4425 resultaten.
De horizonner
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 Zijn zilte geheugen
geblakerd in de luwte
ploetert zich voort
door ontelbare mulle
indrukken die gewatergolfd
wegspoelen naar de vergetelheid
van ongeschonden regels
die vloedlijnen achterlaten
aan de moede voeten
van de horizonner
die in het ondergaande
bloedrood zijn geboorte
tracht te herbeleven
ziet hij het tij
genadeloos keren
en…
Vertrouwen in Newton
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 Ik probeer mijn voeten
te wortelen in aarde
de valluiken ten spijt
die dieptes dubbelen.
Een molen van sterren
wiekt rond mijn hoofd
een duivelse tovenaar
zaait kiemen in mijn ziel.
Er is niets aan het lijf
een bijwerking van pillen
zowel boeken als medicijnen
zweren kunst en wetenschap.…
Er wordt een schat begraven.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.845 Als wij samen wandelden
het strand van de noordzee
onze voeten in het water
de blikken ver gericht
meeuwen langzaam zwevend
de zon op ons gezicht.
Dat beeld zal bij mij blijven
we stonden hand in hand
er wordt een schat begraven
in het koude stille zand.…
avondwandeling
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
867 Avondwandeling
met de maan als metgezel
hoor ik enkel het geluid van mijn gedachten…
Ik schrik van een schaduw
het geluid wordt luider
ik denk te veel…
Ik versnel mijn stap
de maan volgt me op de voet
het lawaai in mijn hoofd ook…
Ondertussen ren ik verder
gedachten worden oorverdovend…
Nog even, nog een klein stukje
ik ben er, ik sta stil…
Daan zonder vrees
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
948 Ik zie de wanhoop
Zie de woede
Alles binnen opgekropt
Onder je blonde krullen
Achter je eeuwige lach
Vroeger lag ik bij jou
In je armen, broer
Als ik huilde troostte jij me
Omdat ik nooit iets zeggen kon
En jij al het verdriet
Wel aankon
Nu ben jij eens aan de beurt
Ik ben het meisje zonder stem
En voor mijn voeten ligt
De jongen die…
Mijn handen lopen
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
581 Broeierige hitte
geen enkel zuchtje wind
mijn handen lopen over het gras
En mijn ellebogen vliegen over 't grind
Warme geborgenheid
Er komt werkelijk geen kou aan te pas
Mijn voeten omarmden je met liefde
't geluk toen ik eindelijk bij je was
Mijn hoofd zwom door de warme zee
mijn dijen volgden het blind
Tot alles op zijn plek viel
omdat…
Woordeloos
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.180 voor mijn ladder
Toch maak ik sprongen
Maar val steeds dieper terug
Wanneer zal ik het leren
Spouwankers dringen door de voegen
Ik lees de jaren in het roest
De gebakken stenen door de tijd verteerd
Begreep ik maar hoe het moest
Het kozijn evenaart mijn houding
Gebogen en weerbarstig
Woordeloos staar ik naar het cement
De bodem de voeten…
Van man tot man
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.060 zeg boom,
hoe is dat nou
om op grote voet te leven
nee zeg maar niets,
ik zie het al
je hebt erg lange tenen
en ik wil niet dat
je door mij uit je bast knalt
toch boom,
is er weinig verschil
tussen jou en mij
doorgewinterde rimpels
een droevig gezicht
met een kale kruin
en als het lente wordt
zien wij weer het licht
kijken onze ogen…
vakantie
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.198 de strandgraver
ze wandelden hand in hand
voeten in het warme zand
Hij graaft een kuil zo diep!
Een graf? Alleen voor wie!
