7171 resultaten.
Horizon
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
694 De horizon ontwaakt in vroege stilte
In een zachte waas van licht
Langzaam vangt de zon de aarde
Lichtbundels strepen vanuit de hemel
De zachte dauwdruppels nevelen
Geruisloos laten zij zich drogen
Op het ritme van de warme zon
Al het zwarte van de nacht lost op...…
Ingepakt
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
2.516 Zij loopt er lekker warmpjes bij
't Is winter, het zwart-wit contrast
oogt prachtig, heels niet ongepast.
Zo vangt ze blik van hem en mij.
Vierkant verpakt in dassenbont,
daarboven, strijdende om rechten,
twee suikerhard geknechte vlechten
tooiend haar hoofdje, lief-zwart-rond.…
Een zoen van Piet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.416 Ik moet je wat bekennen
Ik ben de braafste niet
Het is wel even wennen
Ik ben de echte zwarte Piet
Het zwarte schaap van sinterklaas
Goed voor het vuile werk
Want hij is toch de baas
En ik ben maar een vlerk
Ik denk wel eens te gaan staken
Want die zakken vullen is zwaar
En dan dat geklim over daken
Dat is eigenlijk heel naar
Maar…
Overleven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
983 De schelle, hese stem
verjaagt de zwarte vogels.
Een overwinningskreet
verscheurt haar lippen.…
Donkergekleurd
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.327 Zij wacht op een wonderlijke dag
Misschien dat het wel nooit gebeurd
Dat iemand verder kijkt dan haar lach
En haar zwarte ziel weer kleurd
Haar bloedend hart klopt
Maar hoelang nog kan hij het aan?…
De banneling
poëzie
4.0 met 13 stemmen
3.170 De maagre boom staat zwart verbrand.
De onzaalge boom schudt zwarte kraaien
Onwillig over 't witte land:
Een groot penseel dat onheiltekens waaien
laat over het geduldig land.
Ik kan de vreemde tekenen niet lezen.
Ze omdwarrelen mij vluchtig en verward.
Misschien wordt mijn doodvonnis afgelezen.…
wanneer ik ga
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.275 de jeugd
reeds blijkt afgewezen,
volprezen afgekeurd
heeft men het vertrouwen
reeds vroegtijdig verbeurd
gepaard aan duivelse vrezen
de aangereikte witte linten
kunnen tranen niet drogen
of gaten dichten
veiligheid vervloog eer
het hart het wilde gedogen
warmte kent nog slechts
zwarte tinten…
Huwelijk 2
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.186 Er zat even iets zwarts in.
Een enge vlek, die broeide
en onder eten, krantje lezen, haperend vloeide
naar het verdwenen wit begin.
De baard had snel lijfjes gesjouwd,
en snoerde voetjes op pedalen,
toen opeens de zwart omlijste glinsterkralen
lachten, het beeld mij toevertrouwd.…
Zij vieren feest.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
594 Zo drammen zij hun zin
tóch door
en vieren zij feest
ik zie, ik hoor
zwarte hemden
of zijn ze bruin
ik voel met je mee:
andersdenkenden
andersvoelenden
andersgelovenden
Ik voel met je mee
op deze vertroebelde dag.…
Waanzin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
596 Neem nu mijn gekkentaal, het maakt al
dansjes die ik zelf niet meer kan plaatsen,
nog even, denk ik, maar dat dacht ik jaren
geleden ook, terwijl ik met zwarte oogschaduw
en zwarte nagellak toch behoorlijk in de buurt
van een doorgeslagen dorpsgek kwam.…
Blad
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.088 De helft van het blad was zwart.
Gevolgen in je lichaam.
Je viel soms weg. Even weg uit deze wereld.
Maar steeds niet naar het licht.
De herfst was aangebroken.
Het zwarte bereikte het hart van het blad.
Jouw hart, tot het laatste moment gezond gebleven.
Altijd groen, altijd geliefd.…
Schaduwen zoeken licht...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
655 Al wenend, weent zij, opnieuw, ik ben zo alleen
gewikkeld in een zwart voilen sluier om haar heen.
Al het gelovig licht wat toehapt
wordt vol verlangen, gevangen
en vervolgens in haar schaduw vertrapt.
Met droevige, verlaten, zwart omrande, hunkerende ogen
wacht zij tot een nieuwe prooi blijft staan.
Zij kijkt hem diep, doordringend aan.…
STILTE IN MIJN HART
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
739 Ik proef de stilte van ’t oude hart
diens laatste klop echoot in mij na
Vandaag ziet morgen minder zwart
doordat ik door eeuwige stilte ga…
The Buttery (Oxford)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
651 fietsen
rij aan rij
zwart gejaste jongeren
omarmden elkaar
wind speelde met hun capes
het was in Broadstreet
The Buttery
schreef hij later
de rode roos
liet ze liggen…
Hooglied
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 de bomen, iets
wilde zeggen: ben wel zwart maar lief en
heel zachtaardig, strijk maar neer op die
kleine bank: waar ik ging zitten
pen en papier kwamen tevoorschijn
doordacht verlengstuk van de geest welke
woorden mij het beste lagen en mondde uit
in dit gedicht en vloeide mijn ontroering.
