9511 resultaten.
Wat ik niet zeg
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
352 Ik weet dat dat niet zal gebeuren
en toch…
toch is er die stille hoop,
zorgvuldig verborgen,
voor de wereld,
voor anderen
zelfs voor jou.…
Lenteweertje
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
320 16 januari 2026 Kempen:
een lenteweertje.
In de lichtbewolkte lucht
het luie geronk
van een zomers traag vliegtuigje.
Bij de buren van op de grond
het aarzelende gekraai
van een jonge haan.
Milde geluiden verbinden
hoopgevend
hemel en aarde.…
Ineens wat vreugde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
228 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.
Ineens weer weten dat het leven mooi is
al blijven…
BREIN EN SENTIMENTEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
326 Een feilloos parcours zou me banaal ook ééntonig ogen
Verse confrontatie, frissere kijk; de blik verruimt en verlegt horizonten, brengt me aan 't dromen
Passies ontvlamden in alle heftigheid om dan smeulend pijnlijk verwerkt te worden, labeur
Brein en sentimenten in perfecte harmonie, utopie
Gevoelsmens of beter vuurvrouwe hanteren, vraagt denkwerk…
Achter de horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
279 Achter de horizon eindigt niet de aarde
achter de horizon eindigt niet het licht
daar ligt de belofte die God bewaarde
een nieuw paradijs, een vergezicht.
Daar stromen niet meer de tranen
daar heerst geen angst, daar lijdt niemand pijn
daar mag ieder zich koning wanen
en niemand zal daar nog de mindere zijn.
Een glazen zee zal daar de gouden…
Zijdelings
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
256 Stralende ogen zijn weggelopen
Hebben zich verschanst
Zijn ondergedoken
Tot de zon hen wakker kust
Het schralende schreeuwt
Als prikkeldraad dat je shirt laat rafelen
Als een onzichtbaar pad dat zijdelings naast je loopt
Totdat schim weer schaduw wordt…
Ik hoopte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 De stad uit, pas op
overstekend wild na zonsondergang
verboden toegang en we bleven
maar praten en praten en ik zag
hoe donker het tussen de bomen was
een paar passen vlak naast het pad
....maar ik hoopte, hoopte
....dat we moeite zouden doen
....en ik hoopte, hoopte
....dat we eerlijk zouden zijn
Op het feest
vroeg ik wat jij dacht…
Van jou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
231 Soms zwijg je
op de juiste plaats.
Geen grote woorden.
Want je weet
waar het pijn doet
zonder dat ik het benoem.
Alleen jouw hand
die de mijne vindt
zonder dat ik huil.
Je kijkt
en blijft.
Dat is genoeg.
Ik vraag niet meer
dan dit—
dat je er bent
in het kleine.
In hoe je mij aankijkt.
In hoe je niet weggaat.
Ik leun tegen…
Verloren jaren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
272 niet op
Want hoop doet leven
En daar blijf ik toch echt naar streven…
In memoriam Lieke Marsman 1990-2026 -Tanka
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
212 'Is het mijn sterfdag?'
In leven blijven lukt niet.
Liefde is wat telt.
Ontmoeting met de duivel?
Nee, God treed ik tegemoet.…
Afasie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
167 De zwarte bladzijde in de lente van mijn leven
En in een rollercoaster vol emotie
Daar is mij afasie helaas gegeven
Maar gelukkig heb ik nog mijn fantasie
Soms moet ik lang luisteren of ik van verre het juiste heb gehoord.
Door creativiteit in mijn gedachten is het wachten op dat ene woord.…
Met sierlijke trotse lijnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
195 met sierlijke trotse lijnen
(Het gebedenboek ‘De Katholiek’)
met sierlijke, trotse lijnen
liet zij haar eerste kind
in het gebedenboek verschijnen…
een jonge vrouw…
een zoon
zij schreef:
‘Franciscus Gerardus Caners is
in den morgen van den 21 april
om 12 uur en 15 minuten gebooren in 1874’…
steeds weer een kind
dat zij schreef
achter…
Een regenboog
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
196 De kleuren van de regenboog,
de stilte en het binnenhof,
beslotenheid en inkeer.
maar ook het gaan en spetteren,
het klinken en de lach,
de dynamiek van alle woorden
in openheid en transparantie...
De vrede en de rust
die nergens zijn te vinden,
maar die we scheppend toch vermoeden
in kleur en beeld en woord,
in tederheid van mededogen…
Altijd
gedicht
5.0 met 3 stemmen
713 De aarde is zwaar, de sterren zijn ver,
en ik ben wentelensmoede,
wilde versintelen als een ster,
moet op en onder spoeden.
De zwarte, dikke wereld rond
laat ik mij onder het gaan
steigeren, kantelen op mijn mond,
opstaan en slapengaan,
opsteigeren, omkantelen op mijn mond,
opstaan, slapen gaan.
