2290 resultaten.
De zachtheid van je naam
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.580 Wakker worden met
de letters van je naam,
glimlachen naar
de stilte van onze taal.
Het ontdekken van
een diepe, onbekende tint,
verwonderd zijn
om het onuitgesprokene
dat ons zo verbindt.…
poppies
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.120 passchendaele
golvende korenvelden
doorvlekt met rode bloemen
vrede geurend over akkers
verten trillend in zomerse rust
eens was deze aarde verscheurd
verdorven en vermoord
lagen hier resten van mannen
schreeuwden gewonden
in stinkende bloedrode modder
onder fluitend staal
en de dodelijk kus van gas
doden zijn kruisen
keurig in rijen
letters…
Duivelsei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 ik zag alle
kleuren dansen
letters sjansen
tot zij bij
zinnen kwamen
in het alfabet
met verf gedekt
door penseel en mes
op linnen doek
zonder gouden lijst
konden zij hun
duivelsei niet kwijt
in artisticiteit
bijt water vuur
snijdt geld hout
is ego het leidend
principe ikke eerst
vooral een ander niet
bevruchting heeft…
Die zwarte steen
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
2.268 Die zwarte steen van marmer
de grijze letters al wat vaag
het is alleen nog een herinnering
die ik eventjes bezoek vandaag.
Het is hier stil tussen de zerken
alleen het grindpad maakt geluid
het ijzeren hek piept achter mij
wanneer ik het weer zachtjes sluit.…
muzeminnerij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 de woorden galmen in het rond
verzamelen zich tot akkoorden
tot verstand, tot houding
verstandhouding eindstation
van een trein vol mensen
die zich dichter weten
bij het leven en de dood
die daarbij hoort, lacht
om de onwetendheid van zovelen
die geeneens de letter volgen
van hun eigen geloof
te klein om stuk te slaan
vliegen op een…
Onder vrienden en lotgenoten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
935 oppervlakkigheid
Ogen doorgronden ziel, pijn
vlamt op naast een poel
van ongebluste lust en
bitterheid
Blijf nog even en
streel mijn ego nu eens
met zaal leegte en
pseudo intellectuele
persoonlijkheids interesses
Schat, dim de kostbare lampen
het licht verlamt mijn handen
en mijn vurige spraak vervalt
tot ongelofelijk
onbeschofte
drie letter…
Zalige chocoladeletter
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
7.542 brengt hij suikergoed en marsepein
zakken vol van al dat lekkers
voor zoetekauwers oh zo fijn
voor dames en heren op dieet
echter funest voor de slanke lijn
maar je naam in chocolade
is een zaligheid, ongekend
je smikkelt heerlijk die onsjes op
totdat je kilo’s aangekomen bent
daarom voor jou wat matigheid
enkel van je naam de eerste letter…
geen slaap liedje
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.108 een sluimerend pand
met de blinden gedicht
maar bovenin brandt
nog een glashelder licht
hoewel overkapt
en van slapen bewust
verdwalen de woorden
en laten geen rust
ontsnappen de zinnen
doorlopend de deur
naar donkere kamers
vol zwartwitte kleur
de bladzij die gister
of ooit is geweest
ligt letterlijk open
voor ’t oog van mijn…
de dichter bekeken
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
722 zie hier de dichter
neem hem de woorden
uit de welbespraakte mond
en laaf je aan de beelden
die hem altoos omringen
gebruik wat van dat elan
dat een ander kan beroeren
om je wereld aan te kruiden
een letteren specerij erbij
waar het soms droog toeven was
maar vermink hem niet, hij
die de kracht had gevonden
op te staan en uit te spreken…
Principia
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 ontzetting in taal
bestuurde vormen
lijnen van denkend worden
oorsprong van zijn
drink de letters in en proef de dorst van de dichter
drijf met gespreide vingers op de klinker stroom
waar consonanten de vingertoppen betrommelen
absolute ruimte zal
vanuit zijn eigen natuur
zonder relatie met het externe
altijd onveranderlijk en onbeweeglijk…
Een schrijven...
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
757 Letters dansen,
vervagen door het vallende traanvocht.