Het graven doet zijn lichaam glimmen
eindelijk klaar, hij zucht en gaat opnieuw beginnen
In elke hand een steen, Hij graaft, en graaft
totdat de drang bedaart
zeewater zo koel
Morgen heeft hij weer een doel
1…
Windekind
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
592 Hoe zal ik je noemen
fluistert de wind
Sterre ik ben Sterre
klinkt het warm
blozende wangen
stralende blik
dansende voeten
handen vol verlangen
in het ontmoeten
dag Sterre fluistert de wind
haar glimlach
als antwoord
is als de kus
van elke nieuwe morgen
waarmee ze
de dag begint in
vrijheid met liefde
in hoopvol vertrouwen
dag…
Neem mijn zwijgen.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
825 Leg mijn woorden voor je voeten
lees hier,
ze vragen hoe ik ooit zou moeten,
zonder jou
Neem mijn zinnen in je zachte handen
hoor ze van verliefdheid vertederd zingen,
alle dagen,
alle streken in de wind
Vlecht mijn letters in je haar
en draag ze mee
over verre horizonnen
Neem mijn zwijgen en hoor me aan:
Ik hou enkel maar van…
Ik ben die ik ben
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
483 Ik ben die ik ben
Een krans uit respect
aan jouw voeten neergelegd,
als ode aan een teloor gegegaan tijdperk;
jou aan het denken te zetten.
Jij kan mij krijgen zoals je mij
hebben wil:groter en meer omvattend,
in zekere zin briljant,
ware het niet,dat ik in mijn hoofd ben beland.…
De stilte van het doek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
478 ik zag
je voeten in het gras
handen vol met bloemen
je lichaam raakte
aan de wolken
een hemel in je lach
ik wilde snel beginnen
met dit moment op linnen
schetste vage lijnen
maar jouw ziel
leek weg te kwijnen
in de stilte van het doek
jij reikte mij de hand
zette verf en ezel aan de kant
om de echte lente te genieten…
Incompleet aanwezig
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
559 Ik stond oog in oog
in de kleine stille kapel
van de kathedraal
zag alleen je ogen
neus en mond
je handen en voeten
heel vertrouwd dat wel
een lichaam had je niet
stil werd ik even
was in gedachten bezig
een moment van inleven bij
de bedoeling van de kunstenaar
er kwam iemand binnen
ging voor het kunstwerk staan
vanaf dat ogenblik…
overwinnen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.027 Hoe de draagkracht
in het donker schrijft
uit het diep in de aarde
zich tot schollen verheft
het zwarte gat gapend
het begrijpen en de angst
op fragiele vleugels
met kunstig geduld
verworven uit de mens
hoe soms heel de wereld
aan je trekt met voeten
wortelend in het drijfzand
van schouders die naar
beneden hangen
de zucht het eeuwige…
Hou mij vast
hartenkreet
4.4 met 35 stemmen
1.203 Hou mij vast
en dans met mij
door de dagen van ons leven
dan zie je mij
ten voeten uit
veel meer kan ik niet geven
Laten we dansen
over de smalle grenslijn
tussen liefde en haat
waarheid en pijn
onbetwistbaar bewijs
van ons samenzijn
alles heeft zijn prijs
dus ik volg en jij leidt
onze glazen zijn nog vol
dus wij drinken...op de vrijheid…
Beloftevol
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
538 gedragen door droomland
spint ze garen
weeft nieuwe plannen
slaapdronken nog
bij het ontwaken
breekt de glimlach
van de zon
door in haar hart
zelfvertrouwen
recht haar rug en schouders
de uitdaging aannemend
stapt ze in het beloftevolle
van de nieuwe morgen
de wind streelt heel even
door een warrige bos krullen
ze is er klaar voor
voeten…
Droog in mijn mond,
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
606 Ze liet haar kleren
vallen, natte afdrukken
van haar voeten in het
zand en in terugwijkend
water, de zee leek moe,
eb viel droog in mijn
mond, vingers schreven
vier woorden in de lucht,
ik voel en ruik je huid,
je haar, je lichaam tegen
het decor van de getijden,
golven murmelen tevreden
met zichzelf en ons en je
weegt die stem…
Herboren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
497 Mijn tenen staken over de rand
Van een vervallen houten brug
Regen druppels vielen uit de hemel
En verdwenen in de rivier onder mijn voeten
Naakt had ik twee uur geleden
Het huis verlaten
Om hier op verschimmeld hout
naar een boos kolkende rivier te kunnen kijken
Maar ik ben niet voor niets gekomen
Ik sluit mijn ogen en spring
Zonder…
l'annunciata
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.148 Geen Ibis, Paradijsvogel of Kakatoe
-Hoe ze ook heten-
Wordt uitgebroed onder de voeten van je hart.