En lang nadat ik dood zal zijn
dein ik…
Zo droomde zij haar Camelot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
614 ‘
Toch sluimert er nog een diepe hoop in haar,
de wens om de Heilige Graal te vinden, binnenin
en hem uit te schenken over een droeve Aarde
met iets van waarde
opdat de mensen weer tot parels worden
op Gods kroon:
het Aardse leven als een knipoog in de eeuwigheid,
het Heelal als goddelijk metafoor
Kunstwerk: " Mijn Camelot ", 1991…
Zwart rondom
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
537 Het is inderdaad zwart rondom, als ver weg in het
ijskoude heelal, zonder hoop op hereniging of iets
van milde genade, zo lijkt het, zo schijnt het, maar
diep in mijn hart koester ik de stevige omarming,
die ik haar meer en meer zo graag wil geven.…
nagellak tijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
720 van eindigheid
verder dan wij kijken kunnen
voorbij de ons zichtbare horizon
nu daarom wij dag zeggen moeten
kleine maar reusachtig grote man
die groter dan groots groeide
voelt broos ons klein en nietig
de wereld en haar machten
jij die ons de vingers lakken deed
zaaide vrijgevig en betoverend
in de harten van groot en klein
de hoop…
de wereld en jij
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.240 waar is het raam
dat de wereld naar buiten
schrijft
tussen zwarte en witte
muren
de bloem die ademen wil
in haar zijn, boven en onder
bomen
het stille zwijgen
van silhouetten, die veel verder dan ogen
kunnen kijken
naar die ene droomseconde
van leven en het hartverscheurend geluid
dat zielenwervels brak
ongevraagd
in het heelal…
In Ruste
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.006 Het heerlijke van de dood is
De rust het onverstoorbare
Het eeuwig nachtelijk duister
Ervaren het ongekende in overvloed
En zoal mocht er zijn een nieuw iets
In die onvoorstelbare massa van het heelal
Weet dan dat een ieder u benijdt op uw verscheiden
Doch in een niet te meten tijd fragment zullen zij volgen
Ga en effen het pad der vergetelheid…
In haar laatste kwartier
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
526 ik schijn maan
op je goudblonde haar
zij is in haar laatste kwartier
pluk stralende sterren
en twinkel het licht
in je groen blauwe ogen
jij ademt bloemen
wijst mij hun kleuren
in bedwelmende geuren
in het kwijnend licht
van de dalende zon kus ik
teder je bloedrode mond
jij bent mijn hemel
en ik jouw heelal
onze liefde gedijt…
teergevoelige passie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
493 doorheen het heelal
schal ik mijn affectie
hoe groot mijn omarming
allesomvattend
een inborst waarin alles schuilt
op zoek naar jou
die mij niet hoort
op tast naar jou
die mij niet voelt
moe en teleurgesteld
bieden de Pleiaden, bekend met leed,
een rustplaats
aan Arachne de opdracht
een laatste maal te weven
onzichtbaarheid te bieden…
Uluru
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 ontdaan van kledij
ontdaan van huid
ontdaan van schuld
sta ik voor u
naakt
puur
mijn levenslicht stroom vrij uit
kwetsbaar
maar sterker dan verwacht
mijn sterrenstof
droom
verteerd al
heel het heelal
implodeert in mijn hoofd
explodeert in mijn licht
alles aanrakend
dwars door basalt
kom ik tot jou
wij vervagen
lossen op
verder…
Pourriture Noble
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.185 talmende woorden
worden uitgestrooid over het oppervlakte
allesbedekkend geven zij naam aan
onbekend bekend
eindelijk, vrezenden,
de ultieme monolitische waarheid
het heelal zal stoppen met draaien
tuba mirum, spargens sonum
dat wat verborgen was
zal onthuld worden!…
Schraalt schaduw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
529 tocht leegte
door de dagen
schraalt schaduw
alle kleur tot grijs
willen gewrichten
zich niet soepel richten
eisen jaren
eindelijk hun prijs
doelloos draaien uren
monotoon van slag
tijd verstoft en scheidt
geen koren meer van kaf
inertie loze stilstand
op het randje van verval
wachtend op ontlading of
implosie tot een nieuw heelal…
Grijze cellen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 De donkere materie van mijn heelal
heeft zich in grijze cellen georganiseerd.
Veilig in de anonimiteit, zoals dat geldt
voor elke cel die onafhankelijk opereert.
Mijn gebladerte van het bos bedekt
de sporen van platgetreden onmacht.
De wind heeft zandduinen achtergelaten
als verwaaide restanten van wilskracht.…
Het eerste touche
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
456 onzekerheid streek
jij trilde al blijheid
bij het eerste touche
vormde langzaam klanken
vulde ze met volheid
door een krachtige resonans
pas later kwamen
de hoge tonen in
een esoterisch genieten
alsof in onze muziek
met zijn dialoog zonder woorden
liefde opnieuw werd geboren
wij hebben de melodie
van sterren gespeeld en het heelal…
navigatie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
583 ik trotseer
distels en doornen
op zoek naar de liefde
wegen bezaaid
met spijkers en schroeven
ze ogen gevaarlijk en glad
maar niets
houd me tegen
ik ben moeilijk te stoppen
op zoek naar
een weg tot
jouw hart
ik spring
en ik vlieg
ik zwem en ik val
maar blijf doorgaan
op deze plaats
onbekend, in t'heelal…
Slaperdijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Slaperdijk, schapendijk
aan het wad, er gebeurt niet veel
Grijs op grijs de trage adem
van dag en nacht, flarden
hartslagloos geruis en golven
krijsende meeuwen, zilver-
schittering over de zee
het slijmspoor van een slak
Nergens bloed, alleen wat veren
schelpen van vroeger leven
en stille zuchten uit het heelal
Zonder dijk zou…
stralend leven en sterven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
415 duizenden jaren geleden
de heldere reuzenster
Betelgeuze
600 lichtjaar van de aarde
verwijderd twintig keer
zo groot als de zon
nog honderdduizend jaar
leven voor de boeg
eens volgt een
supernova explosie
hij zal imploderen
diep in zijn binnenste
sterft hij
bij zijn afscheid stuurt hij
regens van licht en deeltjes
naar het heelal…
ENVOI b)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
544 Stuwend door een gaaf heelal
hoor je de ruimte die je wenste:
de akoestiek van je moedertaal
binnen de stilte van de cabine...
Wat ga je doen, daar in de verte?
Geloofsbrieven aanbieden of eindelijk
al je verzen volkomen screenen
om daarna 'high' terug te keren?…