1964 resultaten.
De dijk, de duinen en de zee.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
736 De dijk de duinen en de zee,
een gevoel van oneindigheid,
goud en klaterend gerucht
in ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.
De dijk, de duinen en de zee,
daarachter onbereikbaar land
en eeuwigdurend straalt het licht,
nooit ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.…
Tot het ijs gebroken is.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
530 Dit oneindig spel verbindt de tijd en
maakt zich meester van eentonigheid,
of het naar links of rechts is, het blijft
gevangen in een verwezenlijking naar
het verlangen de middenweg te kiezen.
wat onontbeerlijk scheen, lost zich op
in een weids panorama van het gevoel,
soms wild en soms zo aards sereen.…
Knapelijn bij der beke.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.298 Of ware ik de dauw, die de bloemen verkwikt,
Die de halmen en twijgen beperelt,
'k Weerkaatste steeds, voor wie er ook blikt,
Een verrukkelijk beeld der wereld;
Weerkaatste 't oneindige sterrenheir
Met des avonds vredesstralen,
En waande de hemel zelve neer
Te zien op aarde dalen!’…
Kees
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.877 ,
schreeuwde ik hem oneindig veel keer
vaak geheel buiten zinnen toe
als hij daar als een volleerde zwerfkat
uit de omvergetrokken vuilnisbak
weggegooide haringstaarten gevist had.
“Kees en nu naar binnen!”…
het neerhalen van het vliegtuig
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
504 opgewassen tegen het trage luchtruim
klimt het vliegtuig langs klauterpaden
richting het afgeschoten raster, de hoogte
eigenwijs oneindig, aan boord enkel vertrouwen
en de dood was nog niet geschonken
afgrijzen bedekt met brandend vlees, de geur
van vernietiging en valse verklaringen, niemand wist
en niemand deed, doch nu het schreien…
Onwankelbaar licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
595 Liefde,
Als oneindig deelbaar brood geeft zij zichzelf aan ons weg.
Omgeeft ons met blijdschap
In haar is het ware licht dat de mens omstraalt
Ons opbouwt, inspireert en bemint.
Licht wat iedere duisternis doorboort.
Helder en krachtig.
Geworteld in waarheid.
Vrees niets.
Liefde,
Loflied van het leven.…
de uitkijktoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 oneindig landschap, eenzame toren
verstild ochtend- of avondgloren?
de sneeuw heeft het landschap bedekt
met witte massa’s bevreemdend bevlekt
het zien maakt mij droef te moede
alsof het wit het kwade behoedde.…
De studeerkamers
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
501 Je hebt zo diep geleden aan het verborgene in jezelf,
dat ik hoop,
dat je daar in het pijnloos oneindige
een nog veel mooiere studeerkamer hebt, dan in Oranjewoud.…
Ik is een vlag
gedicht
2.0 met 6 stemmen
2.718 Ik is een vlag op een maanlandschap waar iemand
metaalgaren in stak om het oneindige wapperen
te bereiken dat in windstilte iets monumentaals wil
betekenen. Maar vlaggen zijn weerloos en mijn lichaam
bewijst hier niets. Al schrijft het ik en stelt het zich
voor.…
De tuin van Liefde
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
570 van liefde’ lag
onder ‘n gouden prieel liet hij mij binnengaan
waar ik verblind door een schitterend licht
-mij opeens voelde met witte veren staan-
keek ik in de liefelijkheid van Zijn gezicht
en armen die mij sterk en zacht omsloten
schoof Hij mij hoog aan in de engelenrij
omdat ik Hem voortaan zou blijven loven…
straalde de hemel oneindig…
Wachters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 stortregens
neerdalen en vogels tuimelen
in de mond van dolle hond met
schuimkoppen
rond de mond dan
verlangen we naar wachters op de muren
om te schuilen
tegen hun kloppend hart
als buiten licht en duisternis
elkaar bestrijden
angst zweet dat uitbreekt
in het wanhopige lichaam
uitgeblust komt tot rust
aan de zoete kust met haar oneindige…
landschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
741 groen
ruw onderbroken door puntig witte vlekken
tikkende touwtjes tegen een verticaal
het altijd stromend water naar het laagste punt
strak overtrokken door een gebogen horizontaal
stevig ondersteund door sterk betonnen palen
schitterend belicht door de stralen van de zon
het constant zware zoemen in de verte
boven een oneindig…
Over verhalen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
516 verhaal hoe lang of kort geleden
wil ik weten hoe de dingen liepen
ik zou elk leven willen horen
de interpretaties, ernst, gradaties, variaties,
moedig aan een boek te schrijven
het te lezen, met suggesties
terwijl mijn eigen nog herschreven en correcties
en vraag mezelf hoeveel verhalen een mens
bevatten kan in zijn brein,
't lijkt een oneindig…
De juiste twist?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Nooit gewoon en oneindig
herhaalt, het maakt niet uit,
uit welke mond je het vertaald.
“Wat kun je met liefde anders
doen dan liefhebben.”
Shakespeare…
Zondagochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Het dorp ontwaakt
De torenklok slaat
Bim Bam Bim Bam
Het boek: een oude psalm
O gedicht in 't morgenlicht zo schoon
David's Zoon Uw kroon o Waarde Zoon
De tempel waar Uw Geest wil wonen
Is iedereen uniek zonder mensenklonen
O Majesteit, oneindig licht o bron
Zoet is 't purper van de opgaande zon
Bedauwde paarlen lelies en fluwelen…
Kosmonaut
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 Jij torst kennis over het oneindige mee.
Zonder vrezen, terwijl jij weet
dat het jou aan stukken zal scheuren.
Jij beziet jezelf, geheel ten onrechte,
als een druppel water in de woestenij.
