3148 resultaten.
een dag die krom trekt
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
959 een vale zon in lucht
waaruit het leven is gevlucht
gebruikt door lijven die
vergeten te bewegen
een dag die krom trekt
door gebrek aan perspectief
verveling is de dief
die uren heeft gestolen
de trage stroom van
dingen die gebeuren
het drijven op gewoonteruis
slaan van klokken en van deuren
de avond ademt
nog geen duisternis
omdat…
Mijn wekker
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.586 Langzaam dringt ze tot me door
de warme adem van mijn wekker
genoeglijk geniet ik van hoe lekker
haar stem mij streelt diep in mijn oor
Liefjes troont ze me terug uit dromen
die voortvloeien nu ik ontwaak
in stralend lach en zucht geslaak
vol kriebels die naar mij toe stromen
Haar woorden laten lichtjes dansen
in de spleetjes van mijn vroeg…
Langue Belge
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.124 Zwoele klanken stromen het zuiden uit,
voeren me week en zachtjes dronken
Anders dan het Nederlandse ronken
is het meest zwoel het Belgische geluid
Wieg mij in een eeuwig smeltende slaap,
drijvend op een vlot van anti-tutoyeren
En verwen mij met uw immer zachte g
die mijn oren doorstroomt, zo gedwee
Spreek niet in talen uit zonniger oorden…
Allang
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.224 Als een klaterend beekje
door het dichte bos in kronkels
tussen gevallen takken en dode bladeren
ontsnapt bevrijd
diep ademend
onder kale bomen
ruimte om te uiten
woorden tuimelen
zingen fluiten
langzaam groeit het beekje aan
onstuimiger en heftig
sneller krachtig
breder
tot een stroom.…
Kus van samenstromen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
663 Jij loopt vanachter je bureau
het raam trekt roze uit de diepte
een glimlach en steeds opnieuw
de stroom vanuit de bron
vult elke vorm van nabootsing
ook ik wacht op het uur
morgen waarin wij smelten
in een kus van het samenstromen
een vederblad zachte kringen
blaast over elke gedachte
onnodig blijkt het moment
vergaan als nooit gekanteld…
Iris in a sticky situation
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.404 Gele velden, trage stromen
elegant gebogen bruggen
op het water dansen muggen,
Iris ligt te dromen.
Maanzaad dwarrelt uit de luchten
op haar wimpers en haar lippen
rusteloze vogels wippen,
Iris ligt te zuchten.…
Geborgenheid
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.556 Mijn smart regent tranen
golven die breken
op het verlaten strand
van mateloze droefheid
verloren dromen
Vannacht dwaal ik
op onzichtbare vleugels
stromen van kristal
door de bittere kou
van glanzend zwart
Op zoek langs sterrenzilver
het ijs van de blauwe maan
naar de schaduw van je gelaat
de schoonheid van je licht
de verten van je…
Vliegen en lopen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
644 Als ik mijn vleugels uit kon slaan
stijgen kon tot ongekende hoogte
me laten voeren op de stroom
ver voorbij de regenboog.
Als ik mijn vleugels uit kon slaan,
maar ach wat wens ik nou
ik moet lopen telkens weer
stap voor stap in regen en kou.…
Dichten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
951 Ja, zo schrijf ik mijn gedichten,
als mijn pen het blad ontmoet,
stromen daaruit deze zinnen,
en jazeker, dat voelt goed.…
Bang zijn
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.777 Bang dat je liefde blijft stromen,
niet meer te stoppen,
niet meer los te laten,
en zoveel kapot maakt.
