Alle inzendingen over wanhoop

1541 resultaten.

Sorteren op:

HET DAPPERE VOGELTJE

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.851
“Zo, dat is dat, dag kale kip”, lachend hij vloog heen haar verlatend met een leeg en warrig verstand en zonder veertjes, helemaal `vel over been' snikkend en tranend kroop ze door het vuile zand Ze was wanhopig...., en wilde niet meer verder leven niet sterk meer, maar zielig, klein en zwak “Ze groeien wel weer aan, dat duurt maar even”,…

De bedelaar met duizend gulden

poëzie
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.796
zoiets gezien Hij dacht: Het is bepaald een grapje, of het is wel vals misschien Hij ging, om zich te vergewissen, naar de zaak van een bankier Daar toonde hij voor 't loketje z'n verdachte stuk papier De achterdochtige bediende belde om een rechercheur Die bracht die afgetobte schooier voor meneer de inspecteur De arme stakker riep wanhopig…

zinloze strijd (proza)

netgedicht
3.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.008
niet vaak of zelden, zeg maar dagelijks doet het mij aan, alsof de dag er één is die de mens moet door zien te komen, en op het moment men maar even stil staat, barst het gevecht met de leegte los, met verwilderde ogen vol wanhoop beschouwt men de wereld als vijandig, -de naakte kwetsbaarheid-, het gevoel alsof de aarde onder onze voeten verdwijnt…
pelgrim2 september 2010Lees meer >

vrijheid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 744
vrij zijn zit in zoveel kleine zaken, in dingen die ons dagelijks raken; met z'n allen er voor waken dat we weer aan lager wal geraken een trend gezet is een traditie gebroken en een nee weegt zwaarder dan jawel en heeft een leider vreemd bloed geroken dan volgen velen vol wanhoop hem wel vroeger is de spiegel van vandaag vandaag bepaalt…
iede K31 oktober 2011Lees meer >

Don Quichot

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
van inertie ik heb geen helm of schild noch lans en zwaard geen knol die ik Rocinante noem ik berijd de nachtmerrie van het onvatbare dat me ontglipt of verdampt waarin elk houvast op drijfzand of op losse poten stoelt moet ik driemaal sterven genageld op het kruis van vernedering en falen verzuipen in zwartgalligheid en wanhoop…

De spoortrein

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.652
En in mijn wanhoop om die waan Heb ik mijn ogen dichtgedaan, Heb ik gebeden: ‘Trein, sta stil!’ Met al de hartstocht van mijn wil... Maar, wat ik smeekte, deed of dacht, Ik heb hem niet tot staan gebracht.…

Het lied van de muzen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
'Op deze reis door vele landen klinkt onze stem, die met de hoop op een nieuwe toekomst, elke wanhoop naar een nieuwe glorie praat.' 'Oh', ik mens van vele misverstanden. Ik zwijg van gevoelens, die in mijn ziel ooit zullen verzanden. Mijn innerlijk stemt de beste muzen in mij door. Op de juiste tijd heb ik hier aandacht voor.…

‘Een lotgeval’

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 336
zonder gevoel zij de koele berekening, hij de genenbank de man in het zwart die hem naar de kelder brengt als hij weer naar boven gaat, krijgt hij ademnood ‘overal loert gevaar’, operettemuziek, extremen liefde en liefdeloosheid, geluk dat hij bij anderen ziet ongeluk dat hij zelf ervaart, droom en werkelijkheid vroeger en nu, hoop en wanhoop…
J.v.d.S.17 januari 2026Lees meer >

Octopoezie

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 933
in de Albert Heijn leg ik mijn oor te luister bij groente en fruit ik spaar vlees noch vis zo wanhopig op zoek naar wat de uitslag wordt Oranje boven! blèèrt een bevlogen bockworst men knakt instemmend we pakken die cup! plots volgt spektakel. Huít neuf!…

Insomnia's strijder

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 528
VII Wanhoop en twijfel in zijn gemoed in zijn ziel vertwijfeling reist zijn geest nu tot einde het bittere einde van de nacht voorbij de laatste sterrenschacht VIII Wanneer het licht is gedoofd blijft niets dan de stilte waar zij langzaam in verdwijnt voorbij illusies die hij dacht van een tijd die nimmer was…
Xander17 juni 2025Lees meer >

