5774 resultaten.
Welkom in de stille kamer
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
683 Vastgebonden in deze
Kamer die ons welkom
Heet zonder een enkel
Woord
Geketend in het zuiverende
Wit van dwarrelende
Asresten van verloren
Onschuld
Vertraagde tijd doet de
Geest beseffen dat het
Werkelijk anders is dan
Gedacht
Naar binnen gebracht
Vol met amfetamine
Is de reis naar buiten nu ver
Weg…
Stille Zaterdag Gedachte
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.512 STILLE ZATERDAG GEDACHTE
Zomaar bloemen voor een dode
zomaar op een willekeurig graf
zomaar vallen al je noden
zomaar, zomaar van je af
Jan J. Krediet, vrijzinnig dichter uit Rotterdam.…
Stille witte blinkesneeuw
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.857 Gij zijt een stille witte blinkesneeuw,
gij zijt een blinke zee tintelzee
Gij zijt een schemerwitte leliemeid,
gij zijt een wijde vlindereluwheid.
Gij zijt een opene, het witte, ‘t willende,
het wachtend, straalvlammend, lichtlillende.…
Eigenwaarde en stille kracht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
833 van de Parkpop
elders gefeest wordt, waar ik niet bij zal zijn
dan zit ik en geniet
en ik voel zeker de magie
van de stille kracht
mijn eigen waarde kennende
zingt mijn hart vandaag
ik hou van mij
prettige verjaardag
kleine jongen en grote man…
Jouw stille heengaan...
hartenkreet
4.3 met 25 stemmen
1.910 Heel zacht streel ik jouw zilverwitte haren
die een paar maanden geleden
nog zo vol grijs waren.
Jouw ogen zijn stil gesloten
en jouw mond ligt tandloos open.
Traag gaat jouw ademhaling
soms reutelend op en neer
en prevel je onverstaanbare woorden
misschien dat je ons toch nog hoorde.
Ik fluister in je oor
hoeveel ik van je houd
en…
Stille wijsheid (2)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
623 Berusting, wat ik zoek,
verlamd en overmand
door de beeldspraak
van de kleine ruimte,
als een willekeurig
opengeslagen boek
laat ik dingen maar
die om een antwoord
vragen, die komen niet,
lichaam in het ongewisse
zover het zwijgen reikt,
stille wijsheid laat niet
zich in een illusie dragen.…
De stille kracht in een moeder
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
595 Moeder leerde het ons al:
nooit boos gaan slapen
en goed afscheid nemen
een dag kan zo opeens
je laatste zijn
Mattheüs sprak er
in de Bijbel over
als je iets met je broeder hebt
maak het dan spoedig
goed met hem
zo nu en dan
denk ik daar aan
als in of om mij heen
onenigheid ontstaat
mag ik hetgeen wij
van mijn moeder leerden…
Tien stille jaren...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.263 Het is stil, zó stil, zó kil
De stem van vrijheid is vergaan
Een gerichte kogel wraakt
Niets mocht blijven bestaan
Dit Nederland is vanaf zes mei 2002
gedompeld in verloren zielenbloed
Woorden die de stem van het volk predikten
zijn in stof gestikt en nooit meer gevoed
Het is stil, zó stil, zó kil
De woorden van verandering zijn overleden…
A still life
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
394 Als camelias
twee late rozen
licht aangevroren
al acht dagen
in een vaas
kleur karmijnrood
geur kleinood…
Jouw stille oordeel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
704 In jouw stilte
verschuilen woorden
die scherper snijden
dan het lemmet in mijn hand
In jouw stilte
hoor ik het gonzen
van gedachten
onvoorwaardelijk onbegrepen
In jouw stilte
zie ik de leegte van
de rimpelende poel
van jouw oordeel
In jouw stilte verscholen
voel ik het onweer
onophoudelijk razen
door mijn eigen hart
In jouw stilte…
Mijn stille plek ( A. )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
722 En dan ging ik naar die stille plek, tussen al
het groen. Die plek, mijn plek, tussen
al het hout en gebergte,
waar de zon blijft hangen.
