2973 resultaten.
Men verdraagt zich maar moeizaam
gedicht
2.6 met 12 stemmen
8.392 De spiegels van de tijd
en de controleposten van de dag.
Als adem vergaan de wolken nergens stokkend,
mij benomen weliswaar maar prachtig.…
Boekreis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
760 zoals het water zoekt
neemt en geeft
vernielt en bouwt
in ijs en land
beeldhouwt
onderweg is
in gouden watervallen
waar wonderlijk warm
geisers gisten
niet te luwen
haast huilen
en spuwen
dansen waterzuilen
naar de heldere lucht
een weer oude spiegeling
in gele en rode bergen
zocht Jules Verne
hier het middelpunt
een…
Ochtendgloren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
778 Kort voor Amsterdam Amstel
begint het sierlijke ritueel
Tas open, mascara gereed
Van zacht, halfslaap
Maar monter, met niet veel
Moeite wordt het gezicht
begeleid naar een stevige blik
een beetje zwart en beige
Tevreden gaat de spiegel dicht
Amsterdam, let op, hier ben IK…
In lange haren zonneschijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
474 herfst licht op
in spikkelglanzen
mist danst langs
akkoorden van de
eerste stralen zon
verstild kijken
koeien in de verte
vol verbazing rond
hun romp verdwenen
in een witte deken
nog is je lach
wat onbestemd
in flarden nacht
maar ogen spiegelen
al wat je verwacht
als wij het pad afgaan
en nevels vocht zich
aan ons hechten
glanzen…
Regen, regen en regen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
889 Hij houdt mij een spiegel voor
en ik zie mijn natte zelf.
Aanvankelijk zag ik
alleen maar saaie regen
maar nu zie ik ook zilveren pijpestelen.
Zij verraden het Mysterie
en ik voel geluk van binnen.
Ik denk daarbij aan wolken
met zilveren randen
met een achtergrond
van Stilte, stilte en stilte.…
Breek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Jawel, Jazeker
Eerlijk dat ook:
- forceer, forceer, forceer, forceer, forceer, forceer -
Hopend ooit met een doorbraak te ontwaken
waarna je in de spiegel een gezicht ziet
Dat niet alleen hoopt, fantaseert of speelt
Maar vooral gelooft in MEER!…
Stoere jongens & bleke meisjes...
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
768 de stad
en de simpele angst om te verliezen
zonder dat we ooit van plan zijn
om opnieuw te gaan sterven
zou jij in mijn hoofd willen
terwijl ik sneller drink dan gisteren
om de verveling tegen te gaan
en strontzat onzin wil verkondigen
of blijf je eenzaam wachten
tot ik luidruchtig hoop dat je mij zal redden
van het gezicht uit de spiegel…
De kracht van de maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 maan al wacht
Op de aftocht van de zon
Is de nacht nog niet begonnen
En ergens tussen deze oerkrachten
Kijkt een jongetje omhoog
Gespannen wachtend op de eerste
De tweede, en volgende
Want wijsheid leert hem
Geduldig te wachten
Tot de kracht van de maan
Haar kinderen om zich heen heeft
Verzameld in vele prachtige vormen
Als een spiegel…
In leer en chroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 uiterlijkheden
namaakzilver
smeedde illusie
terwijl neppend goud
de hype onderstreepte
in leer en chroom
koesterde jij je droom
tot het licht doofde omdat
men er niet meer in geloofde
schittering verdween
praal en pracht
stonden te wachten op
het einde van de nacht
nog even heeft
vals licht jou vage
hoop gegeven maar
alle spiegels…
door de nevels van morgen
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
868 laat me spelen
in de spiegel van werkelijkheid;
verwonderd om de vogels
in de lucht
waar ik niet wil denken, hoef te denken
en het stamelen kan achterlaten
bij elke vraag die je stelt
over liefhebben, dicht tegen mensen
en het verliezen aan
ik zie je graag, zeg ik dan
maar ik hou ook van
een steen
-het is stil
overal waar ik…
Tegenspartelen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
508 Mijn verweerd gezicht en ik,
een spiegel gaapt me aan,
als hij knipoogt, is het of ik stik