De pen is ter ruste gelegd…
bedroefd, draai ik het papier tussen mijn handen.
Een rol ontstaat, gefixeerd met rood satijnen lint.
Zorgvuldig, gekoesterd in sierglas met kurkdop.
Een schrijven over niet vergaande liefde…
beschermd, afgesloten voor kwade invloeden
van buitenaf.…
vastgesteld
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
731 het hoofd afgewend vertelt
over het onbewoonbaar plan
van een mens op zichzelf
in afwezigheid vastgesteld
ontkenning van 't bestaan
niet zomaar de overgave
aan 't zinloos mensengeweld
tussen koffie en koek kijken
naar 't vergaan van alweer leven
in een smalle Gazastrook
met kinderen achter vurige lopen
huilt hij met elke letter
zo hartstochtelijk…
Een stukje hemel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
534 je mailtjes zijn lief
maar een brief
is heel bijzonder
met in jouw schrift
mijn naam en adres
gewoon als gift
je hebt het papier
keurig gevouwen vol
vertrouwen in de enveloppe
ik weet hoe jij
de brieven plakt met het
puntje van je tong mijn schat
uit woorden kan ik je lezen
maar in letters en krullen
voel ik je echte leven…
Roseman Covered Bridge
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.059 anders
onder de bruggen
vossenstaart en fioringgras
buigen er naar
het kabbelend water
Madison County
spreekt niet meer tot
verbeelding
de witte stijlen met een
handdruk, waartegen
eens een wit papiertje prijkte
zullen gegraveerd worden
met een initiaal,
bruggen verbinden immers
en waar ik lang heb
lopen zoeken naar de
verzameling letters…
Dichter bij Pegasus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
551 klim ik omhoog, bestijg de beugels
rijdend op de wind haar vleugels
neergestreken in stormen gelegen
geknield op lege bladzijden wegen
heb ik gebeden tot de woordenregen
beelden gehoord in de stormende zon
van kruistochten en het begraven zwaard
dat ik eerst niet dragen kon
ik trotseerde de donder, heb weerlicht vergaard
en levende letters…
Wachten op een trein
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
890 wanneer komt een trein voorbij,
hij mag ook wel even stoppen
als ik spreek over een gedachte
die passeert
en aanzet tot enige beweging
in mijn vingertoppen
of een beeld dat zich
neervlijt bij mij
waaruit ik zicht heb
op voldoende letters
die woorden kunnen bouwen
uit een scheppende brij
en regels trekt
over wit papier
die konddoen…
Ik bedoel maar
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.982 We mogen haar straks roemen
Dan mag zij zich Doctoranda
In de Nederlandse Letteren
Noemen.
Ik bedoel maar...…
Grits
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 In de krant
leest zij
dat het over is
er staan her en der
wat omgevallen letters
net of het er niet meer toe doet
zo eventjes tussen leven en dood
nogmaals proeft ze
het zoete sap van perziken
ruikt de geur van zonnebrand
voelt weer de korreltjes
tussen toch gesloten vingers
die langzaam schelpen
proberen te verstoppen
terwijl…
tot in de oneindigheid
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.152 hij, de gekroonde
de erfgenaam van tristesse
schrijft met letters langs het licht
als eeuwen nog moeten ademen in toekomst
onbegrensd als zeewind
waait zijn poëzie doorheen zijn brandend bloed
tussen duinen en het dwalen, druppels
en rozen, geknield
in een keel vol tranen
waar hij de liefde verheft in schoonheid
tot in de plooien…
Woordenpotpourri
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Het nachtspel gespeeld
De ochtend nakende
Het machtsspel gedaan
Ongekleed dansen mensen
Ieder met hun eigen wensen
In 't licht van volle maan
Thuis wacht dan de roes
Die uitgeslapen mag
Vrouw heeft geen idee
Wellicht zou zij 't begrijpen
Dat woorden soms moeten rijpen
In de alfabetzee
Woordenpotpourri
Met letters in veelvoud
Scrabb'lend…
MIJN ZONEN of RAMPSPOED GEEFT RECHT OP DRONKENSCHAP
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.601 A Sji An doet zijn best,
Maar in zijn hart haat hij de Letteren.
