrieken van Beieren
waar hard werken beter loont
dan alle dagen in de sloppen
aria's te heffen hemelwaarts
met een tenor van bronzen klokken…
Droom-Huis
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.518 In de koele en verzielde toon
Staan de dingen stil en schoon
Dingen zonder naam, maar zo vertrouwd
Dat wij geen behoefte voelen
Hen met namen te bedoelen,
En geen klokken tellen tijds verloren goud...…
De Milde Keizer
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.160 De keizer wil de bronzen klok horen,
Want zijn vader wordt wat kinds en doof.
Elke avond test hij de tien grendels van de schatkist
op de roofzucht van een rebellenmacht.
2 maagden schonk de slaaf aan de botergeile keizer.
Ze mogen hem koelte toewuiven met palmtakken
hem druiven voeren met wulpse zwier.…
Naar Drie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
932 desorienteerde
Polaris keek
niet langer op mij neer
en bang te moede
wankelde en neerwaarts
zocht mijn blik
Op weg naar Drie
en Speuld en speurend
bleef ik staan
Hernam en wist
omhoog daar ligt
en licht nu weer en licht
mijn gang
ikzelf alleen mijn koers
En achter blijft het bos
waar donker nacht
een ander reiziger
bedreigt
en droeve klokken…
EKSTERS EN RINGEN IN JE STEM
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
703 jouw stem is een donker water, waarin
zilveren spiegels
boten met gehesen zeilen, de belofte
van verre eilanden
je stem is de dood die ik vergeef, de klok
aan de hals van een kruis
naar de stad loopt een woestijn, straten
herinneren zich niet zichzelf
in je stem worden zonen overhoop gestoken,
en huilen alle moeders
je stem is het…
Ouwe man.
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.003 Elk uur lijkt wel te kruipen
je kijkt steeds op de klok,
de dagen lijken op elkaar
en ’s nachts, dan ben je bang
Dan tel je alle uren,
de schimmen op de muren
en je luistert in je bed
naar de stemmen op de gang.
Daar zit je nou te zitten
daar zit je, ouwe man
geen mens die naar je omkijkt
en de dagen duren lang.…
- Totdat de tijd stil staat -
netgedicht
4.1 met 45 stemmen
1.345 Tijd wordt een afgrond die mensen verslindt,
zacht tikt de grote oude klok, het is 'nu'.
Verschrikkelijk kunstmatig en melodramatisch
Mild wordt gewaarschuwd het einde begint.
Heftige momenten, een leven vol tijdnood met vragen
mensen die denken, dat dromen niet verder blijven gaan.…
Depressieve Buien
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.340 oude fiets hangt troosteloos en verroest
met één wiel vastgeklemd aan de oude brug
bleek lantaarn licht wint aan kracht door schemer
‘n Druipende zwarte hond met een blafhoest
pist over mijn molières, schurft op zijn rug
een depressie hangt over de stad en mijn gemoed
de bos bloemen voor jou zijn verlept en overbodig
je komt niet meer, de klok…
Liefde voor zwemmen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
895 niet
want om een stuk vooruit te komen
lijk jij mij te willen dwarsbomen
Ik mag je dan al jaren kennen,
aan je weerstand moet ik altijd weer wennen
en voeren mijn slagen een ware strijd
eer ik feilloos door het water glijd
Spoedig vind ik dan toch de balans
en zwem ik door jou, mijn waterkrans,
genietend van baan na baan na baan
tot de klok…
Zwart en wit decor ?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
621 Langs gelijke stations
elk uur, jagen wijzers
op elkaar, misschien
zal de kleinste het ooit
winnen op de langen
duur, is de hoogste stand
bereikt aan eigen slag
gebonden, luidt de klok
voor nieuwe ronden, zijn
mensen aan de wijzers van
hun natuur gehecht, al wordt
de finish steeds verlegd.…
is dat heimwee?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
680 dan hoor ik weer de klokken beieren
het orgel dreunen door
de hoge gewelven
van d’oude kerk.
soms, heel soms nog
komt dat
niet te geloven weer boven.
noemen mensen zoiets heimwee
of klinkt dat woord hier te sterk?…
MIDWEEK FIERE STEDE
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
651 Eyks polyptiek
Het hangt nog rond op de
Kermis, spreekt met leerlooiers
Wolwevers en vrije schippers
Het huivert nog bij een terechtstelling
Schiet textielarbeiders te hulp, prijst
De spinmachine en betast Dulle Griet
Staart verbaasd naar twee gouden
Zwanen, van elkaar wegzwemmend
Aan de gevel van een Huis van plezier
Het zet nog klokken…
DE PAUW
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.553 Plots valt de vracht
der vederen zacht,
zacht naar achteren bijénen,
en als in rouw
gaat nu de pauw
stil op zijn schubbige tenen,
naar 't grote hok
met haan en klok,
zijn parmantige woning,
en 't is alsof
de ganse hof
treurt om een dode koning.…
Herfsttuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Ochtend lief, ik wil naar buiten
Er is werk te doen daar in de tuin
Het is niet meer zo druk met bijen
De nachtkou heeft de klok geluid.
Vorige week vlogen er nog bladeren
Maar vandaag is ze stil de wind.
En rood de klimop
En groen de kleine vliegende bladluizen
Met z’n allen opgeschrikt
Door mijn gewroet in de struik.…
‘a theory of mind’ (geen spijt)
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
455 Maar vaker,
en dat geldt zeker ook voor mij
en mijn alter-ego-gerei,
is het zacht gezegd
middelmatigheid wat
de klok slaat
op onze heilloze zoektocht
naar genialiteit.
Of:
in ieder geval de hoop op
geen spijt.…