Een dichter

gedicht
4.5 met 52 stemmen aantal keer bekeken 30.405
En dat ging zo: 'ik drijf spelden van wanhoop in de huid van je grutten wezenloos woezie woezie 17 en klaan uit je klukhaar versuikeren bleke bliezen in schedels met spuigaten vol blauw gehakt.' En toen zei iedereen: dat is reusachtig!…

Twee werelden in mij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 346
Maar dan help ik weer een kind een drempel over, vind woorden waar wanhoop zich verstopt. Tussen afgrond en hoop, tussen stilte en storm heb ik duizend gedachten geklopt. Mijn hoofd is een razende vlakte vol vragen: Wat is leven? Wat is goed? Wat is waar?…

Het interesseert me niet..........

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.767
Ik wil weten of je kunt opstaan na de nacht van droefheid en wanhoop, warrig en tot op het bot gekneusd, en doet wat gedaan moet worden voor je kinderen. Het interesseert me niet wie je bent, en hoe je hier terecht kwam. Ik wil weten of je met mij in het centrum van het vuur kan blijven staan zonder terug te schrikken.…

Mijn hoofd is hol en toch zo vol.....

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.456
Alle gevoelens lopen door elkaar heen Voel ze maar, voel ze maar, maar nee voelen doe ik geen Wat is het nou allemaal wat ik voel Het lijkt wel een heleboel Ik hou er een vast Maar dat is geen gevoel, dat is een last Verdriet, wanhoop, stress en pijn Ik ben de rode draad kwijt, er is geen lijn Alle gedachtes lopen door elkaar heen Pak ze…
Fintjoles6 november 2006Lees meer >

Ode aan jullie

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.046
draaien zolang jullie gedachten en de aarde houden mij vast Ode aan jullie, die kwamen, horen, lezen en begrijpen hoe wij zoals sterrenstelsels zijn, drijvend weg van elkaar wij sturen berichten in de ruimte - ENTER- uit hiernamaals van de menselijkheid, al die gigahertzen van berichten die reizen met snelheid groter dan het licht en de wanhoop…

De tocht naar de ster

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.275
Roep het alarm in 't hart dat verzwakte, Of laf zich in wanhoop verschanst, - In uw oog sta de vlam van uw schone ontroering. Tot de lucht met het vuur uwer hete vervoering Uw rustige morgenster kranst: - Tot haar licht in lichter dag vergaat, Tot gij staat in de dageraad - Voort! voort!…

VREDE

gedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 40.285
leven zonder vrede, godverdomme, vrede; want het scheurende geluid waar ik van mijn lief mee scheidde schrikt mij nu het bed nog uit waar wij soms in dromen beiden dat de oorlog van weleer wederkeert op vilte voeten, dat we, eigenlijk al niet meer kunnend alles, toch weer moeten liggen rennen en daarnaast gillen in elkanders oren, zo wanhopig…

Aan Joke van der Veen

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 913
o hemels wangedrocht, mijn engel der wrake, uitgewoonde snol, o hels serpent, onmenselijk wezen vol venijn, verdorven hoer, o slang uit diepste diepten, bron van wanhoop, dronken sloerie, o monsterlijke helleveeg, mijn duivels ongenot, verlepte slet.…

Der vrouwen moed.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.973
Zij verteerden de tijd als een schip golven, hoe joeg hun hart vooruit naar 't end dat week, soms voelden ze in onzekerheid bedolven; soms kille wanhoop die langs hun hart streek.…

Een schot voor open doel

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.169
De bal vliegt met grote snelheid langs de doelman Er is nu geen redding meer mogelijk Geen doelpaal die nog in de weg kan staan Het doel is leeg En de bal is verpletterd tegen het net Een oceaan van geluid stijgt op Hij valt huilend op zijn knieën Medespelers duiken boven op hem Bedolven onder een berg van lichamen Probeert hij wanhopig…
JRH5 augustus 2009Lees meer >