Alsof je mijn geliefde was.
Ik wilde enkel bij jou thuiskomen.
Me ooit ergens thuis voelen: veilig en geborgen.…
Het stille sombere woud
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.555 een koele vochtige oase van groen en rust
geuren van mos, bladeren en verrot hout
je ademt snel, rilt even, voelt je koud
terwijl een zachte windvlaag je angstige gedachten sust
een zonnestraal schiet tussen 't bladerdek door
beschijnt plotseling het bos in een gouden moment
terwijl jij voorzichtig aan de omgeving went
blik gericht op het…
Mijn Stille Dicht Nu en Voorheen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
814 Gemoedsgetuig'nis af te leggen
Verbiedt mij 't onverzoend gemoed;
Wat mij zijn dicht-stem vóór komt zeggen,
Verga als ijd'le klank - eer 't and'ren luist'ren doet.
Mijn jeugd zei vaak haar verzen over,
Schreef ze op, maar deed haar schrift te niet;
Teloor gaan deed zij knop en lover
En bloesem uit de tuin van 't onbesnoeide lied.…
Gedachten....stille mijmeringen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
821 We worden ouder, logisch wel
elke dag komt er eentje bij
alleen: het gaat zo vrees'lijk snel,
kan er met m'n pet niet bij.
We worden ouder, elke dag
vierentwintig uren later
terwijl we denken: tijd zat
is dat de grootste flater.
We worden ouder, elke dag opnieuw
niks wat de klok stoppen kan,
terwijl ik dat hardop zeg,
zegt kleinkind…
De stille zonne daar ik zit
poëzie
4.2 met 4 stemmen
902 De stille zonne daar ik zit, voor mijne woning,
in de oude lijste van een groene en rode veil;
van al de bloemen op mijn mond de milde honing,
en in mijn hart van al de dagen 't vrome heil;
een witte roze aan mijne krage, en voor mijne ogen
de weiden en de Leië in lage zonne-brand;
van mijne vrouwe in mij het zorgend mededogen,
en van…
Still Loving You
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Still loving you
deunt uit de luidsprekers
een heruitgebrachte gouwe ouwe
en een herstarte verhouding
na de maand februari
die acht weken lang duurde
Je zwijgt
en ik antwoord: ik ook
je zegt niks
en ik snap het…
Hoor je die stille stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Met de huidige wind, uit dit zonnige gloren
zijn weer een reeks nieuwe kansen geboren.
Ik kijk naar het talud verander in dat grasgroen,
kijk daar naar een kleine bloem, mag vervolgens
ook lila wiegend als krokus een lentedansje doen.
Zal leven steeds zo zijn tot in de eeuwigheid.
Wat is vreugde en wat kwaal in ons bestaan,
we zijn toch allen…
stille tranen van passie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
485 een eeuwenoud verhaal
in moderne jas gezongen
boodschapt ons hoop
want door alle tijden heen
is dat wat ons verontrust
ons altijd samenbrengend
het simpele van het weten
dat de angst gedeeld mag
zoals de hoop en de liefde
dat weten en voelen mogen
deed mij traantjes pinken
van ontroerend dat geluk…
Stille maar luidruchtige grenzeloosheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Tijd heeft het mij heelhuids onderwezen
waarom de dingen de dingen moesten zijn,
liet mij in nachten vaak het sublieme lezen
in ook mijn nachtelijke schrijfsels vol geluk en pijn.
Zegt, vertel, valt huidhonger ook echt te genezen,
brengt tijd ooit iets anders om ook jou te laten lezen.
