2012 resultaten.
The Awakening
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
234 Maar die avond toen ik
in slaap viel, vermoeid
na weer een andere dag,
heb ik -hoe vreemd 't ook
lijkt- een stukje waarheid
gezien en er werd mij verteld
dat het leven een grote
leugen is en god misschien
een oude blinde of zelfs
een verrader.…
Celeritas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 kaalslag
de afschuwelijke consequentie
de kern van alle dingen raken
Ik delete sixpacks van haantjes
verwijder lijken tegelijkertijd
ontmantel enkelvoudig beeld
nog los van het sterfteverloop
Ik blijf bij onbegonnen drama
van een kleurenoorlog in spe
en zwijg tegen de voorouders
om mij maar klein te houden
Zoals verwacht ben ik blind…
Breekbaar overeind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
140 Mijn wortels zochten blind hun weg,
groeven zich dieper in het harde gesteente,
hongerig naar verborgen bronnen.
Bladeren van inkt groeiden;
Papier dat de wind ving.
Ik zocht in oude aarde naar de lijnen van mijn stam.
Nu de avondzon mijn randen verzacht,
blijft de afgrond tastbaar dichtbij.…
Op de Vijf Zinnen
poëzie
3.5 met 21 stemmen
7.661 De blinde, die weleer aanschouwde ’t lieve licht,
Kan tuigen, wat het zij* te missen het gezicht,
Te wroeten, als de mol, in duisternisse en dromen.
De blinde is hallef dood; men leeft door ’t oog volkomen.
HET GEHOOR.
Het redelijk begrijp, in ons het Godlijk deel,
Veroorzaakt tussen mens en dier een groot verscheel;
Maar och!…
Brief aan Delila
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
740 lezen
bond je mij aan m'n bed
met zeven verse pezen
'k heb het je belet
Je kwam met zeven touwen
nooit gebruikt
soepel als vrouwen
m'n kracht werd niet gefnuikt
Je vlocht mijn haren
in de schering van 't getouw
kon ze toch bewaren
mijn geheimen niet voor jou
Maar
aan jouw blote schoot
Delila
raakte ik m'n ogen kwijt
blind…
EEN HOOFD ZO WOEST...
gedicht
3.2 met 455 stemmen
53.815 Een hoofd zo woest en ledig als het gruis
van 't pad, dat blind omhoog kruipt naar het huis,
waar in de holle en verschrikte kamer
't onnozel bloed kleeft aan de bitse hamer;
waar het hooghartig voorhoofd van de deur
en 't stuurs gordijn met de verbeten scheur
zien naar 't onthutst en half ontklede bed,
de houten stoel, gebroken in 't verzet…
Een beetje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
759 voor de dood
Te weinig om iets weg te geven
Dun bedekt maar net niet bloot
Te schamel om het uit te delen
Of om helemaal af te staan
Een beetje gaat al gauw vervelen
Omdat je niet vol kunt gaan
Wat moet je nou toch met een beetje
Het is toch iets wat niemand ziet
Een beetje dood is ronduit zielig
Een beetje zwanger, hypocriet
Een beetje blind…
Herfstnacht
poëzie
3.0 met 21 stemmen
3.785 Langs wei en wilgen glee de vochte nacht,
Het deinzend witte kleed golfde en bezoomde
Het lage land, - boven de herfstdauw doomde
Het blinde oog der maan - zo stil, zo zacht.…
het landhuis
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
3.699 er ligt een landhuis aan de stroom, verlaten
met donk're luiken staart het blind,
en laat de stroom, die voortglijdt, praten
en luistert niet naar 't fluist'ren van de wind
maar vroeger, toen hoogmogenden der staten,
daar in de zomer poosden van't bewind
en staat en krijg, voor huis en vree vergaten
en kind'ren stoeiden over 't melkwit…
Onbezonnen
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.837 woordjes
In die verlaten vieze steeg
Had haar loverboy gefluisterd
Waardoor hij alles kreeg
Hoe stom is ze geweest
Toen hij het zonder wou
Heeft ze ooit kunnen vermoeden
Dat ze zwanger worden zou
Ze heeft zich toen gegeven
Het deed ook best veel pijn
Was dit nou zo geweldig
Ze vond het niet eens fijn
Nu voelt ze zich genomen
En blind…
alles op een rij
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.506 blind ben ik voor woorden
die kleurloos als het gas
mijn hart niet meer bereiken
doof ben ik voor klanken
die zingend als het glas
mijn oren steeds ontwijken
koud blijf ik voor bloemen
die geurloos als het water
mij niet kunnen bekoren
wars ben ik van dromen
die dwingend als een kater
mijn evenwicht verstoren
geef mij de kans…
Flarden van Geluk
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.380 Ik was toch overduidelijk
in wat ik van je wilde
Of ik het nou fluisterde
of van de daken gilde
Het werd niet goed gehoord
tenminste niet door jou
Waar MIJN hart overkookte,
reageerde jij slechts lauw
Waar ben ik toch mee bezig
was ik dan echt zo blind ?