tussen matras en beddengoed,
gezworen minnaars van elkaar
openen vensters in de avondgloed,
verblind de stromen in de buitenlucht,
dromen varen uit op mijn verdriet ,
vertaald de koers als nooit tevoren,
verschepen ruimte voor één lied, de
ingedaalde…
Het Wad gebaart
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
763 kaviaar
brandhout brakend
maakt van het wad
een eeuwig levend altaar
de som van eeuwigheid
loost het water van en naar de dijk
en in ’t smal getij
waar het leven bruist
is de dood de ader
die de kwelder doorkruist
soms stokt mijn adem
wanneer ik de meeuwen
zie nestelen in de kelk
van een draaiwind
en strenge wolken
zich spiegelen…
Rock of the raingod
gedicht
3.8 met 22 stemmen
9.844 - Arizona, vroeger Indiaans gebied -
uit de regenrots
komen woorden
in een zinderende taal
vragen om het waterdruppen
vragen om de wind
die vocht waait
vragen om de koele handen
van de hemel naar de aarde
vragen om het lied van beken
vragen dat de rots weer zwart
van kleur wordt
zwart en nat
en haast doorschijnend
als een spiegel…
ode aan de vrouw
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.768 ik wilde dat ik een vrouw was
ik wilde dat ik mij
glooiend en vrij bewoog
spiegels heb ik al gekocht
uit achterdocht
een ding dat blind is
heeft dit voorgoed in mij verward
wanneer morgen aan de dag
de beklemming is geweken
wil ik een vrouw zijn
op zondag
de zondag is nog onbesproken
ik wil dan dromen
geen mannelijke geur van teer…
Beugel.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
767 Een jonge verkoper
met flair kan bij ons wel door de beugel
Wij genieten alleen maar, wij zien zijn talent
Voluptueuze dames in badpak
daarentegen laten we liever over aan Rubens,
arme toeristen, hebben zij dan geen spiegel?
Wij vinden onze schelpen toch wel,
ons inmiddels geoefend oog is snel,
en wij zijn vingervlug.…
De kleur van water
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 jij hebt
de kleur van water
spiegelend zie ik mijn gezicht
jouw transparantie
sprankelt lieve woorden
die ik schrijf in mijn gedicht
je stroomt
in warme koestering
aromatisch langs mijn lijf
strijkt met
wilde speelsheid
schuim langs een verboden lijn
maar al tijdens
het ontdooien voelde ik
de kou weer komen
ben rillend opgestaan…
IJspegels in Mei
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
638 had ik jou al niet gevraagd
om de hemel gewoon hemel te laten zijn
en jouw messcherpe blikken te wenden
naar de spiegel, waar jij al lang geleden
niet meer zichtbaar in bent
jij vertraagde zelfs het verdwijnen van
de winter toen in
mei de zomer ging bloeien, maar ondertussen
likte jij wel aan de ijspegels in mijn hand
die ik te duur had…
Rembrandtcyclus: anno 1642: impasse na de dood van Saskia
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
495 De molen van mijn leven
draait maar door en door
het hoofd, de wieken slaan mij
steeds tegen de grond
wie kent je beter dan de spiegel
die dagen slijt met zelfportretten
weigert je om op te zetten
je kunt zo tactloos zijn
royaal met verf en geld
je grote mond
eigengereid, het noodlot
sloeg geliefden dood
alleen je werk doorstaat…
Stille wateren
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
569 Zo roerloos, rimpelloos lijk je mij te spiegelen,
terwijl de diepte van mijn Ziele-zijn
verborgen ligt in de eeuwige beweeglijkheid
van jouw bodem.…
Zelfgevoel
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
750 Jouw zelfgevoel is ondermaats
door mazen in de fuik ontsnapt
zo leef je vrijwel buitengaats
als ziel die zichzelf open krabt
de pijnpunten van jouw bestaan
slaan wonden in het grootste hart
je hebt jezelf meer aangedaan
dan puur te vatten is met smart
je hebt jezelf tot mij gewend
in spiegels van een blinde vlek
wij drogen op in grof cement…
DAUW
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
523 Dauwdroppel,
uit nevelige sluier
drager en spiegeling
van het ganse heelal.
