Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

LAIS CCXXI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 384
De stilte na de eerste sneeuw zal weer blad zijn, wit en leeg. Het schrijft haar neer. Maar ’t zuchten bij elkander breekt de taal, haar naam wordt vlek, de inkt doet zeer, het wacht op haar gebaar in dit verhaal.…

Geduld, geduld…

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
Eens zullen bloemen bloeien en bomen in blad weer staan jonge dieren in ’t veld stoeien wij samen de paden op gaan. Dan zal ook de zon weer stralen met golven warmte en licht dan zal ik niet talmen of dralen te schrijven een kleurrijk gedicht.…

Diamanten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 406
Onze band vervaagd tot wat woorden geladen met gevoel om een hartvol roest Schitterende herinneringen De kleur van jouw ogen Die eerste keer, verdwaald in elkaar, samen de weg aan het vinden Alles waar jij goed in bent dat je toch los moet laten Cadeaus zonder pretentie hand in hand gegeven voor het hotel, in vallend blad…
Zywa12 september 2021Lees meer >

Verstrengeling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Misschien zijn mijn woorden Als blokken ijs in de winter Bevroren water in een teil Maar ze zullen smelten voor de zon Van jouw liefde die komt als de lente En geeft kleur aan ontluikend blad Tooit tuin en veld met bloemengeur Wolken in blauw met zilver omvat Vergeet dan mijn woorden Als ijsblokken zo koud Ze zijn in jouw liefde gesmolten…

Chocobol en Odekoek

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 451
Het riet dunt uit, is aan het kalen Het najaar is nu echt begonnen Ik maak ze op, de eerste schalen Met sierfruit, blad en lampionnen Physalis met oranje bollen Heeft bijnaam jodenkers, veeg teken Omdat het volk der Thorarollen Hoofddeksels droeg die daarop leken De bloemen van de plant zijn giftig Maar dat is niet de kruisbes (Kaapse)…

Ritsels

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 245
De herfst ritselt de laatste warmte bij elkaar en de kruinen scheef van wat niet houden kan wijl witgeblazen wolken schuiven over stervend groen het licht valt anders nu en zet de toon voor krimpende dagen het blad bekent weer kleur en geur van schoonheid door verval de bladeren ritselen in ons gemoed en vragen vinden weer hun weg…
Mari L.1 september 2025Lees meer >

De logica van stilte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 250
Een blad dat valt, een golf die breekt, een vogel die draait op de wind, niets is toevallig, alles is een fluistering van een groter plan. En wij, met onze haast en onze vragen, staan stil en kijken toe, hopend dat iets van haar wijsheid in ons achterblijft.…

Ode aan jou

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 180
Als exotische vogel in tropische wouden tussen smaradgroen blad. Je gratie beweegt als hinde over uitgestrekte savanne. Je ogen glinsteren als twinkelende sterren vanaf diep blauwe hemelkoepel. Iedere dag zweef je als veel kleurige vlinder tussen bloemen in mijn tuin. Jij bent jij ik zou je nooit kunnen missen.…

De vliegenzwam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12
Tussen het koperbruine blad staat hij, een kleine weelde in het lage licht. Wie hier vertraagt en even knielt, ziet de rafels oplichten langs zijn steel. Wat hem draagt, blijft voor ons verborgen, een fijn vertakt en ondergronds bestaan. Waar draden naar boomwortels reiken, raakt het ene leven ’t andere aan.…

Iets ontroert...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
Er is iets in dit leven dat ontroert wanneer de regen druppelt, elk blad na blad door haar zwaarte naar beneden buigt en ontdaan van haar vracht weer naar d' hemel nijgt , d'aarde plots stopt met zingen en de stilte de lucht in zwijgt .…
Katty25 september 2017Lees meer >

Boom

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 696
Dank voor de schaduw die je bood De sterkte van je bemoste schors Waaromheen onze armen Steunpilaar Je blad zuchtte mee met ons Vogelnesten droeg je Aan je takken hing onze schommel Bliksem en ziekte bleven je bespaard Je viel niet ten prooi aan ontbossing Bijl en kettingzaag velden wel verwanten Die dienst deden als haardblok en boot…

Mijmeringen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 503
Kijk daar een dor blad dat over het voetpad trekt daar dwarrel ik dan Hoe een dichte mist mijn twee ogen bedekt zodat er weinig zicht vloeit uit op hetzelfde moment stroomt verdriet in de aderen waar ook een dor blad drijft met een of ander wind Waar komt deze oneindige treurnis vandaan daar ze nog eens wordt gevoed door pijn.…
CB14 november 2022Lees meer >

Altijd aanwezig

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
Een herfstig blad valt biedt haar schoonheid en troost aan een graf zonder naam Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was, mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar.…
CB1 november 2023Lees meer >

Wanneer herfst ademt

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 339
Zo word ik opgenomen in dit weefsel van de veranderlijke herfst, mijn voor- zichtige stappen zakken weg in het zachte tapijt van verlies, en toch glinstert er leven in elk gebroken blad, alsof het sterven zelf een belofte van begin bevat.…
CB2 oktober 2025Lees meer >

Afrikaantjes

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 783
En in een verbazende luwte van licht spelen scherpe stralen door ruisende bomen: ik hoor wat geraas, beleef mensendromen en Blacky mijn hond schudt zijn pluisjesgewicht.…