Waarom verspil ik toch mijn liefde
omdat ik jou speciaal vind?…
Soms
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.632 zucht van vingertoppen
Die aarzelend mijn haar vinden
Dan verbeeld ik hoe uit een onbekende hoek
Een lied van lust en vreemde kusten breekt
Soms komt de dorst
Met schilferende lippen van haar pupil nippen
Waarin kalm en frivool mijn blik weerkaatst
Dan droom ik hoe wij met een ijle snik
Naar een zwevend eiland verhuizen
Soms word ik blind…
MAANLICHT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.964 Alleen de grote zonnen hangen
Als feller kaarsen in die schijn:
De ziel herdenkt haar lang verlangen
In niets-verlangend zalig zijn:
Alsof van achter diepe slippen
Haar dolend tasten eindlijk vond
Met hare warme blinde lippen
Nog lichter lust dan uwe mond.…
Kerstliedje
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
3.550 Blind en al helemaal oostindisch doof.
Ik trek mijn sporen door de sneeuw,
mijn roep om vrede als een schreeuw.
En de wereld reageert in ongeloof.…
Passie, liefde, verleiding
hartenkreet
4.0 met 28 stemmen
13.490 De woorden die je gek maken en blind....
Liefde is een warm gevoel en iedereen weet wat ik bedoel...
Verleiding....!
Dat is het moeilijke verleiding...
het is niet altijd het beste wat je kunt volgen...
Maar als je weet dat de verleiding er is...
Dan weet je wat je mist.....
Jouw handen....
Jouw ogen....
En je heerlijke mond.....…
herfstgevoel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.045 grijzige van dit jaargetij
word ik door treurnis stil bevangen
het voelt als zachte zwarte zij
die mij omhult als tweede huid
en zich, als was ‘t onzichtbaar
voorzichtig om mij legt
ik voel het nauwelijks dat ik lijd
maar wil ik vrolijk zijn, grenst zij mij in
beroert mij bijna teder fijn
slechts als een zweem te merken
ik tast blind…
Dodendans
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.415 Een klasseloos heden, zonder verleden
iedereen danst 'blind' met iedereen
al hebben ze elkaar gehaat bij leven.
De gehangene danst met z'n folteraar
moeder met haar jong gestorven kind
het meisje swingt met haar moordenaar.