Natte stille dauwdroppel
die in haar zachtheid
op d'aardkorst breekt
en haar ziel verliest
bij het goede doel...
Ik wil je proeven
ik wil je voelen
in je vloeibare zuiverheid
terwijl je langzaam
mijn mond mag binnenglippen...…
Inpoldering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
583 ergens spreekt de dood
de taal van een stilzwijgen, weliswaar
zonder zwoegende werkers die het Wad
trachten te temmen in een veelvoud van handen
het Wad stierf bijna in de spiegel van rotte palen
die de ruimte kleineerden om de passen
die ze schreed te haken op wat nu een
groen begrazen veld lijkt te wezen
geen toekomst in de wolken of…
Poëtica
gedicht
3.9 met 7 stemmen
4.673 Er is geen poëzie in een te helder leven,
in zuivere spiegels is geen gat
waardoor men in de afgrond stapt
en in het woord valt, woest en ledig.
-------------------------------------
uit: 'In inkt gewassen' (2006)…
Mijn Ma
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.178 Gedachten en gevoelens in een eindeloze rij
spiegelland van jou voor altijd in mij
Soms vreemd, omdat je de dingen anders ziet
en “jou-zijn” dat wil ik “natuurlijk” niet
Een spiegel laat echter zien wie je bent
al is het soms of je jezelf niet herkent
De goede reflecties doeltreffend achterna
komen uit bij het evenbeeld van mijn Ma
Eerlijkheid…
Een gouden hart?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
621 Een gouden bord om van te eten,
was ik niet
De spiegel zei me onomwonden,
je bent geen mooie knappe griet.
Maar:
Een mooi karakter, met een diamanten rand
Dat ben je zeker, dus pak me bij de hand.…
Glinsterspoor
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 Maanverlicht het smalle pad
langs onderbelichte schaduwen
die lijken te zwaaien of wenken
misschien wel koelte toewuiven
in de windstil verwarmde nacht
Eindelijk glinstert het water
zich steeds meer uitbreidend
tot een spiegelende vlakte
die uitnodigend welkom heet
Op haar hoofd haar gewaad
tussen lange zwarte haren
koel verwelkomt tintelende…
Aardevaartsdag?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 Onder die doorbroken lucht
kleurt bruinig rood
een waterstrook
langs okergeel
rondom oranjebruin
dat zich weerspiegelt
in het heldere water
boven rode daken
van wie uitzien over strand
zie je in die spiegeling
dat wit opmerkelijk licht
het lijkt alsof de aardevaart
op handen is.…
zoals zij in de ochtend
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
692 ik waai en waai
verblijf tussen spiegels van hoop
en horizon; het veld waarop
wolken verder drijven
traag vliezend in het bestaan
mijn lot vloeit uit
in zeebelopen vloed, kartelt
randen waar mensen staren
naar diepe zin
aangekruist door hongerigen
hoe zou mijn stem zijn
in tegenwoordige tijd
spraakverwarrend door de jaren
die…
stormwind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 populieren ratelen al, hun muziek
stuwt vogels voort tot hogere bestemmingen
in de grijsgeslagen regen wacht nog
een moment van rust, de zuiverheid voelt puur
als alles samenvalt
nu nog een enkele bloem, de blaadjes
in voorzichtig rood geopend
later, in de tweespalt van een fletse dag
vind ik plassen die als spiegels blijken
te bestaan…
zwarte wolken
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
645 het beeld verdiept splinters
driedimensionaal
ik wil niet terug en draai mijn hoofd weg
van het graf in de spiegel
mond na mond ligt de waarheid uitgestrekt
in een rusteloze slaap
een naam komt opnieuw langs
jaren lopen terug naar achter
ik wil ze niet bewaren
ze bewaren zichzelf, stromen voorbij
tijd tast alles aan
maar…