Zo doet liefde vreselijk pijn,
iets wat je nou pas beseft,
en niet weet,
hoe er verder mee om te gaan.
door jouw liefde,
heb ik opnieuw leren vertrouwen,
vertrouw nou op mij,
en heb me lief.…
te veel
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.939 ik voel de brok in mijn keel
de snik in mijn stem
nog even en het word me teveel
ik heb geen rem
laat al mijn gevoel naar boven komen
ervaar het oprecht
voel weer de pijn door me heen stromen
nadat je je laatste woord hebt gezegd
waarom moet ik nu weer huilen?
is het verdriet dan nooit op?…
Diep van binnen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.378 Plotseling stromen de ontelbare tranen
Van mijn intens ondragelijk verdriet
Ze proberen zich een weg te banen
Het stormt van binnen en niemand die het ziet
Probeer altijd gezellig en vrolijk te zijn
Want dat is toch wat men van mij verwacht
Een stralend gezicht, maar een hart vol pijn
Tranen komen pas in het holst van de nacht
Is er een…
Dronken nachten
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.877 amper belicht wentelt het noorden
rond mijn schaduw strekt zich, lacht
zich een stuk in de open winternacht
waar de leegte galmt met woorden
maar de vrieskou wreekt zich toch
niet als de vorst nog bloed laat stromen
en mijn grijze ziel de verloren dromen
bewaart en ik bij zinnen ben nog
waar stemmen éénparig klinken
zoals de glazen…
Dag dromen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.260 dromen
in ontdekking van de werkelijkheid
sluimerend voel ik me misleid
omdat ‘n leven mij werd ontnomen
waarin ik zonder me te schromen
kon dwalen door een eeuwigheid
ontdaan van zorgen, pijn en strijd
zonder knellende banden die tomen
wandelde ik los van ’t aards bestaan
en nu me de ogen zijn opengegaan
het besef weer volop gaat stromen…
jouw basalt en mijn graniet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 de beek is wild
we zijn van steen
naar steen gesprongen
hebben zo haar stroom
bedwongen op
een onbetreden pad
ademloos en nat
zien wij hoe kracht
en tijd zich
in de aarde vreten
om gelijkheid aan
het oppervlak te meten
ook jouw basalt
en mijn graniet komen
die eeuwige erosie tegen
maarin zachtheid
kent gevoel veel
andere…
Wordt niet vervolgd
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
718 in stof en zand
wind en wolken
heb ik jouw naam gezocht
ik heb gevloekt getierd
gehuild gebeden
gezwegen
en ik ging verder, keek
in de eerste tweede derde
persoon, zocht
zelfs in meervoud
maar elk woord
bond me vast
aan mijn honger
ik kuste lippen
bomen bloemen
de stroom van een rivier
verleden en heden
en hoorde de toekomst…
Verkouden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.724 Bacteriën gieren door de lucht
Iedereen piept, iedereen zucht
In alle hoekjes en in alle kiertjes
Zwerven natte snotpapiertjes
Uit neuzen lopen hele stromen
Het lijkt nooit meer goed te komen
Collega’s ogen moe en dorstig
Men roept kuchend: ‘k ben zo borstig
Doktoren staan hier machteloos
Wc-papier gaat niet per rol, maar doos
Het is voorwaar…
De bomen weten weinig
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.085 De zon zingt de stoep
Het water zuigt de weg
De putten als de gaten
Verdriet stroomt langzaam weg
Ik vertel de bomen
Het vallen te laten
Misschien morgen, ik zeg
Morgen is het wellicht weg
Straten stromen langzaam leeg
En vol van mensen die even
Eigenlijk altijd twijfelen
In onzekerheid leven
De bomen weten weinig tot niks
Wat een…
Toegankelijk ?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
765 De wind blaast duistere
dingen, is de houvast kwijt,
ik verstond, koos wat wind
en zee van de wereld vond,
zonder naar de aard te vragen
in kerend tij te wagen,groeiden
verstilde vijvers dicht met kroos,
vulden zich met broze taal
die werd gesproken in het
holst van een gedachte, een
zin werd onderbroken om het
water te laten stromen
vanwaar…
wanneer lippen elkaar raken
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.501 samenzijn
je blik doet me smelten
aangetrokken als een magneet
opent mijn hart
waar ik je met open armen ontvang
wanneer lippen elkaar raken
komt er een energie vrij
die als een vuurbal explodeert
in de verstrengeling van onze lichamen
uren later kijk ik je nog aan
dankbaar dat ik deze warme gloed
in je liefdesbeek mocht laten stromen…
de fietser
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 neemt zijn eenzame tijd onder
de verre witte bergwolken
geen schilder maakt ze zo
hij begroet de trage koeien
tijdloos herkauwend in ’t groen
in de schaduw van de meidoorn
in de verte de kalme stroom
de ijssel met daarover het pontje
naar de mooiste overkant
hij begroet de einderzoekers
en voorzichtig brengt hij hen
waar ze vandaan…
Eerste persing,
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 Olijven ontpit,
scherven stromen welvaart,
olie barst uit kruiken.