Tijd leerde mij hoe ik zelf grenzen moet trekken
tot…
ALLEEN IN EEN STILLE KERK
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
967 Alleen in een stille kerk
mijn zorgen opzij gezet
ben ik mij bewust
dat Gods oog op mij rust
ik hoef zelfs niet te spreken
Hij kan mijn ziel wel lezen
er is een samenhang
alsof ik achter het voorhang
zit van Zijn eigen huis
Hij kent de sleutel van mijn kluis
en zonder dat ik ‘t moet vragen
helpt Hij mijn ballast te dragen
Zijn hand rust…
Stille en heilige nacht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
640 oorlogsgeweld
maar daarvoor
moest ik eerst
ontdooien door
aan mooie lieve
dingen te denken
zo gleed ik
van het ijs voelde
me meteen al
vol liefde bevrijd
van koude ballast
mijn kristallen
pakten vlug de
anderen vast
in een gelukzalige
warme dwarrel
naar de nieuwe
schepping van een
maagdelijke wereld
die ontvangst zong met
stille…
de stille kracht van machteloosheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 wat blijft er over als woorden niets meer tellen
wanneer stemmen verdampen in de kille lucht
als leiders spelen met breekbaar vertrouwen
zoals kleuters achteloos hun speelgoed mollen
het is de stilte die het hardst schreeuwt
zich voegend tussen de regels van beloftes
een stilte vol met vragen zonder antwoord
broze toezeggingen die als glas…
Uit stille hoop verzonnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
549 Je brengt mijn schaduwkant naar de oevers
van de rivier, waar de hoofdstad
uit een spiegel drinkt
vol intieme handelingen
met een dronken volkszanger
op hoop van zegeningen
de beide longen in de wind
ogen naar de horizon
uit stille hoop verzonnen
dit is de nacht, hier is mijn dromenland.…
In het stille licht van herinnering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
241 Wat blijft is helder,
het stille licht van herinnering:
een glimlach, onuitwisbaar
woorden die zich nestelen
in de kamers van je hart,
de geur van thuis,
de warmte van nabijheid.…
Macht en stille kracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
316 Zo zweeft zij hoog, een vuurschip in de nacht
verhuld in stilte, dreigend maar ook schoon
zij draagt de ziel van duister in haar kroon
een oerverhaal van macht en stille kracht.…
In warmte van stille gedachten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
449 haar eigenzinnige jas opgehangen
aan de kapstok van dit onzinnige bestaan
zonder jou is het leven als de schemering
mysterieus zonder de helderheid
van jouw lucide gedachten
en ik weet niet zeker
of het me kracht geeft
dat ik zonder jou verder moet
in de woordenstorm vol informatie
over wat goed is om beter te laten
in warmte van stille…
zijn stille schaduw - cptss
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
98 angst die zich voltrekt in het
onzichtbaar zijn van beelden, ontdaan
van dat spektakel raakt vervreemding
het slot dat piept en kraakt terwijl
zij hem op de keper beschouwt
zij raakt de snaren in zijn stem-gedrag, het
wild in zijn ogen is rijp voor de slacht, het
vangen van eenhoorns is een kunst, een
kunst die laaft aan zijn spraak dat in…
Als mijn wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 De duisternis mijn doel is, het licht
bezweken is onder zijn gewicht.
als mijn wereld hunkert naar wat
nog te ontdekken valt. De weemoed
naar wat toekomt door het verleden
wordt vergald.
Wil dan het tegenlicht zijn
waar ik om vraag. Het hemellicht
zijn waarom mijn wereld schraagt.…
Vrede, al zouden we willen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Wat zou hij wel niet verzinnen, hij de duisternis
om nog steeds niet echt verdreven te worden
hij spreekt alles behalve vredig, allesbehalve.
Wat is het een groot voorrecht geweest ooit
met toen lege handen de vrede in ontvangst
te kunnen en mogen nemen voor onze ouders.…
Voedselhulp
snelsonnet
4.0 met 30 stemmen
1.984 De president gebruikt zijn grote macht
Om honger van de medemens te stillen
Natuurlijk niet degenen die dat willen
Maar juist de vrouw die op verlossing wacht
Als Bush zijn mensenliefde echt zou menen
Was wereldwijd de honger zo verdwenen…