4933 resultaten.
Haat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
629 Woorden zo grof
Uitgesproken uit woede of
het verafschuwen van iemand op een hogere graad
Een woord zo vol van betekenis
Maar vier letters groot, ter tegenstelling
Toch voor velen een kwelling
om dit te horen, soms al na een kleine ergernis
Duidelijk onderschat
Wat het manifesteren ervan aan schade geeft
Uitgesproken alsof het geen enkele…
Tethyszee
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
486 smeltwater verdampt
uit oud zeer
in zachte loomte
aan oerlandse oevers
naar weleer
vind ik het ketelsteen
van mijn ondiepte
waarop ik drijf
als drijvende kracht
als blijvend vergezicht
nee, binnenlijf
alsof morgenochtend
reikt voorbij bakerland
over het water
naar onbetreden kust
een gebed zonder
begin, later
einde en verder…
Ode aan de schrijver
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
513 Alsof het
nog nooit
bedacht was.…
Uitreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 het vlakke water van de vaart
lonkt naar de weidse overzijde
alsof het zeggen wil, tussenbeide,
dit is afscheid dat hier rondwaart
deze angst gebiedt de binding
elke omarming weer te verlaten
te wijken naar verre weiden,
langs onbekende ogen en straten
zodat niets in afsluiting verstikt,
zich nachtenlang doorwaakt
of genegenheid…
Ineens
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.845 Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was. De dood
en ik stonden op een dijk.
Tussen ons was niets dan
een aanzienlijke afstand.
-----------------------------
uit: 'Alle gedichten', 2005.…
Pinksterblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
615 Het was alsof ik dat was
en mezelf uit beeld, uit het bestaan
weggeknipt had,
sindsdien rouw ik om haar
en wacht op haar wedergeboorte.…
Kalenderwijsheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Een seizoen
op rand van verscheiden, alsof
zonder bladeren de vrijdenkerij weer
ruimte krijgt. Met de wiekende lafheid
van een duif stijgt de dodenkou op
uit de diepte van het leven. Bij karmozijnrood
van elegante paddenstoelenhoeden
valt kalenderwijsheid in het niets.…
droomavond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
415 een tot dunne deken
gewaaide blauwwitte lucht
hangt stil te dromen
op het avondlicht
zwarte meeuwen
slaan zich krachtig verder
de bomen donkere steen geworden
staan platgeslagen tegen het wolkendek
alsof de wind niet bestaat
zo'n intens stille avond
die je buik zacht streelt
je borst beroert…
niet gewacht (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 gulzige golven belegeren
de muren die ons
zandkasteel omringen
de rollende branding dwingt
het koninkrijk op de knieën
voor een verwaterde overgave
haastig trekken we lijf
en leden uit het luie zand
ingegraven verlies is er al
voor het zich aandient
wisten we het niet of
deden we alsof
tijd en getijde
altijd
in beweging
nooit…
In ogenschouw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 zo laat het licht nog
een avondzonnestraal
de wind op de vlucht
na een dag van wanorde
het lijkt alsof een kranige eik
een buiging naar de aarde maakt
‘zo, deze storm heeft mijn
waardigheid niet geraakt’
-
ik ontrafel doordacht
mijn eigen onstuimigheid
in deze verademing lijkt
het leven transparant
och, hoe onschendbaar…
Wankeling
gedicht
4.4 met 5 stemmen
2.943 De nacht zaait uit en je beweegt
langs oneven niemandsland
alsof je hebt leren lopen
tijdens een aardverschuiving.
In de periferie wordt gefluisterd
over de initialen van het donker
zijn vingerafdruk op je lijf.
Je maant jezelf tot overgave.
Je bent een schepsel dat zich ontlaadt.…
Iets fijns
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 we liepen
in gelijke pas
ervaarden dat
heel plotseling
ineens was er die lach
de twinkeling in
ogen van iets fijns
dat onbewust
geregeld wordt alsof
het ook zo hoort
later probeerden we
weer zo te lopen
dat voelde geforceerd
het hand in handje
was heel snel geleerd
wil melker
25/01/2018
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Zeevlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
686 Zilveren zeemeeuwen
vlogen vluchtig door de naakte nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam uit in stilte
alsof je even dichtbij me was
in de luwte van mijn liefdeshart
en je vloekte niet
in het donker ademde jij
gooide jij mijn gebroken hart
opgenomen in het grote geheel
in gedachten weer terug in zee.…
VARKENSGRAS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
482 als je het één keer volwassen ziet
vergeet je het waarschijnlijk niet
en evenmin de gunstige eigenschappen
om je gezondheid op te lappen
En het is ook ongelooflijk
dat mijn vrouw een plantje, nog onooglijk,
herkent alsof dit al volwassen is
terwijl ik me suf peins en gis
waarom kan het geen duizendschoon zijn
of iets anders, want het is nog…
Goed genoeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Gespiegeld ben je
niet even mooi
aan alle kanten
maar goed genoeg
en als er iemand is
die een voorbeeld neemt
aan jou
dan gaat het
om iets anders
hoe je bent
hoe je doet
een houding, een deugd
een vaardigheid, een inzicht
een balans van belangen
alsof dat altijd zo gaat
maar jij weet wel beter
want je kent jezelf
ook anders…
Beginselen
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
453 De beginselen begreep ik
voor handen uit hemelse bron
schaduw zonder verlangen
zonneschijn in schemerstilte
hoorde ik jouw naam, onuitspreekbaar
alsof er niemand jou werkelijk kende
was je alleen, soeverein en stoer
teder aangetast door sentimenten