Geen Phoenix, geen Draken waren rond, - vuur spuwend
Of ‘t juist ontstegen-
In de groeiende duisternis van je wezen.…
onbewogen
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
562 over mijn woorden heen
of waar de wind zal zijn
wanneer alle richtingen
verdwijnen
het huis bloedt nog steeds
uit linker
en rechtermondhoek
veegt de vloer rood
in de kamer waar ik nooit meer kom
misschien had je het weten
anders verwacht
maar achter in de sneeuw
waar de wind een huid
krijgt
staat het kind
met kletsnatte voeten…
De breimachine
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
811 Samen kochten ze een breier
wisselden die om de maand,
truien, sokken, soms een vest
rolden uit het naaldenbed
van links naar rechts
roetsjte de slee
de maand vloog om
geen pand bleef stranden
leeg kwam het de ander toe
per auto of bij vlagen
te voet met wandelwagen
tot een tweede werd gekocht
nu liggen in hun kasten
de breiers werkeloos…
Zeventien
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
735 Als ik aan je denk
dan is er bovenal het strand
Het meisje van zo zeventien
Een rode zakdoek en een wenk
Haar voeten in de branding
Die komt en
gaat en drijft
Het natte zand
is alles wat er over blijft
Je blonde haar
weerspiegelt in
het water
Tot het later
voorgoed
in mijn ziel
boven drijft
Het is of mijn gedachten
voor altijd…
Kruim
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
661 Onder de knoet van het systeem
zien wij de meeste dingen ruim
de trage voet klimt uit het leem
ons bindmiddel uit karig kruim
onbenoembaar samen voelen
waar splinters hechten tot geheel
vechten voor wat wij bedoelen
met ons herwonnen leeuwendeel
in alle zones van de tijd
zal de liefde overleven
die levensangst verruilt voor spijt
van…
dans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 geef mij je arm
leen mij je rug
geef mij je schouder
en voel verrukt
ik luister
naar muziek
tussen ons
en beweeg
met eeuwigheid in de tijd
verwaait het sterven
tot een traan
in ons hart
open zal ik zijn
en ik volg
jouw voet
door alles heen
geef mij je oog
leen mij jouw hart
geef mij je oor
en hou me vast
en beweeg
op de…
laat je borsten onderzoeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Het verkeer stokte
hortend en stotend wrong het
zich dwars door het dorp
in de oktoberzon
blokletterde een spandoek
rood op wit
aan de voeten van een
levensgrote Christus
aan zijn kruis
tegen de kerkmuur aan
laat je borsten onderzoeken
ik was onthutst
de kerk vernieuwd
een monument beschermd
de Christus verkleurd
geel-wit verweerd…
Nog scherpt de rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
583 wil de
gedachten zien
van generaties lang
hun zicht in
het weerkaatsend licht
heeft ze gerond
door water
wind en ijs zijn ze
schitterend gepolijst
zo kwamen
de lagen bloot van
hun vloeibare dromen
samen zijn we
ooit ontstaan maar
alles is een eigen weg gegaan
nog scherpt de rots
en laat zijn tanden zien
maar aan de voet…
Wegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
722 Zo eer ik de wegen
waar jij je voeten zet.…
in een handpalm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
467 We verbonden onze voeten met het licht
vonden het diepst denkbare donkerblauw
en streelden het met poreuze handen.
We gaven de giftige liefde vleugels
en zagen het licht van onze ogen.
Er viel niets te begrijpen
en niets was wat het leek.…
geveld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 hout splijt tot in de vezels
onder het ritme van de bijl
bezwijken ringen van de tijd
in ferme slagen zwellen spieren op
en bundelen de kracht
een laatste slag wordt toegebracht
ruisend valt de bladerkroon
haardhout wordt in vlam gezet
en in de bedstee droomt een koortsig kind
van vuur, van toortsen aan de voet…