'S MOLENAARS DOCHTER

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.340
En zwaar op haar schouderen drukte het kruis; Bij 't vallen van d' avond ontvlood zij 't gedruis; Zij wrong als wanhopig de handen te saâm, En staarde in het water en fluisterde een naam. 'Ach, neem gij terug thans mijn trouw en mijn ring, Gij dierbre!…

Eenzame Sinterklaas

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Sint Nicolaas loopt eenzaam en verlaten beroofd van Zwarte Pieten door de straten hij schudt wanhopig zijn bejaarde hoofd alsof hij wat gebeurd is niet gelooft Hij wordt beschuldigd van discriminatie hij, Sinterklaas, patroon der integratie!…
Ton Hettema5 december 2018Lees meer >

de dichtende in mij

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 61
dan is de wanhope niet verre . ja, ghij hebt wel gesien . dit is mijn eyghen leven . ick stelle mij selven in de etalagie . neen sonder rosse glans doch wel met siel soo magh ick somwijlen hopen . ende naeckt daerbij doch wijselijck met kleederen aen . ick wil ghehoort ende ghesien worden .…

Subtropisch erotisch

hartenkreet
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.342
een stroom vol erotiek Waar het hete vuur diep in mijn lijf brandt Haar begerende ogen staren met gejaagde blik Gelukzalig gevoel gemengd met onstilbaar verlangen De glittering van de golven spiegelt in elk haar iris Volledig door onophoudelijke passie bevangen Zijn tong glijdt langzaam langs mijn warme dijen En laat mij tussen wanhoop…
car en Haico14 februari 2007Lees meer >

Plakkage

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.540
In eentoonge grijze loop Zingt de fijne, ragreine regen Met mijn arm zieltje mee: Liedekens van wanhoop, Liedekens van wee. Nog loop ik door de welbekende straat En luister scherp toe of geen stap verraadt De komst van de welbeminde.…

mijn leven

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.803
verloren gelopen in m’n gedachten..het dreef mij tot wanhoop ik zag de zon niet meer verblind door eigenzinnigheid ik zocht een uitweg in een doofhof die ik zelf had gecreëerd maar vond het niet mist omringde me en deed me huiveren daar stond dood te wachten vluchtend rende ik doelloos struikelend over m’n gedachten joeg ik mezelf de dieperik…
M.D.26 februari 2004Lees meer >

Miles smiles in june

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 497
XI Hij wacht niet langer op Godot roept wanhopig, uit alle macht terwijl zijn geest op doorreis is tot het einde van de nacht ruist een dwarreling dwars door hem heen als het rode licht dooft van de lantaarn is niets dan stilte die over blijft dan gaat hij weg, net als zij bitches brew, in a silent way…
Xander15 juni 2025Lees meer >

Dorpsbegrafenis

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.070
Doch 't snerpend treurgezang vermildert En spreekt, aan 't smeltend kinderhart, Van balsem voor de diepste wonden, Van hemeltroost in de aardse smart; En uit die zee van angst en lijden, Wanhopig golvend af en aan, Is hartversterkend, zielverheffend, Een jubelzangtoon opgegaan: "In Paradisum...", 't Hart verheldert, Een weiflend licht…

PIETJE EN DE REUS

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 639
Waar hij waarachtig de schel vond op een, een beetje verborgen plek Zomaar binnengaan is onbeleefd, dacht Pietje en hij drukte op de bel Schrok, want hij leek vastgekleefd kille rillingen kropen over zijn vel Omkijkend zag hij ’t sluitend hek verdwaasd zag hij dat tafereel aan Kille schaduw verduisterde de plek ons Pietje raakte wanhopig…
Ton Rijkers19 augustus 2012Lees meer >

De Afgod

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.771
Nu was hij raadloos en wanhopig. In verwoedheid Grijpt hij de afgod aan: Erkent ge zo mijn goedheid, Gij, onbarmhartig beeld, dus zegt hij, lig daar neer! Nu krijgt gij nooit van mij de minste vriendschap meer. Indien gij nukken hebt, ik ook dan heb mijn nukken.…