EIGEN KERST

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.569
nevel waarin een duister doornenveld vol scherpe keien spookachtig siddert onder suizende hemelstenen die zwak schijnsel geven elkaar wild verdringen reuzen uit de oertijd zwaaien grote stenen bijlen verjagen woest houwend het krioelende sterrengruis hakken de harde dorre grond de geduchte mannen lopen langs gewekte akkers en ruisende…
Han Messie5 november 2011Lees meer >

DE PAUW

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.553
De pauwe staat in pronkgewaad, ruisend rillen z'n veren, hij schudt z'n pracht alsof met kracht wind er langshenen kwam scheren.…

van harte vieren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 645
vandaag keert het leven van harte jouw de jaarlijkse bonus weer uit zoete kaarsen branden vlammend de adem van en voor jouw liefde als ruisende oceanen in schelpen die jou de felicitaties fluisteren van alle lieve mensen om jou heen die van jou houden om wie jij bent het universum straalt op deze dag mooier nog dan de goudste zon omdat…

Bij de sloot

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Genesteld tussen het ruisend wuivend riet waar ze met haar enorme dosis geduld begripvol en rustig wacht op wat komen zal terwijl ze geniet van intense en kleine momenten die in het helder water voorbijdrijven.…
CB7 januari 2024Lees meer >

DE VOGELS

gedicht
3.6 met 74 stemmen aantal keer bekeken 22.779
Cirkelend op het witte blad van de hemel zijn zij hun eigen letters, veren en kraakbeen. Al hun zinnen beginnen met uitroeptekens. De taal der vogels is vol gevleugelde woorden. Weinigen kunnen hun kraaienpoten lezen. Weinigen worden wijs uit hun verhaal.…
Bert Voeten9 december 2022Lees meer >

regenbui

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 830
Druppels vallen neerslachtig uit de grijze lucht Een voor een spatten ze dood op het koude glas Overlevers rollen zachtjes weg van de dodenplas Beneden komen ze samen na hun vreselijke vlucht Achter het koude glas zit ik, de pen in de hand Zonder inspiratie, het blad nog altijd leeg De ziel gedood na de brief die ik van je kreeg Voor mij is de…

Pril geluk

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 903
Er hangt een wiegje in de struiken fijn gevlochten en stevig gebouwd van allerlei kleine stukjes hout de vorm geheel naar oergebruiken Diep verscholen voor vijand en vrind door takken in tederheid omvat gehuld in een hemeltje van blad gesust door het zuchten van de wind Twee lijsters zingen er met hun beidjes een jubelend lied op hun allerbest…

Landschap

hartenkreet
0.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 886
Gegroeid voller van blad staan sommige er nog de bomen uit mijn jeugd maar de meeste werden omgehakt. Konijnenholen bungalows zandpas een snelweg en waar op zondagmiddag in het duin de paartjes te neuken lagen staat nu een verzorgingsflat.…
rianne14 oktober 2003Lees meer >

Als Psyche

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.737
De rupsen van de vlinder gedijen zonder hinder van koud verstild verleden en leven in het heden genietend van het blad totdat ze hangen stil en zwaar als grauwe poppen naast elkaar en vragen zich verbijsterd af waar is de zon die leven gaf oneindig lang de nacht En pas na 1000 vragen en nachtzwart lange dagen herrijst het vlinderkind…
la farfalla1 november 2003Lees meer >

volmaakt gelukkig

hartenkreet
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.927
die de wind uit de spiegel van mijn leven nam mijn trouwe stoel houdt me krachtig vast en hoest het stof vanonder mijn onrustige kont vantussen de takken ijlt een lichtstraal door het glas en legt de titel bloot 'volmaakt gelukkig', hij glanst ik trek gehaast aan de pen poog de kristallen gedachten in de kluis van mijn blad…
tim balthazar29 augustus 2003Lees meer >

Herfst in aantocht

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 966
Langzaam dwarrelt het laatste blad. De zomer hebben we weer gehad. Het groen van de bladeren verdwijnt. Kleurenpracht van goud en bruin verschijnt. De regen valt met striemende vlagen, Niemand wil zich buiten wagen. Ik zie al een schoorsteen die rookt. De kachel wordt weer opgestookt. Kastanjes barsten uiteen.…
moeke4 september 2003Lees meer >

Herfstige ogen

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.023
De zon probeert nog de aarde te verwarmen met haar dalende kracht De herfst breekt elk blad aan rusteloze takken, ontveld door een koortsig snakken. Ik spreid mijn handen uit naar roodbruine tinten, dansend door wolkwitte labyrinten .…

Haar laatste wandeling

poëzie
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.874
Ik ben het afgevallen, Het vroeg verwelkte blad. De zwaal'wen trekken henen, Ik staar hen na en peis: Ik ben een arme zwaluw, Ik moet alleen op reis. Zij trekken naar het zuiden, Zij weten waar zij gaan, Zij zullen wederkeren Met loof en lenteblaân.…

file-leed

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.531
tranen staan te wachten ritsen harten in een lijf het komen sterft een stille pijn een paraplu drupt liefde het hoofd dat het recht heeft gemist breekt in het kind het laatste is het sterkste blad voor altijd eenzaam in de mast een tijger vijlt zijn nagels wakker de woudreus weet de weg een zee ligt aan de overkant de oostkust buiten…
klaasje2 november 2004Lees meer >

tastbare eeuwigheid

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.098
de zonovergoten polder scheen al dagen in diepe verstilling elke boom leek onbewogen het blad in lome zondagsrust langs de dijken stonden schapen peinzend voor zich uit te staren akkers luierden in aardse kleuren vogels hingen roerloos in de lucht in de verte dommelde een vrome toren tussen eenzame boerderijen weerklonk in het stille…