Jij wilt het kosmisch leven vormgeven.
Daarom wil je nog steeds gaan
Naar waar de maan uit het zicht raakt.
Op absurde afstanden van geliefden.…
Tussen twijfel en hoop.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
399 dan lijkt de zon dichterbij te schrijden,
soms weer verder af, Dit zelfbedrog
is mijn grootse act daarmee ik worstel
en maakt het denken vrij, in de
spiegel van oneindigheid, maar
of dat uur morgen al komen zal ?…
De verliefde dichter
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 Met de liefde is het al niet heel anders gesteld,
als de verliefde dichter over zijn liefde vertelt,
straalt in zijn verzen een oneindig mooi bezongen licht
en raakt de werkelijkheid soms ongewild uit zijn zicht.
Beschrijft hij ongeremd het doel waarnaar hij streeft,
terwijl het objekt van zijn liefde het anders beleeft.…
Op oma' s schoot
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
799 Toen ik klein was
zat ik op jouw schoot
vertelde je verhaaltjes
van een reus oneindig groot
die ooit een draak
met zeven koppen had gedood
van kaboutertjes knap en klein
die werkjes opknapten
in ’t geheim
van wondermooie feeën
en elfjes vederlicht en zacht
die alleen kwamen in je dromen
bij een sterrennacht……
Geïnspireerd door SONNET XVIII van Shakespeare
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
502 de zon is mooi, maar bij lange na niet
zo schoon als gij, liefste, altijd, iedere dag
jij bent harmonieus van geest en ik stel:
oneindig lieflijker dan een voorjaars-
dag - en ook: zomerzon is ronduit schaars
en vaker zwak dan schel en fel
ook wordt zonlicht vaak verduisterd
verliest het schelle licht aan kracht
is het door regen ontluisterd…
Nederopa roemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 De Europese ziel van Nederland stroomt,
door machtiggrote, Europese rivieren,
die door oneindig laagland gaan.
Land waar Europese adelstand,
samen met Europese kerken,
boeren en gegoede burgerij,
ooit, de dienst uitmaakte.…
Wat je vertelt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 dak gegaan
totdat je eindelijk met de tradities breekt
en blijft leven in die virtuele droom
nu de horizon met de dood prijkt
het ultieme prijskaartje voor liefde
op afstand van alles wat al is ingestort
door het malafide intellectuele brein
ik roep je niet tot orde, liefde stemt voor vrede
het is de bodem van de fontein
de oneindigheid…
Alleen jij
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
514 alleen in essentie
zal een van de twee
de optimalisering kans
krijgen en op eigen
gelegenheid verder gaan
ik heb je zien staan
in een vervlakkende
wereld de andere
stukjes aarde konden
jouw grootsheid niet aan
wat bleef was jouw
universele setting
waar in volmaakte
schoonheid jouw
diamanten straalden
liefde die de cirkel
van oneindigheid…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 een oneindige leegte
genoeg kans om hem op te vullen
maar toch wil ik dat niet kunnen
de leegte steekt
maar geeft een gevoel van veiligheid en rust
niemand die iets weet
over al mijn leed
ooit ga ik zeggen dat het me speet
hoe ik al mijn problemen verkleed
dagelijkse twijfel
moet ik mij openstellen?…
noorderlicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 trek
duizenden, ja duizend kilometers
in een bijna eeuwige tijd
haast tot slapends toe in de verveling
en ik alsmaar, onophoudelijk, verder doorrijd
zonder maar iemand te zien, geen enkeling
langs het groen, van zwarte geasfalteerde wegen
met die eeuwige witte lijn in het midden
wat zeg ik.....een lange slang die mij sprakeloos
door het oneindige…
Paardenkracht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 een kerk
staat kracht gelijk aan voldaan
voelt een paard zich voldaan
staat zijn kracht altijd aan
kracht wanneer er vraag naar is
gebruikt en machteloos
maar toch zoveel kracht
is een paard nooit boos
zoveel kracht maar geen macht
dit veranderen is onmogelijk
nog minder macht
werkend aan één stuk
bezwijkend onder de druk
geen oneindige…
DE TUIN VAN LIEFDE
hartenkreet
4.4 met 29 stemmen
1.192 van liefde’ lag
onder ‘n gouden prieel liet hij mij binnengaan
waar ik verblind door een schitterend licht
-mij opeens voelde met witte veren staan-
keek ik in de liefelijkheid van Zijn gezicht
en armen die mij sterk en zacht omsloten
schoof Hij mij hoog aan in de engelenrij
omdat ik Hem voortaan zou blijven loven…
straalde de hemel oneindig…
Ochtendbode
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
489 welgemoed met krantartikel
dat mij is toegezonden
tot mij nemen kan,
waarvoor ik u oneindig dank
met mijn warme welgemeende
hartelijke groeten
wetend dat wij elkaar beiden
op deze heugelijke dag
andermaal op deze wonderweg
zullen ontmoeten…
mantelzorger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
620 heerlijk
zijn de ogen
die altijd lachen
fijn is de taal
die met humor sprekend
oneindig wel lijkt
de warme aandacht
die zorgzaam koestert
niemand die ziet
dat langzaam verdrinkt
wat jou gaande houd
want even voor jouzelf
is er nooit de tijd
je voelt je drenkeling
in de zee van geluk
die jij golven laat
meestal in de schaduw
blijft…
Het einde der cirkel?
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 mag ik U
een oneindige
wandeling aanbieden
langs de ontelbare
kleuren waarmee wit
licht is samengesteld
op een pad waarvoor
wij alle tijd van de
wereld nemen om
ons doel het begin en
einde van de cirkel van
dood en leven te bereiken
gelukkig kunnen wij
nooit verdwalen
want wij zijn deel van
deze wereld en willen
onze verbinding…