Yoeng Twan is dertien,
Maar kan geen zes van zeven onderscheiden.
Toeng Tse, toch al negen jaar,
Heeft alleen verstand van lekker eten.
Waar de hemel mij zo misdeelt,
Heb ik geen recht diep in het glas te zien?…
Enkele reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 ben weer ingestapt
heb het perron verlaten
er was geen hond
wel verval in alle staten
mijn kaartje enkele reis
had geen prijs voor veel bagage
letters spiegelen in het donkere raam
bestemming einde zonder naam
voort denderen we weer
de conducteur komt nog een keer
hengelt voorzichtig naar een praatje
verlegen in zijn eigen plaatje…
- Dagen, in mijn hoofd gegrift -
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
668 In mijn hoofd gegrift,
in mijn geheugen,
tegelijk ontwrichtende,
ja zalvende beelden,
lijk een zwak nummer op een plaat
staat elk accent, elk letter,
elke uitdrukking op je gezicht
heel irriterend en pijnlijk
voor je betekenisvolle identiteit
pijnlijke momenten, verkrasst..…
Blijf bij me
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 dagen
ik vond ze waar ik het niet verwachtte
terwijl ik verstrikt was in mijn eigen vragen
maar die dingen lijken niet meer belangrijk
wanneer mijn adem gelijk loopt met die van jou
en er is geen betere manier om dit te zeggen
dan met de geborgenheid van inkt, zwart of helderblauw
en dit is eigenlijk het enige dat ertoe doet
omdat deze letters…
Tweezijdig ontleed
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
511 ik staar naar de letters
die stemmingswisselingen
beschrijven, de snelheid is een raadsel
want mijn pas is louter traag
verheugd euforistisch, ontdaan van alle moed
de schans te hoog de hemel zwarter dan zwart
soms in mij een chemiepark weliswaar
zonder witte pakken maar het beeld ervan
splijt mijn spiegelbeeld in twee, hoe verder
draagt…
mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
570 De woordenwaterval is gestopt
De letters komen niet meer
Zij blijven aan de waterkant hangen.
Aangespoeld door stapels leugens.
Waar mist hangt
Is het gevaarlijk beangstigend.
De droom van helder licht
is weggekwijnd door hartenpijn.
De tranen zijn als regendruppels,
maar de onzichtbaarheid blijft.…
Overspannend
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
728 boeklezend letters via golvende regels
misselijkmakend geen nut, geen aandacht
het is koffietijd, rustmoment met koekje
even geen Zandvoort aan zee.....
geen ruisende baren, geen ontploffend strand
reclame zegt... weg met die grauwsluier
precies wat ik wil... weg ermee... weg...
weg... weg... weg....
IK WIL STILTE IN MIJN HOOFD....!…
Koudstaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
398 Geschreven woorden verdrinken krampachtig
in bevlogen letters van de spiegelende kust.
Golven van herinnering zijn geen zee te machtig,
zij kennen geen paniek en bewaren alle rust.
Omdat stroming voorbij de kromming begint
en geleidelijk aan mildheid wint.
Omdat wolken het luchtig opnemen
en verdwijnen met de westenwind.…
oud papier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
833 De dag loopt naar haar einde
Woorden reflecteren op de wand
Het kleed beroert de letters
van de uitgelezen krant
Die oud en moe is van het nieuws
en veel te gul verslonden
Ik pak het dagblad van de vloer
en zwijg met al mijn monden
De rode gloed van de avondzon
slaat een bres in mijn gedachten
Een borrel staat al koud en
vol geduld op…
Vandaag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
493 gebleven
maar sinds 13.15, ook vandaag
dus exact een uur later
vatte ik mij bij de kraag
sindsdien kan ik weer schrijven
anders dan voorheen
het kon ook niet
het zelfde blijven
mijn pen was machteloos
geworden
iedere aanzet
was slap
woorden als
pap en smakeloos
maar nu
nu is er een volle zin
met iedere pennenstreek
nooit meer een letter…