6267 resultaten.
- De moeder van verlies -
netgedicht
4.6 met 40 stemmen
592 ze spint draden voller aarde zeer geliefd,
sterk en rijk aan ijzeraards en kwarts
staal omspant de zachte brokken
van het doordringende scheppingsverhaal
geschiedenis spreekt haar moedertaal
heeft de aarde lief
bloed spugt de vulkaanuitbarsting
ontspringt de dans en ook de rommel
de visualisatie van het verhaal
letterlijk
aards instrument…
- Vertel de zon -
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
838 Vertel de zon,
die binnenkort verdwijnt,
ik herinner mij
hoe groot de planeten zijn
vertel de zon,
van dunne gouden draden
gesponnen op aarde, flinterend
daar waar de zon doorheen schijnt
en hoe ik besloot om goudsmid te worden?…
The Dangling Conversation
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 woorden
in jouw voetsporen
kleuren treden donker
waar stemmen praten
schep ik water in de nacht
wijl zee mijn enkels drinkt
huilen vissen het verdriet
in het rode licht van de toren
schaduwen flessen op 't zand
rond mijn middel kiemen algen
laatste stukjes huid reizen af
de ochtend vecht zijn plaats
met een hemd in de wind
tussen draden…
Te gek voor woorden III
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
579 hij pakt zijn jas
en naait een binnenzak, ja, hij is handig
met naald en draad
de kleur is verkeerd, het had bruin moeten zijn
karmozijnrood is voor priesters
en hoerenhuizen
regen, alweer die regen
het getik maakt hem gek
hij denkt aan Romana
zij hield van hem, hij zoekt een foto
hoort weer haar stem
mañana mañana
waarom verdomme gingen…
Jasmijn
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.287 Dauw op de jasmijn,
sterk en broos, de
tranen opgedroogd, je
liet de schoot los, om niet
in vooroordelen te worden
gewogen, je streed in de
boezem van een eeuwige
bruid, wit gesponnen draad
in jouw gedicht, brokaat
van kiemend zaad, te vroeg
geoogste vrucht, tederheid
met een ruggengraat, vermeed
wat iedereen dacht, koos voor…
Gezondheid
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
741 Het is zo gezond, te lopen,
te wandelen te fietsen,
het is zo gezond te bewegen
te sporten de buitenlucht te kiezen,
het is zo gezond en wel zo dodelijk:
Want je loopt op een zebra
en de vouwen worden uit je pantalon gereden,
je wandelt
en een draad hangt gespannen over het pad,
onthoofd je zowat.…
Hardnekkige wonden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
474 fontijn van zalf
op mijn hardnekkige wonden
de rode draad gevonden
heel paard half
weke dagen
bleek en doorschijnend
wit en schrijnend
knorrende magen
waar bevindt zich de lans?
om eens fris uit te halen
naar de banalen
waarom is er eigenlijk geen schijn van kans?…
Een mooi gezicht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
956 Laat de rode draad van het leven
Je naar ongekende oorden reizen.
Claire Vanfleteren…
Het kabinet van de familie Staal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 geraakt in
‘t vangnet van hun steken
van averecht over het recht
breit ze slechts
aan een grijze vrede
Een naald vol roest
laat moeilijk steken glijden
een vangnet is niet
recht te breien
door ribbels langs
een muizentandpatroon
Zolang de kluwens
blijven zwijgen
tikken de naalden
grijzig voort
Wanneer de
strakgetrokken draden…
Uitstel van het einde
gedicht
2.3 met 6 stemmen
22.643 Duikelend schaam ik mij dan weer
voor mijn vlegelachtigheid
en de draad noodlottig kwijt
schrijf ik mij neer.
------------------------------------------
uit: 'Hollands maandblad' nr. 11, 2011.…
AVOND IS HET
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 Langs de bevende, de zacht ontroerde
Luchtspiralen, lopen fijne ritme-
Draden, waarop de gestalten dansen,
Ener teder dromende muziek.
Slechts voor deze die fijn luisteren,
Vloeit de kleurengolving van het ritme;
En begint de melodie haar loop,
Onbekommerd, door het lochtig ruim.…
Wat een moed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
808 Wat een moed om
die bittere smaak te proeven
een jas van ijs te dragen
fagotmuziek te willen horen
balancerend op ’n draad van eenzaamheid
Heldhaftig bent u
om door dorre bladeren en gure wind
te schuifelen op uw voeten
die doorweekt zijn
van zilte koude tranen op uw huid
Daadkrachtig als altijd
dansend op een vulkaan
voelt u onbaatzuchtig…
Duizend maal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Hoeveel moeite we niet deden
om die golven te bedwingen
mijn duizend maal pardon
tot op de draad versleten.
Zoveel strijd als we streden
om elkaar niet te verslaan
in de worsteling tot beminnen
als ons geluk werd toegedekt
door laagjes van verdriet.