Rivier vergeten,
meandert tussen borsten,
haar melk wordt honing.
Hun godin is in
de golven ongebroken,
in aarde ongewroken.
Onder zand en as
geslapen, wel duizend jaar,
hij stond op, was klaar.…
Haar gympen op de middenstip
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
588 Stromen regen aan mijn voeten.
Natte sokken in schoenen nat.
Haar gympen klikte niet
Klakte niet.
Liep ze daar.
De teksten van liedjes
In mijn hoofd gefloten.
Als lava van een vulkaan
Aan haar gegeven.
Heel even.
Mijn mond viel open.
Een walm van frituurvet.
Een kroket.
En dan haar gympen,
Nat ook van de regen.…
De zee wenkt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
493 Ik zie in heldere dromen
verre voorouders foereren
in de getijden stromen
toen de mensheid jong was
en we onze vacht verloren
De oeroude herinneringen
in mijn genen geschreven
doen me verlangen naar zee
waar ooit het leven begon
om er naakt te spelen met
zand, water en zilte lucht
onder het vuur van de zon
We kozen voor ‘n landleven…
Reciteren
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.313 Des dichters hartstocht, stijge als opgezette baren,
Hij zij een storm, een stroom, die alles met zich voert:
Gij, blijf uw kalmte, uw kracht, uw meesterschap bewaren,
En daar ge een ander schokt, schijn zelf niet eens ontroerd.…
een godganse nacht
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
654 zeg niet
dat ik me mijn dromen verbeeld
ze zijn er, levensecht
zeg niet dat ze uitzichtloos zijn
als antwoord op een eigen teken
maar beschrijf
het onophoudelijke, het ongerepte stromen van de maan
zelfs als ik hier zou sterven
in zwarte kleren van de nacht
of in de scherpte van mijn waan
ik zie de vele harten
het vuur er dwars…
Bloed en stenen
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.040 ergens zal alsem zich een weg banen
in ondergrondse stromen, vertakte aders
van holle bomen onder de Linden
of misschien wel naar het Leidseplein
zal het vloeien langs muren van de metro
terloops ontspringen uit een rugtas,
voert het langs een draad onder rokken
van ingelijfde of onderdrukte vrouwen
ligt de oorsprong soms aan ieders voeten…
Aan wie ik liefheb...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 De zee
ik heb 'r lief
het ebben en de vloed
nat zand onder m'n voeten
Er is geen
enkel moeten
alleen de branding
en de koele stroom
En uit de zee
verrijst m'n droom:
een vrouw,meermin
half vis
Ik word
verliefd
word smoor
hals-over-kop
Ik weet sinds kort
wat het is:
geen enkel aquarium
van groot formaat voor handen
Is m'n…
Ik zweet
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
811 de wind waait warme lucht
aangedreven door groene stroom
het is draaiend chroom
dat op stand twee in mijn gezicht zucht
dichters kennen dan een trage gang
waarin een voor hen onbekend verschijnsel optreedt
dat in mensentermen meestal transpireren heet
zichtbaar bij een overmatige inspanningsdrang
een gevoel van geluk maak ik mij eigen…
tel tot
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
849 je profiel
de tederheid van je ziel
de blik in je ogen
nog zo vaag
de klank van je stem
melodieus laag
de gedachte
aan de streling
van je hand
zo warm
jouw arm
jouw lichaam
dicht
tegen mij aan
jouw geur zweeft
in mijn dromen
van vergeten
gewiste beelden
van zo kort geleden
alsof engelen
met armen vol rozen
in mijn bloed stromen…