riep je mij naamloos
terug in het verleden
de beginselen ontroerden mij
jij was mijn…
29 februari
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 We leven, als bekend, nog wel in maart
Waar Mars de oorlogsgod met gouden zwaard
Traditioneel met hagel onrust baart
En als vanouds in stormwinden rondwaart
Nu roert hij in de sprokkelmaand zijn staart
Zelfs de Kalender raakt zo van de kaart
En denkt één dagje nog, dan is 't pas maart
...alsof hij in de sterren had gestaard...…
onverbolgen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
468 dit keer lijkt de ochtend in
thematiek verdwaald
zoek de verschillen maar eens
als die er nauwelijks zijn
waarom vertoont ruimte nooit beweging
en vertoont zij sporen van afwezigheid
altijd monotoon
alsof de ijsvlakte blijft liggen
weinig grondtonen, gevangen
in huiselijke kring
hoewel sprake van volheid en
naderende cirkelvorming…
Schuilplek
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
471 Er ontwaakt een droomwereld in mijn werkelijkheid
alsof ik weer dat stoute jongetje ben geworden
in een boom geklommen om de horizon te zien
van verre landen, adembenemende vrouwen
die de vuile was schoon weken in de rivier
stevige billen vilein naar achteren gestoken
en ik roep vanuit mijn hoge schuilplek
om vrijheid en het recht om weer…
De stille passen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Na het springen leer ik
tussen tranen en lach
met vaste partners
de stille passen
Soms huil ik om later
steeds weer om vroeger
en de herhaling ervan
alsof het over moet
Dansend denk ik
ook aan het fijne
dat niet mogelijk is en
waar ik van verlost ben
ofschoon ik het mis
wat ik rijm als ik rust –
door een oude kier
sluipt fantasie…
Bezinning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 De zomer is getransformeerd
in een door mistflarden omsluierde dame
Sluipend door vochtig kreupelhout
laat zij de spinnen weer weven
Bladeren laat zij loskomen
door haar nootachtige geur
die haar volgt als een chique parfum
Voor de najaarszon
heeft zij nevel bijeengedreven
Alsof zij zo wil bezinnen
Door te laten sterven
opnieuw wil beginnen…
N)iet (S)poren
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
556 De toegang tot werk
onmogelijk maken
Wij doen opzettelijk irritant
Het wordt weer een
zootje in het land
Lekker tijd en geld verkwisten
Alsof ze niets beters wisten
En het helpt geen ene moer...
de stopzetting van het
Openbaar Vervoer...…
Wintertuin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
534 In de sombere wintertuin
zie ik onzichtbare dieren
nog voor het regenen
in een droom verdwijnen
er blijft een grijze wereldtaal
aan de veel te diepe afgrond
van mijn geheugen hangen
om stille getuige te zijn
van het feitelijke
mezelf zijn tegenover jou
ontluiken de eerste bloemen
alsof het nooit winter is geweest
er zit een…
Ze speelde toneel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
579 ze gedroeg zich niet
zoals ze zich voelde
zei niet wat ze dacht
ze speelde toneel
ze lachte terwijl ze
vanbinnen huilde
deed alsof ze plezier had
ze speelde toneel
toen zette ze haar masker af
ze vertelde hoe ze zich voelde
zei waaraan en hoe ze dacht
en wat haar mening was
ze verloor daardoor vrienden
maar degenen die bleven…
Golven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 Energie die nergens heen kan
gevangen als het ware
wachtend op ontsnapping
klaar om uit te varen
Maar niet geheel gevangen
Soms geeft iemand een gil
of ontstaan er zomaar golven
uit het niets, buiten je wil
alsof er iets naar buiten wil
Bewegingen, geluiden, een
storm pal na de stilte
Het valt wel te proberen
Het valt te overwegen
Maar…
De ruigpoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Ze zeggen dat hij bij de wolven hoort
zijn stoere kop blond in de ruige wind
op zondagavond op het groene grasland
de ruigpoot eet zijn rapen gaar
in de schaduw van het windgebaar
bespeelt hij vaak zijn luchtgitaar
hij drinkt soms whisky
alsof het limonade is
want bier smaakt hem
naar lauwe kattenpis
de ruigpoot is een dierenvriend…
Dobber
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Er braken forellen uit
toen een visser uit Oud-Zuid
zijn harde dobber las
alsof het was
dat een leesbaars hem vroeg:
schuilt er in de reet
die ik door jou in ademnood
beet in het zand
ginder aan de waterkant
van deze sloot
uit de lap van Zijn Laars
wat leeswaars
toen ik daar en passant
ook nog een vlinder sloeg
of is…
S.O.S
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
224 Een lichte belediging
alsof ik voor haar zicht
ben opgelost.
.
Maar zij twijfelt niet.
Haar ogen rusten op iets
wat voor haar werkelijk is.
Ik volg haar blik.
De lege ruimte boven mij
dan kijk ik haar aan-
Een stille vraag tussen ons-
Is Teun weer in huis?…
snijvlak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
84 vergeet niet door te pakken
met het krommen van een boog
om aan te leggen voor gelijke
afstand, liefst rechthoekig
aan de zuivere zijde van het
gelijk of de gedachte daaraan
op het punt waar onze lijnen
onversneden kruisen, doch
evenwijdig aan een
gemeenschappelijke richting
zodat het voorkomt alsof
het werkelijkheid lijkt door…
Een onmogelijke strijd
hartenkreet
3.9 met 47 stemmen
2.957 Je lacht alsof de lucht niks anders is dan blauw
Maar van binnen, zo zie ik in je ogen
Is het niet meer dan diep donkergrauw
Elke behandeling lach je tegemoet
De pijn negerend, alsof het je niks doet
Opscheppen dat het wel meevalt, de pijn
En mij verzekeren dat er ergere dingen in het leven zijn
Twee behandelingen verder na de vorige drie…