.…
was jij maar dood
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.162 was jij maar dood
dan was het zoveel erger
mijn tranen niet onzichtbaar
mijn hoofd niet zo bewolkt
een meisje
een vrouw
in rouw
in stilte
in zwart
en niemand zou iets vragen
want zwart is een gevoel van
leegte
onzekerheid en
zaam
want één is weg…
Winterlaan.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.167 En de een'ge kleur in 't blank en zwart van rouw
Is, donkre bloedvlek op de horizon,
Droefrood, de mantel van een vissersvrouw.…
Rouw
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
637 Denkend aan Holland
zie ik vanaf nu voortaan
40 stille zwarte wagens
plechtig door het laagland gaan
over wegen en rivieren
in dat groene weidse land
door een laan vol populieren
mensen zwijgend langs de kant
ieder in zichzelf verzonken
met een scherf van het verdriet
met de woede en de beelden
uit dat onbekend gebied
40 stille zwarte…
Ontbijtcommunicatie
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.123 Theelichtje met zwarte thee in blauwe pot
hij drinkt uit een zwart glas, zij uit een wit
Na het ontbijt loopt hij naar buiten,
zij doet de afwas
en schenkt de laatste thee in zijn glas
om 't zelf te drinken,
gaat verder met de afwas
hij komt binnen ziet het glas en drinkt het op,
loopt dan weer naar buiten
zij maakt nu nieuwe thee en schenkt…
Pieter Saenredam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
624 Een stoet
van zwarte pakken schrijdt daar plechtig
in gouden ochtendlicht en deftig
begroet de kleine hond. Waarom doet
een wolk het gouden licht verzwakken?
Er klinkt een lied, het knapenkoor
verdeelt het doek in zeven vlakken.
De jongste jongens zingen voor,
weer schrijdt de stoet van zwarte pakken.
Zijn ogen gaan de hoge kerk door.…
Slavendrijvers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
407 Zie ze komen als zwarte wolken.
Zie ze vreedzaam verder gaan.
Ontmasker de slavendrijvers die we zijn.
Daarna hebben we geen zin meer.
Geen zin om slaven te houden in onze kop.
Geen zin om slavendrijvers te willen zijn.…
Anno 2016
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
712 Vier zwarte paarden voor een zwarte koets
Gaan stapvoets richting kleine, witte kerk
Weldra staat er een nieuwe marmeren zerk
Waarop een lege hoorn des overvloeds
Er hangt een wolk van licht boven de grond
Waarin het lichaam van de vrouw straks rust
De weduwnaar wordt zacht door haar gekust
Ze is erbij, een glimlach om haar mond
Hij merkt…
verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
633 laat nu maar los
zegt mijn moeder
hier maakt het niet meer uit
de zwart witte meeuw dobbert
zout en nat- in – nat en zout
het water staat aan onze lippen
verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren…
judassen zijn in de meerderheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.258 ik wil geen krochten
waar het wringt
in alle bochten en
het stinkt naar angst
geef mij spelonken
waar geluiden dronken
worden van het zwart
het duister je verwart
in de diepte loeit het vuur
het vage was van korte duur
dit is de echte hel waar
alle zielen pijnlijk branden
wit marmer wordt hier zwart
fel donderpreekt de haat
voor…
Heksensabbat
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
472 je haar was
hanig hoog en
piekig gestyled
zwart reflecteerde
uit het niets
zijn kleur en om
je heen hing
de geliefde geur
van chloroform
uit jouw odeur
je ogen loensden
alle kleuren en de
oren waren wit
getipt op deze toch
weer aparte outfit
op de heksensabbat
die in zwart en glinster
paars een aardig stel
gaat vormen met de…
Yippie Ya Yee!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Als fado-vrouw en eeuwige treurwilg
met haar strakke, zwarte jurk
verhulde Nina haar sensualiteit
in aarzelende bewegingen
die in haar zwarte stiletto-lakschoenen
wegzonken.
De apostel Johannes keek mededogend
op mij neer
met de adelaar gedwee aan zijn voeten
jazzy mee schommelend.…
oude lome eik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
226 mocht deze sterrenhemel van zwart
papier zijn dan kraste ik mijn naam
ergens waar geen sterren staan
het liefst schreef ik het met
de neerbuigendheid van een
oude lome eik waarvan zijn
kruin mij ooit in een nest
zal laten ontluiken
ach, eens zal het een legende zijn
dat een dichter zich verplaatst
met vleugels van hetzelfde
hemelse papier…
Nachtwandeling
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
2.327 De schaduw van twee zwanen
accolades, sluiten het water in
en het diepe zwarte land
gaat verloren in de Slochter vlam.
We lopen op de tast
door onverwachtse zang
van vleugelslag.…
Oud zeer.
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.117 De kleuren vervaagd
naar grijs en zwart.
Vergeten een raampje
voor een beetje licht naar je hart.…
Majestueus
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.141 Als 'tafelkleed' nestelde zich een grote wolk
Op de Tafelberg van 't Kaapse volk
Een gedekte tafel voor zowel blank als zwart
Jaren achtereen heeft dit Afrikaners verward
Staand voor de afgrond, een diepe kolk…