Zomaar voorbij als een dag
als een leven
zo ongemerkt vergleden.…
IN HERINNERING
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.862 Als het lichaam niet meer wil
En pijn een vijand wordt
Na een schitterend leven
Dan is de dood je beste vriend
Die je je rust kan geven
Je laatste draad wordt doorgeknipt
Een markant persoon verdwijnt
Een man vol vuur met lust in het leven
Nu dun en broos en opgegeven
Doch dapper tot het eind
Doodgaan is een heel proces
Vol rouw en stil…
Te gek voor woorden III
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
704 hij pakt zijn jas
en naait een binnenzak, ja hij is handig
met naald en draad
de kleur is verkeerd, het had bruin moeten zijn
karmozijnrood is voor priesters
en hoerenhuizen
regen, alweer die regen
het getik maakt hem gek
hij denkt aan Romana
zij hield van hem, hij zoekt een foto
hoort weer haar stem
mañana mañana
waarom verdomme gingen…
Ezelsoren en een vouwtje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 uitgegeven
mag ik na een lang leven
ook een plaatsje in de rij
ben klein en heb
helaas een slappe kaft
beduimeld door talloze
vingers van hen aan wie ik
mijn droom en zinnen gaf
ezelsoren en een
vouwtje in het blad
gaven aan wanneer het tijd
voor een gezonde nachtrust was
ik sloot dan het hoofdstuk af
ben nu uitgelezen
tot op de draad…
Brief in een nachtkastje gevonden
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.124 Je kwam van ver, pas nu zie ik de draad
waarlangs je leven zich toen leiden liet
naar waar ik nooit meer op mezelf besta.
Onzichtbaar worden, nee, ik kon het niet.
Ik zou willen zeggen dat de aarde beefde,
de bomen schudden, struiken struikelden,
de hemel zon en maan tot botsen bracht,
dat onontwarbaar werden dag en nacht.…
Opeens word je Opa en Oma
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.018 Onze harten kloppen door
De liefde wordt doorgegeven
Elke voetje vindt een nieuw spoor
De rode draad opnieuw geweven.…
De hardste klinkers?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 Op de rug van mijn geest
werd met zwarte pen
geschreven als graffiti
op een verouderd hart,
op ongeduldig papier, ook
wat de prullenbak niet vrat,
blijft uiterst links of rechts
een drammerig streven had
in uitersten tot de draad
versleten blad als onzin
waarmee de wereld wordt
volgeklad, feilbaarheid
in een oceaan van inkt…
Kleine interventies
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
481 het begon met
kleine interventies
absences en niet meer
goed geconcentreerd
kunnen zijn
de draad oppakken
die je even kwijt was
in de vluchtigheid
van plezier en lach
de vervlakking van
de hele maatschappij
zelfs het houden
van heeft zijn lat relatie
of kiest voordeur delen
een kleine bloemlezing
uit de groene wei
waarin wij niet…
In Gent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 langs lange trambanen
staren ramen als speurende ogen
kraaien wachten op kantelen
en op slanke draden
tot de laatste halte
die niemand ooit zag
soms klimmen woorden
als wollige dekens omhoog
langs gevels van huizen
en langs holle buizen
eens dacht ze dat hij het was
het rollen van het vehikel
deed het ovenrooster tikken
de kaarsen…
met trippelwitte voeten
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
396 wij spleten
de draden
sponnen
allerhande kleuren
knoopten met
tijd stukjes
gelegenheid
terwijl de
achtergrond hits
uit reeds lang
verleden jaren
liet horen waarop
door alle generaties
gedanst kon worden
vooral door blond
met trippelwitte
voeten terwijl
de navel al
ondeugend
rondkeek zonder
te knipperen
spontaan welde…
Ongeboren stilte
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
257 Haar zwakke lichaam is een vlassig draad,
dat voortdurend wankelt en alsmaar zucht,
en nog zelden haar kracht en balans vindt.
Wat ze droeg was een elegant gewaad,
dat sluierde om de ongeboren vrucht —
ze metselde het zwijgen van het kind.…
Koorddansen
gedicht
4.0 met 3 stemmen
393 Altijd op zoek naar een navelstreng
nu de eerste niet langer bestaat,
balanceer ik op de ragdunne draad
van blik tot blik tot het ogenblik
dat ik opnieuw jij
en jij ik.
Een keten weer opeens
hangen we boven het land.
Geen afstand meer. In dit verband
past het heelal met gemak
in één hand.
Ik snoep je lieve woordjes.…
Nachtwoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
169 Het duister fluistert geheimen van de maan
een zilveren sluier valt over de groene bomen
de vrees voor de waarheid is nu heengegaan
de dwaze mensendroom weeft draden
van een oud vergeten mysterie
geen mens die deze stille paden kent
een nobele echo zweeft door de contreien
de koude aarde wordt door licht verwarmt
waar sterrenstof de diepe…
OUDERS VAN ZORG-INTENSIEVE KINDEREN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.173 Als de balans totaal zoek is
je jezelf volledig wegcijfert
het leven voelt als survivallen
gevangen in een gesloten cocon
er wel formeel respect is maar
doorgaans geen invoelbaar vermogen..
bekijk het dan af en toe van een afstand
voor het aanvoelen van anderen's onvermogen
en door vele vette natte tranen heen
je realiserend: "´t verdraaid…
Soldaat
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.492 De tijd graveert daarin
soldaten, bot voor bot,
alsof ze er nog zijn.
Men pleistert in het steen
verleden plat:
gewit gemis,
known unto God.…
duister
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.544 vastgegrepen door het donker
alleen in de eenzaamheid
stilte en leegte in een wonder
gegraveerd in de eeuwigheid
spookt het duister in mijn denken
alsof het mijn gedachten leest
half verdrinkend in het niets
vermoed ik hoe het anders was geweest…
STILTE
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
767 Alsof je hersens willen laten horen:
Je zet ons zomaar niet een uurtje uit!
Ik werd wakker midden in de nacht
en toen heb ik ik dit speedsonnet bedacht.…
Kom Kees, het is maar tijdelijk
snelsonnet
2.1 met 14 stemmen
1.521 Er is een raadselachtige sinjeur
Bij Groningens museum opgedoken
En net alsof dat ooit is afgesproken
Doet hij opeens daar dienst als directeur.
Men noemt hem daarom “de museumman”.
Of kennen wij hem toch nog ergens van?…