In de dodenstad op maanverlichte pade
klepperen skeletten als castagnetten
de dodendans in de schaduw der aarde.…
lege dozen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.054 hoor mij leegtes vullen
van letterloze schimmen
die weerkaatsen tegen
dik geplamuurde
blinde muren
het schaamteloos vallen
van geschuurd gruis
neem ik waar
als neerstortende
onthoofde woorden
zoveel lagen
door de jaren heen
geworden tot
ontedeld gekunsteld eelt
geraken tot stof
van antieke beelden
de ziel
tot naaktheid gedwongen…
Piet's lijn zoek in Oele
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
709 piet mondriaan
van vóór de lijnen en de vlakken
bomen duidelijk nog te herkennen
zijn natuurlijk nooit samen vergaan
dat bos moet dus nog echt bestaan
overal gezocht nergens te bekennen
vraag nu zaten ze niet te dommelen
die dikke lijn is echt de horizon
geel ja daar bestraald door de zon
golvend licht achter felle kleuren
ziende blind…
Windstil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
662 Het wandelen van de avond geeft verstilde impressie
Belevenissen van deze dag leggen zich murmelend neer
Met iedere stap verwijdering van dingen zoals ze zijn
Langzaamaan valt verloren geheugen fel op haar plaats
Duisternis dekt toe, wat ik zo zoet, alleen voor lief nam
Opent blind een vergezicht aan wat ik niet wilde weten
Met steevast ritme…
voor jou...
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
3.231 over een paar jaar zak ik misschien wel door de grond,
omdat ik te blind was te zien, dat de ware altijd al voor me stond.…
Ik ben weer thuis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
973 niet meer verdwijnen zonder te vertrekken
niet meer verschijnen in blinde vlekken van geschiedenis
ze snijden ze scheuren ze lopen weg met woorden als
zonde
jammer
tot ziens
nooit meer
en toch houden we vast omdat we nog niet weten
wat we straks nog meer zullen vergeten
misschien
uiteindelijk
elkaar
nooit meer…
'Een lege postbode verdrinkt op de landweg'
poëzie
3.7 met 47 stemmen
14.805 haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten
het is een oud huis als in Greenwich Village
de bomen staan haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken
de vensters van mijn lichaam zijn blind…
Twee-eenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
603 jongere zelf zichzelf
in leven zonder zenuwknopen
hij schijnt zijn hoop met de kracht van de nacht
doornen zijn vurig aangestoken
onder een glooiend oppervlak
klank verzonken in baden lood
rood verloopt in groeiende macht
dierbaar zijn nochtans de vogelvluchten
met tranende wangen in golvend geluk
doorklievende stralen verdwalen ons blind…
Onzichtbaar
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.043 Maar in wat voor vorm is onwetend afwezig,
Als je blind bent voor het waarneembaar zijn.
Hier twijfel ik,
Want afstotend is mijn buitenlaag,
Niet afkeer wekkend,
Het lijkt open, waarvan gesproken is.
Maar moeilijk doordringbaar.
Het is gesloten, wat niet voor jouw zicht zien baar is.…
Het waalse wijf
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.010 Zij had mij gek en blind gemaakt.
- Bracht zij iets mede?
Ja, een schat!....
Een scheef gezicht en een snijdend blad.
- Wat spraakt gij samen, Waals of Diets?
Het wijf zei alles en ik niets.
- En moest gij vechten om 't gelijk?
Zij had het woord, meteen het rijk.
- En werken?
Deed ik slag om slinger!…
De Vecht
poëzie
3.6 met 25 stemmen
7.706 Er ligt een landhuis aan de stroom, verlaten;
Verbleekt, met donkre luiken, staart het blind,
En laat de stroom, die eenzaam voortglijdt, praten
En luistert niet naar 't fluist'ren van de wind.…
Al onze goede bedoelingen ten spijt
gedicht
3.9 met 75 stemmen
30.806 we knijpen vlinders fijn, verminken het oog
op de vleugel, onderwijl kreetjes van bewondering
slakend, we stoten kinderen om
in onze blinde ijver lief te hebben.
onze omhelzing is omklemming, onze handen zijn te ruw
en behaard, ons hart te onbehouwen. het slaat te graag.…
Opgespoten land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Wisselend licht scheerde
langs de stadsrand, over
een horizon van waterplezier
van een gastvrij merenland
opgespoten tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een andere tijd, achteloos
gaat de wind er…